De gerenommeerde socioloog Luc Huyse schrijft dat de verzuiling in Vlaanderen zo goed als dood is.
Het verwondert me al lange tijd dat wetenschappers, in het bijzonder sociologen, het bijna uitsluitend hebben over 'levensbeschouwelijke' verzuiling. Ook Huyse stelt in zijn artikel dat decennialang het maatschappelijk leven georganiseerd werd op basis van levensbeschouwelijke keuzes maar dat die tijd bijna helemaal achter de rug ligt.
Uiteraard hebben die levensbeschouwingen een belangrijke rol gespeeld. Maar aan de basis van de keuze lag vaak de sociaal-economische situatie van het individu of de familie of de groep. En die vorm van 'verzuiling' is blijven bestaan en door het dalend belang van de levensbeschouwelijke keuze, belangrijker en belangrijker geworden.
Er is naar mijn mening een groeiende verzuiling. De scheidingslijnen tussen de verschillende sociaal-economische zuilen, manifesteren zich volop in het maatschappelijk leven. Ze zijn te zien in de cultuur, de sport, het onderwijs,de politiek, de vrijetijdsbesteding, de ruimtelijke ordening,de huizenbouw, enz.
Of is de gettovorming in achterstandswijken en villaverkavelingen geen verzuiling?
De toespraak van Bachar el-Assad, door het westen uitgejouwd, is hier een fameuze opkikker geworden. Hierbij enige toelichting mijnerzijds Van harte P. Daniël
Zaterdag 5 – vrijdag 11 januari 2013
Bij de gewone poets van de zaterdag komt er onverwachts een opdracht bij voor de fraters in de toren. De deur van de wasmachine, die al een zekere leeftijd heeft, is kapot en kan blijkbaar alleen met een nieuw onderdeeltje hersteld worden. En dat onderdeeltje is niet in Qâra te krijgen maar in Deir Attieh. Het zal dus even duren vooraleer iemand dat voor ons daar gehaald heeft. Met zes mannen, waarvan de meerderheid toch wel wekelijks de nodige vuile werkkledij heeft, is de wasmachine nagenoeg dagelijks in gebruik. Het zal voor de volgende periode dus even handwerk worden, maar daar ga je ook niet van dood. En als de zon af en toe wil blijven schijnen kunnen we onze meest noodzakelijke kleding wel gedroogd krijgen. Het weer is overigens uitzonderlijk zacht. Gelukkig valt er af en toe wel wat regen, zoals vandaag.
De middag beginnen we een uur vroeger dan gewoonlijk aan het gebed omdat nu de “koninklijke uren” gezongen worden van het groot feest van Epifanie. Het zijn de primen, tertsen, sexten en nonen die samen twee uur duren. Er is vandaag om een of andere reden voor het grootste deel van de dag geen elektriciteit en zo heeft men nog enige tijd nodig om het middagmaal klaar te maken. Om twee uur kunnen we aan tafel. s’ Avonds drinken we om 19.00 uur een tas thee en knabbelen daarbij enkele gebakken kastanjes, als voorbereiding op het lange vespers met eucharistie van Epifanie. Voor de Kopten, Armeniërs en vele anderen is het zelfs hun Kerstfeest, zoals we even op tv zien. Om 7.30 u mogen de kinderen, zoals gewoonlijk op vrijdagavond, een programma volgen op tv van de Hollywood cartoon Tom en Jerry. Erg grappig. Om kwart over acht zingen we de vespers met aansluitend de eucharistie, wat samen ongeveer twee uur en een kwartier duurt. Om half elf gaan we naar de refter om in de zetels met een bord op onze schoot wat lekkers te verorberen en er een tas thee bij te drinken. Om twaalf uur verschijnt een taart voor de jarige, het nieuwe jaar.
