Monnik Philippe Vanderheyden, voormalig abt van Chevetogne, is er zeker van dat

er een tijd komt waarin jongeren zullen inzien dat het materiële niet bevredigt en dat rijkdom vergaren geen zinvol doel is.

(Kerknet)

'Dat de regering zich tot nu toe niet bekommerde om de zes peuters, is perfect te begrijpen', schrijft Ruben Mooijman in commentaarstuk in De Standaard van 27 december. Het is een shockerend zinnetje.

Een regering die zich niet bekommert om kinderen met de Belgische nationaliteit, die fysiek en mentaal gevaar lopen, is een inhumane regering, die zich geen bal aantrekt van de Verlichtingswaarden en de westerse normen.

Een regering die haar houding ten aanzien van kinderen in gevaar, laat bepalen door onverschilligheid, lafheid, electorale berekening, en niet door bestaande wetgeving of rechterlijke uitspraken, is een in de illegaliteit opererende regering.

Liberalen en christendemocraten , die kinderen in nood aan hun lot overlaten, die door hun onverschilligheid aangeven dat ook kinderen moeten boeten voor de misdaden van hun ouders, zijn de naam liberaal of christen niet waard.

Overigens valt het op, en ook dat is shockerend, dat in de reacties op dat commentaarartikel, amper aandacht is voor het lot van Belgische kinderen in nood.

In DS van 21 december verscheen een verhelderend en boeiend artikel van Ruud Goossens in de artikelenreeks 'Boeiende Tijden'.

Goossens slaat de spijker op de kop wanneer hij stelt dat de NV-A tegen alle redelijkheid in, de oorlog tegen het migratiepact verhief tot een symbolenstrijd. Waarom? Omdat de partijtop, gedreven door machtsgeilheid en geleid door een redelijkheid in functie van die machtsdrang, weet dat een onbarmhartige aanpak van migranten, electoraal loont. Goossens noemt een aantal feiten op die de NV-A duidelijk in het extreemrechtse kamp situeren, waardoor het verschil met Vlaams Belang niet meer te merken is: xenofobie in een internetcampagne, Francken die zijn steun verleent aan een manifestatie waar de voor kort nog uitgespuwde voorzitter van Schild&Vrienden , alweer het hoge woord voerde, de perverse tactiek om mensen die pleiten voor een humane behandeling van vluchtelingen, weg te zetten als 'gutmenschen' en voorstanders van open grenzen, een schaduwpremier die met een keizerlijke duim, de marionetpremier kan maken of kraken.

Beheerst door een identitaire obsessie, opgejaagd door het succes van Vlaams belang en van Francken, is zeker een deel van de partijtop en de partijstrategen gestart met een soort van jihad, een heilige oorlog , waarbij destructieve energie en krachten loskomen, die een gevaar vormen voor onze liberale democratie.

Want hoe graag en vaak de nationalisten in een heleboel andere kwesties ook schermen met de Verlichtingswaarden, met de westerse humane en christelijke normen, in de migratiediscussie en in het concrete beleid, tonen ze zich onbarmhartige inquisiteurs, die machteloze en haveloze mensen met ambtelijk getreiter en brutaal politieoptreden, het leven zo zuur mogelijk willen maken. Zij vallen vaker en vaker ons rechterlijk systeem aan, omdat de rechterlijke macht niet altijd naar hun pijpen danst. Zij maken de NGO's en andere hulpverleners verdacht en bemoeilijken of verhinderen hun werk.

Kortom, dit artikel is een terechte waarschuwing voor een verdere NVA-verrechtsing, die onze fundamentele vrijheden zou kunnen aantasten.

1. Ter verdediging van de weliswaar erg laattijdige maarnverzoenlijke houding over het migratiepact, voerde de NV-A aan dat het pact 'de ziel van de partij raakt'.

   Als dat zo is, dan heeft die partij een wel erg flexibele ziel. Tot aan de gemeenteraadsverkiezingen gingen de nationalisten met het pact akkoord, werkten ze mee aan de totstandkoming ervan. Toen raakte het hun ziel niet of huisde er een andere ziel in hun stoere Vlaamse borst(kas).

   Datzelfde argument voerde ook het kersverse Brusselse NV-A-lid, mevrouw Kanko (vroeger MR) in De Afspraak aan. Dat haar deelname aan het debat niet erg overtuigend was, is een understatement. Ze had dan nog het geluk dat de heren aan tafel en Phara haar spaarden, zeker toen ze liet uitschijnen dat enkel de NV-A de waarden van de Verlichting belichaamt.

   Fanatieke nationalisten zagen bij het ontslag van Michel,  'een man in ontbinding, de premier'. Iemand zo willen zien, is natuurlijk hun goede recht. Maar er zijn zeker ook heel wat mensen die bewondering koesteren voor Michel, voor zijn doorzetting en moed, voor de ruimte die hij gaf aan het parlement.

   Diezelfde politici en hun clans haalden ook nog eens de 'ziel' van stal. De 'rechtse' Michel zou die namelijk verkocht hebben aan 'links' voor een bord linzensoep.

   Toch maar voorzichtig zijn met al te gemakkelijk iemand te verwijten dat zij of hij, haar of zijn ziel verkoopt. Je moet dan zeker al enig zicht hebben op die ziel, verondersteld dat zoiets bestaat. Velen die nu de mond vol hebben van 'ziel', vinden in een andere context, en zeker in de christelijke, 'ziel' een eerder bizar en ridicuul begrip.

   Premier Michel zou dus geprobeerd hebben 'zijn rechtse ziel te verpatsen aan links'. Heeft Michel wel een ziel en is/was die rechts? Als we nu aannemen dat ook de NV-A of De Wever zich gelukkig mogen prijzen met het bezit ener ziel, hebben zij dan niet hun Vlaamse onafhankelijkheidsziel verpatst aan een gouden bord kapitalistische linzensoep? 

   En tot slot: was het migratiepactsopje, de kool wel waard? Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans, weliswaar Limburger maar een wijze N-VA'er (die bestaan ook) vindt alleszins van niet. De geachte voorzitter hoedt er zich voor om lichtzinnig over 'zielen' te spreken. Sop en kool zijn duidelijk genoeg.

Op het internetforum van De Standaard kan je in verband met de milieuconferentie in Katowice, wel oproepen lezen  om 'het doemdenken en het angst aanjagen nu eindelijk eens te stoppen'.

Die oproep zou als lovenswaardig beschouwd kunnen worden, mocht het niet zo zijn dat degenen die dergelijke oproep lanceren wanneer het erom gaat  de klimaatbekommernissen te relativeren , dezelfden zijn die met ijver en vuur 'doemdenken' over de naderende ondergang van het Avondland, en onvermoeibaar de 'angst' aanpoken voor de islamisering van ons 'eigen land en volk', voor de overrompeling door vluchtelingen en migranten, voor de existentiële gevaren waaraan 'onze Vlaamse identiteit' wordt blootgesteld, voor het oncontroleerbare aanzuigeffect van een VN-migratiepact.

