Anti-intellectuele verstikkingsoperatie
'De schaarse katholieken die dit land nog telt', schrijft Tom Naegels in zijn column in DS van 25 januari.
Genuanceerde journalistiek kan dergelijk zinnetje niet genoemd worden. Praktiserende katholieken vormen inderdaad een minderheid (toch nog altijd enkele honderdduizenden), maar 52% noemt zich 'katholiek'. Een raad aan Tom: neem het jaarboek 2019 van de Katholiek Kerk door.
En schrijver-opiniemaker Naegels vliegt helemaal uit de bocht in zijn laatste extreem theatrale zin: 'Vermeersch, niet broeder Stockman, is de aartsvader van deze tijd'. Sjonge, sjonge. De auteur zou er goed aan doen zich eens de moeite te getroosten om de precieze betekenissen van het woord 'aartsvader' op te zoeken. Het past zowel voor Vermeersch als voor Stockman, als een tang op een varken. Waarmee ik niet gezegd wil hebben dat 'varken' een passend woord zou zijn voor Etienne of voor René.
Het artikel van Naegels lokt op het forum van de krant ook heel wat reacties uit.
Iemand stelt dat 'in het Westen bijna elk leven al langer duurt dan we willen of -dan goed voor ons is', en roept op om de 'schaarse middelen van de sociale zekerheid te besteden aan wie ze écht nodig heeft'. Dat is toch wel erg kort door de bocht.
Beslissen over leven of dood, kan nooit helemaal herleid worden tot het absolute zelfbeschikkingsrecht van het individu of van de moeder in het geval van abortus. Ook de invulling van 'voltooid leven', kan geen uitsluitend persoonlijk denkproces of puur individuele beslissing zijn. Dergelijke opvattingen doen afbreuk aan de visie op de mens als sociaal wezen, aan het belang van de (familiaal, politiek, maatschappelijk, cultureel en religieus... ) gestructureerde gemeenschap. Absolute zelfbeschikking leidt tot totale desintegratie van het maatschappelijk weefsel.
De intellectuele en morele ruimte moet blijven bestaan om pleidooien 'tegen' (mainstream)opvattingen omtrent leven en dood, te houden. De pro-euthanasie en pro-abortuslobby overheersen nu zo sterk het publieke forum, dat mensen en groepen, die andere meningen zijn toegedaan, de neiging hebben zich te verontschuldigen, zich te schamen, zich gedeisd te houden. De agressieve, fundamentalistische, aanpak van sommige pro-krachten, is erop gericht andersluidende stemmen totaal te doen verstommen.
Dat is een anti-intellectuele en antidemocratische verstikkingsoperatie.
