‘Bouwen in een eeuwenoud bos? Niet meer van deze tijd’, schrijft Laure De Vroey, beleidsmedewerker vna Bos+, in DS van 10 februari.
Vlaanderen telt 264 ‘woonparken’, waardevol bosgebied waarin mag worden gebouwd. Daar moet dringend een verbod op komen, voor al die gebieden zijn kapot verkaveld, aldus De Vroey.
Die miserie is begonnen met de gewestplannen, een halve eeuw geleden. Wat zogezegd moest dienen om in Vlaanderen voor de eerste keer echt en ernstig aan ruimtelijke ordening te doen, is uitgedraaid op de grootste aanslag op natuur en open ruimte.
Gelobby, voorkennis, zwakke of geldbeluste plaatselijke en regionale bestuurders, zorgden er in het begin van de jaren '60 voor , nog vóór de wet op de stedenbouw en de ruimtelijke ordening, dat grote bosgebieden in 'kavels werden verdeeld'.
De gewestplannen, die vanaf de jaren '70 vorm kregen, namen die gebieden, waar amper of nog helemaal geen bebouwing was, zonder veel problemen op als 'woonparken', die vaak kilometers verwijderd lagen van de dorpscentra.
Als er al op gemeentelijk niveau verzet was tegen bebouwing, omdat men inzag dat de kosten voor de infrastructuur uit de gemeentekas dreigden te zullen komen, werd die gemeentelijke weerstand steevast in hoger beroep (provincie, minister) overruled.
Gevolgen waren, nog altijd, een gigantische verwoesting van de natuur, dure infrastructuurwerken voor de plaatselijke besturen, miljoenenwinst voor grondeigenaars en projectontwikkelaars.
Al 50 jaar een regelrechte schande!
De abdijkring van Postel