Het doemdenken en de angst mogen inderdaad nu eens eindelijk stoppen! Bied weerstand aan de angst, die door sommige politici en partijen bewust als electoraal lokmiddel wordt gebruikt.

Zet de regering onder druk om positief, oplossinggericht en humaan, met het klimaat en andere mensen om te gaan, dan wordt het echt Kerstmis!

Humor?

Voormalig defensie-minister Sander Loones (N-VA) noemt de gouden parachute (94.000 euro) van Van Overtveldt 'een correcte werkloosheidsuitkering (sic!) voor mensen die jarenlang keihard gewerkt hebben.'

Het vers dat in 2018 de meeste reacties uitlokte van lezers wereldwijd, staat in Jesaja hoofdstuk 41, vers 10:

'Wees niet bang, want Ik ben bij je. Vrees niet, want ik ben je God. Ik zal je sterken, Ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand.'

In De Standaard van 13 december wijst barones Mia Doornaert er vol verontwaardiging op dat het migratiepact dat door België ondertekend werd, ook goedgekeurd werd door 'een rist akelige dictaturen en autocratieën'?

Waarom is het in barones Doornaerts visie ongepermitteerd dat België een niet-bindend pact ondertekent, dat ook door 'een rist akelige dictaturen en autocratieën ' ondertekend wordt?

Waarom zet zij die rist, ten behoeve van de lezer, niet netjes op een rijtje, zodat de lezer weet welke regeringen door haar als 'akelige dictaturen en autocratieën' beschouwd worden? Voor een experte in internationale betrekkingen, moet dat een fluitje van een cent zijn.

Zou een van de redenen kunnen zijn dat er in die rist, regeringen zitten waarmee België, en zeker het welvarende en op export gerichte Vlaanderen, lekker erg lucratieve handelsbetrekkingen onderhoudt? Uiteraard kan het voor een experte in.. enz. geen probleem zijn om de handelsbetrekkingen met mogelijke schurkenstaten, 'akelige dictaturen en autocratieën', weet je wel, en de financiële waarde ervan, netjes in kaart te brengen.

Kortom, waarom vindt deze barones het ondertekenen van een internationaal pact, erger dan grof verdienen dankzij 'schurkenstaten'?

Een menswaardige en respectvolle behandeling van andere mensen door overheden en politie, moeten het richtsnoer en de norm zijn van hun beslissingen en optreden.

Daarop mag niet toegegeven worden, anders werken we mee aan de dehumaniseringsdynamiek die nu, ook in ons land, de kop opsteekt. Denk maar aan de manier waarop de asielzoekers aan het Klein Kasteeltje behandeld worden en aan het rapport over het politieoptreden tegen opgepakte migranten (zie DS van 7 december).

Als we niet in staat (willen) zijn om op een humane manier om te gaan met mensen in nood, of ze nu vluchteling of niet zijn, moeten we zeker niet meer uitpakken met de westerse normen en waarden, de christelijke en Verlichtingsidealen.

Dergelijke humane, geciviliseerde houding, heeft in essentie niets te maken met een specifiek migratiebeleid. Sommige regeringsleden verbergen hun onmacht om een correct en effectief migratiebeleid te voeren , door het treiteren en brutaliseren van machteloze, wanhopige mensen, toe te laten. Precies alsof dat iets oplost.

Velen verwarren (bewust?) migratiebeleid met een 'respectvolle en menswaardige behandeling' van medemensen. Zo geven zij de indruk dat het brutaliseren, treiteren, discrimineren, bureaucratisch pesten door overheid en politie geoorloofd zijn, wanneer het gaat om migranten, vluchtelingen, die volgens hun inschatting als gelukszoekers geëtiketteerd kunnen worden.

Op die manier schrijven zij zich in, in de dehumaniseringsgolf, die zich ten aanzien van vluchtelingen, in het 'beschaafde', 'verlichte', 'christelijke' Europa aan het uitrollen is.

Het ontgaat ze dat alle vluchtelingen, wat hun motieven ook zijn, in een geciviliseerd land recht hebben op een humane, correcte behandeling.

Het zegt veel over de morele bewustzijnsvernauwing bij velen, dat geaccepteerd wordt en soms zelfs toegejuicht , dat vluchtelingen, die voor het overgrote deel geen criminelen zijn, veel slechter en brutaler behandeld worden dan autochtone (zware) criminelen. Maar ook die moeten correct behandeld worden.

Minister De Block verdient felicitaties omdat ze onmiddellijk de barbaarse Franckenquota m.b.t. asielzoekers wil afschaffen.

Toch al een eerste teken dat we met Michel II de weg inslaan naar meer menselijkheid en beschaving ten aanzien van gevluchte medemensen.

Paus Franciscus en het Vaticaan steunen het migratiepact.

Klik op onderstaande link.

HIVSET organiseert in 2019 een lezingencyclus over 'Christen-zijn in de 21ste eeuw.

Wie de reportage in Terzake van 7 december over de behandeling van de asielzoekers aan het Klein Kasteeltje gezien heeft, en nog enig medemenselijk gevoel heeft, kan niet anders dan diepe verontwaardiging voelen.

De beperking tot 50 asielaanvragen per dag is duidelijk een inhumane politieke beslissing van Francken. De mensen zeiden terecht : 'Wij zijn mensen. Wij zijn geen criminelen.' Inderdaad. Die politieke beslissing is daarentegen een afschuwelijke daad, die haaks staat op onze westerse normen en waarden.

Bekijk de reportage via onderstaande link. Zij loopt vanaf minuut 19.

De afwezigheid van de N-VA bij de verschillende stadia in de totstandkoming van het pact, wijst op zwaar plichtsverzuim.

Het verzet in laatste instantie, nadat de partij en de bevoegde staatssecretaris goedkeuring hadden gegeven, wijst op zware politieke onbetrouwbaarheid en wispelturigheid.

De absentie en de oorverdovende stilte van de Wever versterken het beeld van een politicus die het liefst zoveel mogelijk de rechtstreekse confrontatie of discussie met politieke tegenstrevers zowel in het parlement als in de media uit de weg gaat.

Een en ander kunnen bezwaarlijk goede voorbeelden van politieke en bestuurlijke verantwoordelijkheidszin en van echte democratische ingesteldheid genoemd worden.

De Wever en Francken laten liever De Roover -die er elke dag meer afgepeigerd uitziet- helemaal alleen de kastanjes uit het vuur halen. Die houding wijst op zware politieke lafheid.

In De Standaard van 6 december geeft Noël Slangen een scherpzinnige analyse van de huidige  chaotische situatie in het N-VA-machtscenakel.

