Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Berichten van 6 november 2023 tot 12 november 2023

Zondag 12 november 2023

Schakel presenteert 'De Kandendans'

Klik op de afbeelding om de link te volgen

Beste,

Niet iedereen krijgt dezelfde kansen.
Het is niet vanzelfsprekend om je in te leven in hoe mensen kansarmoede ervaren...

Schakel Retie organiseert een "inleef" theatervoorstelling: "De Kansendans".
We willen jou en de collega’s van harte uitnodigen op deze voorstelling op vrijdag 8 dec om 19u30 in zaal den Dries te Retie.

Korte toelichting:
Het stuk is gebaseerd op het gelijknamig boek van Caro Bridts en Lieven De Pril. Caro is ervaringsdeskundige in armoede en sociale uitsluiting. Lieven is 35 jaar professioneel en vrijwillig actief in armoedebestrijding. Beiden zijn educatief medewerker bij Welzijnsschakels Vlaanderen. Caro en Lieven kennen de mensen en de verhalen die achter de armoedecijfers zitten. Kruip op 8 december in de huid van iemand die kansarmoede ervaart.

De monoloog wordt gebracht door Stefanie Moens. Zij maakt met veel succes een toer door Vlaanderen. Laat je verrassen door een onbekende wereld achter de gevels in jouw eigen buurt. Zet de bril op van mensen die uitgesloten worden. Krijg een andere kijk op de samenleving, op armoede en op duurzame oplossingen.

Praktisch:
Kaarten in voorverkoop kan je bestellen via onderstaande qr code of deze link.
Kaarten: voorverkoop 6 euro, Kansentarief (via uitpas) 2 euro, kassa 10 euro
Meer info: zie website en kies "De Kansendans"

We hopen je te mogen verwelkomen op 8 december!




--
Met vriendelijke groeten,

Paul De Wit, namens
Schakel Retie vzw
Geschreven door Gust Adriaensen om 17:12
Donderdag 9 november 2023

Bisschop Bonny schrijft Open brief over oorlog in Gaza

'Joodse vrienden, ik kan niet langer zwijgen.' Zo begint de open brief. De Bijbel legitimeert de gewelddadige herovering van het ‘Bijbelse land’ niet.

In het Oude Testament staat niets, na de dood en opstanding van Jezus, dat nog een gewelddadige recuperatie van het ‘Bijbelse land’ kan legitimeren, schrijft Johan Bonny. Lees de hele open brief hieronder.

-------------------

Joodse vrienden, ik kan niet langer zwijgen

Aan paus Pius XII (1876-1958) denk ik zelden of nooit terug. Behalve de voorbije dagen en weken, sinds de gewelddaden van Hamas van 7 oktober en de bombardementen in Gaza. Vanaf de jaren 60 kreeg paus Pius XII stelselmatig het verwijt dat hij zich niet duidelijk genoeg had uitgesproken tegen de deportatie en de vernietiging van de Joodse bevolking in landen onder nazistisch en fascistisch bewind. Hij zou zich te lang neutraal hebben opgesteld. Hij zou niet hard genoeg hebben gereageerd tegen het machtige Duitsland. Het leverde hem in sommige kringen de bijnaam van ‘nazipaus’ op.

Waar begint of eindigt schuldig zwijgen?

Van het verleden naar het heden is maar een kleine stap. In de krant van vanochtend lees ik dat al vierduizend kinderen in Gaza gestorven zijn, of elke dag zo’n vierhonderd. ‘Gaza is een kerkhof voor kinderen geworden’, liet Unicef-woordvoerder James Elder optekenen. ‘En voor alle anderen is het een levende hel.’ Het Westen reageert verward en tegenstrijdig. Velen stellen zich ‘neutraal’ op. Ondertussen steunen de grootste militaire mogendheden het Israëlische leger. Want ‘het is toch allemaal heel complex!’ Of: ‘We moeten een westerse democratie als Israël toch steunen!’ Wat zit ik hier als bisschop nu te zwijgen? Voor wie of wat zou ik mij moeten inhouden?

Het ideale alibi

Ik woon in de Vlaamse stad met de grootste Joodse gemeenschap van het land. Ik heb goede kennissen in de Joodse gemeenschap. Ik ben lid van het Overlegorgaan van Christenen en Joden in België (OCJB). Moet ik nu spreken of zwijgen, en voor wie? Wie is straks nog mijn vriend of mijn vijand, als ik spreek? Het is inderdaad een complex verhaal. Israël heeft het recht om te bestaan en zich te verdedigen, niemand zal dat betwijfelen. Maar ook de Palestijnen hebben het recht om te bestaan en zich te verdedigen.

Helaas werden alle inspanningen om tot een tweestatenoplossing te komen systematisch en strategisch geboycot. Tot een voorspelbare ontploffing het ideale alibi zou opleveren.

De ontploffing is er gekomen. Het slotoffensief lijkt ingezet. Niemand die nu nog gelooft in een vreedzame co-existentie in het voormalige mandaatgebied Palestina. De kinderen moeten dood. De jongeren moeten weg. De rest zal radicaliseren (wat zouden ze anders doen?). En na Gaza zal de Westelijke Jordaanoever volgen. Waar blijven de mensenrechten en het internationaal recht?

