Onder de titel 'Wanneer de democratie traag leeggelepeld wordt', waarschuwen Henri Heimans en Liesbet De Kock, in De Standaard van 17 juni, voor de lepelsgewijze uitholling van onze democratische samenleving.
'Wanneer je de temperatuur maar langzaam genoeg opdrijft, zo gaat het verhaal, blijft een kikker onbewogen in het water zitten tot hij er uiteindelijk in doodgekookt wordt. Het sleutelwoord is traagheid, enkel onder die voorwaarde laat het dier zich mak de dood injagen. Feit of mythe, het is een mooie metafoor. Zolang het onheil geleidelijk binnensijpelt en niet als een wolkbreuk over ons wordt uitgestort, ondergaat de mens lijzig zijn lot. Ook de democratische samenleving ontsnapt niet aan die traagheidswet. Zolang ze lepelsgewijs wordt uitgehold blijft ze in een min of meer vredige halfslaap, tot uiteindelijk ook haar fundamenten dreigen te eroderen', aldus de auteurs.
Als het over de bedreigingen van onze samenleving gaat, mag voor Henri Heimans en Liesbet De Kock het taboe op verwijzingen naar de Tweede Wereldoorlog op de schop.
Zij hebben groot gelijk. Het is goed dat de auteurs scherp aanduiden dat de VB-'keizers' Van Langenhove, Dewulf, Ponthier geen kleren aan hebben. En het zicht is allesbehalve fraai. Het is terecht dat de auteurs scherp stellen dat het gedweep met Hitler, het gepronk met hakenkruisen, de spot met verbrandingsovens, de verspreiding van afschuwelijke memes, kenmerkend zijn voor het neofascistische gedachtegoed, dat Europa verziekt. Het is meer dan verantwoord dat de auteurs wijzen op het gebruik van 'fake news' en 'leugenpers' als extreemrechts propagandamiddel. Het is toe te juichen dat de auteurs waarschuwen voor de haat, de onverdraagzaamheid, het creëren van vijandbeelden.
Inderdaad,: 'de pijlers van onze democratische samenleving dreigen langzaam af te brokkelen'. Verontrustend is dat de ingrediënten van antidemocratisch gedachtegoed , de verwerping van humanitaire normen en waarden van onze samenleving, doorsijpelen in het discours van meer en meer mensen.
Gênant