Berichten van 28 augustus 2017 tot 3 september 2017

In de discussie over de zgn. 'neutraliteit van de overheid', is het opvallend dat 'neutraliteit van de overheid 'verengd wordt tot het al of niet dragen van religieuze symbolen.

De argumenten die aangevoerd worden om 'religieuze symbolen' te verbieden, kunnen in hoofde van de burger evenzeer gebruikt worden met betrekking tot andere 'symbolen'. Een aantal voorbeelden. Kan een burger zich niet geïntimideerd of geïrriteerd voelen door de kledij of opsmuk van de (top)ambtenaar: uniform; chique, sjofel, slordig; duur horloge, opzichtige juwelen...? Hoe zit het met de taal van de ambtenaar: dialect, algemeen Nederlands, gebrekkig...? Schrikken de overheidsgebouwen de burger niet af? Zijn zij niet de materiële uitdrukking van een maatschappijvisie, een ideologie, die niet gedeeld wordt door een groot deel van de bevolking?

Kortom, wat verstaan degenen die (de kans krijgen om) artikels over neutraliteit (te) schrijven in kranten en tijdschriften, precies onder dat woord?

Waarom hebben zij de onbedwingbare neiging 'neutraliteit' te reduceren tot hoofddoek, kruis en (heel soms) keppeltje?

Nogal wat mensen die op de internetfora de aanval van NVA op het Katholiek Onderwijs steunen, springen wel heel nonchalant om met de 'vrijheid van onderwijs'.

Zowel in artikel 24 van de Belgische grondwet als in artikel 26 van de Universele verklaring van de rechten van de mens, wordt die vrijheid gegarandeerd. Zolang er christenen zijn die onderwijs willen organiseren, moet er plaats zijn voor religie in de school. Hetzelfde principe geldt voor joden, humanisten, moslims, enz.

Bovendien huldigen degenen die godsdienst naar de privésfeer willen verbannen, toch wel een merkwaardige opvatting over de vaak door henzelf zo gekoesterde vrijheid van meningsuiting.

In een Standpunt over Fundamentalisme, veegt Luk Vanmaercke, hoofdredacteur van Kerk&Leven, filosoof Etienne Vermeersch duchtig de mantel uit. Hij noemt Vermeersch 'een voorbeeld van vrijzinnig fundamentalisme'. Degenen die dit blog lezen, weten dat ook ik al herhaaldelijk Vermeersch zo genoemd heb.

Enkele  citaten uit de tekst van Vanmaercke:

-'Begin juni veroorzaakte filosoof Etienne Vermeersch opschudding in een interview, met een krasse uitspraak over mensen met het syndroom van Down: 'We hopen dat ze uiteindelijk zullen uitsterven.' Hij kreeg terecht veel tegenkanting voor zijn uitspraak, en niet enkel uit christelijke hoek. In een televisiedebat met zijn collega-filosoof Ignaas Devisch bleef Vermeersch zich hardnekkig vastklapen aan zijn uitspraak. Het was uiteindelijk gewezen premier Yves Leterme die hem op zijn plaats zette, door erop te wijze hoe hard zijn uitspraak was voor ouders met een kind met Down: 'Dat is een verschrikkelijke zin. Het gaat over mensen, mensen die met zorg worden omringd.' Vermeersch mompelde nog was, maar excuses kwamen er niet. Het eigen grote gelijk was duidelijk belangrijker dan de gevoelens van medemensen.'

-'De levende karikatuur die Etienne Vermeersch geworden is, is dan weer een voorbeeld van vrijzinnig fundamentalisme. Hij spreekt over euthanasie als was het een gebruikelijke medische handeling, over mensen met een handicap als ongewensten. Het is een typisch voorbeeld van iemand die zo gevangen zit in zijn eigen gedachtegang, dat hij geen ander perspectief meer toelaat. Wie anders denkt dan hij, zoals de katholieke Kerk, moet met alle middelen worden bestreden.'

