Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

Een domme en fanatieke kwajongen als minister

Hoe dom kan een minister uit de hoek komen!

Neem nu Gatz, minister van cultuur godbetert. 

Gatz zag in de lezing uit een brief van Paulus aan de Efeziërs tijdens de op tv uitgezonden eucharistieviering in de abdij van Grimbergen, de gedroomde gelegenheid om nog eens te pleiten voor de afschaffing van eucharistievieringen op de VRT.  Paulus schrijft uitgebreid over het huwelijk. Eén zinnetje valt op: 'Vrouwen weest onderdanig aan uw man'. De volgende zinnen zijn een lofzang op de liefde ('Mannen hebt uw vrouw lief', en op de wederzijdse verantwoordelijkheid.

Maar die onderdanigheid, dat kan niet meer als Bijbelcitaat in deze tijd. 'Schaf ze af', zei Gatz ferm.

'Schaf Gatz af', past beter. 

Zonder enige kennis van zaken, zonder nadenken, zonder de context op te zoeken en eventuele commentaar bij de brief van Paulus, misbruikt een minister wellicht georchestreerde commotie rond een Bijbellezing, om zijn politiek en antikatholiek  streven nog eens in de verf te zetten. Zou Gatz, minister van cultuur, al wel ooit gehoord hebben van Paulus, laat staan hem gelezen hebben? Paulus, de boskabouter, ja, die zal hij wel kennen. Maar de Bijbelse Paulus?

Overigens is er iets heel merkwaardigs aan de hand. Dat besef deed me daarnet het woord 'georchestreerd' gebruiken.

Vaak wordt gezegd dat de belangstelling voor de tv-missen miniem is. Nog een beperkt aantal oude, zieke mensen. Fanatieke antikatholieken, zoals Gatz verkneukelen zich daarin. 

Is het niet verdacht opvallend dat via de sociale media dat 'aanstootgevende' zinnetje, uitvergroot wordt? Is het de gewoonte dat gebruikers van de sociale media tv-missen volgen? Of hebben enkele papenvreters bewust deze lezing van Paulus uitgekozen om zogezegd 'verontwaardig' te reageren tegen die verfoeilijke vrouwonvriendelijke Kerk?

Dat een minister ongeremd in dat spel meespeelt (of zit hij mee achter het spel?), is triest én ridicuul en zegt  over het niveau van Gatz. Ik zou zeggen: 'Schaf hem af!'

Geschreven door Gust Adriaensen om 17:22

Een gevaarlijke evolutie

Europa, of nauwkeuriger Europese landen, die wat graag uitpakken met hun 'normen en waarden' en die zich met hoge borst 'de bakermat van de Verlichting' noemen, zeggen en doen meer en meer het tegenovergestelde daarvan. Zij schurken sterker en sterker aan tegen dictatoriale, inhumane en fascistoïde praktijken.

Proberen te verhinderen dat vluchtelingen op zee gered worden of ze op een schip gijzelen, is moreel verwerpelijk en gaat in tegen internationale afspraken en regelgeving. Het recht claimen om een land 'homogeen' te houden, is een eufemisme voor de rechtvaardiging van etnische, religieuze, culturele zuiverheid, zuivering. De weigering om asielzoekers nog eten te geven, doet denken aan de uithongering in concentratiekampen van rechtse en linkse dictaturen.

Al deze primitieve, barbaarse beleids(!?)maatregelen leggen de onmacht en de onwil van een aantal Europese politici en machtssystemen pijnlijk en verontrustend bloot.

Bart Sturtewagen noemt het in De Standaard 'stoerdoenerij. Dat  is een veel te softe aanduiding van immoreel staatsgeweld.

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:39

Schola Gregoriana Pragensis in Postel

23 SEPT – ABDIJ POSTEL Extra tickets!

Schola Gregoriana Pragensis schittert op 23 september in de abdij van Postel met het programma Rosa Mystica. Het concert was uitverkocht maar er zijn nog enkele plaatsen vrijgekomen. Rep je naar de ticketverkoop!
INFO & TICKETS

Geschreven door Gust Adriaensen om 18:33

Het sfeertje voor fietsers

In De Standaard van 16 augustus, kon je deze abominabele uitspraak van de Antwerpse schepen van mobiliteit, Koen Kennis, lezen toen hem werd gevraagd waarom jongeren in Antwerpen niet fietsen: ‘Ik probeer mij diplomatisch uit te drukken, maar als de media en de linkse medemens de verkeerssituatie continu onveilig noemen, dan kruipt dat ook in het hoofd van de kinderen. Door daar continu de aandacht op te vestigen, creëer je ook een sfeertje’ (dS Avond 16 augustus).

Deze politieke uitspraak van de Antwerpse schepen verdient nadere beschouwing. Uitgangspunt is de vraag waarom jongeren in Antwerpen niet fietsen.

De schepen van mobiliteit wenst daarvoor geen beleidsverantwoordelijkheid te nemen. Zoals al zo vaak bij (Antwerpse) politieke topfiguren is geconstateerd: het is de schuld van de anderen. En wie zijn die anderen? Ook zeer herkenbaar: de media en de linkse medemens. Een onthullende én ontluisterende uitspraak. Kennis kleeft al degenen die de verkeerssituatie onveilig noemen het etiket 'links' op.

En hij stopt de 'media' in dezelfde linkse zak. Deze etikettering van de 'media' als 'linkse' propagandamachines, is een bekende opvatting en tactiek in rechtse, nationalistische, populistische kringen.