De Openbaring of “Epifanie van Onze Heer en Redder Jezus Christus” is hier in het Oosten het eigenlijke grote feest van het verschijnen van God in onze wereld (de theofanie): zijn geboorte, de aankondiging aan de herders, de ster die aan de wijzen verschijnt, zijn doop in de Jordaan, als begin van zijn openbaar optreden. In de gebedstijden komen al deze aspecten uitvoerig in de indrukwekkende schriftlezingen aan bod. Zo waren er in de vespers 15 lezingen, een beetje zoals in de Latijnse liturgie in de paaswake. De laatste is het evangelie en daarmee begon de eucharistie. Grote nadruk ligt op Jezus ’doop in de Jordaan en de doop van de catechumenen. De diensten hebben ook iets van onze Paaswake met de lezingen uit Genesis en Exodus. In de Latijnse liturgie wordt veel nadruk gelegd op Jezus’ openbaring tijdens de bruiloft van Cana. In de volksmond spreekt men in het westen van het feest van Driekoningen, hoewel het evangelie helemaal niets zegt over drie koningen. Het zijn ‘wijzen’ die drie geschenken aanbrengen: goud, wierook en mirre.
Zondag 6 januari 2013.
’s Middags vieren we plechtig de eucharistie van de zogezegde “Drie Koningen”, want ook nu is abouna Georges, de byzantijnse priester uit Qâra niet gekomen.
’s Avonds volgen we de lange toespraak van Bashar el-Assad op tv. In de prachtige operazaal met meerdere balkons en vele honderden toehoorders in Damascus sprak hij tegen de achtergrond van een immense Syrische vlag die van dichtbij gezien, bestond uit de pasfoto’s van de gesneuvelden. Vele malen werd zijn toespraak onderbroken door een enthousiast applaus wanneer hij sprak over de volgende thema’s: de soevereiniteit van Syrië en de politieke oplossing waarover niet onderhandeld kunnen worden, voorwaarden door het buitenland opgelegd zijn onaanvaardbaar, de strijd tegen de terroristen en hen die het land van buiten af willen ontwrichten, dank aan hen die Syrië steunen, de martelaren die gevallen zijn en de inzet van het leger (mogelijk zijn er 35.000 soldaten gesneuveld!), degenen die oprecht ijveren voor hervormingen in dialoog en verzoening in het land, de burgers die helpen de terroristen te bestrijden, de Golan die van Syrië blijft, de Palestijnen die in Syrië leven en als Syriërs worden erkend. Hij besloot met: wij hebben rechten en God is altijd met het recht. Herhaaldelijk verwees hij naar het lijden en de droefheid in zovele gezinnen om de dood van geliefden en tevens naar de pijn omdat op zovele plaatsen het noodzakelijke nog ontbreekt om te leven. Maar de eensgezindheid en volharding in de vaderlandsliefde is de balsem in deze wonde.
Na zijn lange toespraak werd hij door de enthousiaste menigte omstuwd die bleef applaudisseren en zijn naam scanderen. Ik zou wel eens willen weten welk zogenaamd democratisch land een leider heeft die zo open en oprecht zijn democratische inzet in dergelijke moeilijke omstandigheden kan tonen! Hij heeft de vinger op de wonde gelegd. De strijd gaat tussen het Syrische volk en terroristen, de slaven die hun bevelen krijgen van het buitenland. Hij zoekt partners die in dialoog willen treden om het land in zijn soevereiniteit te steunen met respect voor de constitutie. Hij heeft de verschillende stappen voor een mogelijke politieke oplossing aldus omschreven: eerst een akkoord over het ophouden met terroristen geld en wapens te geven en de terroristen verwijderen, dan zal het leger zijn acties ook staken; daarna het controleren van de grenzen om de stroom van terroristen tegen te houden, vervolgens een nationale dialoog gebaseerd op de soevereiniteit van het land, zonder buitenlandse inmenging, verder wordt een groep opgericht die de nieuwe hervormingen gaat realiseren, dan nieuwe verkiezingen voor een nieuw parlement en een nieuwe regering, tenslotte zal het land heropgebouwd worden en allen die schade geleden hebben geholpen worden. Daarbij zal amnestie gegeven worden aan gevangenen die omwille van opstanden zijn opgepakt. Terecht zei hij dat Syrië van buiten af geen politieke hulp nodig heeft, maar wel dat men ophoudt de terroristen te steunen. Als een zogenaamd overgangsregering dient om het land naar ontwrichting of bezetting te brengen, hebben we die niet nodig. De Lente is een zeepbel. Het land behoort aan hen die het verdedigen en niet aan hen die het vernietigen. Alles zal steunen op de wil van het Syrische volk, daarom wordt alles onderworpen aan een referendum.
