Klik op onderstaande link voor de gebedsintentie van de paus voor april.

Paus Franciscus:

‘Ons geloof is geboren op paasochtend: Jezus leeft! Deze gebeurtenis behoort tot de kern van de christelijke boodschap’.

Jonas Slaats vertaalt het verhaal van Goede Vrijdag naar deze tijd. Met welke machtige bezetters en hypocriete hogepriesters hebben wij te maken? Een uittreksel:

'De kerk is vandaag helemaal niet meer het reële machtsinstituut. Spirituele figuren die een groepje goedgelovige volgelingen om zich heen verzamelen, hebben dikwijls erg weinig te zeggen over de samenleving als geheel.

De werkelijke machthebbers vandaag – dat weet iedereen – zijn de transnationale bedrijven, hun aandeelhouders en hun ceo’s. Die 1 procent van de wereldbevolking die vorig jaar met 82 procent van de wereldrijkdom ging lopen. De too-big-to-fail-structuren die lokale economieën aan de dwingelandij van hun monopolies onderwerpen, waardoor kleine boeren, vakmannen en handelaren tot wanhoop gedreven worden. De instellingen die zo’n tien jaar geleden de hele wereld in een crisis stortten en daardoor het leven van miljoenen mensen verwoestten, terwijl ze zelf miljarden aan staatssteun ontvingen om zich staande te houden. De bewindvoerders van de zogeheten ‘vrije markt’ die alle mensen reduceren tot human resources – tot menselijke grondstoffen dus.'

(De Standaard)

In de Afspraak formuleerde Marc Eyskens een interessante gedachtegang. Hij zei dat de NVA en in het bijzonder ook staatssecretaris Francken, hun goede resultaat in een peiling niet te danken hebben aan het communautaire, aan streven naar onafhankelijkheid, ook al is dat het belangrijkste punt van hun programma. Nee, aldus Eyskens, zij hebben hun succes te danken aan de thema's veiligheid en vooral verzet tegen migratie.

Maar de migratie daalt, zegt Eyskens. En als die blijft verminderen, zal ze als electoraal lokmiddel wegvallen.

Daar zit iets in.

Vreselijk dilemma voor NVA en Francken. tussen terugdringen migratie en in stand houden van een electoraal reservoir. Moeten zij de migratie op peil houden om te vermijden dat de politieke kip met de gouden eieren wordt geslacht?

In De Standaard schrijft hoofdredacteur Karel Verhoeven: 'Het vertrouwen ligt aan diggelen'. Hij heeft gelijk.

Wanneer de minister herhaaldelijk in het parlement laat uitschijnen dat er geen studies zijn en wanneer de voorzitster van de kamercommissie voor defensie jaren liegt over de leeftijd van de F16's, dan kan er onmogelijk in het parlement en bij de bevolking nog vertrouwen gesteld worden in die bewindslieden.

Wanneer het waar is dat Vandeput niets wist, wat hij beweert, van het gekonkel van topmilitairen, dan is er een enorme aanslag gepleegd op het functioneren van onze democratie. De legertop doet aan politiek; de minister, de regering, het parlement worden genegeerd, buitenspel gezet.

De politici die dergelijke feiten relativeren, of ze nu minister of partijvoorzitter zijn, hebben klaarblijkelijk geen besef van wat tot de essentie van onze democratie behoort. Het is bovendien uitermate schandalig dat zij de jacht openen op de klokkenluider in plaats van hun eigen functioneren te onderzoeken.

Jan De Volder, historicus en filoloog, vroeger actief in Tertio en Sant' Egidio, kandidaat op de CD&V-lijst Antwerpen:

'Ik ben een overtuigd christen, een katholiek. Ik geloof niet in het neutrale idee dat we de godsdienst moeten wegmoffelen. In een tijdsgewricht met veel aandacht voor identiteit lijkt het me beter om de schaamte over ons christen-zijn af te leggen. Steeds meer jongeren waarderen ook die fierheid. We moeten waardering opbrengen voor de realisaties van het christelijke gedachtegoed: onderwijs, gezondheidszorg, sociale bescherming.'

In juni 2016 verklaart Vandeput in het parlement dat er geen studies bestaan die wijzen op een mogelijk verlengde inzetbaarheid van de Belgische F-16's. Dat klopt niet: zo'n studie bestond wel degelijk, maar was door de regering opzij geschoven en belandde dus nooit in het parlement.

