Sneeuwklokjes
Sneeuwklokjes
Mijn vrouw vroeg
voor de derde maal:
'Bloeien de sneeuwklokjes al?'
Het voor de hand liggende
'Kijk toch in de tuin!'
zei ik gelukkig niet.
Bijtijds dacht ik:
eigenlijk is de vraag
vol verwachting
het zien definitief.
Ik echode dus:
'Ja, zouden de sneeuwklokjes
reeds bloeien in de tuin?'
En daar lieten we het
voorlopig bij.
Een uitspraak van de Dalai Lama
'Wat me het meest verbaast bij de westerse mens, is dat hij zijn gezondheid opoffert om veel geld te verdienen en vervolgens dat geld weer uitgeeft om zijn gezondheid terug te krijgen. Door altijd maar met de toekomst bezig te zijn, beleeft hij het heden niet. Hij leeft dus noch in het heden, noch in de toekomst. Hij leeft alsof hij nooit zal moeten sterven en sterft alsof hij nooit geleefd had.'
Bracke wufter en wulpser
Die Siegfried toch! Is niet voor één gat te vangen. Vormt de beste illustratie van wat in politieke kringen 'voortschrijdend inzicht' wordt genoemd.
De niet onaardige mevrouw Kim Geybels (N-VA) bracht enkele jaren geleden gedurende weliswaar korte tijd nogal wat opwinding teweeg in NVA-kringen. Die opwinding bereikte een hoogtepunt, ook in de media, toen Siegfried Bracke, forse kritiek, net zoals Valère Descherp in zijn tijd, uitte op haar weinig verhullende kledij. Geybels had in een interview met de VRT een hotpants aan en zedenmeester Bracke vond dit te uitdagend en sexy voor een senatrice. Siegfried ontketende zowel buldergelach als woede. Zeker de feministische vrouwen konden er niet echt mee lachen. Bracke zelf werd door de grote baas terechtgewezen en moest met hangende staart op zijn woorden terugkomen.
De niet onaardige mevrouw Zuhal Demir (N-VA) leende haar lijf recent voor een de verbeelding prikkelende fotoshoot van het 'mannenblad' P-Magazine.
Onze ondertussen Eerste Burger geworden Sieg, heeft er, in tegenstelling tot de Kim Geybels-saga geen moeite mee. 'Foto's van een mooie vrouw in een mooi interieur', aldus Bracke. Hij had mevrouw Demir zelfs geadviseerd 'wat decolleté te laten zien'. En Zuhal heeft zo te zien, Siegfrieds advies toch enigszins ter harte genomen.
Merkwaardig is dat de feministische vrouwen nog niet van zich hebben laten horen. Want 'wat decolleté laten zien', doet toch afbreuk aan de intrinsieke waarde van de vrouw als persoon, niet? Ook de grote baas heeft nog niet gereageerd. Onbegrijpelijk. Om het met een paar clichés te zeggen: de ene hotpants is het andere decolleté niet, de ene Kim Geybels is de andere Zuhal Demir niet.
En wat Bracke betreft: hij heeft een hele weg afgelegd. Van zedenmeester tot decolletépropagandist! Het kan verkeren.
John Crombez over banken en verzekeraars bedrijfspensioen'Men prijst eerst zelf producten aan die men als zeer aantrekkelijk verkoopt. In de jaren dat het goed gaat, strijkt men de winsten op en in de moeilijke jaren wil men de kosten afschuiven op de werknemers. Als het goed gaat, neemt men de winst, valt het tegen dan moeten anderen maar betalen.
Waar is het geld naartoe dat men tijdens de goede jaren opstreek?'
Uplace verhuist naar Antwerpen
Marc Verhaeghe, de superster van Club Brugge en van Uplace is het spuugzat, kotsbeu, noem maar op.
Nu was er een doorbraak in het Uplacedossier, maar flutpartijen zoals Open VLD en CD&V zijn in het Vlaamse Parlement aan het twijfelen gegaan. Alleen de fiere Vlaamse nationalisten van N-VA steunen zijn miljardendroom nog voluit.
Verhaeghe denkt er dan ook serieus aan zijn grandioos project naar Antwerpen te verhuizen, waar de burgemeester, in tegenstelling tot bedenkelijke figuren als Tobback, Bonte en Somers, Uplace wel welwillend zal verwelkomen.
Marc heeft al een geschikte plek op het oog: het Rivierenhof. Dat grote park is eigendom van de provincie, en aangezien de provincies toch worden afgeschaft, heeft de provincie dat niet meer nodig. In die omgeving kan Uplace zelfs nog groter worden dan aanvankelijk gepland, en dan kan er zeker nog een aantal mooie bomen blijven staan.
Verergering van de verkeersproblematiek is ook al niet te verwachten. Die kan daar gewoonweg niet erger meer.
Ga er voor Marc! De metropool ziet jou graag komen!! En wie weet word je dan ook binnenkort de grote baas van een Antwerpse topvoetbalploeg in Eerste Klasse.