Dat De Wever al 14 jaar de voorzitterszetel van de ondertussen grootste partij van België bezet houdt (overigens tegen de statutaire bepalingen van de partij in), kan wijzen op politiek vernuft en overlevingskunst, maar is nog veel sterker -en Slangen wijst erop- het gevolg van het gebrek aan talentrijke opvolgers en van de angst in brede kringen van N-VA, dat de partij zonder De Wever al vlug zal verschrompelen tot verschillende facties, waarbij er zeker zullen zijn die in niets zullen moeten onderdoen voor het extreemrechtse en polariserende gedachtegoed van bv. een Dewinter.

In deze pactcrisis is het overigens pijnlijk duidelijk geworden dat de positie van De Wever van binnenuit wordt aangetast. Hij verliest meer en meer de controle en dat heeft hij vooral te wijten aan zichzelf. Zijn drang om zoveel mogelijk macht in zijn persoon te concentreren (voorzitter grootste partij, burgemeester grootste stad, de 'echte' premier...) breekt hem nu zuur op.

De machtspoliticus die De Wever is, heeft er zich meestentijds voor gehoed af te glijden naar de gore en agressieve retoriek van racisten en islamofoben. Althans naar buiten toe, slaagde hij daar ook grosso modo in, samen met mensen als Bourgeois, Muyters, Van Overtveldt, Weyts, Van de Put.

Maar ondertussen begon het meer en meer te rommelen in de 'onderbuik' van zijn partij. Daar had hij geen oog voor of hij liet te veel vrij spel aan Francken en enkele partij-apparatsjiks,die ijverig bouwden aan een twitterbende -een soort van 5de colonne-, die altijd in de weer is of 24/7 gemobiliseerd kan worden. De 'onderbuik' van de N-VA bewerkt permanent de 'onderbuik' van het Vlaamse electoraat, omdat Francken en co. weten en voelen dat politiek fatsoen niet loont maar dat het oppoken van antigevoelens (antimigrant, antivluchteling, antipact, antisocialisme, anti-intellectueel...) spoort met het 'buikgevoel' van velen en dus electoraal interessant is.

De interne N-VA-machtsstrijd woedt volop!

Een regeringsleider kan niet blijven dulden dat hij door een coalitiepartner herhaaldelijk wordt beledigd en voor het oog van de wereld in zijn hemd wordt gezet.

De machtsdronken partij die de NVA geworden is en de angst dat ze een stukje van die verworven macht en rijkdom dreigt te verliezen aan het Vlaams Belang, maken de partij roekeloos en blind. Het werd de hoogste tijd dat Michel zich niet langer liet behandelen als a puppet on a string. Proficiat premier!

Door de effenaf schandalige en schabouwelijke mediacampagne is De Wever in een bijzonder pijnlijke en gênante positie terechtgekomen. Woordvoerder Joachim Pohlmann wordt nu als schuldige opgevoerd. Maar het is hoogst onwaarschijnlijk dat de partijvoorzitter daarover van toeten of blazen wist. En dan draagt De Wever de volle verantwoordelijkheid voor die platvloerse fake newscampagne.

Wist de voorzitter werkelijk van niks, dan is er stront aan de knikker in het NVA-huishouden en worden de geruchten versterkt over een bitse interne machtsstrijd.

Alle grote veranderingen die de Vlaamse cultuur na de oorlog heeft ondergaan, vonden plaats tegen de achtergrond van massamigratie. Toch heeft die er nauwelijks invloed op gehad. Dat schrijft Tom Naegels in De Standaard van 1 december.

Dat artikel van Tom Naegels versterkt in grote mate de onzekerheid over en de relativiteit van het begrip 'Vlaamse identiteit'. Nochtans puilt de retoriek van populistische, rechtse partijen als NVA en Vlaams Belang, daarvan uit en bepaalt 'Vlaamse identiteit' hun politieke tactiek en electorale gebruiksaanwijzing.

'Vlaamse identiteit' klinkt in de oren van vele mensen als een onweerstaanbare sirenenzang. Het spiegelt hun een (imaginaire) geïdealiseerde, ouderwetse geborgenheid voor, het voedt hun nostalgie naar een immobiele, overzichtelijke, harmonieuze droomsamenleving. Het versterkt en speelt in op de angst voor verandering voor het vreemde en de vreemde die anders denkt, zich anders kleedt. Het neemt hun zicht weg op de enorme verschillen in denken en levenswijze binnen hun eigen zgn. Vlaamse gemeenschap van autochtonen.

Degenen die de mond vol hebben van 'Vlaamse identiteit' slagen er evenwel niet in, een antwoord te geven op de reeds vaak gestelde vraag: 'Wat is die identiteit?'

Burgemeesters en schepenen in de Vlaamse centrumsteden laten zich omringen door meer dan 300 kabinetsmedewerkers.

Gent en Antwerpen tellen samen meer dan de helft van de lokale cabinetards in Vlaanderen, telkens meer dan 80 mannen en vrouwen. De Arteveldestad van Daniël Termont (sp.a) mag dan wel half zo groot zijn als de Koekenstad van Bart De Wever (N-VA), het aantal kabinetsmedewerkers is er niet minder op.

Maar ook in Leuven en Aalst vallen grote kabinetten op.

De colleges van Christoph D’haese (N-VA) in Aalst en die van Bart Somers (Open VLD) in Mechelen, steden met ongeveer evenveel inwoners, tellen respectievelijk 28 en 16 kabinetsmedewerkers.

En daartussen: het veel kleinere Oostende van minister van Staat Johan Vandelanotte (sp.a). Zijn college laat zich omringen door evenveel kabinetsmedewerkers als dat van zijn partijgenoot Renaat Landuyt. Alleen heeft die laatste in Brugge bijna 50.000 inwoners meer onder zijn hoede.

Die explosieve groei van kabinetspersoneel gebeurde in alle stilte. Het leidt tot spanningen met administraties en tot een onevenwicht met de gemeenteraad, menen experts.

Eén op zes ‘cabinetards’ werkt in het verborgene, zo blijkt uit onderzoek waarbij intensief gebruik gemaakt werd van de wetgeving openbaarheid van bestuur. Nochtans is het belangrijk om te weten wie mee aan de knoppen van de macht zit.

Dit artikel kwam tot stand met steun van het Fonds Pascal Decroos. Er werd onder meer gebruik gemaakt van de wob-tool van Transparencia.

 © Apache

Paul-Olivier Dehaye, wiskundige, over de gevaren van Facebook:

'Duizenden bedrijven verzamelen al jaren gegevens van miljoenen mensen. Ze maken profielen zonder dat we het beseffen. Het is stalking op een schaal die je niet voor mogelijk houdt. De voorspellingen die op basis van die gegevens over ons gemaakt worden, staan vandaag nog niet helemaal op punt, maar de hoeveelheid gegevens is wel gigantisch. Hebben we last van constipatie of acne? Echt alles wordt achterhaald en gebruikt door adverteerders.'