Het F16-gesjoemel heeft een veel grotere impact dan alleen maar het mogelijk nutteloos uitgeven van miljarden belastinggeld. Het raakt aan de essentie van onze democratie.

Ofwel wist de defensieminister echt van niets, en dan gaat het om een samenzwering van hoge officieren die de minister en de regering buitenspel willen zetten. In dit geval moeten de minister en de regering onverwijld ingrijpen en die generaals en kolonels stante pede de laan uitsturen, want anders hebben we te maken met een ongeziene crisis van de democratie in ons land: defensie manipuleert het politieke systeem.

Ofwel waren Vandeput of zijn onmiddellijke entourage wel op de hoogte en dan liegen ze al een hele tijd het parlement en de bevolking voor. In dat geval vereisen onze democratie en deontologie dat de minister stante pede zijn ontslag aanbiedt of tot ontslag gedwongen wordt, ook al houdt een zich almachtig wanende partijvoorzitter, die op een stompzinnige en kwaadaardige manier de klokkenluiders in het vizier neemt, de minister de handen boven het hoofd.

Gebeurt een en ander niet, dan zitten we met een diepe democratische crisis.

Als er in ons land nog zoiets bestaat als 'ministeriële deontologie', dan biedt minister Vandeput zijn ontslag aan. Maar we weten sinds het conflict Michel-Francken van enkele weken geleden, dat 'deontologie' niet het sterkste kenmerk is van bepaalde ministers, staatssecretarissen en partijen. Hoe dan ook, Vandeput kan niet meer functioneren als minister van defensie.

De ernst en de draagwijdte van dit defensieschandaal kunnen moeilijk onderschat worden. In een miljardenzaak weet de bevoegde minister naar eigen zeggen -maar daarover groeien de twijfels-, niks over cruciale onderzoeken en rapporten. Topmensen van defensie manipuleren en konkelfoezen naar hartenlust, spelen rapporten die van essentieel belang zijn voor de besteding van miljarden belastinggeld, niet door aan de minister, die dus van toeten of blazen weet.

John Crombez, voorzitter van SPA, zegt daarover terecht dat dit schandaal een echt gevaar betekent voor onze democratie: defensie zet de politiek buitenspel.

Het verbaast me dat de uitspraak van De Wever over het verschil tussen joden en moslims zo weinig commentaar uitlokt.

Wat zei hij: 'Ik heb nog geen orthodoxe jood gezien die een loketfunctie in Antwerpen wil. Zij vermijden conflicten. Dat is het verschil. Moslims eisen wel een plek op in de publieke ruimte, in het onderwijs, met hun uiterlijke geloofstekenen. Dat zorgt voor spanningen.’

Ik heb zelden zo'n polariserende, autoritaire en anti-Verlichtingsuitspraak gehoord.

Want wat zegt de Antwerpse burgemeester in feite tegen de moslims (en andere minderheden die (terecht) hun plek opeisen in de publieke ruimte); 'Sluit je op in je eigen religieus-cultureel ghetto. Heb geen ambitie naar een openbare functie. Wis je identiteit volledig uit als je dat toch wil. Loop als een soort van geesten door de stad die niemand lastigvallen en met wie wij, de identiteitsbewuste Vlaamse autochtonen, ook geen contact zoeken. Geen contact, geen kans op spanningen.'

Voila. Dat is het geborneerd, agressief, navelstaarderig conservatisme ten top gedreven. De Wever heeft het graag over de Verlichting, waarop 'onze' normen en waarden gebaseerd zouden zijn. Vergeet het. Het conservatisme gecombineerd met het nationalisme is een aanfluiting van de Verlichtingsidealen. 

Zoals in eerder commentaren al is aangetoond, is het het conservatisme à la De Wever (en zijn leermeesters Dalrymple, Burton) erom te doen enkele fundamentele peilers van de Verlichting onderuit te halen. Zijn stellingname dat minderheden hun plek niet mogen opeisen in de publieke ruimte om spanningen te vermijden, is een serieuze sloopactie.

John Crombez, voorzitter SPA:

'Hoeveel mensen hebben 45 jaar gewerkt, maar kunnen zich geen rusthuis veroorloven? En in die rusthuizen krijgt 40 procent van de bewoners antidepressiva omdat er te weinig personeel is om zich echt om hen te bekommeren. In commerciële rusthuizen wegen zede overschotten om de porties te verkleinen, dat noemen ze rentabiliteit. Ondertussen wordt er in de sociale zekerheid voor 3 miljard euro bespaard.'

