Coronacrisis weegt zwaarder en zwaarder

Nu het aantal besmettingen weer fors stijgt, weegt corona zwaarder en zwaarder op de mentale weerbaarheid van individu, families en gemeenschap.

Dat is niet alleen een aanvoelen maar ook te horen aan de gesprekken. Vooral oudere mensen zijn ongerust, hebben angst, zien de toekomst somber tegemoet. Er sluipt iets dreigends, iets gevaarlijks, iets destabiliserends, iets uitzichtloos in de geesten van een hele generatie.

Die gevoelens worden nog versterkt door het uitdagende en roekeloze gedrag van vooral de jongere generaties. Zij voelen zich onaantastbaar of zijn van mening dat een besmetting voor hen zonder gevaar is.

Dat gedrag wordt door ouderen aangevoeld als een gebrek aan respect en zorg voor hen. Bruut gezegd: 'Het is niet erg dat bejaarden het loodje leggen. Dan komt er meer plaats en minder zorg voor ons.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:26

Donderdag 16 juli 2020

Abortus: non-issue?

In De Standaard van 15 juli, noemt een forumdeelnemer de discussie omtrent abortus , een 'non-issue', omdat het gaat over 'de subgroep van 'de 500 vrouwen die jaarlijks naar Nederland trekken', die tussen 12 en 18 weken een niet medisch gemotiveerde abortus wil en deze niet kan krijgen in België'.

Een non-issue kan abortus (net als euthanasie en heel wat andere problemen die te maken hebben met leven en dood voor individu, gemeenschap of aardbol) niet genoemd worden.

De belangrijkheid van het voorwerp van een wet wordt niet afgemeten aan het aantal mensen dat gebruik maakt van een wettelijke mogelijkheid. Dergelijke redenering zou ook zonder problemen kunnen leiden tot het wettelijk mogelijk maken van de doodstraf en de uitvoering ervan (door onthoofding, injectie, ophanging, elektrocutie, ...) .

Het is bijzonder opvallend dat nogal wat mensen die enorm hoog oplopen met de normen en waarden van de westerse wereld, het respect voor de lichamelijke en mentale integriteit van de ander nu eens als een van de hoekstenen daarvan beschouwen, dan weer de rechten van het ongeboren kind als onbestaande en van nul en generlei waarde proclameren.

Geschreven door Gust Adriaensen om 16:19

Woensdag 15 juli 2020

Antwoorden aan Dikke Freddy

BRIEVEN VAN DIKKE FREDDY

Aan hare keizerlijke en koninklijke hoogheid prinses Astrid

Erik Vlaminck

Woensdag 15 juli 2020 om 3.25 uur

Geachte mevrouw,

Ik kan mij voorstellen dat uw echtgenoot u ’s morgens aan de ontbijttafel regelmatig om raad vraagt. De vele banken waar uw Lorenz een vinger in de pap heeft, kreunen onder de last van wispelturige schuldenaars en roekeloze regeringen die sneller geld rondstrooien dan het gedrukt kan worden. Het kan niet anders of uw man vertrekt elke ochtend met lood in de schoenen naar een vergadering waar het hoofdpunt op de agenda andermaal het aanhalen van de buikriem is.

En dat terwijl u lichtvoetig naar een koffiegesprek vertrekt bij de banken die onder uw Hoge Bescherming floreren als nooit tevoren. De Belgische voedselbanken hebben immers meer klanten dan ooit. In 2018 kon jubelend gemeld worden dat er bij de voedselbanken maandelijks 150.000 unieke klanten passeerden. In 2019 werd het record ruimschoots opgetrokken naar 165.000 hongerlijders. Vorige maand stond de teller op 195.000. De banken van uw prins Lorenz kunnen alleen jaloers zijn op zo’n groeicurve.

Ik schrijf u deze brief omdat ik u een verfrissend plan wil voorstellen om uw voedselbanken nog populairder te maken. Zou het geen idee zijn om de tweehonderdduizendste klant, die zich ongetwijfeld kort na de nationale feestdag zal aandienen, te verrassen met een geschenkpakket? De officiële televisiezenders kunnen daarbij aanwezig zijn om de heuglijke gebeurtenis luister bij te zetten.

Uiteraard wordt het feestelijke pakket door u overhandigd, maar u kunt zich protocollair laten omringen door Sophie Wilmès en Wouter Beke, onze daadkrachtige minister van Armoedebestrijding. De cadeaumand zou bijvoorbeeld opgevuld kunnen worden met fleurig voedselbankfruit met daartussen enkele enveloppen die de echte extra’s zijn. Dat kunnen voorrangsbonnen zijn waarmee je binnen de maand naar een tandarts of een oogarts kunt gaan (u moet maar eens proberen om, zonder voorspraak, dit jaar nog een plekje op een tandartsstoel te krijgen).

Ik wil mijn schrijven eindigen met de beleefde vraag of u mij kunt laten weten waar en wanneer het verrassingspakket zal worden uitgereikt. Die voorkennis zou soelaas kunnen brengen voor de kloppende kiespijn die ik rechts achteraan heb en voor de troebele blik in mijn linkeroog. Het zou mij ook in de gelegenheid kunnen stellen om zowel mevrouw Wilmès als meneer Beke enkele persoonlijke vragen te stellen.

Met de meeste hoogachting,

Frederik De Meester,

ten paleize ook gekend als Dikke Freddy.

-------------------

Beste Dikke Freddy,

Inderdaad, u bent ten paleize gekend als Dikke Freddy. Dat bewijst de grote eenvoud waarmee Wij de gewone burger bejegenen. Mijn lieve broer, die loopt ook geregeld door de paleisgangen, en die noemen we wel eens Dikke Laurent. Sympathiek, niet?

Het doet mij veel deugd aan mijn prinselijk hart, dat u zoveel waardering en empathie toont voor het werk van mijn keizerlijke gemaal. Hij heeft, zoals u komt te schrijven, een heel zware missie. Geregeld moet ik lood uit zijn schoenen verwijderen of onze hofleverancier van lederwaren vragen enkele gaatjes bij te boren in zijn broeksriemen.

Ja, met hart en ziel ben ik verknocht aan de voedselbanken. Bedankt voor uw informatie over het groeiende succes ervan. Prinselijke bescherming mist nooit haar effect. Uw voorstel van een fruitkorf kan wel met madame Wilmès geregeld worden, denk ik, maar die enveloppen zal geen kattenpis zijn.

Hebt u uw tanden altijd wel goed gepoetst Dikke Freddy? Ik heb geen enkel gaatje.

Tot ziens,

Astrid

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:27

Berichten van 13 juli 2020 tot 19 juli 2020

Aan hare keizerlijke en koninklijke hoogheid prinses Astrid

Meer van RASP