Onder de titel ‘Als feiten niet in het plaatje passen’, hekelt barones Mia Doornaert in De Standaard van 29 november, de sterke vervaging van de scheidingslijn tussen feiten en opinie, die volgens haar typisch is voor deze tijden. Zij voegt eraan toe: ‘ Dat gebeurt in de twee richtingen, want al te vaak wordt de vermelding van feiten aangevallen als uiting van een foute opinie’.

Het merkwaardige is dat Doornaert zichzelf bezondigt aan wat zij zo sterk afkeurt. Haar artikel is een schoolvoorbeeld van die vervaging . Zij selecteert namelijk items, waarvan zij beweert dat het onweerlegbare feiten zijn, om de kritiek op sociologe Marion van San enkele jaren geleden te veroordelen en om haar grote gelijk in verband met het Palestijns-Israëlische conflict en de migratie aan te tonen en om de mens- en maatschappijopvattingen (en degenen die ze verkondigen), die niet in HAAR plaatje passen, te verketteren.

De kritiek op het onderzoekswerk van Marion van San sloeg op haar methode om een lineair statistisch  verband te leggen tussen criminaliteit en bepaalde migrantengemeenschappen, zonder aandacht te hebben voor de kansarmoede en marginalisering van de migranten, als mogelijke oorzaken van criminaliteit en radicalisering. Barones Doornaert is er klaarblijkelijk ook voor te vinden, etniciteit en/of religie rechtstreeks te verbinden met criminaliteit. In haar mens- en wereldbeeld is dat begrijpelijk. Zij werpt zich meer en meer op als een zelotische missionaris, die het als haar zending beschouwt de westerse blanken van gewetensonderzoek, verantwoordelijkheidsdruk en schuldgevoel te bevrijden en de oorzaak van de migratie én alle miserie, agressie en criminaliteit, bij de migranten zelf en hun landen van herkomst te leggen. Is Doornaert er zich wel van bewust is dat het verbinden van criminaliteit met specifieke bevolkingsgroepen  een gevaarlijke dictatoriale en ontmenselijkende tactiek is, die doorheen de eeuwen onnoemelijk miserie en barbarij heeft veroorzaakt?

Doornaert manifesteert zich in dit artikel als een volleerde manipulator. Ze legt heel bewust  de volle klemtoon op items waarvan ze verwacht dat (een deel van) de lezers ze als een bewijs van de juistheid van haar visie en stelling zullen beschouwen. Dat het regime van Israël 'militair almachtig extreem rechts en racistisch' is, en ons koloniaal verleden er een is van 'onderdrukking en uitbuiting', en dat de westerse economische exploitatie van grote delen van de wereld, nog volop bezig is, zal je in dit artikel en andere van Doornaert niet (of heel omfloerst en onderbelicht) te lezen krijgen. Dat is bewust zgn. 'feiten' overbelichten, onderbelichten, bijvijlen, in functie van een welbepaald mens- en maatschappijbeeld. In haar studentenjaren en een tijd daarna bewoog Mia zich vooral in 'linkse' kringen. Nu ze bejaard is, ontpopt barones Doornaert zich tot een rechtse passionaria, met een verstikkend tunnelzicht op oorzaken en gevolgen van migratie.

'Feiten die niet in de dominerende waan van de dag pasten of passen, worden maar al te vaak terzijde geschoven' , stelt barones Doornaert. Dat roept vragen op. Wat is die 'dominerende waan van de dag', hoe wordt die gedefinieerd? Schuift Doornaert niet ook 'feiten die niet in HAAR dominerende waan van de dag passen', terzijde? En over feiten gesproken. Ontkent Doornaert door de toevoeging 'heet het', dat geweld en armoede, de belangrijkste oorzaken zijn van de vlucht van vele Palestijnen? Is er onderzoek dat onomstotelijk bewijst dat de armoede in de Gazastrook samenhangt met de geboortepolitiek? Wat houdt die geboortepolitiek van Hamas overigens heel concreet in? Zijn er studies die aantonen dat die geboortepolitiek echt reële en grote invloed heeft op het aantal geboorten in de Gazastrook? Waarom gebruikt barones Doornaert het woord 'jihad' i.v.m. de afstammelingen van vluchtelingen? Wat stelt ' een groot deel' van de migratiestromen uit Afrika voor? Hoe zit het met het aandeel en de verantwoordelijkheid van het Westen?

Kortom, Mia Doornaert laat zich eens te meer kennen als een fanatieke aanhangster en pleitbezorgster van een fundamentalistische, extreem-rechtse maatschappijvisie.

Het is m.i. de taak  van de intelligentsia kritisch te staan tegenover de economische en politieke macht. Wanneer intellectuelen dat niet meer doen, conformeren ze zich aan 'een maatschappij die functioneert volgens één gulden regel: wie rijk is, bepaalt de regels.'

Het is heel begrijpelijk dat rechtse populisten, vaak excessief welgesteld, de culturele sector als vijand opvoeren. Daar zijn twee redenen voor. Het maatschappijbeeld en de mensvisie van de intellectuelen staan haaks op die van de rechtse, nationalistische populisten: vrijheid versus keurslijf, individualisme tegenover gemeenschaps- en identiteitsdwang. Een tweede reden heeft met machtsverwerving of machtsbehoud te maken. De rechtse, nationalistische populisten, ook al behoren ze tot de materiële, financiële elite, weten en ervaren dat het wegzetten van culturele, kritische intellectuelen, als 'elite', die geen voeling heeft met of misprijzen heeft voor het 'gewone volk', bij heel wat mensen erin gaat als zoete koek en electoraal sterk loont.

Paus Franciscus:

'Niemand van ons kan overleven zonder barmhartigheid. Allemaal hebben we nood aan vergeving.'

In een reactie op het pleidooi van staatssecretaris Francken voor elitaire scholen, stelt leerkracht Ruth Lasters dat ASO-scholen al lang elitair zijn.

Zij heeft gelijk. En dat elitaire is niet alleen aan de 'uitstroom' te constateren maar ook onderweg.

De eerste grote schifting gebeurt al bij de keuze tussen ASO, TSO en BSO. Die keuze wordt in grote mate bepaald, niet door de talenten van de kinderen, maar door de sociale status en de scholingsgraad van de ouders.

Die schifting zet zich ook in het ASO (dat hoofdzakelijk 'wit' is) onverbiddelijk door. Het 'watervalsysteem' zorgt ervoor dat massa's leerlingen afgevoerd worden naar het TSO. Binnen het ASO is het weer eens de sociale en intellectuele achtergrond van de ouders, die vaak bepalend is voor de keuze tussen de zgn. 'sterkere' en 'zwakkere' richtingen. Aan de 'uitstroom' zijn het dan hoofdzakelijk leerlingen uit de sterkere ASO-richtingen, die geschikt worden bevonden voor de universiteit.

En Iedereen die onderwijservaring heeft, weet dat ook in het 'witte' ASO, de leerlingen van bv. L.Wi. L.G., L.We, WA, grotendeels uit de stevige middenklasse en de hogere klasse komen.

