Berichten van 25 december 2017 tot 31 december 2017

In het derde deel van zijn boeiende essay in De Standaard, probeert  Paul Goossens te achterhalen waarom de huidige conservatieven zo sterk afgeven op de 'mei-'68-beweging'.

De rode draad door zijn essay is dat het de conservatieven van nu (De Wever, zijn goeroe Dalrymple, Baudet, Wilders, Scruton), erom te doen is via zondebok 'mei '68' , enkele pijlers van de Verlichting weg te halen.

Conservatieven hebben het altijd moeilijk gehad met de Verlichtingsidealen 'gelijkheid, broederlijkheid, vrijheid'. Dat was al zo bij de oerfilosoof van het conservatisme Burke, bij wie De Wever veel van zijn conservatieve mosterd haalt. Burkes conservatisme-ideeën vormden geen origineel ontwerp maar waren een verwerpende reactie op de Verlichting.

Waarom gebruiken de huidige conservatieven, de 'mei '68 -contestatie' als schietschijf en schuld van alle aberraties volgens conservatieve geesten: identiteitsverlies, multiculturaliteit, terreur, islam- en EU- overheersing ? Omdat een rechtstreekse aanval op de Verlichting bij een aantal kiezers slecht zou vallen.

Via de studentjes van '68, de aandacht afleiden van HET doel: de Verlichting slopen.

Joris Luyendijk slaat spijkers met koppen in een artikel in De Standaard. Vele machthebbers, en in heel wat westerse landen -ook in ons land- , behoren die tot het rechtse, populistische , nationalistische kamp, lanceren en exploiteren vanuit electorale machtsoverwegingen, een wij-zij-tegenstelling, aldus Luyendijk.

Luyendijk beklemtoont terecht dat een democratie staat of valt met een duidelijke machtenscheiding (en niet alleen de drie traditionele machten, ook de pers zit daarbij), sterke instellingen en rechtszekerheid.

Alleen in dergelijke constellatie kan bv. een krant 'zelfstandige afwegingen' blijven maken, of kan bv. een minister of staatssecretaris het zich niet veroorloven de regering, het parlement, de bevolking voor te liegen, zonder de laan uitgestuurd te worden.

Echte democraten hoeden er zich voor de Raad van State met politieke kritiek te overladen of dat rechtscollege als irrelevant te beschouwen, noemen een krant niet 'inherent onbetrouwbaar', wanneer uitspraken of meningen niet in hun politieke kraam passen.

Na leugens, ook nog schending van een internationaal verdrag: de positie van Francken wordt onhoudbaar.

De premier en voorzitters Beke en Rutten kunnen/mogen niet langer zwijgen. Tenzij ook zij geen enkele waarde meer hechten aan ethiek en verantwoordelijkheid in de politiek en accepteren dat 'hun' regering mensen overlevert in beulshanden.

Maar ook in brede NVA-kringen moeten er toch vragen rijzen en gêne groeien. Of vergis ik me. Wanneer in de top van een partij het respect voor de mensenrechten, de bescherming van hulpeloze mensen het moeten afleggen voor pure electorale en machtsberekening, dan is die partijtop wel heel diep gevallen.

Zeker wanneer je terugdenkt aan de geschiedenis van de Vlaamse Beweging, die haar brandstof en aanhang altijd vond in het beklemtonen van het onrecht dat Vlaanderen werd aangedaan door het Belgische establishment, en het opeisen van 'ons' recht: hier ons bloed, wanneer ons recht!

Nu worden door het partijnationalisme de mensenrechten met de voeten getreden!

Gazet van Antwerpen verblijdt ons op kerstdag met een vette kop, die luidt als volgt:

Kerstavond bij Bart De Wever: 'Gelukkig stond de frietchinees paraat.'

Nog enkele suggesties voor de Gazet:

Kerstavond bij Wouter Beke: 'Gelukkig stond de kroketturk paraat.'

Kertstavond bij Meyrem Almaci: 'Gelukkig stond de patathollander paraat.'

Kerstavond bij John Crombez: 'Gelukkig stond de pureeafghaan paraat.'

Kerstavond bij Gwendolyn Rutten: 'Gelukkig stond de krielmarokkaan paraat.'

Kerstavond bij Peter Mertens: 'Gelukkig stond de chipssoedanees paraat.'