Berichten van 12 juni 2017 tot 18 juni 2017

Paus Franciscus:

'Zorg voor het milieu is ook altijd een sociale bekommernis. Laat ons luisteren zowel naar de roep van de aarde als naar de roep van de arme.'

'De uiteindelijke Belgische boedelscheiding zal altijd gaan over de grens tussen Vlaanderen en Frankrijk' stelt journalist Bart Sturtewagen. Inderdaad. En daarin zal geen plaats meer zijn voor een tot nu toe politiek sterk beschermde Nederlandstalige minderheid.

Al herhaaldelijk is erop gewezen dat ook in de strategie van N-VA, Brussel een hinderlijk blok aan het nationalistisch been is, en dat Brussel als hoofdstad van Vlaanderen zal opgegeven worden en prijsgegeven aan de totale 'ontnederlandsing', als dat noodzakelijk mocht blijken om de glorieuze onafhankelijkheid van zakdoek Vlaanderen te bereiken.

Dit niet uit de lucht gegrepen scenario, toont m.i. nog eens scherp aan hoe verblind onafhankelijkheidsnationalisten zijn. Het minirepubliekje Vlaanderen speelt bewust zijn Europese hoofdstad kwijt en laat de enkele tienduizenden Brusselse Nederlandstaligen in de steek. Aan zijn zuidergrens glorieert opnieuw het trotse Frankrijk dat samen met kleine broer Wallonië,  ook Bruxelles zal zien als een Franstalig bolwerk.

In De Standaard van 16 juni eist journalist Brinckman een 'diepgaande institutionele hervorming' voor Brussel, maar in welke richting die moet gaan of wat het einddoel daarvan moet zijn, laat staan de diverse concrete aspecten van dergelijke hervorming, lees ik niet in dit artikel.

Het geeft aan hoe complex het 'probleem Brussel' is. En zou ook niet meespelen dat bv. een journalist als Brinckman er zich van bewust is dat het wegvegen van 'de hopeloze versnippering' , zou kunnen leiden tot het wegwegen van de Vlaamse politieke aanwezigheid in Brussel.

En welke Vlaamse journalist of politicus durft consequent ervoor pleiten en maatregelen treffen om de Brusselse stal uit te mesten als daarmee ook het laatste greintje Vlaamse politieke macht in de Europese hoofdstad, op de mesthoop belandt?