Moeten wetenschappers soms zwijgen?
'Soms kunnen wetenschappers beter zwijgen', schrijft filosoof Tineke Beeckman in De Standaard van 3 juni.
Erg duidelijk verwoordt Beeckman evenwel niet wat zij dan wel van de wetenschappers verwacht. Mogen zij alleen maar cijfers , rekenmodellen en prognoses naar voren brengen? Ze moeten 'een verbindende rol over politieke verschillen heen' spelen, aldus Beeckamn. Hoe kunnen zij dat doen? Is dat mogelijk zonder het afgebakende technisch-wetenschappelijke veld te verlaten ? Want nemen ze dan niet een maatschappelijke rol op zich, die hoe dan ook algemeen-politiek of partij-politiek ingekleurd zal worden?
Eigenlijk bepleit Beeckman een strikte scheiding tussen de (beroeps)politici en de burger én absolute prioriteit voor de geïnstitutionaliseerde politiek. Zij sluit zich op die manier aan bij conservatieve stromingen en partijen, die een afkeer hebben voor het zgn. middenveld dat maatschappijvisies en -bekommernissen naar voren brengt maar ook voor de individuele burger die bewust een rol wil spelen in het democratische spel.
Beeckman zelf beweegt zich in haar columns toch ook niet altijd binnen een strikt filosofische afbakening!