Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Berichten van 30 augustus 2021 tot 5 september 2021

Schrijfster Kristien Hemmerechts (her)ontdekt het geloof

Kristien Hemmerechts. © Brecht Van Maele

Schrijfster Kristien Hemmerechts (66) gaat sinds begin dit jaar elke zondag naar de mis in de Antwerpse Sint-Carolus Borromeuskerk en op woensdag naar een gebedsviering van de Gemeenschap van Sant'Egidio. Dat vertelt ze aan het weekblad Knack: ‘Ik voel me er thuis. Daar ben ik in Gods handen.’

Hemmerechts’ terugkeer naar de kerk kwam er na contact met de Gemeenschap van Sant’Egidio. Ze meldde zich in Antwerpen als vrijwilliger om mee te helpen aan het kerstdiner voor daklozen. ‘Langzaam drong tot mij door dat het toch heel wonderlijk is wat die leken doen en hoe het evangelie voor hen een heel belangrijke inspiratiebron is.’

Ook de borstkanker die ze overwon, speelde een rol, vertelt ze. ‘Ik was in paniek, tot ik op een nacht in bed lag en me omhelsd voelde, gekoesterd door iets wat het menselijke overstijgt en wat ook weleens God wordt genoemd. Die veiligheid en geborgenheid brachten mij zo veel rust en vrede.’


Bevrijdend

Het werk bij Saint’Egidio noemt Hemmerechts ‘bevrijdend’. ‘Mensen plaatsen zichzelf op een voetstuk, dat is een van de kwalen van onze tijd. Iedereen wil fantastisch zijn, olie zijn die bovendrijft. Ik zeg niet dat dat altijd slecht is, wel dat het niet dé weg is naar innerlijke vrede en geluk. (...)

Ik vind het net heel bevrijdend om niet met mezelf bezig te zijn.

Bij Sant’Egidio gaat het niet over jezelf of over het ik, maar over wij of zij, de anderen die ze willen helpen.’

(Kerknet)

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:49

'Ik heb God gezocht vanaf mijn jeugd...'

Op 24 augustus 2021 stierf priester Maurits De Bauw ( 'Dienaar Gods' staat op het overlijdensbericht) in Wolvertem. Daar werd hij op 11 juli 1921 geboren. Heel lang geleden was hij mijn retoricaleraar aan het Sint-Jan Berchmanscollege van Mol. 

De tekst, die hij zelf schreef, op het gedachtenisprentje, maakt grote indruk op mij door zijn schoonheid en diepgang.

'Ik heb God gezocht vanaf mijn jeugd. Het was niet mijn verdienste.

Hij heeft mij geleid langs vele paden en mij de wonderen van zijn Schepping laten ontdekken. Ik zag de schittering van zijn Heerlijkheid

weerkaatst in de kleurenpracht van zijn bloemen. Ik mocht het Mysterie ontwaren op de achtergrond van het Leven. Ik werd vooral gegrepen 

door het Mysterie van de mens, geschapen naar zijn beeld en gelijkenis. Voor dit alles ben ik uitzinnig dankbaar.

Mijn grootste geluk was U nabij te voelen, God, en nu zie ik uit naar de klare onthulling van het Mysterie van Licht en Liefde,

waarin Gij U verbergt.'

Maurits

Geschreven door Gust Adriaensen om 11:09

Doornaert: 'Laat schoolkinderen varen met Magellaan'

Mia Doornaert in De Standaard van 2 september: 'Laat schoolkinderen varen met Magellaan'

smiley-laughing.gif

Van op het luxe 4-sterren MS 'Douro Cruiser' (een weekje genieten voor slechts 3 maanden mediumpensioen), onderhield barones Doornaert op een hoogst aangename én erudiete manier haar eveneens exquisiete reisgenoten.

Vertrekkend van Magellaan, die ze zich vaag herinnerde van in haar lagereschooltijd in het Kortrijks schooltje van haar vader, had zij nog wat andere gegoogelde ontdekkingsweetjes verzameld, die ze met intens genoegen over de Dourovaarders uitstrooide. Het westerse culturele manna deed de ontvankelijke Dourocruisers duidelijk zeer veel deugd.

De barones wist dat de combinatie van deugd/trots met angst/misprijzen, erg geschikt is om te gaan woekeren in geest en hart, zeker in die van ouderen. Zonder ook maar enige vorm van onderzoek of bewijs, oreerde zij streng dat er in de scholen van nu geen plaats meer was voor Magellaan en co., wel voor BLM en co. O tempora, o mores! En dat was de schuld van al die diabolische wokeleraars!!

Kreetjes van afschuw weerklonken op het dek . Gelukkig wachtte het glaasje port.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:27

Scheuren in de tijd. Scheuren in Devisch?

In zijn column in De Standaard van 31 augustus onder de titel 'Scheuren in de tijd', schrijft filosoof en ethicus Ignaas Devisch zijn bewondering uit voor de Franse filosoof Nancy, omdat zijn stellingen een reactie zijn tegen ideologische verblinding of ethische grootspraak en omdat Devisch het ermee eens is dat binnen het wijsgerige terrein een blijvende zelfreflectie nodig is over bv. de verhouding tussen kennis en twijfel.

Nu Devisch directeur geworden is van de denktank Itinera, rijst de vraag of die job niet frontaal botst met de filosofie die hij in dit artikel bewondert.

De financiering van Itinera komt vooral van ondernemers en critici trekken de onafhankelijkheid in twijfel. In 2011 zag politiek filosoof Thomas Decreus er 'een neoliberale lobbygroep in met politieke ambities'. Sp.a (nu Vooruit)- kamerlid Dirk Van der Maelen stelde dat de organisatie lang geweigerd heeft te onhullen wie haar financiert en verklaarde dat dit overwegend gebeurt door kopstukken uit het bedrijfsleven gelieerd aan Open VLD.

Het is m.i. weinig waarschijnlijk dat Devisch in de toekomst een filosoof à la Nancy kan zijn én een directeur van Itinera.

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:25

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten