Berichten van 6 februari 2017 tot 12 februari 2017

In De Standaard van 7 februari suggereert Eva Brems van de UGent dat de KU Leuven vindt mensenrechten misschien wel onbelangrijk vindt. Ze doet in een stuk over Law-Train, een Europees onderzoeksproject waaraan, naast enkele universitaire partners, België, Spanje, Israël en Roemenië deelnemen . Ook onderzoekers van onze afdeling strafrecht en criminologie participeren. Van Eva Brems moet de KU Leuven haar onderzoekers terugfluiten omdat Israël zich straffeloos schuldig maakt aan ‘structurele discriminatie en verdrukking van een volledig volk’.

Dat kan Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, niet zomaar over zich laten gaan. (DS 8 februari) Hij kronkelt zich als een duivel(tje) in een wijwatervat om duidelijk te maken dat de Leuvense medewerking onderworpen is geweest aan het oordeel van ethische commissies en dat hij de academische vrijheid van onderzoekers wil respecteren.

De gedachtekronkelingen waaraan de rector van de Katholieke Universiteit van Leuven zich geregeld met wellust overgeeft, zijn vaak amusant, zelfs charmant. Maar een grens is nodig om te vermijden dat de 'kronkelaar' er zelf in verstikt.

Is het zo moeilijk voor Torfs om te erkennen dat het Israëlische regime het internationale recht al jaren met grote nonchalance en/of brutaliteit overtreedt, op het terrein daarin geholpen door een superbelangrijk onderdeel van dat regime: de politie? Zou Rik ook een samenwerking tussen de Leuvense Universiteit en bv. de politie van het Syrische regime of van het Filippijnse regime verdedigen of bepleiten? En waarom besteedt de rector veel aandacht aan een eventuele opschorting van samenwerking met Amerikaanse ACADEMICI, terwijl het in het artikel van Eva Brems gaat over samenwerking met de Israëlische POLITIE.

Verontrustend is ook dat Torfs het woord 'ernstige' in 'ernstige mensenrechtenschendingen' misbruikt om de zaken om te keren, te perverteren : een mogelijk morele schuld wordt op die manier verschoven naar Brems.

Torfs krijgt nu ook de wind van voren van filosoof Ignaas Devisch . Zowel in een De Afspraak-debat als in een krantenartikel, stelt die heel duidelijk en terecht: 'Alleen ethische spelregels dienen de mensenrechten niet. Ordediensten bijstaan van een land dat een ander land bezet, mensenrechten overtreedt en geweld structureel in het staatsapparaat heeft ingebakken, kan niet  met enkele ethische criteria (en de bekende Torfsiaans retorische trucs) goedgepraat worden. 

Paus Franciscus:

'Beantwoord de logica van de verspilling

met de cultuur van het leven.'

De Standaard bericht uitvoerig over een nieuw rapport van Amnesty International, getiteld 'Human Slaughterhouse'. Daarin beschrijft Amnesty een georganiseerde gruwel door het regime van president Assad van Syrië, die nog een stap verder gaat: massale ophangingen in de beruchte gevangenis van Saydnaya, na een instantveroordeling door een 'militaire veldrechtbank'. Tussen 2011 en 2015 werden elke week , en soms tweemaal wekelijks , groepen tot vijftig mensen, 's nachts uit hun cel gehaald en opgehangen', aldus Amnesty.

Hoofdredacteur Karel Verhoeven besluit zijn commentaar als volgt:

'Alle eerdere aanklachten tegen de volkerenmoord die Assad al jaren aan het plegen is, de tienduizenden foto's, de massagraven, de bewijzen van aanvallen met chemische wapens, hebben geen kentering teweeggebracht. Over alle getrokken grenzen is Assad heen gewalst. Maar ten minste horen we ons helder bewust te zijn van die grote schandvlek op ons tijdsgewricht. Zodat niemand durft te beweren dat Assad het minste kwaad is. Dat is een grens die we toch nog moeten in staat zijn te trekken.'