Klaarblijkelijk verbinden nogal wat ouders de 'kwaliteit' van een school met 'wit' en 'sociale en culturele status' van de schoolbevolking.

En er zijn heel wat scholen, niet in het minst in het katholieke net, die de genoemde kenmerken ook uitspelen als propagandamiddel om vooral leerlingen uit de middenklasse aan te trekken: liefst geen te grote mix want die haalt het onderwijsniveau naar beneden.

De sociale en culturele segregatie die vroeger in landelijke gebieden bestond (en bestaat) tussen de katholieke colleges en lycea enerzijds en de 'staatsscholen' anderzijds, zet zich nu sterker en sterker door in (klein)stedelijk gebied. Met dien verstande dat bij de sociale herkomst van leerlingen, ook raciale en religieuze elementen een grote rol zijn gaan spelen.

Ouders, onderwijsinstanties en politici werken die stuitende segregatie in de hand. Vaak zullen ze wel orakelen dat alle jonge mensen gelijkwaardig zijn, maar ondertussen gaat hun voorkeur naar scholen naar 'ons beeld en gelijkenis'.

In een commentaar bij het misbruikschandaal in de Engelse stad Telford, gaat barones Mia Doornaert wel sterk uit de bocht.

Het is goed dat Doornaert elke vorm van misbruik krachtig veroordeelt. Maar terwijl zij terecht stelt dat 'de witte man niet bestaat', suggereert ze wel in sterke mate dat 'de Pakistaanse of de moslimman wel bestaat', en dat is dan een verkrachter, een crimineel. Zo bezondigt ze zichzelf aan ' een nieuw racisme om mensen te beoordelen op hun huidskleur'.

Overigens heeft Doornaert klaarblijkelijk niet de moeite gedaan om via mediaonderzoek uit te vlooien of het misbruik 'in overgrote mate gepleegd werd en wordt door mannen uit Pakistaanse wijken', zoals zij schrijft. Die bewering wordt alleszins tegengesproken door de politiecommissaris van die streek: 'Er is ook geen sprake van een oververtegenwoordiging door leden van de Aziatische gemeenschap in Telford, waar in het verleden zeven Pakistaanse bendeleden zijn vervolgd voor kindermisbruik.' De commissaris zegt dat de achtergrond van de daders vergelijkbaar is met een dwarsdoorsnede van de samenleving. 'Dus er is niet een groep die oververtegenwoordigd is.'

Doornaert voert helemaal geen bewijzen aan voor haar bewering dat de politie niet is opgetreden en dat de reden van die beweerde criminele laksheid te vinden zou zijn in schrik voor het verwijt van islamofobie.

Wat Doornaert schrijft en de manier waarop, appelleren aan het 'buikgevoel' van nogal wat 'witten',ook bij ons, die graag,s oms met een (verborgen) politieke agenda,c riminaliteit verbinden met een bepaald ras of een bepaalde religie.

Misdadigheid moet aangepakt en bestraft worden,v an welke kleur, godsdienst, sociale status, wijk, politieke groepering, enz. ,de criminelen ook zijn.

Wat Doornaert hier doet is op een m.i. brutale en op zijn minst ongenuanceerde manier, de misdaden in Telford racistisch framen en de politie beschuldigen van lafheid/bevooroordeeldheid, zonder daarvoor bewijzen te leveren.

In zijn laatste levensfase bepleitte Stephen Hawking de noodzaak aan een internationaal ethisch en juridisch kader voor de ontwikkeling en toepassing van artificiële intelligentie.

In 'Doorbraak' haalt staatssecretaris De Crem zijn eigen partij flink over de hekel.

Deze 'analyse' van De Crem is voor nogal wat forumdeelnemers de uitgelezen kans om CD&V er extra van langs te geven. Zo noemt iemand de CD&V-top een 'stel apparatjsiks', dat de 'voeling met de werkelijkheid is verloren geraakt in een navelstaarderig humanisme'.

Als je (bepaalde) woorden gebruikt, is het altijd goed even na te denken over de inhoud ervan. Neem nu dat historisch zwaar beladen woord 'apparatsjiks'. Zijn er voldoende argumenten te vinden om bv. de CD&V-top 'een stel apparatsjiks' te noemen? En als je dat toch doet, moet je dan niet zo eerlijk zijn om eens af te toetsen of de toppers van andere partijen misschien ook in aanmerking komen voor dat etiket.

'Humanisme', zoals de meeste mensen wel weten, een wereldbeschouwing die voor alles de menselijke waardigheid,de vrijheid en de waarde der persoonlijkheid wil hooghouden, 'navelstaarderig' noemen is voorwaar een bijzonder moeilijke oefening en het zo voorstellen dat 'humanisme' de voeling met de werkelijkheid verbreekt, m.a.w.je kan geen humanist zijn als je met je beide politieke voeten in de werkelijkheid staat, doet veronderstellen dat er in partijen die nog wel 'voeling met de werkelijkheid' hebben, weinig plaats is voor humanistische waarden. En zeker niet voor christelijke.

Druk op onderstaande link voor de twaalf populairste tweets van paus Franciscus.

'Vroeger ontmoetten bruid en bruidegom elkaar in de woonkamer van het ouderlijk huis en ging er geld van de ene naar de andere vader.

Tegenwoordig maken we elkaar het hof in bars en cafés en gaat er geld naar de bankrekeningen van modeontwerpers, sportschoolhouders, dieetconsuleten, schoonheidsspecialisten en plastisch chirurgen, die ons helpen om in het café te arriveren met een uiterlijk dat het schoonheidsideaal van de markt zo dicht mogelijk benadert.'

In een column heeft Marc Reynebeau het onbehagen dat vele westerse mensen kenmerkt en dat zich manifesteert in de groei van populistische politieke partijen.

Het is zeer de vraag of de politiek ervoor kan zorgen dat 'mensen zich weer gewaardeerd en erkend kunnen voelen als medeburgers' . Natuurlijk is het belangrijk dat mensen zich niet langer alleen als een economische kostenfactor voelen weggezet. Daarin zijn bepaalde politieke partijen wel erg bedreven.

Maar er is veel meer nodig in onze samenleving om brede lagen van de bevolking een 'goed gevoel' te geven, ze zin te geven in het leven, ze te bevrijden van angst en eenzaamheid.

Het valt me op dat in de talloze remedies die journalisten en auteurs van allerlei pluimage de wereld insturen,  het belang van religieuze gemeenschappen zo goed als helemaal onbehandeld blijft. Zij schrijven er met een grote boog omheen. Onverschilligheid? Gebrek aan kennis? Afkeer? Gêne?

Nochtans kan religie ankerpunten ,een structuur, rituelen, cultuurhistorische identiteit , samenhorigheid, bieden, die nog altijd voor zeel veel mensen, ook bij ons, de bevrijding betekenen uit zinloosheid, eenzaamheid en geestelijke verwaarlozing.

Karel Verhoeven, de hoofdredacteur van De Standaard, schrijft de katholieke kerk en godsdienst zo goed als af omdat uit recente cijfers blijkt dat het aantal doopsels onder de helft van de geboortes is gedaald. Dat  is wel heel merkwaardig, te meer omdat de commentaar van Verhoeven vaak opvalt door een evenwichtige analyse en oordeel.

Verhoeven vergeet te vermelden dat in 2016 nog altijd niet minder dan 45% van de borelingen in de Vlaamse bisdommen gedoopt werd. Dat zijn 54.000 doopsels. Het gaat bij katholieke ouders meer en meer om een bewuste keuze. Dat blijkt ook uit het groeiende aantal volwassenen dat zich laat dopen.

Al bij al is die 45% een bijzonder groot, indrukwekkend 'marktaandeel', waarop de meeste 'verenigingen' en 'firma's' wellicht bijzonder jaloers zijn.

En als het over centen gaat, dan moet Verhoeven ook zo eerlijk zijn de inbreng van de katholieke kerk en gemeenschap in de zorg, het jeugdwerk, het onderwijs, enz. te valideren.

Ondanks de daling van het aantal dopen, zijn de bisschoppen niet van plan de gelovigen in ons land aan te moedigen hun kinderen vaker te dopen. ‘Het ligt niet in onze aard onszelf te verkopen’, zegt De Kerpel, woordvoerder van de bisschoppenconferentie. ‘We proberen bovenal zo authentiek mogelijk te zijn. We geloven dat dit het meest wervend is, en dat altijd zal zijn.’

Kerkjurist Rik Torfs had op een ‘iets zelfverzekerder’ antwoord gehoopt. ‘Niet dat de bisschoppen nu met een radiospot moeten komen waarin ze vertellen dat alle ouders hun kind moeten laten dopen’, zegt hij. ‘Maar de Kerk mag toch wat meer tonen dat ze gelooft in wat ze doet. De zaken worden al jarenlang te veel op hun beloop gelaten, en als daaraan niets verandert, zullen alleen nóg meer mensen afhaken. Waarom komen de bisschoppen bijvoorbeeld niet eens sterker op de voorgrond in publieke debatten? Waarom benadrukken ze niet eens vaker dat het geloof in deze tijden van presteren, consumeren, stress en burn-out een grote hulp kan zijn?.’