Al vele jaren is het duidelijk dat ons onderwijs in zijn structuur en in zijn didactische en pedagogische opvattingen en praktijk, een onderwijs is dat focust op de sociaaleconomische en culturele hogere en middenklasse, en er niet in slaagt de talenten van vele jonge mensen uit de lagere klassen te ontplooien.

XIII/47

Vrijdag 23  november 2018

Flitsen

Groningen

Op uitnodiging van zowel de plebaan  als van de uitgever van de Blauwe Tijger mocht ik vrijdagavond in de kathedraal van Groningen een getuigenis geven. Er waren 60 à 70 mensen aanwezig. Deze statige gebedsruimte nodigde ons tevens uit om even samen te bidden. Na mijn uitleg over Syrië kwamen er vele vragen. Opvallend is dat er geen “negatieve ” reacties geuit werden. De mensen blijken steeds meer de leugens van de media te doorzien. Verder hebben we  ons door onze uitgever  laten inleiden in deze unieke streek aan de  Waddenzee en het leven van de mens door de eeuwen heen met het water. Rust, stilte en eindeloze vergezichten van drassige weiden. In de uitleg die we kregen waren we vooral getroffen door het titanenwerk van de Cisterciënzersmonniken van Aduard (samentrekking van ‘Ad sanctum Bernardum’) uit de 12^e eeuw, dat een van de grootste abdijen van Europa werd. De monniken zorgden voor dijken, polders en kanalen. De abdij werd in 1580 verwoest. Na een heerlijk logement bij onze uitgever, reden we terug langs Leuven voor het tweede congres van geopolitiek Vlaanderen–Nederland. Hier genoten we vooral van de deskundige uitleg van Willie Van Damme over het einde van de oorlog tegen Syrië. Deze twee dagen hebben we ruim 1000 km gereden, maar het was ook ruimschoots de moeite waard.

Tilburg

Gisterenavond, donderdag gaf eerst Jeanneke Monshouwer, voormalig medewerkster van de NOS een puike uiteenzetting voor een 40-tal mensen in Tilburg bij “boerke Mutsaers”. Iedere bewering illustreerde ze met een dia, die tekst en beeld gaf en toonde overduidelijk aan hoe het gewone nieuws ons totaal bedriegt. Ook in haar boeken geeft ze op iedere bladzijde de bijbehorende foto’s. Daarna sprak ik over Syrië en eindigde met een beroep op onze dubbele verantwoordelijkheid als mens en als christen. Als mens hebben wij niet het recht nuttige idioten te zijn in handen van criminele wereldleiders die niets anders dan oorlog voeren. En als christen wordt het tijd dat we echt aan het christendom beginnen en Jezus navolgen die zegt: Neem uw kruis op en volg Mij. Er heerste een grote bekommernis bij velen rond deze vraag: hoe kunnen we het gruwelijk bedrog van de wereldleiders en van onze politici ongedaan maken? De wereld wordt inderdaad geregeerd door bekende oorlogscriminelen én geobsedeerden door “humanitaire bombardementen”. Een vrouw gaf me een dagblad (“Trouw” van donderdag 22 november 2018!) met dit artikel op de eerste bladzijde: “Nederlandse hulp aan Syrië was wel militair van aard”. Het ontmaskert de blijvende leugens van de Nederlandse regering hierover. Er is dus wel een ommekeer bezig. Er was ook een Congolese Belg, erg zwart van huidskleur, die mij aansprak in sappig Antwerps: Wat gij zegt hadden de pastoors al lang van de preekstoel moeten roepen!

Dank

Ware vriendschap is een kostbaar goed en blijft ook overeind wanneer men niet over alles dezelfde mening heeft. Men kan het, naar het woord van Augustinus, oneens  zijn met elkaar, zoals men het oneens is met zichzelf, waardoor de vriendschap nog wordt gekruid. Wanneer men echter vanuit eigen beperkte mogelijkheden, op dezelfde wijze wil meehelpen aan een betere samenleving in Kerk en maatschappij, ontstaat er als het ware een steekvlam. Moge dit volstaan om de vrienden te danken die me uitnodigden om even bij hen op rust te komen en te genieten van de goede dingen in het leven. Na deze eerder “Bourgondische” ontmoetingen zal ik met een dankbaar hart terugkeren naar het monnikenleven in de woestijn.

En dit nog

vAlleen maar goed nieuws nu over Syrië met vele foto’s en 2 video’s (over de architecturale schoonheid van de Omayyaden moskee in Damascus en het sympathieke bezoek van Hafez, de oudste zoon van de president: http://www.golfbrekers.be/quo-vadis-syria-12/

vSaoedi-Arabië meent warempel Syrië de les te moeten spellen inzake rechten van de mens. Ziehier het antwoord van Syrië: https://www.mondialisation.ca/onu-le-discours-de-larabie-saoudite-sur-les-droits-de-lhomme-en-syrie-est-une-blague/5628952

vDuitsland meent nogmaals te moeten vertellen hoe verschrikkelijk het “Syrische regime” wel is. Van de brede amnestiemaatregel waar duizenden van profiteren, hebben ze nog niets gehoord en de  terroristen schijnen hun lieverdjes te zijn: http://www.golfbrekers.be/merkelland-wil-geen-afscheid-nemen-van-de-vakkrachten/

vOverzicht van de oorlog in Syrië door Karin Leukefeld: http://www.golfbrekers.be/oorlog-langs-de-breuklijnen/http://www.golfbrekers.be/oorlog-langs-de-breuklijnen/

vDe visie van Michel Raimbaud, oud Frans ambassadeur, professor, schrijver is werkelijk het bestuderen waard: https://www.mondialisation.ca/guerre-en-syrie-ou-en-est-arrive-le-systeme-onusien-tontons-flingueurs-tontons-blagueurs/5629024

vGraag willen we initiatieven steunen die onze christelijke eigenheid benadrukken en geen wintermarkt maar kerstmarkt wensen. Overigens blijven we menen dat er, zonder een Kind Jezus, iets met Kerst mis is! https://www.petities24.com/voor_het_behoud_van_de_benaming_kerstmarkt_te_brugge?fbclid=IwAR0wBQLL0KcpTasHFq__dMvxdt-kZvo5uQvgYycYcOYTW0wKLPNm2NWDlnQ#form.

P. Daniel

Bekijk de videovoorstelling van het eerste rapport over de Katholieke Kerk van België.

Klik op onderstaande link. 

Op www.kerknet.be vind je uitgebreide commentaren bij dit eerste rapport, dat duidelijk de maatschappelijke relevantie van de Kerk bewijst.

Op 15 oktober schreef ik op dit blog:

'Het zou me niet verwonderen dat SPA uiteindelijk in de Antwerpse coalitie terechtkomt. Met Beels en Meeus zijn er in deze verkiezingen twee onbetwistbare politieke talenten komen bovendrijven. In dergelijke rechts-linkse coalitie kan Groen ook wegen op het beleid en ijveren voor de realisering van belangrijke programmapunten. '

Het ziet er verdorie naar uit dat Rasp gelijk krijgt!

