In De Standaard van 2 november schrijft ene Dirk Vervenne, jurist, dat het aantal kinderen drastisch verminderd moet worden om onze aarde te redden. En een van de maatregelen die deze ‘jurist’ voorstelt is de fiscale voordelen van kinderen afschaffen of drastisch verminderen.
'De aarde is niet van ons alleen', dat is de kop van het artikel. Dat is voorwaar een mooie titel meneer Vervenne. Maar die aarde is natuurlijk ook van de miljoenen kinderen en jonge mensen in Afrika, Zuid-Amerika, Azië. Niet die kinderen en ook niet het dalende aantal kinderen in 'onze' westerse landen, verknoeien onze aardbol. Het is onze manier van leven en consumeren, meneer de jurist.
U vermeldt het zelf: 'de voetafdruk van een westerling is dertig keer groter dan die van een inwoner van een arm land'. België en zeker Vlaanderen zitten bij de koplopers. De ecologische voetafdruk van Vlaanderen beslaat ongeveer 9 globale ha. In het huidige verbruikspatroon heeft België al 7x zijn eigen oppervlakte nodig!
Maar er zit een bizarre kronkel in uw redenering, jurist Vervenne. U hebt het wel even over die gigantische voetafdruk, maar toch vooral over het teveel aan kinderen, precies alsof zij verantwoordelijk zijn voor 'onze' consumptierazernij en bezitshonger. Die weigert u aan te pakken!
Jurist Vervenne vermeldt graag het voorstel van de 'Club van Rome' , een particuliere stichting waarvan de clubleden rapporten kunnen uitbrengen. In 2016 deden 2 leden het merkwaardige voorstel westerse vrouwen die op hun 50ste nog geen kinderen hebben te belonen met een premie van 80.000 euro. Er volgde snoeiharde kritiek maar daarvoor heeft Vervenne geen oog.
Johan Albrecht, milieueconoom aan de UGent, noemde het een ‘ een absurd idee’. ‘Ik zou veel liever hebben dat het geld gebruikt wordt voor goede anticonceptie in de groeilanden. Dat zou een veel zinvollere besteding zijn dan geld geven aan mensen in rijke landen die ervoor gekozen hebben om geen kinderen te hebben, of er niet voor konden kiezen.’ Maar ook in Duitsland werd het voorstel op hoongelach onthaald. ‘Wat een onzin’, stelde Marcel Fratschzer, voorzitter van het onderzoeksinstituut DIW in Berlijn. ‘Heel veel studies tonen aan dat de keuze voor kinderen niet wezenlijk met geld te verklaren of te beïnvloeden is.’ Albrecht ziet ook nog een ander bezwaar. ‘Een gezellig grijzer wordende samenleving, waarbij heel weinig jongeren moeten opdraaien voor de ouderen – een opbeurend vooruitzicht is het niet.’
In een van de reacties op het artikel van jurist Vervenne is te lezen of er niet te veel advocaten zijn. De tekst van Vervenne parafraserend, kan je stellen dat er drastische fiscale maatregelen nodig zijn om de wildgroei aan advocaten een halt toe te roepen. Een efficiënte juristenbeperking dringt zich op. Het valt evenwel te vrezen dat juristen van het slag Vervenne zich daartegen zullen verzetten als een duvel in een wijwatervat. Ervoor pleiten dat een geboortestop noodzakelijk is om de wereld te redden, is zoveel gemakkelijker dan kritisch de relevantie van de eigen job te benaderen.
Maar goed, Vervenne heeft het op het einde van zijn artikel nog wel over 'onze kleinkinderen'. Hopelijk bedoelt hij niet exclusief ‘zijn’ kleinkinderen.
'The Armed Man'