Groot gelijk Rik. 

Bij de Duitse sociaaldemocraten SPD nam niet minder dan 78,39 % van de stemgerechtigde partijleden deel aan het partijreferendum over het al dan niet deelnemen aan een regering samen met de christendemocraten, onder leiding van Angela Merkel, de zgn. Grosse Koalition (GroKo).

239.604 sociaaldemocraten stemden 'ja'. 123.329 partijleden waren tegen. Een meerderheid voor regeringsdeelname dus van meer dan 66%

Enkele bedenkingen hierbij.

-De massale deelname aan het referendum bewijst het grote politieke bewustzijn bij de Duitse sociaaldemocraten.

-De grote meerderheid voor regeringsdeelname staat haaks op wat ook bij ons in de media geschreven werd: het zou nipt zijn en een overwinning van 'nein' werd zelf niet uitgesloten geacht.

Men kan zich afvragen of die 'voorspellingen' wel echt gebaseerd waren op serieus politiek onderzoekswerk. Gaven ze niet eerder uiting aan een afkeer binnen het journalistieke wereldje van de GroKo, in het bijzonder van de socialisten en ook van Merkel? De enorme sympathie waarop de tegenstanders van de GroKo in de media konden rekenen, viel vanaf het begin op.

En dan is de volgende vraag: 'Waarom hadden de media liever een mislukking van een sterke, stabiele Duitse coalitieregering?' Welke krachten, welke machten sturen hen daarbij aan? 

Want deze nauwelijks verborgen afkeer van de sociaaldemocratie en ook van de christendemocratie, is al sedert enkele jaren een bekend fenomeen bij ons en in vele landen. 

En de journalisten moeten toch ook beseffen dat zij op die manier een gevaarlijk rechts populisme en nationalisme steun verlenen.

De grote staatsman, filosoof, latinist, historicus, Fornuisganger, voorzitter, burgemeester, parlementariër, roerganger,  Bart De Wever , heeft het zelf bekendgemaakt: 'Ik bekeer me tot de Kerk van het Vliegend Spaghettimonster'.

Het werd de hoogste tijd. Bart was al langer alle windrichtingen kwijt en de vranke verdediging van het dragen van religieuze voorwerpen of kledingstukken (of die als zodanig geïnterpreteerd worden), door CD&V'er Mieke Van Hecke, die in een Terzake-debat de vloer aanveegde met een NVA'ster, deed hem uiteindelijk het ware bekeringslicht zien.

Hij werd naar eigen zeggen vooral getroffen door een van de Liever Nietjes, die de ruggengraat vormen van de Kerk. En dat Liever Nietje luidt als volgt:

'Ik heb echt liever niet dat je… mensen beoordeelt op hoe ze eruit zien, hoe ze zich kleden, hoe ze praten of hoe ze lopen, maar wees gewoon vriendelijk, oké? '

Proficiat Bart en van harte welkom in de Kerk van het Vliegend Spaghettimonster!

Zopas is de QS World University Rankings, een jaarlijkse lijst die universiteiten over de hele wereld rangschikt volgens hun uitmuntendheid in bepaalde vakgebieden (48), gepubliceerd.

Bij de 400 hoogst gerangschikte universiteiten zijn 7 Belgische universiteiten: Leuven (71), Gent (125), UCL (153), VUB (182), ULB (205), UA (210), Luik (319).

De Nederlandse universiteiten zijn beter vertegenwoordigd: Delft (54), Amsterdam (58), Eindhoven (104), Utrecht (109), Leiden (109), Rotterdam (147), Twente (179), Radboud Universiteit (204), Vrije Universiteit Amsterdam (218), Tilburg (357).

Schrijver Matthijs Duick slaat spijkers met koppen (DS 27-2)in een artikel waarin hij het verzet tegen het centraal aanmeldingssysteem in het onderwijs fileert en de achterliggende motieven blootlegt.

Iedereen die met het onderwijs vertrouwd is, weet dat de 'vrijheid van onderwijs', zeker in het katholiek onderwijs, gebruikt wordt om een elitair onderwijs (vooral gericht op de middenklasse ) in stand te houden en verder uit te bouwen, én een sociale en raciale apartheid te realiseren.