Twee jaar lang kikte staatssecretaris Francken met geen woord over de migratietekst waaraan een VN-commissie, waarvan hij deel uitmaakte, werkte. Nu organiseren hij en zijn partij het verzet ertegen.

Je kan het je  niet indenken dat onze eenvoudige maar stoere en onverzettelijke Lubbeekse kruisvaarder gedurende die twee jaar ook maar één greintje bedreiging in de tekst heeft gevonden. De vranke Francken, die pal staat in de verdediging van ZIJN westerse normen en waarden, die ZIJN Verlichting hoog in het vaandel draagt en er desnoods voor wil sneven, die bereid is met inzet van lijf en leden de horden aan de Europese, de Belgische en zeker aan de gewesttaalgrens te stoppen (behalve degenen die nuttig zijn en/of al genoeg centen hebben), zou ongetwijfeld de VN in vuur en vlam gezet hebben, mocht er in de (ontwerp)teksten ook maar één woord gestaan hebben dat wat sterk rook naar een vorm van clementie voor 'het migrant'.

Of zou het toch zo kunnen zijn dat Theo in die VN-resolutiecommissie er met zijn gedachten niet bij was, ontspanning zocht, een uiltje knapte, ver weg van de binnenlandse besognes, het venijnige gekakel binnen de kakelbonte coalitie?

In De Standaard van 15 november stelt Sammy Mahdi, voorzitter van Jong CD&V, dat het migratiepact  het begin kan zijn van internatio­nale samenwerking. Als de regering de tekst niet onder­tekent, is dat een blaam voor ons land.

Mahdi formuleert de essentie van de niet-bindende resolutie goed. Ze bespreekt alle facetten van de migratieproblematiek en kan het begin vormen van internationale samenwerking in de humane aanpak van het migratieprobleem. Niet-ondertekening van een evenwichtige tekst waarin naast de aandacht voor de beheersingspoging van de migratie, toch ook ruimte blijft voor het respect voor en een humane behandeling van de vluchtelingen, betekent inderdaad een internationale en morele blaam voor België en voor Vlaanderen.

Het feit dat de NVA twee jaar lang niet van zich heeft laten horen bij de voorbereiding van de tekst en nu de premier van de eigen coalitie, die zich eerder in de VN resoluut achter de resolutie had geschaard, voor schut zet en probeert terug te fluiten, zet de Vlaams-Nationalisten weg als onbetrouwbare windhanen, die electoraal opportunisme en de politieke schrik voor nog extremer rechts -het Vlaams Belang-, belangrijker vinden dan een tekst die een humane migratiebeheersing formuleert.

XIII/46

Vrijdag 16 november 2018

Flitsen uit mijn eerste vaderland

Is het leven duur?

Vlak vooraleer uit Syrië te vertrekken had ik een fameuze ontsteking op twee tanden. Ik kon nog net onze tandarts consulteren, een sympathieke jonge moslimvrouw met drie kinderen. Ze beloofde me van de pijn te verlossen met medicatie maar mocht ondertussen de twee tanden niet trekken, zei ze. Wachten tot ik terugkwam, vond ze veel te lang. Omdat ze al zeven behandelingen had gedaan bij mensen uit ons klooster, (kinderen, zusters en fraters) vonden wij dat het wel tijd werd dat we haar betaalden. Zelf moesten we nog zeggen wie ze inmiddels allemaal behandeld had. Ze schreef ze op briefje en voegde er zomaar een bedrag bij. Alles samen was het omgerekend bijna 20 €. Hier gekomen moest ik na een week deze tanden laten trekken. Een tandarts was bereid dit te doen op de dag dat ik nog vrij was. Op een kwartier was de klus geklaard en ik betaalde contant  70 €. Hij kon op de korte tijd dat ik nog hier ben, de zaak niet afwerken. Met plezier zal ik dit laten doen door onze erg deskundige tandarts in Qâra. We moeten er eerlijkheidshalve wel bijvoegen dat wegens de sancties vele apparaten moeilijk of niet hersteld geraken en dat zo het leven op meerdere terreinen heel duur geworden is. Maar er zijn  uitzonderingen, zie je wel.

Hulde aan de goede godsdienstleerkracht

Een gemeenteschool in Waasmunster heeft mij deze week uitgenodigd om voor een dertigtal 9-jarige kinderen tijdens het uur godsdienst te komen vertellen. Van gepensioneerde leerkrachten uit mijn geboortedorp kreeg ik een alarmerend beeld over de godsdienstige kennis en praktijk van de kinderen. Mijn ervaring was gelukkig heel anders… dank zij de leerkracht. Ze had die kinderen voorbereid. Ze had ook een zestal moslimkinderen en hun leraar uitgenodigd mee te komen luisteren. Allerlei vragen hadden ze opgesteld, luisterden heel aandachtig, waren erg gevoelig voor het positieve in een land van oorlog. Er waren ook een zestal moslimkinderen, waaronder Syriërs, samen met hun leraar. Toen ik Syrië wilde situeren stak een jongen zijn vinger  op en zei dat hij dat op google Earth al gevonden had. Een ander pienter kereltje vroeg of de oorlog me angstiger, bozer of dapperder gemaakt had. Ik heb wat kunnen vertellen over de mooie initiatieven en het vredevol samenleven en de goede inzet van velen, ook van christenen. We eindigden met een spontaan gebed en daarna een Onze Vader die de kinderen goed kenden. De kinderen beloofden ook voor ons te bidden. Hopelijk blijft er iets over van hun eenvoud, geloof en belangstelling als ze enkele jaren ouder zijn!

’s Avonds waren we te gast in de hoofdkerk van St Nikolaas, waar een zestigtal mensen of meer waren opgedaagd. De deken had me vooraf uitgenodigd om met hem en enkele gasten te komen eten. Het was als een oosterse gastvrijheid.  Omdat we in de kerk waren begon ik met een gebed. Na mijn lang getuigenis volgden er vele vragen. Van het breiwerk, de zalf, de religieuze voorwerpen en Syrische parfum werd flink wat meegenomen. Ik heb de indruk dat de erg negatieve mentaliteit tegenover Syrië in de openbare opinie geleidelijk aan het veranderen is.

En dit nog

vOns vorig  bericht geïllustreerd: http://www.golfbrekers.be/een-verslag-uit-syrie-zonder-poco-bril-96/#more-42232

v“Golfbrekers” is terecht erg boos op Pallieterke dat nogmaals de leugenpropaganda volop steunt als voorwendsel om het onschuldige Syrische volk verder uit te moorden, foei: http://www.golfbrekers.be/quo-vadis-syria-11/ 

vDuitsland betaalde ook al in het geheim de rebellen: https://www.almasdarnews.com/article/germany-secretly-paid-rebels-in-syria-nearly-e50-million-report/

P. Daniel

Tine Ruysschaert met 'Menschen in den Grooten Oorlog', in GC Den Dries in Retie:

Vooral rechtse, nationalistische politici hebben de mond vol van 'gemeenschapsvorming' en 'integratie', en ze leggen die zaken op als absolute voorwaarden en eisen aan de migranten.