Als bisschop wil ik mij tot mijn terrein beperken, dat van het geloof. Christenen en joden delen grotendeels dezelfde heilige geschriften met elkaar, de boeken die wij het Oude Testament noemen. Maar in onze interpretatie van die geschriften zitten wij sinds de dood en verrijzenis van Jezus Christus geenszins op hetzelfde spoor. Dat verschil gaat niet over bijkomstigheden, maar over de kern van de zaak: dat Gods liefde en Gods redding niet langer gebonden zijn aan een specifiek land, een specifiek ras of een specifieke cultuur. In de kern van het christendom staat de universaliteit van het heil. Alle rechten en alle plichten die met het christelijke geloof samenhangen, hebben een universele draagkracht. Ze gaan elk particulier belang te boven, zelfs elk particulier religieus belang.

Religie, bloed en geweld

Daarom zijn er naar christelijk oordeel in het Oude Testament geen godswoorden te vinden die, na de dood en opstanding van Jezus, nog een gewelddadige recuperatie of militaire uitbreiding van het zogenaamde ‘Bijbelse land’ kunnen legitimeren. De God van Israël is de Vader van alle mensen, zoals in Genesis te lezen staat.

Het is ergerlijk hoe sommige politieke en militaire leiders in Israël Bijbelse thema’s misbruiken om hun moorddadige optreden te legitimeren.

Ze beschadigen het imago van hun godsdienst en van alle godsdiensten wereldwijd. Ze perverteren de betekenis van de mooiste Bijbelse uitdrukkingen zoals die van de Uitverkiezing, het Verbond, de Belofte, de Uittocht, het Beloofde Land en zelfs van het eindtijdelijke Jeruzalem. Ze versterken de indruk dat godsdienst met bloed, met land en met geweld te maken heeft.

Toegegeven, ik zeg dat als christen. En als christen moet ik ook behoedzaam met ons verleden omgaan. Maar zo te spreken, dat ben ik verplicht aan het wezenlijke verschil – en dus aan de eigenste boodschap – waarvoor Jezus van Nazareth aan een kruis is gestorven. Toen al. Een Joodse man uit Palestina, 33 jaar jong.

Geschreven door Gust Adriaensen om 17:11
Donderdag 9 november 2023

Bisschop Bonny schrijft Open brief over oorlog in Gaza

'Joodse vrienden, ik kan niet langer zwijgen.' Zo begint de open brief. De Bijbel legitimeert de gewelddadige herovering van het ‘Bijbelse land’ niet.

In het Oude Testament staat niets, na de dood en opstanding van Jezus, dat nog een gewelddadige recuperatie van het ‘Bijbelse land’ kan legitimeren, schrijft Johan Bonny. Lees de hele open brief hieronder.

-------------------

Joodse vrienden, ik kan niet langer zwijgen

Aan paus Pius XII (1876-1958) denk ik zelden of nooit terug. Behalve de voorbije dagen en weken, sinds de gewelddaden van Hamas van 7 oktober en de bombardementen in Gaza. Vanaf de jaren 60 kreeg paus Pius XII stelselmatig het verwijt dat hij zich niet duidelijk genoeg had uitgesproken tegen de deportatie en de vernietiging van de Joodse bevolking in landen onder nazistisch en fascistisch bewind. Hij zou zich te lang neutraal hebben opgesteld. Hij zou niet hard genoeg hebben gereageerd tegen het machtige Duitsland. Het leverde hem in sommige kringen de bijnaam van ‘nazipaus’ op.

Waar begint of eindigt schuldig zwijgen?

Van het verleden naar het heden is maar een kleine stap. In de krant van vanochtend lees ik dat al vierduizend kinderen in Gaza gestorven zijn, of elke dag zo’n vierhonderd. ‘Gaza is een kerkhof voor kinderen geworden’, liet Unicef-woordvoerder James Elder optekenen. ‘En voor alle anderen is het een levende hel.’ Het Westen reageert verward en tegenstrijdig. Velen stellen zich ‘neutraal’ op. Ondertussen steunen de grootste militaire mogendheden het Israëlische leger. Want ‘het is toch allemaal heel complex!’ Of: ‘We moeten een westerse democratie als Israël toch steunen!’ Wat zit ik hier als bisschop nu te zwijgen? Voor wie of wat zou ik mij moeten inhouden?

Het ideale alibi

Ik woon in de Vlaamse stad met de grootste Joodse gemeenschap van het land. Ik heb goede kennissen in de Joodse gemeenschap. Ik ben lid van het Overlegorgaan van Christenen en Joden in België (OCJB). Moet ik nu spreken of zwijgen, en voor wie? Wie is straks nog mijn vriend of mijn vijand, als ik spreek? Het is inderdaad een complex verhaal. Israël heeft het recht om te bestaan en zich te verdedigen, niemand zal dat betwijfelen. Maar ook de Palestijnen hebben het recht om te bestaan en zich te verdedigen.

