Een haar in de boter bij de Van Rompuys?
|
Erik knalde bij zijn thuiskomst de deur dicht. Woede en somberheid vulden de uitgestrekte woonkamer. Zijn lieftallige eega schrok ervan. Zij wist dat haar plichtsbewuste echtgenoot een cholerisch type was en ze was wel wat gewoon. Maar nu was hij buiten zichzelf. 'Erik, liefste, vertel me wat er op je hart ligt', zei ze zacht. Dat was genoeg om Erik te doen uitbarsten. 'De partij heeft mij opzij gezet!', schreeuwde hij. 'Dertig jaar me met hart en ziel ingezet, mijn gezondheid op het spel gezet, altijd de echte Vlaming uitgehangen, en nu dit!!! Die Beke uit dat boerengat ergens in Limburg, geeft begot de voorkeur aan de Peter van onzen Herman om de lijst te trekken! En dan durft dat jonk nog zeggen dat er niks aan de hand is binnen de familie, en dat de Van Rompuys vrolijk en eensgezind binnenkort zijn kerkelijk huwelijk zullen vieren!! In de kerk zal ik mijn fatsoen nog wel houden. Maar na de sjampieter, de vijfde gang en een paar flessen wijn, zal er wel een hartig woordje gesproken worden. Ik ben er zeker van dat onzen Herman van miserie een rustig plekje zal opzoeken om er enkele haiku's in elkaar te flansen. Dat ze me dat verdorie durven aandoen. Ik ben er echt kapot van.' 'Ik zou op dat feest van de Peter toch niet te veel drinken, Erik', adviseerde zijn vrouw. 'Je weet hoe je dan tekeer kan gaan. Bangelijk en niet goed voor je hart. En als de gazetten het te weten komen, is het allemaal nog erger.' Erik plofte in de zetel. Zijn vrouw had gelijk. Zij had altijd gelijk. Hij schonk zich een stevig glas whiskey in. Een diepe somberte nam bezit van hem. |
