Het kan niet anders of de NVA-top heeft het zich al vaak berouwd dat de partij uit de federale regering is gestapt. Sindsdien hoor je nog amper over haar en met de coronacrisis is dat nog veel erger geworden. Premier Wilmès doet het sober en goed. De Block is een erg zichtbare rots in de branding en De Crem beleeft een politieke hergeboorte met ministeriële mogelijkheden waarvan hij waarschijnlijk vroeger gedroomd heeft maar die hij nooit heeft gehad, tot nu toe. Na hen treden De Croo , Muylle en De Backer resoluut en welbespraakt op het voorplan. Zelfs een nobele onbekende als Goffin op Buitenlandse zaken, wordt een vertrouwd gezicht in de Vlaamse huiskamers.
Zelfs in de Vlaamse regering is het voor de Vlaamse nationalisten huilen met de pet op. Jambon voelt zich duidelijk niet goed in zijn vel in deze crisis en moet op het publieke forum Beke laten voorgaan. Ook Somers en Crevits steken geregeld hun neus aan het venster maar that's it. De NVA-excellenties zijn in geen velden of wegen te bespeuren. Uitzondering dient evenwel gemaakt te worden voor Weyts die telkens mag komen uitleggen wat het onderwijsveld beslist heeft. Ook Ben voelde zich beter op zijn gemak bij kruispunten en verkeersborden in de tijd toen er nog geen coronavirusje aan de lucht was.
En de voorzitter-voor-het-leven, de grote strateeg en tacticus De Wever? Die zit al de hele tijd te mokken op 't Schoon Verdiep in Antwerpen. Totaal van de politieke radar verdwenen, irrelevant geworden in deze crisis.
De ondraaglijke woke lichtheid van barones Doornaert