Politieke peiling| Partij | Verkiezingen 2014 | Peiling januari 2015 | Peiling april 2015 |
| NV-A | 32,4 | 30,0 | 28,3 |
| CD&V | 18,6 | 17,1 | 15,8 |
| VLD | 14 | 14,7 | 14 |
| SP-A | 15,5 | 14,9 | 15,6 |
| PVDA | 2,8 | 3,6 | 3,2 |
| Vlaams Belang | 5,8 | 7,6 | 8,0 |
Groen 8,6 10,2 10 ,7
Nieuwe electorale kansen voor Vlaams Belang?
Het gerenommeerde Instituut voor Sociaal en Politiek Opinieonderzoek (ISPO) van de Katholieke Universiteit van Leuven, heeft de resultaten bekendgemaakt van een onderzoek, uitgevoerd in 2014, omtrent de steun voor staatshervormingen in België. Daaruit blijkt dat communautaire thema's minder en minder animo wekken.
Zeer opvallend is dat ook bij de kiezers van de N-VA, de leidende communautaire partij, de voorkeur voor een staatshervorming of een splitsing van het land, vergeleken met 2010, gedaald is van 80 naar 60 procent. Dat is des te merkwaardiger omdat de kern van de beginselverklaring en het program van N-VA, nog altijd de oprichting van een onafhankelijke republiek Vlaanderen is. In het totale plaatje is het aantal kiezers dat een splitsing van België voorstaat, vergeleken met 2010, gehalveerd, van 11,9% naar 6,4%.
Hoe dan ook, de resultaten van dit onderzoek bieden kansen voor het Vlaams Belang om hun belabberde electorale score op te krikken. Want er blijkt uit dat minstens 20% van het N-VA-electoraat afkerig staat van de Belgische koers die N-VA vaart en dat er binnen het totale Vlaamse kiezerspubliek toch nog altijd 6,4% resoluut kiest voor een splitsing van België
De enige partij die nog altijd compromisloos opkomt voor een onafhankelijk Vlaanderen is dus Vlaams Belang. Met een verstandige aanpak kan die partij vooral de 'communautaire, onafhankelijkheidskiezers van N-VA', die door de partijtop in de steek zijn gelaten, voor zich winnen. En dat zal, weliswaar niet fenomenaal maar toch aanzienlijk, het electorale gewicht van het Vlaams Belang vergroten.
(meer info over het onderzoek op www.soc.kuleuven.be/ispodownload )
De schande van de partijfinancieringDe N-VA besteedt naar eigen zeggen 1 miljoen aan de zogenaamde Helfie-campagne. Naar eigen zeggen, het zal dus waarschijnlijk nog een pak meer zijn. En geen enkele wakkere journalist heeft tot nu toe een poging gedaan om de exacte kosten van die campagne te achterhalen.
Dat een politieke partij zoveel geld kan weggooien aan een volgens velen ridicule en infantiele reclamecampagne, is alleen maar mogelijk dankzij het belastinggeld dat via het ontspoorde systeem van de partijfinanciering naar de politieke partijen stroomt.
Het is gewoonweg onethisch dat de rechtstreekse belanghebbenden, namelijk de politieke partijen, zelf de partijfinanciering in het leven hebben geroepen en zelf hebben bepaald onder welke voorwaarden en in welke mate zijzelf een deel van het belastinggeld naar hun eigen kas kunnen versassen. Dat de omvang van de financiering met belastinggeld, wordt bepaald door de omvang van het electorale succes van een partij, is alleszins een pervers kernkenmerk van het systeem.
Deze concrete verspilcampagne toont aan dat de betrokken partij in het geld zwemt. Dat ze wordt gevoerd door een partij die de gewone werknemers de besparingen door de strot ramt, stuit nog meer tegen de borst. Dat nu door kopstukken gezegd wordt dat zij bereid zijn na te denken over een hervorming van het financieringssysteem, is een godgeklaagd staaltje van politieke hypocrisie.
Maar voor de burgers is het duidelijk: de financiering van de politieke partijen met belastinggeld, moet liever vandaag dan morgen, helemaal herdacht en beperkt worden. Met als uitgangspunt: respect voor de belastingbetaler, respect voor het algemeen belang.