Let op, beschouw me niet als een fervente tegenstander van het katholiek onderwijs, ik ben er zelf een dankbaar product van. Maar het kan niet dat een onderwijsnet dat zich christelijk noemt, de sociale en raciale segregatie heel bewust mee in de hand werkt, in plaats van met al de macht die het net heeft, die apartheid weg te werken mét behoud van de kwaliteit van het onderwijs.

Dat het katholieke net nu verzeild is in het kamp van de nationalisten, die een elitair onderwijs zien als electoraal gewin en het beste middel om allochtonen uit te sluiten, vinden Boeve en Torfs (cfr. De Afspraak gisteren) klaarblijkelijk niet erg.

En inderdaad, de 'witte torens', waarin 'we' ons nu nog proberen te verschansen, zullen ooit vallen.

'Dat houtverbranding verantwoordelijk is voor uitstoot van fijnstof, is een ongemakkelijke waarheid'

'Vanuit het standpunt van klimaatbeleid is het veel wijzer om hout te gebruiken als materiaal dan als energiebron', schrijft milieuwetenschapper David De Pue (UGent).

Dat houtverbranding verantwoordelijk is voor de uitstoot van 43% van PM2.5, de kleine fractie van fijn stof, is een ongemakkelijke waarheid en een politiek taboe. Zo werd de voorbije dagen nog maar eens duidelijk. Vlaams minister van Energie, Bart Tommelein (Open VLD), mocht het woensdagochtend op de radio uitleggen: 22% van de hernieuwbare energie in Vlaanderen komt van residentiële biomassaverbranding, een moeilijk woord voor houtverbranding. Hoewel Tommelein zich geen voorstander toont van grote biomassacentrales, laat hij de mini-biomassacentrales in de huiskamers ongemoeid. 'Houtkachels niet stimuleren, maar ook niet verbieden', zo luidt zijn standpunt. Daarenboven laten de Europese regels toe om houtverbranding mee te tellen als hernieuwbare energie, dus dat is mooi meegenomen.

Het lot leek ermee gemoeid, want die dag werd de informatiedrempel fijn stof overschreden, wat de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) ertoe aanzette een negatief stookadvies af te kondigen. De Stad Gent, waar ik zelf woon, vergat die dag om het advies naar haar burgers te communiceren, nochtans een actiepunt in haar Actieplan Fijn Stof. Alsof ze er in dit verkiezingsjaar op rekende dat de informatiedrempel snel zou overwaaien. Uiteindelijk kwam het advies er met een dag vertraging. De partij Groen, die zich recent nog liet ontvallen van heel Vlaanderen een Lage Emissie Zone te willen maken, hield zich ook opvallend op de vlakte.

Gwendolyn Rutten, de voorzitster van Open VLD, ging dan weer frontaal in de aanval tegen het advies van de VMM. In een veelbesproken tweet riep ze op om 'het betuttelen en verketteren van Vlamingen' te stoppen. 'Als de Vlaming zijn open haard wil aandoen om het warm of gezellig te maken, moet hij dat vooral doen, informatiedrempel overschreden of niet', zo lijkt ze te suggereren.

Iemand die in alle 'vrijheid blijheid' zijn haard aandoet voor de gezelligheid brengt daarbij zijn eigen gezondheid en die van zijn buren schade toe. Ging vrijheid niet tot waar het die van een ander schaadt? Uiteindelijk beloofde minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) op donderdag premies te geven aan mensen die hun oude houtkachel vervangen door een nieuwe. Ze gaat daarvoor samenzitten met de sector. Zo slaagde de technologische federatie Agoria er met de hulp van de minister in om een overschreden informatiedrempel om te buigen tot een business opportunity.

Als alle oude houtkachels worden vernieuwd zal de fijn stofuitstoot uiteraard dalen, maar dat gaat voorbij aan het feit dat zelfs de properste hout- en pelletkachels een veelvoud uitstoten van gasverbranders. Bovendien gaat dergelijk beleid ervan uit dat mensen die nu op hout verbranden dat in de toekomst willen blijven doen, terwijl ze er misschien over nadenken hun woning beter te isoleren en een klimaatneutrale warmtepomp te installeren. 'Gezellig en beter voor het milieu', volgens CD&V. Nochtans valt te betwijfelen of de meest performante verwarmingsbron op biomassa, geautomatiseerde pelletkachels, een zelfde niveau van gezelligheid bieden als de traditionele haard.