Maar hoe zit het met de 'gemeenschapsvorming' van het 'eigen volk', los van de migranten. Die vraag wordt door deze scherpslijpers vermeden als de pest.

Al te gemakkelijk wordt ervan uitgegaan dat al de 'autochtone' inwoners van het Vlaams gewest of van België, een gemeenschap vormen, waarin iedereen perfect geïntegreerd is.

Iedereen met een beetje kennis van het sociale weefsel en de sociaaleconomische structuur van regio's, steden en gemeenten, weet dat dergelijke voorstelling een fabeltje is. Binnen zelfs de kleinste gemeenten, is er geen sprake van volledige integratie. Er zijn verschillen in taalgebruik, en dan heb ik het over de vele varianten van het Nederlands, en niet over het Frans dat ook in Vlaanderen in bepaalde kringen nog gangbaar is. Je hebt de getto's van de achterstandsstraten en -wijken én de getto's van de villawijken. Je hebt de verschillen in culturele en sportontspanning. Er zijn de honderdduizenden Vlamingen die arm zijn en in een totaal andere wereld leven dan de welgestelden.

Kortom, wat van arme, vaak amper geschoolde of ongeletterde mensen geëist wordt, daarover hoor je amper een woord binnen het 'eigen volk'. Degenen die zo sterk uitpakken met 'eigen cultuur', 'westerse normen en waarden', 'integratie', moeten eens de moeite doen zichzelf  te bekijken binnen hun straat , hun wijk, hun verenigingsleven, hun levensstijl, en zich afvragen: 'Hoe is het gesteld met mijn integratie binnen deze wijk, dit dorp? Wat is mijn bijdrage aan de zo geroemde 'gemeenschapsvorming'?

In De Standaard van 2 november schrijft ene Dirk Vervenne, jurist, dat het aantal kinderen drastisch verminderd moet worden om onze aarde te redden. En een van de maatregelen die deze ‘jurist’ voorstelt is de fiscale voordelen van kinderen afschaffen of drastisch verminderen.

'De aarde is niet van ons alleen', dat is de kop van het artikel. Dat is voorwaar een mooie titel meneer Vervenne. Maar die aarde is natuurlijk ook van de miljoenen kinderen en jonge mensen in Afrika, Zuid-Amerika, Azië. Niet die kinderen en ook niet het dalende aantal kinderen in 'onze' westerse landen, verknoeien onze aardbol. Het is onze manier van leven en consumeren, meneer de jurist.

U vermeldt het zelf: 'de voetafdruk van een westerling is dertig keer groter dan die van een inwoner van een arm land'. België en zeker Vlaanderen zitten bij de koplopers. De ecologische voetafdruk van Vlaanderen beslaat ongeveer 9 globale ha. In het huidige verbruikspatroon heeft België al 7x zijn eigen oppervlakte nodig!

Maar er zit een bizarre kronkel in uw redenering, jurist Vervenne. U hebt het wel even over die gigantische voetafdruk, maar toch vooral over het teveel aan kinderen, precies alsof zij verantwoordelijk zijn voor 'onze' consumptierazernij en bezitshonger.  Die weigert u aan te pakken!

Jurist Vervenne vermeldt graag het voorstel van de 'Club van Rome' , een particuliere stichting waarvan de clubleden rapporten kunnen uitbrengen. In 2016 deden 2 leden het merkwaardige voorstel westerse vrouwen die op hun 50^ste nog geen kinderen hebben te belonen met een premie van 80.000 euro. Er volgde  snoeiharde kritiek maar daarvoor heeft Vervenne geen oog.

Johan Albrecht, milieueconoom aan de UGent, noemde het een ‘ een absurd idee’. ‘Ik zou veel liever hebben dat het geld gebruikt wordt voor goede anticonceptie in de groeilanden. Dat zou een veel zinvollere besteding zijn dan geld geven aan mensen in rijke landen die ervoor gekozen hebben om geen kinderen te hebben, of er niet voor konden kiezen.’ Maar ook in Duitsland werd het voorstel op hoongelach onthaald. ‘Wat een onzin’, stelde Marcel Fratschzer, voorzitter van het onderzoeksinstituut DIW in Berlijn. ‘Heel veel studies tonen aan dat de keuze voor kinderen niet wezenlijk met geld te verklaren of te beïnvloeden is.’ Albrecht ziet ook nog een ander bezwaar. ‘Een gezellig grijzer wordende samenleving, waarbij heel weinig jongeren moeten opdraaien voor de ouderen – een opbeurend vooruitzicht is het niet.’

In een van de reacties op het artikel van jurist Vervenne is te lezen of er niet te veel advocaten zijn. De tekst van Vervenne parafraserend, kan je stellen dat er drastische fiscale maatregelen nodig zijn om de wildgroei aan advocaten een halt toe te roepen. Een efficiënte juristenbeperking dringt zich op. Het valt evenwel te vrezen dat juristen van het slag Vervenne zich daartegen zullen verzetten als een duvel in een wijwatervat. Ervoor pleiten dat een geboortestop noodzakelijk is om de wereld te redden, is zoveel gemakkelijker dan kritisch de relevantie van de eigen job te benaderen.

Maar goed, Vervenne heeft het op het einde van zijn artikel nog wel over 'onze kleinkinderen'. Hopelijk bedoelt hij niet exclusief ‘zijn’ kleinkinderen.

Goede Vrienden,

Deze maand zal ik, als ‘t God belieft,  een 2,5 week verblijven in
mijn gemeenschap van de abdij van Postel. In die tijd heb ik volgende
voordrachten aanvaard:

1) Op dinsdag 13 november, 20.00 u, vanwege Davidsfonds en parochie te
Sint Niklaas in de hoofdkerk;

2) Op vrijdag 16 november, 20.00 u  te Groningen  in de kathedraal,
Radesingel 4.

3) Op donderdag 22 november van 19.30 u tot 22.00 u in “vijverzaal”
Boerke Mutsaers, Vijverlaan, 2 Tilburg, samen met Janneke Monshouwer
http://www.niburu.co/index.php?option=com_content&view=article&id=13377:aaa-lezing-janneke-monshouwer-en-pater-daniel-maes&catid=6:agenda-etc&Itemid=18;

4) Op vrijdag 23 november, 19.30 u vanwege Davidsfonds Anderlecht,
missiehuis van Scheut, Ninoofsesteenweg 548, 1070 Brussel

Ik zal spreken over “Syrië: menselijk drama, heldhaftig verzet en
keerpunt in het wereldgebeuren”. Hierbij wil ik tevens wijzen op onze
verantwoordelijkheid als mens en als christen.  In Groningen zal ik
niet alleen over Syrië handelen maar ook over het heikele thema dat ik
in ons boek “Hoe een paus gelijk kreeg” grondig heb uitgewerkt. Tevens
wil ik enige Syrische producten, souvenirs, artisanale voorwerpen
e.d.m. meebrengen en aanbieden.