Door een referendum voorop te stellen heeft Bachar el-Assad drie slagen in eens behaald. Voor Syrië en voor heel de wereld heeft hij duidelijk gemaakt dat er aan de soevereiniteit van het land (verworpen door het westen en de golfstaten) niet kan getornd worden en dat hij de enige wettige leider is, die land en volk kan en zal verdedigen tegen de buitenlandse samenzwering. Omdat er verschillende landen zullen zijn die bij een referendum zeker gaan beweren dat er bedrog gepleegd is, kan hij daarvoor handig de internationale waarnemers en troepenmacht uitnodigen, waardoor de terroristen moeten verdreven worden. Hiermee maakt hij ook duidelijk dat hij met het volk de agenda bepaalt en niemand anders. Zo haalt hij eigenlijk ook heel de agenda van het westen overhoop. Laat de westerse media nog maar een tijd hun frustraties en ontgoochelingen spuien, samen met de grote meerderheid van het Syrische volk zijn wij blij dat de plannen van het westen en de golfstaten om Syrië te ontwrichten mislukt zijn. Frankrijk (blijft blunderen tegenover Syrië totdat het de werkelijkheid zal zien), Saoedi-Arabië (de voornaamste financier én leverancier van (Amerikaanse) wapens aan het terrorisme heel de wereldbol rond) en Qatar (de kabouter die even klein als rijk en corrupt is) blijven het vertrek van Bachar eisen. Washington (noodgedwongen), Moscou en Damas stemmen in met een vredevolle overgang mét Bachar. De Nationale Coalitie, een creatie van Amerika met figuren van buiten Syrië, blijft aansturen op de ontwrichting van Syrië. Het Vrije Syrische Leger (Free Syrian Army, beter genoemd: Fascistisch Salafistisch Leger) heeft zijn slagkracht al lang verloren en kan alleen nog iets bereiken met het Front Al Noustra, een radicale Al Qaida-cel die zelfs door de Verenigde Naties op de lijst van terroristische organisaties is gezet. En dan zijn ze in het westen verwonderd dat Bachar el-Assad kordaat zegt: wij onderhandelen niet met deze terroristen!
Verder wordt ons klooster op het nieuws nog met eer vermeld naar aanleiding van drie ambulances die vanwege de Italiaanse regering (de carrabinieri) langs het klooster Mar Yakub aan Syrië geschonken zijn. Daarvoor had moeder Agnes-Mariam al tijdens de voorbije zomer gezorgd. De administratieve regelingen bleven echter aanslepen tot nu toe. Nu verschijnen plots op tv onze ingenieur Zaki en onze Abdel Massieh samen met de minister van gezondheid. Zaki (die op dit ogenblik met zijn gezin in Damascus verblijft, bij zijn moeder die weduwe is) geeft een moedige uitleg recht uit zijn hart: hiermee willen we getuigen van de liefde van Christus voor alle mensen, die er nood aan hebben. Een ambulance zal wellicht in Qâra gestationeerd worden. Men wacht echter tot alle terroristen opgeruimd zijn.
Met de maandag begint het gewone leven weer. De voorbije nacht en gans deze dag heeft het gestormd met slagregen. En er is flink wat regen gevallen, wat altijd een grote weldaad is voor de gewassen hier in de woestijn. Dinsdagmorgen is het dan weer volmaakt stil en zien we wat de storm allemaal heeft aangericht. Ook de tent op het dak is door de wind neergehaald en wordt weer opgebouwd. Daarna begint er stilaan sneeuw te vallen. We moeten er wel bijvoegen dat we tot heden nog geen ziektes gehad hebben in de gemeenschap. Ik denk ook dat het eten hier eigenlijk heel gezond is, al is naar Belgische smaak niet alles even lekker (waar niemand last van heeft dan ik alleen).
Ondertussen heeft de toespraak van de president vorige zondag zoveel deugd gedaan aan de bevolking dat er zowat in heel het land manifestaties zijn voor hem en voor Syrië. De heropbouw van het land zal echter pas beginnen of verder gezet worden vanaf het moment dat er geen terrorist meer in het land is. Voorlopig verandert er aan ons familiaal gevangenisleven dus nog niets. Wachten, zeer voorzicht blijven en zeker niet buiten komen.
