Tsunami van emoties
Onder de titel 'Tsunami van emoties' schrijft journaliste Veerle Beel impressies bij het tragische busongeval in Zwitserland. Zij besluit haar artikel met: 'Wij zeggen hier tegen elkaar, als er iets ergs gebeurt: ik zal aan je denken. In andere landen zeggen ze nog: I'll pray for you.'
Het kan Beel toch niet ontgaan zijn dat ook bij ons vooral, op een of andere manier, gebeden werd. In de eerste plaats door christenen. Maar ook door moslims. En dat de rouwplechtigheden inhoudelijk en logistiek tijdens de eerste dagen na het ongeval, hoofdzakelijk gedragen werden door de katholieke gemeenschappen van Lommel en Leuven.
Die laatste zin van Beels stukje komt dan ook over als een clichématige uitsmijter. Ook mevrouw Beel heeft als journaliste klaarblijkelijk schrik van het woord 'bidden'.