Berichten van 10 juli 2017 tot 16 juli 2017

In 'Yawn. Adventures in boredom', een boeiende filosofische verkenning van verveling, schrijft de Amerikaaanse Mary Mann dat wij mensen slecht uitgerust zijn om met vrije tijd om te gaan. We reizen om te ontsnappen aan de tijd, maar we moeten die zee van tijd die voor ons ligt wel invullen. Verveling loert om te hoek, en die bestrijden we paradoxaal genoeg door onze gewoonten mee te nemen.

Opgelet, dit is waarschijnlijk fake news!

Vrijwilligers en militanten die op straat kiezers werven voor een bepaalde politieke partij, zijn niet langer welkom in de Koningin der Badsteden. 'Ze klampen de mensen te veel aan. Ook de winkeliers klagen', zegt de burgemeester van Oostende, Johan Vande Lanotte (SP.A).

Oostende is de eerste stad die een totaalverbod op kiezerswerving oplegt. 'De politieke partijen zijn te aanklampend', zegt Vande Lanotte. 'Mensen komen naar onze winkelstraten om te winkelen, niet om om de tien meter door een rode, blauwe, gele, oranje, groene, bruine politieke partij te worden aangesproken.

Het verbod op fondsenwerving in de Oostendse winkelstraten en op de zeedijk -dan nog ingesteld door een socialistische burgemeester-, is gewichtiger dan sommige journalisten laten uitschijnen.

Het maakt pijnlijk duidelijk dat de overheid veel meer belang hecht aan de klacht van enkele handelaars dan aan de inzet van (vooral jonge) mensen voor het goede doel.

Ik kan me niet voorstellen dat bv. Vande Lanotte maatregelen zou durven nemen tegen de opdringerige, ronduit brutale visuele en auditieve reclame; tegen de opdringerige, zeikende en schijtende honden; tegen de opdringerige telefonische en sms- reclameboodschappen; tegen de opdringerige visuele en ruimtelijke vervuiling en vernieling van duinen,kust en strand; tegen de opdringerige, uitpuilende en stinkende vuilnisbakken: het beste bewijs van het floreren van de horeca en van het succes van haar opdringerige klantenwervingsmethodes, die niet mogen doorkruist worden door 'opdringerige', idealistische, jonge fondsenwervers.

Johan, Johan toch.

Paus Franciscus:

'Europe has a unique patrimony of ideals and spiritual values, one that deserves to be proposed again with passion and renewed vigour.'

Journalist Bart Brinckman laat in een opiniestuk ter gelegenheid van 11 juli,  uitschijnen dat er, ook bij jongere generaties, een 'spontaan Vlaams zelfbewustzijn en Vlaams referentiekader' gegroeid zijn. Dat lijkt me eerder feestelijk bedoelde peptalk te zijn dan realiteit.

Hij zou toch eens duidelijk moeten maken wat die 'Vlaamse identiteit' precies inhoudt en wat dat 'spontaan Vlaams zelfbewustzijn en Vlaams referentiekader' voorstellen. Dat doet hij niet echt. En ook de verwijzing naar de ' nieuwe persoonlijkheid: de bekende Vlaming met wie we ons ALLEN identificeren' is toch wel bijzonder kort door de bocht en magertjes als het gaat over identiteit.

Vragen als: wat is de verhouding tussen dat 'Vlaamse volk' en de grenzen van de deelstaat Vlaanderen in het federale België?, en: overstijgt die zgn. identiteit wel echt de toch wel grote verschillen tussen de regio's binnen Vlaanderen?, krijgen geen antwoord.

Zou het niet zo kunnen zijn dat bv. Kempenaars uit de grensstreek zich in allerlei opzichten sterker verwant voelen met de Kempenaars uit Noord-Brabant, dan met de West-Vlamingen? De inwoners van Bachten de Kupe lijken mij althans, vaak een vreemder volkje te zijn dan de Noord-Brabantse 'buren' van de Meierij. En zeker slechter verstaanbaar.

En als het gaat om de Vlaamse nationale symboliek op de Vlaamse feestdag, dan is het bijzonder slecht gesteld met het Vlaamse zelfbewustzijn en de Vlaamse identiteit.

Tot voor enkele jaren werd ook in de kleinste gemeenten het straatbeeld toch min of meer gekleurd door uithangende leeuwenvlaggen aan privéhuizen. Gisteren was er zo goed als geen leeuw te bespeuren.

Hoe meer politieke en economische macht het Vlaams nationalisme verwerft, hoe minder belangstelling er klaarblijkelijk is voor nationale symbolen. Misschien begrijpelijk. Wanneer macht en geld regeren, verliezen dergelijke identiteitsuitingen  al vlug elke relevantie, worden ze zelfs gênant. Tenzij geoordeeld wordt dat de vlag uit de kast halen nuttig kan zijn voor een electoraal succes. Dan wappert de Zwarte Leeuw weer vrij en vrolijk aan de voorgevels der nationalisten!

Door 'interregionale' in te vullen als 'financiële stromen tussen Vlaanderen, Wallonië en Brussel', dient de studie (over de transfers) een (partij)politiek doel. Dat kan ruwweg verwoord worden als: nog altijd stromen miljarden van de hardwerkende, verantwoordelijke Vlamingen naar de luie, potverterende Walen en Brusselaars.

Het is goed dat Decoster en Sas met dit artikel Bourgeois en zijn schaamteloze recuperatietactiek, voor schut zetten. Maar ze konden voorzien dat dit electorale misbruik zou gebeuren. Ze hadden er beter aan gedaan de intergemeentelijke en subregionale financiële stromen in Vlaanderen en België , in kaart te brengen. De spaarvarkentjesactie van een aantal West-Vlaamse gemeenten voor het Antwerpse stadhuis, toonde scherp de essentie van de transferproblematiek aan (schepen Van Campenhout had duidelijk geen kaas gegeten van de problematiek).

Decoster en Sas geven aan dat er systemen zijn die de transfers doen verdwijnen. Maar dat wil Bourgeois niet. Transfers zijn partijpolitiek te interessant.

In De Standaard zetten de professoren Decoster en Sas, de makers van de studie over de transfers, de puntjes op de i :'Als Bourgeois denkt dat Vlaanderen elk jaar een vette cheque naar Wallonië stuurt,vergist hij zich.'

Dat is bijzonder vriendelijk geformuleerd. De Vlaamse minister-president zou wel bijzonder dom zijn, als hij niet wist dat transfers zo niet werken. Nee, de minister-president liegt bewust. Waarom? Omdat hij weet dat zijn voorstelling van zaken, goed valt bij vele goedgelovige Vlamingen. Zijn bewust onjuiste presentatie loont electoraal, en daar is het Bourgeois om te doen. Politieke recuperatie van een academische studie, door een valse interpretatie ervan dan nog.

Decoster en Sas formuleren het haarfijn: 'Door ons belasting- en socialezekerheidssysteem zijn er miljoenen kleine financiële stroompjes tussen alle burgers van dit land.Van rijke Vlamingen naar arme Brusselaars, maar ook van rijke Walen naar arme Vlamingen en van rijke West-Vlamingen naar ­arme West-Vlamingen.'

Bourgeois, minister-president? Nee, N-VA-partijman, ook op 11 juli! Niet fraai.