Berichten van 9 juli 2018 tot 15 juli 2018

1. (13 juli 2018)

   In De Standaard van 12 juli verscheen een reactie van Fikry El Azzouzi  op een interview met staatssecretaris Demir, in dezelfde krant (11 juli). Deze Azzouzi is auteur en schrijft geregeld columns voor De Standaard. Omdat hij tegen de haren in strijkt van de nationalisten, krijgt hij heel wat bagger over zich heen van lezers, die ook zijn schrijf- en humortalent in twijfel trekken.

   Eerst iets over Azzouzi's schrijftalenten, die sommigen op dit forum maar niks vinden. Hij hanteert een pittige stijl en bezit de kunst van het relativeren, badineren en ironiseren. Klaarblijkelijk wagen 'die sommigen' zich aan taal- en stijlkritiek omdat hij de partij en de politici die zij adoreren, niet op een schavotje plaatst.

   Als je het interview met Demir (her)leest en de column van Azzouzi ernaast legt, kan je niet anders dan concluderen dat hij pertinente zaken onder het licht brengt.

   In de WK-hype was er helemaal geen plaats voor het enge en vaak fanatieke nationalisme à la Demir (bekeerlingen zijn vaak de vurigste fundamentalisten). Het was al België dat de klok sloeg. En de massaal uitgehangen tricolore (met reclame of zonder) is een mooi symbool van wat een lezer scherpzinnig de evolutie naar een 'kwetsbaar multicultureel samenwerkingsproject ' noemt.

   Dat Demir ontkent dat de Belgische ploeg helemaal geen afspiegeling is van de muticulturele samenleving, is te zot voor woorden. Dat zij haar bewering 'bewijst' door te stellen dat die voetballers 'miljonairs op een veld' zijn (wat natuurlijk een realiteit als een koe is), is ofwel kwaadaardig, ofwel dom, ofwel beide en alleszins puur Trumpiaans populisme. Met evenveel gemak kan je stellen dat NVA, Demir en co., geen afspiegeling vormen van de Vlaamse samenleving, zij zijn gewoon de rijkste partij (goed in vastgoed) en heel goed verdienende (miljonairs zitten er zeker bij) partijmandatarissen.

   Het interviewdeel dat handelt over het doodgeschoten kind Mawda slaat alles en Azzouzi haalt het terecht aan. Demir liet er zich op voorstaan dat ze 'bewust over die zaak gezwegen had'. Dat ze er maar verder het zwijgen toe had gedaan. Maar neen, ze gaf haar voorzitter (niet die van het Vlaams Parlement, wel die van 't Schoon Verdiep) inhoudelijk gelijk en het ergste en brutaalste kwam dan nog: 'dat de ouders het diep vanbinnen ook wel weten'.Onvoorstelbaar hoe Demir,  de ouders van een doodgeschoten kind culpabiliseert!

In De Standaard van 12 juli licht eresenator Paul Pataer onder de titel 'Hoe de abortuswet tot stand kwam', zijn rol daarin toe.

De bijna 80-jarige Pataer genoot in de jaren '70 nogal wat aanzien in christelijke vakbonds- en studentenkringen omwille van zijn antikapitalistische en antiliberale sociaaleconomische opvattingen. Vanuit het ACV en de CVP stapte hij over naar SP/SPA om uiteindelijke te belanden bij Groen.

Dat Pataer in dit artikel beweert dat hij de abortuswet van 1990 heeft goedgekeurd 'dankzij zijn christelijke achtergrond', komt over als een alibi en een sofisme. Hij geeft een wel erg persoonlijke invulling aan 'christelijk', klaarblijkelijk om toch maar in de abortusdiscussie , zijn nieuwe politieke vrienden te volgen.

Want het moge duidelijk zijn,ook in deze tekst, geschreven in 2018, spartelt Pataer nog altijd om de christelijke essentie heen.

Het is inderdaad een christelijke plicht mensen in acute nood te helpen, zoals hij stelt. Maar mag dat ten koste van een ongeboren kind?

Waarom is de hoogbejaarde Pataer, net als zijn politieke Groen-collega De Sutter, nog altijd als de dood om aan het ongeboren kind 'een apart statuut te geven'? 

Na de overwinning op Brazilië was de frontpaginakop in De Standaard: 'Duivels verslaan God'. 

Nu zou de kop kunnen zijn: 'GOD - IN - FRANKRIJK VERSLAAT DUIVELS'.

Professor Petra De Sutter betreurt het (De Standaard 9 juli) dat de recente wetswijziging omtrent abortus geen 'wezenlijke veranderingen' inhoudt.

Wat verstaat mevrouw De Sutter onder 'wezenlijke veranderingen'? Als je haar tekst lees, moet je concluderen dat zij ervoor pleit dat het ongeboren kind helemaal geen rechten heeft. Zij wil ook dat de maximumtermijn van 12 weken wordt verlengd.Tot hoeveel weken of maanden zegt zij er niet bij. Misschien droomt zij wel van de wettelijke mogelijkheid om een kind te aborteren dat helemaal levensvatbaar of voldragen is.

Denkt zij werkelijk dat wettelijke mogelijkheden en regelingen, ethische problemen en schuldgevoelens bij het aborteren van ongeboren leven, helemaal uit de weg kunnen ruimen? Is dat overigens in een samenleving die zich graag beschaafd en humaan noemt, wel gewenst?

Dat mevrouw De Sutter als groene politica zo ongeremd de wettelijke mogelijkheden van het liquideren van menselijk leven wil uitbreiden (grenzeloos?), doet bij vele Groen-sympathisanten de wenkbrauwen fronsen.

Een partij die zo bekommerd is om het 'leven' in al zijn vormen, stelt dat 'ongeboren menselijk leven' geen rechten heeft.