Het zachte weer is nu voorbij. Het wintert flink. Terwijl bakken sneeuw uit de hemel vallen hebben we op donderdag onze handen vol. Het enige plaatsje dat goed verwarmd was, is ongemerkt in brand geschoten en alles binnenin is roetzwart. Gelukkig zonder verdere gevolgen (hopelijk), tot heden. Het is voor ons een gelegenheid om mee te voelen met de ontelbare Syrische families die veel meer kwijt zijn, wier huizen zijn verwoest of in de vlammen opgegaan. Omdat we vandaag evenwel een enige kans hebben om even in de sneeuw te ravotten en de terroristen nu niet op het terrein zullen komen in deze 40 cm hoge sneeuw, gaan we ons na de middag eerst even uitleven.
Sneeuwballenoorlog voor klein en groot. De boer en de boerin blijven wel in de buurt en houden een oogje in het zeil. Vermits het terrein erg oneffen is en de putten op gelijke wijze als de wegen besneeuwd zijn kunnen er tal van verrassingen verwacht worden, wanneer iemand plots een meter of meer in de sneeuw wegzakt. Zo hebben we heel de namiddag mekaar flink met sneeuwballen bekogeld, onder een temperatuur van -2. Na zowat twee uur was nagenoeg ieder verkleumd van de kou. In de refter laten de kinderen hun besneeuwde kleding en schoeisel gewoon op de vloer vallen met een waterplas voor de halve refter tot gevolg. De kinderen worden direct onder warme dekens in de zetels gelegd en blijven verder koest . De volwassenen spelen nog een spel poker terwijl er wat warme chocomelk gemaakt wordt en zo is het tijd voor de eucharistie.
Zo werd het avond en morgen, dit was de eerste dag van grote sneeuwval. God zag dat het zeer goed was en wij genoten er van. Dank Heer, voor uw schepping, voor de regen en de sneeuw, die niet zullen terugkeren voordat zij deze woestijn hebben doordrenkt en vruchtbaar gemaakt.
Politici van alle partijen rollen over elkaar heen om de dodelijkste slagen toe te brengen aan een 85-jarige vrouw, koningin-weduwe.
Waarom? Omdat zij van mening (willen) zijn dat de koningin of haar entourage gebruik maakt van fiscale mogelijkheden die de politici zelf gecreëerd hebben, waarvan duizenden Belgen, inclusief deze politici, proberen te profiteren.
De politieke tafelspringers vinden het zelfs niet nodig te onderzoeken of Fabiola het fonds spijst met haar privévermogen of met dotatiegeld. Nee, zij schreeuwen om ter hardst: 'Koninginnetje moet hangen!', want zij weten: dergelijk gebrul doet het goed bij een belangrijk deel van hun kiesvee.
Deze verkozenen des volks die onbeschaamd het niveau van hun wedde zelf bepalen, ook al schitteren velen alleen maar door absenteïsme, schermen nu met de ethiek die volgens hen primeert op de wet die ze zelf hebben gemaakt. Maar wanneer bv. geestelijke leiders morele waarden verdedigen, beroepen deze politieke kameleons zich op de wet.
In De Standaard van 8 januari verscheen een artikel onder de titel 'De gevaren van seks' van ene Ian Buruma, die volgens een redactionele toevoeging, sinoloog, japanoloog, journalist, publicist en theoloog zou zijn.
Meneer Buruma grijpt een toespraak van de paus tot de Romeinse Curie aan, waarin Benedictus het huwelijk tussen man en vrouw, de 'sacrale unie van man en vrouw', verdedigt, om de paus aan te vallen om zaken die de kerkleider niet gezegd heeft.
Het verwarde, vooringenomen en vooral kwaadaardige artikel van Buruma geeft te denken over het intellectuele niveau en de integriteit van deze sinoloog, japanoloog, journalist, publicist en theoloog. Het is natuurlijk meneer Buruma's recht het niet eens te zijn met de standpunten van de paus , maar iemand onderuit schoffelen omdat hij of zij bepaalde dingen niet heeft gezegd of niet heeft verklaard wat in dit geval de heer Buruma graag wilde horen, getuigt van intellectuele oneerlijkheid en van een discussietechniek die zelfs het toogniveau niet haalt.