Dat houtverbranding klimaatneutraal zou zijn, klopt enkel als de bijgroei van het hout de pas kan houden met het verbranden van het hout, wat zeker niet altijd verzekerd is. In zeer rurale gebieden, waar lokaal veel houtreststromen voor handen zijn, kan propere houtverbranding een groene oplossing zijn. Zo'n gebieden hebben we echter niet of nauwelijks in Vlaanderen. Vanuit het standpunt van klimaatbeleid is het veel wijzer om hout te gebruiken als materiaal dan als energiebron: voor constructie, meubilair en voorwerpen in het geval van hoogkwalitatief hout. Dunner hout en snoeisel kan, na pyrolyse of compostering, gebruikt worden als bodemverbeteraar in onze akkers, die smeken om een hoger gehalte organisch koolstof. Zo blijft de CO₂ die de boom via fotosynthese in biomassa heeft omgezet veel langer gecapteerd. Nieuwe duurzame, innovatieve waardeketens voor houtreststromen, daar moeten we op inzetten. Enkel wanneer hoogwaardige toepassingen geen optie zijn, kan hout eventueel als brandstof dienen.

David De Pue, Milieuwetenschapper     (in Knack)

Op zondag 18 maart om 15 uur voert het Geels Vocaal Ensemble in samenwerking met het gemengd koor Egidius, het kinderkoor de Lambertijntjes en het jeugdkoor Arioso uit Beerse, de Mattheuspassie van J.S. Bach uit in de Sint-Lambertuskerk van Beerse.

Als voorbereiding op dat prestigieuze project nodigt het Davidsfonds u uit op maandag 12 maart in zaal De Notelaar in Beerse, waar Renate Weytjens (medewerkster VRT en radio Klara), u toelichting zal geven over de Mattheuspassie. Deze lezing met muziekfragmenten is een aanrader voor iedere muziekliefhebber, ook voor degenen die niet naar de uitvoering (kunnen) gaan.

Willy Miermans, emeritus Instituut Mobiliteit van de UHasselt, schrijft naar aanleiding van een dodelijk ongeval op een 'zwart kruispunt': 'We hebben in Vlaanderen de steenwegen volgebouwd. Ook toen het autoverkeer drastisch groeide – jaren 70 en de decennia daarna – hebben we nagelaten om performante, veilige wegen te bouwen'.

Hij heeft helemaal gelijk. De voornaamste bron en oorzaken van de verkeersproblemen en -gevaren, zijn altijd te vinden in onze gebrekkige en op eigen belang gerichte ruimtelijke ordening en stedenbouw. De opeenvolgende Belgische en Vlaamse regeringen waren en zijn er als de electorale dood voor op dat vlak een krachtdadig beleid te voeren.

Zo is vooral het Vlaamse gewest op een chaotische en onveilige manier volgebouwd geraakt. Dat alles heeft te maken met een hebzucht -misschien behoort die wel tot de 'Vlaamse identiteit'-, waarbij de grond die we ter beschikking hebben, uitsluitend benaderd wordt in functie van de financiële (meer)waarde voor individu's en niet in functie van de veiligheids- en welzijnsnoden van de gemeenschap.

De Oegandese boerenfamilies hebben dringend uw hulp nodig om meer en gezonder eten op tafel te zetten. Op de bijgevoegde afbeeldingen vindt u enkele suggesties voor uw gift. Weet dat elke bijdrage meer dan welkom is. Zelfs met 10 euro kunnen we al veel realiseren.

Broederlijk Delen

De isolatienormen zijn zo streng geworden dat ze hun doel voorbijschieten en allesbehalve ecologisch zijn. Dat zegt de Vlaamse Confederatie Bouw zaterdag in Het Nieuwsblad. Directeur-generaal Marc Dillen vraagt dat de overheid de regels herbekijkt. Begin dit jaar werden de isolatienormen voor nieuwbouwwoningen strenger, waardoor de isolatiepakketten voor muren, vloeren en daken almaar dikker worden en nog beter isoleren.

Volgens de Confederatie Bouw is het risico groot dat een nieuwbouw, dichtgeplamuurd met al dat mate­riaal, zal oververhitten. Dat is goed nieuws voor verkopers van lucht-luchtwarmtepompen, die voor warmte en koeling zorgen, en van airconditioning. Die verkochten op twee jaar tijd een derde meer apparaten.

