Berichten van 17 december 2018 tot 23 december 2018

In DS van 21 december verscheen een verhelderend en boeiend artikel van Ruud Goossens in de artikelenreeks 'Boeiende Tijden'.

Goossens slaat de spijker op de kop wanneer hij stelt dat de NV-A tegen alle redelijkheid in, de oorlog tegen het migratiepact verhief tot een symbolenstrijd. Waarom? Omdat de partijtop, gedreven door machtsgeilheid en geleid door een redelijkheid in functie van die machtsdrang, weet dat een onbarmhartige aanpak van migranten, electoraal loont. Goossens noemt een aantal feiten op die de NV-A duidelijk in het extreemrechtse kamp situeren, waardoor het verschil met Vlaams Belang niet meer te merken is: xenofobie in een internetcampagne, Francken die zijn steun verleent aan een manifestatie waar de voor kort nog uitgespuwde voorzitter van Schild&Vrienden , alweer het hoge woord voerde, de perverse tactiek om mensen die pleiten voor een humane behandeling van vluchtelingen, weg te zetten als 'gutmenschen' en voorstanders van open grenzen, een schaduwpremier die met een keizerlijke duim, de marionetpremier kan maken of kraken.

Beheerst door een identitaire obsessie, opgejaagd door het succes van Vlaams belang en van Francken, is zeker een deel van de partijtop en de partijstrategen gestart met een soort van jihad, een heilige oorlog , waarbij destructieve energie en krachten loskomen, die een gevaar vormen voor onze liberale democratie.

Want hoe graag en vaak de nationalisten in een heleboel andere kwesties ook schermen met de Verlichtingswaarden, met de westerse humane en christelijke normen, in de migratiediscussie en in het concrete beleid, tonen ze zich onbarmhartige inquisiteurs, die machteloze en haveloze mensen met ambtelijk getreiter en brutaal politieoptreden, het leven zo zuur mogelijk willen maken. Zij vallen vaker en vaker ons rechterlijk systeem aan, omdat de rechterlijke macht niet altijd naar hun pijpen danst. Zij maken de NGO's en andere hulpverleners verdacht en bemoeilijken of verhinderen hun werk.

Kortom, dit artikel is een terechte waarschuwing voor een verdere NVA-verrechtsing, die onze fundamentele vrijheden zou kunnen aantasten.

1. Ter verdediging van de weliswaar erg laattijdige maarnverzoenlijke houding over het migratiepact, voerde de NV-A aan dat het pact 'de ziel van de partij raakt'.

   Als dat zo is, dan heeft die partij een wel erg flexibele ziel. Tot aan de gemeenteraadsverkiezingen gingen de nationalisten met het pact akkoord, werkten ze mee aan de totstandkoming ervan. Toen raakte het hun ziel niet of huisde er een andere ziel in hun stoere Vlaamse borst(kas).

   Datzelfde argument voerde ook het kersverse Brusselse NV-A-lid, mevrouw Kanko (vroeger MR) in De Afspraak aan. Dat haar deelname aan het debat niet erg overtuigend was, is een understatement. Ze had dan nog het geluk dat de heren aan tafel en Phara haar spaarden, zeker toen ze liet uitschijnen dat enkel de NV-A de waarden van de Verlichting belichaamt.

   Fanatieke nationalisten zagen bij het ontslag van Michel,  'een man in ontbinding, de premier'. Iemand zo willen zien, is natuurlijk hun goede recht. Maar er zijn zeker ook heel wat mensen die bewondering koesteren voor Michel, voor zijn doorzetting en moed, voor de ruimte die hij gaf aan het parlement.

   Diezelfde politici en hun clans haalden ook nog eens de 'ziel' van stal. De 'rechtse' Michel zou die namelijk verkocht hebben aan 'links' voor een bord linzensoep.

   Toch maar voorzichtig zijn met al te gemakkelijk iemand te verwijten dat zij of hij, haar of zijn ziel verkoopt. Je moet dan zeker al enig zicht hebben op die ziel, verondersteld dat zoiets bestaat. Velen die nu de mond vol hebben van 'ziel', vinden in een andere context, en zeker in de christelijke, 'ziel' een eerder bizar en ridicuul begrip.

   Premier Michel zou dus geprobeerd hebben 'zijn rechtse ziel te verpatsen aan links'. Heeft Michel wel een ziel en is/was die rechts? Als we nu aannemen dat ook de NV-A of De Wever zich gelukkig mogen prijzen met het bezit ener ziel, hebben zij dan niet hun Vlaamse onafhankelijkheidsziel verpatst aan een gouden bord kapitalistische linzensoep? 

   En tot slot: was het migratiepactsopje, de kool wel waard? Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans, weliswaar Limburger maar een wijze N-VA'er (die bestaan ook) vindt alleszins van niet. De geachte voorzitter hoedt er zich voor om lichtzinnig over 'zielen' te spreken. Sop en kool zijn duidelijk genoeg.

Op het internetforum van De Standaard kan je in verband met de milieuconferentie in Katowice, wel oproepen lezen  om 'het doemdenken en het angst aanjagen nu eindelijk eens te stoppen'.

Die oproep zou als lovenswaardig beschouwd kunnen worden, mocht het niet zo zijn dat degenen die dergelijke oproep lanceren wanneer het erom gaat  de klimaatbekommernissen te relativeren , dezelfden zijn die met ijver en vuur 'doemdenken' over de naderende ondergang van het Avondland, en onvermoeibaar de 'angst' aanpoken voor de islamisering van ons 'eigen land en volk', voor de overrompeling door vluchtelingen en migranten, voor de existentiële gevaren waaraan 'onze Vlaamse identiteit' wordt blootgesteld, voor het oncontroleerbare aanzuigeffect van een VN-migratiepact.

Het doemdenken en de angst mogen inderdaad nu eens eindelijk stoppen! Bied weerstand aan de angst, die door sommige politici en partijen bewust als electoraal lokmiddel wordt gebruikt.

Zet de regering onder druk om positief, oplossinggericht en humaan, met het klimaat en andere mensen om te gaan, dan wordt het echt Kerstmis!