Het oorverdovende zwijgen van Karel Van Eetvelt
Karel Van Eetvelt, vurige bestrijder van de vakbonden en UNIZO-generaal, de man die tot voor kort voortdurend in de media op het voorplan trad om alle belagers van de arme, hardwerkende, kleine middenstanders, over de hekel te halen, is nog maar amper te horen geweest in het grote Uplace-debat.
Hij doet er het zwijgen toe in een dossier waarvan de al dan niet realisering, letterlijk een kwestie van commercieel leven of dood is voor de kleinhandel in de centra van een aantal steden.
Waarom? Waarom toch Karel, laat je je geliefde arme, hardwerkende, kleine Vlaamse middenstander , in deze cruciale fase in de steek?
Kijken naar zwanen
Kijken naar zwanen…
Kijken naar zwanen geeft rust,
al vermoed je veel beweging.
Minimale beweging weliswaar:
amper voortglijden,
een rimpeling van water,
het strekken van een vliespoot,
de ander verborgen in het vederdek.
Sprookjes van vroeger roepen zij op.
Zwanenhalzen voor de mooiste prinsessen,
nooit voor echte zwanen.
Zo leer ik letterlijk en figuurlijk.
Bij hen passen ze volmaakt,
ook bij hun schaduw.
Bij prinsessen enkel figuurlijk,
een ingekorte versie.
Op de oever staat hij, misschien een zij,
die hen in het vizier houdt,
maar ook het meer overschouwt, het zwanenmeer.
Ik hoor alreeds de muziek,
zie de dans,
de wervelende witte tule.
De zwanen laat het onbewogen.
Dreigend tekort aan slachtkoeien en frietpatatten
Honderdduizenden vooralsnog gezonde Vlamingen zijn al een aantal dagen ijverig bezig een voorraad stoofvlees en frietpatatten in te slaan voor de grote dag: zondag 1 maart!
De verkopers van voor het stoofvlees geschikte koeien (dus ook de ouwe uit de gracht) doen gouden zaken. Slachthuizen nemen nog meer tijdelijke allochtone slachters aan om de arme beesten naar de andere wereld te helpen maar kunnen desondanks de liquidatievraag niet helemaal bijhouden. Ook de meeste Vlaamse slagers zitten door hun voorraad heen en proberen momenteel (toch wel met hoopgevend succes), versneden Waalse koeien in hun winkel te krijgen of prakkizeren over de vraag of het ethisch verantwoord is een deel varken toe te voegen, ervan uitgaande dat de gemiddelde Vlaming het verschil tussen koe en varken meestal niet secuur kan smaken.
Dezelfde problematiek stelt zich voor de frietpatatten. Was tot voor kort, zeker in de grensstreek, de aanwezigheid van grote Nederlandse patatboeren al opvallend, nu is er een ware invasie van Hollandse frietpatatcommerçanten aan de gang. Maar ook in deze sector rijzen bevoorradingsproblemen. Naar verluidt worden al woekerprijzen gevraagd en godbetert ook betaald, voor een zwart zakje patatten.
Hoe komt dat zo allemaal, zullen nog maar enkelen zich afvragen. Dankzij Meus natuurlijk. Onze Vlaamse trots en kok des vaderlands, Jeroen, al een hele tijd de echte baas van de Vlaamse huishoudens, heeft namelijk verordonneerd dat iedere culinair bewuste Vlaming zondag 1 maart HET Vlaamse gerecht bij uitstek STOOFVLEES MET FRIET, bereidt.
Weinigen zullen zich aan dat bevel durven onttrekken. De datum is ook bijzonder goed gekozen: ongeveer in het midden van de christelijke vastentijd en van de niet-christelijke opvolger daarvan, de Dagen zonder Vlees. Ongetwijfeld zullen vastende christenen en de anti-vlees-niet-christenen van Dagen zonder Vlees, de Dag van Stoofvlees en Friet, 1 maart, te baat nemen om zich dan toch voor één keer te buiten te gaan aan het naar binnen spelen van ons nationale Vlaamse gerecht:
STOOFVLEES MET FRIET!!
Hardvochtig rechts
De afgelopen week raakte bekend dat de federale regering de tijdelijke vrijstelling om actief op zoek te gaan naar werk schrapt voor werkzoekende mantelzorgers. Dat leidde terecht tot zware kritiek.
Minister Peeters wil nu die hardvochtige maatregel intrekken. Daardoor krijgt hij het nu weer aan de stok met coalitiepartner N-VA.
Dit incident toont eens te meer aan hoe primitief rechts en hardvochtig ten aanzien van de zwaksten, deze regering is.
Dat de CD&V en in het bijzonder minister Peeters om de haverklap, de reeds fel gehavende sociale meubelen probeert te redden, vermindert de verpletterende verantwoordelijkheid van de christendemocraten niet.
Wil de partij het totale verlies aan geloofwaardigheid wegens de verloochening van haar eigen basiswaarden vermijden, én de electorale implosie, dan moet ze uit deze rechtse, neoliberale, hardvochtige, thatcheristische regering stappen.