Daarmee kan ik de drie volgende vrijdagen geen uitgewerkt bericht
sturen over het leven in Mar Yakub en de oorlog in Syrië. Wel is er
ondertussen een jonge Fransman die geen Nederlands kent maar met zijn
computer wel een gebrekkige vertaling kan maken van mijn berichten die
hij (met mij) daarna verbetert. Wie hieraan geïnteresseerd zou zijn
voor Franssprekende vrienden kan zijn email opgeven aan hem:
poiriertheophane@hotmail.fr.

Voor deze keer hebben we nog nieuws over het leven in Mar Yakub, een
oorlogsbericht en een beschouwing over de recente bisschoppensynode
voor de jongeren.

P. Daniel

-Vrijdag 9 november 20.00 u. in GC Den Dries, Kerkhofstraat:

Het Davidsfonds organiseert een voorstelling 'Menschen in den Grooten Oorlog', waarin Tine Ruysschaert en Bart Cafmeyer teksten brengen die gebaseerd zijn op waargebeurde feiten. De muziek is van Arnold Sercu.

De heemkring ‘Zeven Neten’ brengt daar op panelen een sfeerbeeld aan de hand van foto’s en gedichten uit en over de Eerste Wereldoorlog én ook de lijst van 199 oud-strijders geboren en/of getogen in Retie en Retie-Schoonbroek.

-Zaterdag 10 november 10.00 u. in de Sint-Martinuskerk:

Feestelijke Mis voor Wapenstilstand en de oud-strijders. Omdat de Wapenstilstand van Wereldoorlog I, 100 jaar geleden plaatsvond, willen we van de traditionele mis voor de oud-strijders iets bijzonders maken en hen extra in de bloemetjes zetten. Daarom willen we ook graag alle familieleden van de oud-strijders van harte uitnodigen op deze eucharistieviering! Omdat het moeilijk is om alle adressen te verzamelen, nodigen we iedereen bij dezen uit! Men zegge het zoveel mogelijk voort! Dus allen van harte welkom om onze helden te eren en te bidden voor vrede en verzoening!

-Zaterdag 10 november 18.30 u. in de Sint-Martinuskerk:

We gedenken het einde van Wereldoorlog I, in een vredeswake in de Sint-Martinuskerk van Retie. We komen er samen met iedereen die bekommerd is om vrede, ook vandaag in onze wereld veraf en dichtbij. Vrede betekent niet alleen ‘afwezigheid van oorlog’, maar evenzeer oog hebben voor rechtvaardigheid, eerbied voor mensenrechten, naastenliefde, mededogen en verzoening. In deze vredeswake willen we samen vieren en bidden met woorden, verhalen, muziek en samenzang. We sluiten de wake af rond 19.00 u., waarna degenen die om 20 u. naar het concert gaan, uitgenodigd worden in de Mantel voor een kop koffie. We voorzien voor hen plaatsen in de kerk voor het concert. Van harte welkom! 

-Zaterdag 10 november,20.00 u. in de Sint-Martinuskerk:

'The Armed Man', een mis voor de vrede. Het koor 4-tune brengt samen met Laidos, een koor uit Waregem en het Ataneres Ensemble, dit prachtige stuk van Karl Jenkins. Het werd geschreven naar aanleiding van de oorlogen in de Balkan, maar de oproep voor vrede geldt uiteraard altijd en overal. Het is een modern stuk voor koor, solisten en orkest. De muziek ligt goed in de oren, met herkenbare melodieën uit verschillende culturen. 

Klik op onderstaande link voor meer inlichtingen.

Voorzitster van Groen, Almaci, had in De afspraak op vrijdag, overschot van gelijk: een gemeenteraad in lopende zaken, die alleen nog maar beslissingen zou kunnen treffen die binnen de 2,5 maand na de verkiezingen afgehandeld worden, is baarlijke nonsens.

Alle gemeentebesturen, ook dat van Antwerpen, beslissen in die periode nog over zaken, waarmee het volgende bestuur te maken zal krijgen.

Ik vond de resolutie omtrent twee kernzaken voor Groen, bijzonder intelligent en tactisch meer dan verantwoord. De Wever kon aangeven dat het hem menens is met zijn (theatrale) verzoeningspoging op VTM. Dat heeft hij geweigerd te doen. Het is een bijkomend argument voor Groen, om bijzonder voorzichtig te zijn met die uitgestoken hand van De Wever.

Overigens is het duidelijk dat de voornaamste reden om zich 'verzoenend' op te stellen, te maken heeft met zijn uiterst krappe meerderheid. Elk gemeenteraadslid uit die meerderheid kan hem gijzelen.

In de coalitiegesprekken/-gevechten, die in een aantal steden nog aan de gang zijn, stelt Groen zich scherper en scherper op als een machtsbeluste partij, die de machtsgeile blauwe en donkerblauwe Open VLD en NVA, naar de kroon steekt.

Groen schrikt er niet voor terug het verzwakte linkse broertje SPA nu eens hardhandig, dan weer achterbaks, van zich af te schudden en bij het politieke restafval te deponeren. 

De Groen-politici hebben zich altijd al wel vlotter bewogen in de kringen van de hoogopgeleide middenklassers, die het zich kunnen veroorloven een wat alternatieve levensvisie en -wijze te propageren en aan te hangen. Nu zetten ze ook, overmoedig geworden door het verkiezingssucces, hun eerste stappen in de besloten kringen en salons van de echte machtscenakels , waar liberalen en nationalisten al langer thuis zijn.

De pioniers van AGALEV en Groen keren zich om in hun graf. En vele Groen-aanhangers kijken verbijsterd en gedegouteerd toe hoe de Groen-top zich conformeert aan de brute machtspolitiek en in ijltempo vervelt tot een traditionele machtspartij. 

Wat erger is: Groen ziet er geen morele bezwaren in, mee te helpen aan het doodmeppen van het amechtige linkse maar proletarische SPA. Op die manier jaagt Groen nog meer sociaaldemocratische kiezers naar Vlaams Belang.

Arrogantie is klaarblijkelijk besmettelijk. Die ondeugd werd en wordt wat graag aan het machtige NVA verweten. Overigens vaak terecht. Groen is zich sinds de verkiezingen aan het bekwamen in politieke arrogantie. Volgens Francken -en hij is een deskundige- zijn het al zo goed als volleerde leerlingen.

Maar Groen weze gewaarschuwd! Een groot deel van de Groen-aanhang en talloze potentiële Groen-kiezers, nemen dat brute geilen op macht en de verloochening van links niet. 

De rekening zal al in mei 2019 gepresenteerd worden!