Helaas werden alle inspanningen om tot een tweestatenoplossing te komen systematisch en strategisch geboycot. Tot een voorspelbare ontploffing het ideale alibi zou opleveren.

De ontploffing is er gekomen. Het slotoffensief lijkt ingezet. Niemand die nu nog gelooft in een vreedzame co-existentie in het voormalige mandaatgebied Palestina. De kinderen moeten dood. De jongeren moeten weg. De rest zal radicaliseren (wat zouden ze anders doen?). En na Gaza zal de Westelijke Jordaanoever volgen. Waar blijven de mensenrechten en het internationaal recht?

Als bisschop wil ik mij tot mijn terrein beperken, dat van het geloof. Christenen en joden delen grotendeels dezelfde heilige geschriften met elkaar, de boeken die wij het Oude Testament noemen. Maar in onze interpretatie van die geschriften zitten wij sinds de dood en verrijzenis van Jezus Christus geenszins op hetzelfde spoor. Dat verschil gaat niet over bijkomstigheden, maar over de kern van de zaak: dat Gods liefde en Gods redding niet langer gebonden zijn aan een specifiek land, een specifiek ras of een specifieke cultuur. In de kern van het christendom staat de universaliteit van het heil. Alle rechten en alle plichten die met het christelijke geloof samenhangen, hebben een universele draagkracht. Ze gaan elk particulier belang te boven, zelfs elk particulier religieus belang.

Religie, bloed en geweld

Daarom zijn er naar christelijk oordeel in het Oude Testament geen godswoorden te vinden die, na de dood en opstanding van Jezus, nog een gewelddadige recuperatie of militaire uitbreiding van het zogenaamde ‘Bijbelse land’ kunnen legitimeren. De God van Israël is de Vader van alle mensen, zoals in Genesis te lezen staat.

Het is ergerlijk hoe sommige politieke en militaire leiders in Israël Bijbelse thema’s misbruiken om hun moorddadige optreden te legitimeren.

Ze beschadigen het imago van hun godsdienst en van alle godsdiensten wereldwijd. Ze perverteren de betekenis van de mooiste Bijbelse uitdrukkingen zoals die van de Uitverkiezing, het Verbond, de Belofte, de Uittocht, het Beloofde Land en zelfs van het eindtijdelijke Jeruzalem. Ze versterken de indruk dat godsdienst met bloed, met land en met geweld te maken heeft.

Toegegeven, ik zeg dat als christen. En als christen moet ik ook behoedzaam met ons verleden omgaan. Maar zo te spreken, dat ben ik verplicht aan het wezenlijke verschil – en dus aan de eigenste boodschap – waarvoor Jezus van Nazareth aan een kruis is gestorven. Toen al. Een Joodse man uit Palestina, 33 jaar jong.

Geschreven door Gust Adriaensen om 12:30
Woensdag 8 november 2023

Misbruik in de scholen

Uit een bevraging die de Scholierenkoepel dit voorjaar afnam bij 20.000 middelbare scholieren blijkt dat 7 procent van de leerlingen in aanraking komt met seksueel grensoverschrijdend gedrag vanwege medeleerlingen.Bij 3% is de leerkracht de dader.

Benieuwd of de media hieraan ook veel en volgehouden aandacht zullen schenken.

Geschreven door Gust Adriaensen om 21:41
Dinsdag 7 november 2023

De verrijzenis van Gwendolyn Rutten

Wat was ze kwaad, wat voelde zich geaffronteerd, vernederd toen ze drie weken geleden geen ministerpost kreeg! Nooit nog nationale politiek, siste Gwendolyn. Lekker burgemeester spelen in mijn slaperige stadje.

Haar woede heeft gewerkt. Vlaams minister nu. Ook niet slecht.

Geschreven door Gust Adriaensen om 19:52
Dinsdag 7 november 2023

(Niet) disproportioneel

Het ontslag van een minister vult nu weer de gazetten.

Ondertussen doodt het Israëlische leger duizenden burgers, onder wie al 4000 kinderen, vernielt het de woningen van honderdduizenden mensen, verkondigt een VUB-UGent-prof in De Afspraak dat de wraak van Israël, niet disproportioneel is. 

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:46
Dinsdag 7 november 2023

Electorale politieke simpelheid

Het voorlopige toppunt van politiek door- en inzicht komt uit de mond van Bart De Wever: het is de schuld van de federale regering dat een minister uit de Vlaamse regering ontslag neemt.

Voor De Wever is ALLES de schuld van de federale regering. Waarom is dat zo? Het antwoord is eenvoudig: omdat zijn partij geen deel uitmaakt van die federale regering.

Sjonge, sjonge.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:35
Maandag 6 november 2023

De doofpotoperatie van De Standaard

In De Standaard nog altijd geen jota te vinden over het schokkende onderzoeksrapport van de UGent over grootschalig seksueel misbruik van mensen met een beperking, door daders buiten de kerk. Ook niks over toedek- en doofpotoperaties door betrokken instellingen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:04

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten