Berichten van 16 mei 2022 tot 22 mei 2022

In Kerk&Leven van 20 april formuleerde Dirk Godecharle  een aantal belangrijke kenmerken en aanbevelingen voor ons Kerk-zijn.

Wij moeten als christenen inderdaad ‘zelfbewust en vrijmoedig de straat opgaan’. Maar als Kerk-zijn ‘vooral gemeenschap vormen’ is, dan moeten we ook geregeld samen vieren. En ‘samen’ betekent: mensen uit alle generaties, uit alle klassen, uit alle rassen. Een religieuze viering, waarin de boodschap van Jezus levend wordt gehouden (een eucharistie, een gebedsdienst) in een kerk, biedt de mogelijkheid om al die mensen samen te brengen en ze telkens opnieuw de energie te geven om naar buiten te komen en zo ‘kan onze boodschap zich  verspreiden als een lopend vuurtje.

Daarop het accent leggen is het belangrijkste, niet het werken aan structuren. Dan moet ook de vraag gesteld worden: werden de voorbije jaren niet te veel middelen en energie besteed aan de herstructurering van het parochielandschap in pastorale eenheden? Is het niet de hoogste tijd voor een diepgaande evaluatie van de pastorale eenheden? Hebben zij ervoor gezorgd dat meer christenen ‘bewust en vrijmoedig de straat zijn opgegaan’? Dat onze plaatselijke christelijke gemeenschappen sterker en diverser zijn geworden? Dat ‘onze boodschap zich verspreid heeft als een lopend vuurtje’?

Pierre Kompany, vader van Vincent:

'Je kan niet én christen zijn én tegen migratie zijn. '

Schooldirecteur Lauwers maakt  onder de (provocerende) titel 'Leerlingen kunnen zonder Barmhartige Samaritaan' in DS van 16 mei,  duidelijk dat zijn school geen katholieke school is en dat het aanbieden van een nieuw vak geen negatieve keuze tegen godsdiensten is. So far, so good.

Maar dan ontbindt de baas van de Simonnetschool in Wetteren (waar hij ook gemeenteraadslid voor Open VLD is)  zijn 'duivels' tegen het christendom, tegen het katholieke instituut. Die 'duivels' blijken aan historische kennis en nuance, een broertje dood te hebben. Een mix van intellectuele luiheid en fanatieke, fundamentalistische antireligiositeit en antichristendom.

'Wij voelen ons niet superieur', poneert directeur Lauwers. 'En we respecteren iedereen die vanuit een religieuze insteek een beter mens wil worden', voegt hij eraan toe. Jawadde! Herlees zijn tenenkrullende, eenzijdige, fanatieke, onhistorische afrekening met het 'katholieke instituut'.

Deze directeur vervult iedereen met wat kennis van de geschiedenis en gelovig of niet, met wantrouwen.