Lieven Boeve, de topman van het Katholiek Onderwijs, heeft zowel in een weekendinterview als in een opinie-artikel haarscherp geformuleerd waar het de politieke overheid en in het bijzonder de machtspartij bij uitstek, de NVA, om te doen is: de vrijheid van het Katholiek Onderwijs inperken en het naar zijn eigen politieke hand zetten.

Daarbij aarzelen de Vlaamse nationalisten niet om de populistische toer op te gaan. Bewust herleiden ze de zgn. 'katholieke dialoogschool' tot een pro-islaminstelling. Zij werpen zich op als de verdedigers van het 'echte katholieke onderwijs' terwijl ze tegelijkertijd de macht van de katholieke onderwijskoepel proberen te breken.

De brute machtsstrijd van NVA tegen de katholieke onderwijskoepel is een onderdeel -en ook daarop wijst Boeve- van het streven van deze politieke partij om het 'middenveld' te liquideren. Boeve erkent voluit de rol van de overheid inzake eindtermen en erkenningsvoorwaarden, maar verwerpt terecht 'verregaande ideologische overheidssturing' . Kortom: Boeve verdedigt de vrijheid van onderwijs.

In dit conflict tussen een politieke partij en het Katholiek Onderwijs, weerklinkt ook weer de roep om gedaan te maken met het Katholiek Onderwijs en te komen tot één net.

Deze mensen en partijen beseffen klaarblijkelijk niet (of doen alsof) dat er naast de pedagogische en didactische inhoud van het onderwijs en de organisatie ervan, ook nog zo-iets is als de accommodatie, gebouwen en terreinen. Dat juridisch vastgelegde eigendomsrecht overstijgt vele malen de omvang van de subsidiëring door de overheid.

Willen degenen die pleiten voor één net - daarmee pleiten ze ook voor het schrappen van een grondwettelijk recht, nl. de vrijheid van onderwijs-, ook zeggen dat de staat maar moet zorgen voor een miljardenaankoop van de katholieke schoolgebouwen? Of zijn zij voorstander van een soort van 21ste-eeuwse Franse Revolutie, waarbij de eigendommen van het Kathoiiele Onderwijs geconfisqueerd worden, kortom door, in dit geval de NVA-staat aangeslagen worden?

Nou, dan zijn ze wel voorstander van een dictatoriale ingreep, die het neoliberale discours van vooral NVA helemaal op zijn kop zet en helemaal haaks staat op de liberale invulling van wat 'eigendomsrecht' in rechte en feite betekent.

Lieven Boeve, de topman van het katholiek onderwijs, poneerde in een interview dat de politiek het onderwijs dicht zou betonneren (DS 26 augustus) . Dat er geen ruimte meer zou zijn voor de school om zelf inhoud aan te brengen en dat leraars enkel nog maar een boekje mogen aframmelen.

NVA-parlementslid en onderwijspedagoog Koen Daniëls voelt zich geroepen om Boeve van antwoord te dienen, in een artikel getiteld 'Boeve betonneert zelf'.

'Wat gij zegt, zijt ge zelf!'. Zo richt Daniëlss zich tot Boeve. Die repliek gebruikten velen toen ze kind waren en in een discussie het onderspit dreigden te delven.

Wanneer je de teksten van Boeve en Daniëls naast mekaar legt, dan wordt het duidelijk waarom de NVA'er niet zozeer als onderwijspedagoog maar wel als partijsoldaat reageert.

Boeve zegt een aantal zaken die, gelet op de opstelling van de Vlaamse nationalisten in onderwijsdossiers, hard moeten aankomen bij De Wever en co. Ik som er enkele op.

1.'Wij pleiten voor een dialoog in onze scholen, niet voor polarisering. In onze samenleving wordt er te sterk vanuit de uitersten gewerkt.'

2 'Wat bijzonder opvalt, is dat er nog weinig vertrouwen is van de overheid in het onderwijs.'

3.'We hebben politieke partijen die vanuit hun eigen ideologie het onderwijs willen sturen.'

4.'Er zijn politieke partijen die een fundamenteel wantrouwen tegenover het middenveld hebben.'

Daardoor voelt de NVA'er in Daniëls zich duidelijk aangesproken.