Goed voor het milieu is het echter niet. “Airco in januari? Dat is ­absurd. Zo’n installatie kost energie”, aldus Marc Dillen. En ook het extra isolatiemateriaal dat nu geplaatst moet worden, heeft een aanzienlijke ecologische voetafdruk. “Bij de productie ­komen klimaatgassen vrij. En die vervuiling moet dan weer gecompenseerd worden door energiezuinig te gaan bouwen.”

De Confederatie vraagt dan ook dat de overheid hiermee rekening houdt vooraleer ze de regels verstrengt. 

David Van Reybrouck en Claudia Chwalisz publiceerden enkele dagen geleden een waardevolle bijdrage aan het debat over het beter functioneren, het verfijnen van onze democratie en het versterken van het engagement van de burgers, door meer zeggenschap te geven aan breed gedragen overleg en voorstellen van burgers.

De auteurs zijn zeer kritisch voor het initiatief van president Macron, dat volgens hen steken blijft in een beperkt, select clubje en een bredere burgerbasis mist.

Dat zint barones Mia Doornaert niet. Terwijl in tekst van David Van Reybrouck en Claudia Chwalisz nergens persoonlijke aanvallen op andere 'denkers' over democratie te vinden zijn, doet barones Mia Doornaert dat wel. En furieus. Vooral Van Reybrouck moet het ontgelden. Joost mag weten welke (persoonlijke) botsing zij ooit gehad hebben.

Of wordt in de reactie van Doornaert nog duidelijker wat bovendrijft als je haar artikels en haar optredens op tv, al jaren volgt: Doornaert is niet iemand die zich gemakkelijk openstelt voor de ideeën en de argumenten van anderen.

Intellectuele arrogantie en een rechtse, neoliberale tunnelvisie zijn de barones zeker niet vreemd.

David Graeber, Amerikaans antropoloog:

'Massa's mensen, vooral in Europa en Noord-Amerika, voeren hun hele carrière lang taken uit waarvan ze stiekem geloven dat ze niet hoeven worden uitgevoerd. De morele en spirituele schade die uit deze situatie voortkomt, is groot. Het is een litteken op onze collectieve ziel. Maar vrijwel niemand praat ervoer.'

Graeber schat het aandeel van deze nutteloze of zelfs sociaal schadelijke jobs op ongeveer driekwart van al het werk dat in de westerse maatschappij wordt verricht. Zinloze bezighouding. Hij viseert het leeuwendeel van de banen bij juridische diensten, telemarketing, pr, financiële advisering.

Slechts een kwart van de banen zou nog producten en diensten leveren waar daadwerkelijk behoefte aan is. 'Het zijn onder meer de vuilnisophalers, verpleegkundigen en leraars; als zij zouden verdwijnen, komt de wereld zwaar in de problemen.'

Ons democratisch systeem staat of valt met de scheiding der machten.

Een minister, lid van de uitvoerende macht, moet er zich voor hoeden, de rechterlijke macht aan te vallen, ook al gebeurt dat via de advocatuur.

Als minister Jambon het niet eens is met de legale mogelijkheid om procedurefouten in te roepen, dan kan het politieke systeem via de wetgevende macht ervoor zorgen dat zoiets niet langer mogelijk is. Maar het is natuurlijk electoraal-politiek veel interessanter de advocaat moreel ervanlangs te geven. Kortom, populisme in het kwadraat.

Opvallend is ook een reactie op een internetforum: 'Mary mag misschien juridisch gelijk hebben', (niet misschien, hij heeft juridisch gelijk) , 'moreel is het verwerpelijk', schrijft een fervente fan van Jambon, Franken en co. 

Geldt dat ook niet voor Franken, die ik herhaaldelijk heb horen vertellen dat hij 'gewoon de wet uitvoert'.  Maar is vluchtelingen uitleveren aan een dictatoriaal, corrupt en misdadige regime' , moreel ook niet verwerpelijk?

Morele fijngevoeligheid of respect voor de wet, naargelang het in het eigen partijpolitieke kraam past.

In zijn boodschap voor de Werelddag van de Zieken vraagt paus Franciscus aandacht voor de gezinszorg. Dit buitengewone getuigenis van liefde voor de menselijke persoon moet ook ondersteund worden met een passend beleid.

De paus waarschuwt in zijn boodschap voor de commercialisering in de gezondheidszorg wereldwijd. Wij moeten erover waken dat de waardigheid van patiënten wordt gerespecteerd en ziekenzorg ook voor armen toegankelijk blijft.