Berichten van 13 maart 2023 tot 19 maart 2023

In DS van 14 maart stelt Elisabeth Kruyfhooft dat de lessen godsdienst en levensbeschouwing 'net zo belangrijk zijn als Nederlands en wiskunde'. 'Schaf die vakken niet af!', is de titel van haar opiniestuk.

Vanuit haar onderwijservaring en op een kernachtige manier, formuleert zij wat de waarde van de lessen godsdienst en levensbeschouwing in het onderwijs kan zijn.

Zij kunnen inderdaad aan jonge mensen een taal aanreiken om genuanceerder te leren denken over mens en samenleving. Lessen godsdienst en levensbeschouwing kunnen het perspectief van hoop, liefde , verdraagzaamheid plaatsen tegenover de destructieve haat en wraak. Zij kunnen het belang van vergeving en medeleven doen doordringen waardoor radicalisme en fundamentalisme vermeden kunnen worden.

Inderdaad, lessen godsdienst en levensbeschouwing zijn uiterst belangrijk.

De vriestemperaturen tussen N-VA en CD&V, veroorzaakt door het stikstofdossier, zullen zeker nog gedaald zijn, na de onemanshow van De Wever in de 'Afspraak op vrijdag'.

Er stond geen rem op de afkeer van de N-VA-voorzitter voor CD&V en haar voorzitter. Herhaaldelijk werd de coalitiepartner een 'horrorshow' en gigantische 'desinformatie' verweten. De CD&V heeft totaal geen verdienste aan het akkoord dat nu gesloten is. Dat is allemaal het werk van N-VA. Het met de voeten treden van het consensusprincipe, was vanwege N-VA een tactisch paardenmiddel om tot het stikstofakkoord te komen, enz. , enz. Onvoorstelbaar!

En De Wever kreeg alle kansen en tijd om zijn propagandashow op te voeren. Een tijdsanalyse van de eerste 27 minuten van de Afspraak, geeft aan dat er 9 (langere) tussenkomsten van De Wever waren, tegenover 5 voor journalist Van den Eynde en 4 voor politicoloog Maddens. In totaal kreeg of nam De Wever van die 27 minuten, ongeveer 12 minuten voor zijn rekening. En De Vadder zat erbij en liet de N-VA-voorzitter maar doorratelen. Beschamend!

Het feit dat er direct na de euforische, opgeklopte aankondiging van het akkoord, verschillende partijpolitieke interpretaties op de boeren werden losgelaten en de wereld werden ingestuurd, doet ook het slechtste vermoeden.

Op een zeer agressieve manier nam de N-VA-voorzitter in die 'interpretatiecampagne' het voortouw. In 'De Afspraak op vrijdag' kwakte hij CD&V nog eens en nog eens tegen de muur. Zowel in het soms brutaal opeisen van het overgrote deel van de spreektijd als in het onverstaanbaar maken van tussenkomsten van de journaliste als van de politicoloog, toonde hij zich de baas van de studio. Hem werd geen strobreed in de weg gelegd door een afwezige debatleider, moderator, die naam niet waardig.

Meer en meer mensen wijzen op  de niet zo fraaie debattactiek die De Wever hanteert. Hij toont zich daarin de getrainde machtspoliticus. Een van die middelen, naast de al vermelde, is verdachtmaking van de politieke tegenstander én anderen, die met hem van mening verschillen. Een scherp voorbeeld daarvan was de volgende passage in ‘De Afspraak op vrijdag’: De Wever:  ‘'Moest nu blijken dat al die onafhankelijke experts ongelijk hadden en de experts van CD&V -die ook in de Raad van Bestuur van de BOERENBOND zitten-, wel gelijk hebben, dan zullen wij...goedkeuren...'

Een bijzonder kwaadaardige tussenkomst omdat de bedoeling om wantrouwen, verdachtmaking te verspreiden erbovenop lag.