Berichten van 27 februari 2017 tot 5 maart 2017

In de toonzaal van de Postelse abdijbibliotheek wordt dit jaar bijzondere aandacht besteed aan het werk van Maria Sibylla Meriaan, gestorven in 1717, en van Rembert Dodoens, geboren in 1517.

Groepen kunnen een bezoek reserveren via toerisme.gemeentemol.be  of via molse.gidsenkring@telenet.be.

Voor individuele bezoekers is er iedere zaterdag van juli en augustus om 14 uur een rondleiding binnen de abdijmuren met bezoek aan het bezoekerscentrum van de bibliotheek. Vooraf reserveren hoeft niet. Tickets zijn op de dag zelf, ter plekke verkrijgbaar in Huyze Colibrant vanaf 13.30 uur.

In De Standaard beklemtoont Paul Goossens terecht hoe simpel de aanpak van de verloning van mandatarissen zou kunnen zijn, als de partijen, politieke wil en ethisch bewustzijn bezaten.

Dat fractieleider De Roover komt aandraven met nog maar eens het inschakelen van een peperduur consultantsbureau om het allemaal te bestuderen en op de lange baan te schuiven, is het scherpste bewijs van de afglijding van NVA naar een materialistisch conservatisme, zo kenmerkend voor de traditionele rechtse partijen. Daarin past ook het plaatje van de ethisch verbrande Bracke die gewoonweg op zijn zitje van meer dan 16000 euro per maand blijft zitten.

Je kan je indenken hoe de oudere Vlaamsbewuste mensen, die zich vaak met inbreng van eigen financiële middelen, ingezet hebben voor een sociaal en cultureel Vlaanderen, zich daarbij voelen. NVA wordt voor hen sterker en sterker een totaal vreemd milieu van machtshongerige , op eigen gewin jagende parvenu's, die zoete broodjes bakken met de ceo's en de gewone Vlaming negeren.

In een gedegen, goed onderbouwd, genuanceerd en positief artikel in De Standaard, pareren  Annemie Dillen en Anne Vandenhoeck van de Katholieke Universiteit van Leuven,  de kritiek van de antireligeuze fundamentalist Maarten Boudry, op de theologiefaculteiten. Die moeten volgens deze Gentse 'filosoof' op de schop..

De auteurs van het artikel drukken de wens uit dat Boudry zijn denken zou verruimen. Ik kan dat advies aan Boudry alleen maar onderschrijven.

Of de Gentse filosoof die wens ter harte zal nemen, valt evenwel te betwijfelen. Hij heeft zich meer dan waarschijnlijk, hoe jong hij ook nog is, al vast gebetonneerd in zijn fanatieke antihouding. En wat het hem nog moeilijker maakt om uit zijn antireligieus fundamentalisme te breken, is het feit dat hij precies daaraan zijn relatieve bekendheid te danken heeft. Het gevolg daarvan is dat het wat ruimere publiek Boudry alleen maar kent als een moeilijke puber die kickt op het tegen de schenen schoppen van alles wat met religie en God te maken heeft. Op die manier gaat hij, maar dan nog sneller en extremer, de weg op van zijn leermeester Vermeersch.

Het is tragisch voor deze mensen dat ze zich opsluiten in een steriele anti-God/Kerkoorlog, terwijl ze talentrijk genoeg zijn om een positieve betekenis voor individu en samenleving te hebben.

Waarheid en alternatieve feiten

  Iedereen die gelooft dat de armoede gedaald is.

 Armoede zit overal. Eén van hen moet in de privé bijklussen om rond te komen.

(Knack.be)

In De Morgen lees ik over de hele en halve leugens van minister Homans -en je kan daar nu ook staatssecretaris Demir aan toevoegen-, het volgende:

'De opeenvolging van onwaarheden van minister Homans roept een eenvoudige maar ernstige vraag op: mag een minister liegen? Houdt het Vlaams Parlement het bij een zelfgeorganiseerd krokusreces? Of is er toch een meerderheid van de volksvertegenwoordiging die nog beseft dat een minister het parlement en het soevereine volk rekenschap verschuldigd is?'.

Het is inderdaad een fundamentele vraag. Voor elke democraat is het antwoord overduidelijk. Ministers die parlement en bevolking voorliegen , zijn voor ons democratisch systeem nefaster en ondermijnender dan de graailust van mandatarissen.Bij sommigen kwamen daar wel nog leugens bovenop.

Een gezonde democratie en gezonde politieke partijen moeten daartegen keihard reageren. Ook die partijen waartoe de liegende ministers en staatssecretarissen behoren.

De kakelverse staatssecretaris Zuhal Demir oordeelde dat een oorlogje tegen een van de instellingen in haar portefeuille, met name Unia, het gelijkekansencentrm, niet slecht was voor haar electorale bekendheid. En flink kakelen deed ze dus.

'Als je ziet hoe obsessief Unia bijvoorbeeld bezig is met de zwartepietendiscussie, dan vraag ik me af waar het mee bezig is' , aldus Demir in Het Nieuwsblad.

Nog los van het feit dat de staatssecretaris een vraag stelt die ze zelf al vooraf beantwoord heeft, is het 'obsessief bezig zijn met de zwartepietendiscussie' een flagrante leugen. Dat wijst een fact-check van De Standaard uit.

In een facebookpostreactie erkent Zuhal dat Unia 'zich niet te zeer in het debat heeft gemengd', maar... dat is volgens de wijsneuzige en helderziende Demir  'EEN VERDACHTE STILTE'.

Nou jij, en dan ik weer.

Als dat geen schitterend voorbeeld is van orwelliaanse newspeak en trumpiaanse alternative facts.

Geen mooie start Zuhal!