Maar het weerzinwekkende is dat deze meneer Buruma het bestaat datgene wat de paus niet gezegd heeft of wat Buruma daaruit afleidt, linkt aan de beestachtige groepsverkrachting in India. Nog erger is , dat deze sinoloog, japanoloog,journalist, publicist en theoloog, verklaart dat de paus mee schuld heeft aan het barbaarse gedrag van die verkrachters. Zum Kotzen.
Minister Bourgeois moet eens ophouden die arme migranten een schools Nederlands door de strot te rammen. Die getreiterde drommels worden dan in het echte Vlaamse leven geconfronteerd met een kakofonie van streek- en tussentaaltjes waar ze geen bal van verstaan.
Nee, de toekomst is aan het Antwaarps. Dat welluidende idioom kan indrukwekkende adelbrieven voorleggen. Antwaarps: de moedertaal van ALLE talen. Antwaarps: de taal die Adam en Eva spraken in de Hof van Eden. Althans dat beweert een 16de eeuwse taalwetenschapper: Johannes Goropius Becanus in zijn Origines Antwerpianae.
Het overgrote deel van de sinjoren is er nog altijd van overtuigd of voelt gewoonweg -een soort van Antwerpse grondstroom-, dat Becanus het bij het rechte eind had: Antwaarps is de oertaal.
En het moge duidelijk zijn: de toekomst gloort voor het Antwaarps. Ongetwijfeld zal de taalpolitiek van president De Wever erin bestaan het Antwaarps op te leggen als bestuurs- en onderwijstaal en hij zal dit fraaie idioom doen doordringen tot in het kleinste gehucht van ons geliefde regiootje.
Alle kindertjes op Vlaamse bodem, autochtoon of allochtoon, moeten in staat zijn zonder veel problemen het Antwaarps van de president, daarin blinkt ie echt uit, te verstaan. Pupilletjes die het wagen zullen op de speelplaats te converseren in bv. het Hents of het Geists, of nog restanten laten horen van wat vroeger algemeen Nederlands werd genoemd, zullen als straf minimaal vijftigmaal 'Zet die ploat af, idioowt!' moeten schrijven.
Een heerlijke, nieuwe taalwereld wacht de echte Vlaming!
Een artikel van professor Johan Leman, waarin wordt gesteld dat minister Bourgeois te eenzijdig en te sterk focust op inburgeringscursussen Nederlands en te weinig op een breed integratiebeleid, lokt vanuit nationalistische hoek, veel scheldtirades en weinig inhoudelijke reacties uit.
Een van de redenen waarom Leman niet alle heil verwacht van het aanleren van een 'schools Nederlands', en ik ben van mening dat hij daarin gelijk heeft, is dat het vlotte gebruik van de algemene taal in Vlaanderen er echt niet op vooruitgaat maar dat allerlei tussentaaltjes welig tieren. Vele anderstaligen die via de inburgeringscursussen Nederlands een schools Nederlands hebben geleerd, komen in het echte leven in een oerwoud van onverstaanbare idiomen terecht.
Het is uiteraard enorm belangrijk dat anderstaligen die zich hier vestigen zo goed en zo vlug mogelijk Nederlands leren. Maar is het te verantwoorden dat de taaleisen die gesteld worden aan vaak laaggeschoolde, berooide, vervolgde arme sloebers, steeds maar strenger worden, terwijl aan migranten vanuit de EU (dikwijls hooggeschoold, welstellend), buitenlandse topmensen uit industrie en zakenwereld, Franse miljardairs op de vlucht voor de rijkentaks, Indische en andere allochtone diamanthandelaars die in hun immense villa's in de Antwerpse rand resideren, enz. , die taaleisen helemaal niet gesteld worden.
Er moet eens een serieuze poging gedaan worden om de taalkennis van die geprivilegieerde anderstalige inwijkelingen te checken.
En ook heel wat van onze Vlaamse toppolitici zouden er baat bij vinden een cursus 'behoorlijk Nederlands' te volgen.
'Verzuiling in Vlaanderen - Een In Memoriam'