De 'linkse medemens', hierbij aangevuurd en geïnspireerd door de uiteraard 'linkse' media, creëren een 'sfeertje', aldus de Antwerpse schepen. Wat met dat 'sfeertje' bedoeld wordt, blijkt uit de context: de media (uiteraard links) en linkse medemensen (ouders, grootouders, broers, zussen, leraars, vrienden, lieven,...) die wijzen op onveilige verkeerssituaties voor de zwakke weggebruiker en aanmanen tot voorzichtigheid, (rechtse medemensen vinden geen redenen om dat te doen), zijn er de oorzaak van dat jonge Antwerpenaars niet fietsen.

Het beleid van Kennis en co. , is de onderliggende boodschap, verdient alle lof, treft geen schuld. Het zijn de anderen, de 'linksen', die het erom te doen is het bestuur in een slecht daglicht te stellen.

Kortom, weer eens een kwaadaardige mix van calimerogedrag en afkeer van terecht of onterecht genoemd 'links'.

 

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 16:42

Augustinus inspireert

CCV, partner in christelijk vormingswerk in het bisdom Antwerpen, orgnaiseert op zaterdag 1 september van 10 tot 15 uur in de norbertijnenabdij in Postel, een bezinningsdag over het belang van Augustinus.

Behalve naar een lezing door Shari Boodts kunnen de deelnemers mee op een rondleiding in de abdij, een gemeenschap die leeft volgens Augustinus' regel.

Info en inschrijving op www.kerknet.be/ccv-antwerpen/evenement/augustinus-inspireert. 

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:40

Vande Veire versus Rau: een rechts-links gevecht?

De vinger van Vande Veire tegenover het vingertje van Rau. Vande Veire bakt het wel echt donkerbruin. De 'rechtse rakker' Vande Veire probeert af te rekenen met de 'linkse rakker' Rau. 'Afrekenen, provoceren' zijn, zo blijkt geregeld uit zijn artikels in bv. De Witte Raaf, de dingen waarvoor Vande Veire in de intellectualistische clubjes van de kunstkritiek bekend is. Van filosofische beschouwing is daarin weinig te merken.
Hij lust Rau rauw en hij verruimt de vete met Rau tot een links-rechtstegenstelling. In De Witte Raaf 41, klonk het zo: 'Als rechtgeaard neomarxist, geschoold in de Frankfurter Schule, is Buchloh er, overigens terecht, van overtuigd dat het autonomie-ideaal (van de kunst) strikt genomen op een fictie berust, en dat, wanneer een kunstwerk meent zich van zijn maatschappelijke context te kunnen losmaken, het des te meer risico loopt er slechts een pure, gedachteloze weerspiegeling van te zijn.
Met andere woorden: Vande Veire geeft de neomarxist Benjamin Buchloh (een Amerikaanse kunstcriticus) gelijk in zijn kritiek op het autonomie-ideaal van de kunst en in zijn pleidooi voor de inbedding van het kunstwerk in een maatschappelijke context. In het DS-artikel laat Vande Veire evenwel een heel ander geluid horen. Hij haalt 'de linkse rakker' Rau over de rechtse hekel omdat die lijdt aan de 'obsessie dat theater maatschappelijk relevant moet zijn'. Kortom, links - rechts, het zal Vande Veire worst wezen, als hij maar lekker tegen schenen kan schoppen.
Er zitten ook wel merkwaardige redeneerkronkels in zijn pamflettaire tekst, wat je niet direct van een filosoof verwacht. Hij beschuldigt Rau van 'paternalisme', als die schrijft met zijn theater 'wereldvraagstukken naar de stad' te willen brengen. In een bizarre mix van calimeroachtige gekrenkte trots, verwerpt hij Rau's missie: kranten,tv, internet,  zorgen daar immers al voor. Is dat dan geen paternalisme, meneer Vande Veire?
In zijn rechts zelotisme (althans in zijn DS-anti-Rau-pamflet, Vande Veire is rechts of links naargelang het in zijn kraam past) verleidt hij mensen ertoe, uit te roepen: 'Ik wil Shakespeare, Racine, Vondel,... in de oorspronkelijke versie genieten'. Dat is een te respecteren verlangen. Maar wellicht waren er in Shakespeares tijd ook mensen die uitriepen : 'Ik wil verdomme genieten van de oorspronkelijke versie van Romeo en Juliet'. Want het is nu eenmaal een feit in de literatuurgeschiedenis dat vele beroemde auteurs de mosterd haalden (en halen) bij voorgangers. Shakespeare bv. verzon slechts zelden het verhaal, maar baseerde zich meestal op bekende verhalen. Van Romeo and Juliet bijvoorbeeld circuleerden in zijn tijd verschillende toneelversies van andere auteurs, en het verhaal was ten minste honderd jaar oud. Voor zijn historische stukken haalde hij zijn inspiratie bij klassieke geschiedschrijvers en Britse kroniekschrijvers, of hij bewerkte oude, bestaande toneelstukken.
Geschreven door Gust Adriaensen om 10:27

Een Lippenseiland?

smiley-cool.gifBurgemeester Lippens van Knokke-Heist is fanatiek gekant tegen de aanleg van een proefeiland voor de kust.

Kan Lippens niet gepaaid worden met een eilandje naar hem genoemd, inclusief een privé-aanlegplaats voor zijn jacht en een golfterreintje?

Het Lippenseiland, zeg maar, l' île de Lippens, quoi.

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:55

Lokale folklore

In een commentaarstuk in De Standaard heeft Bart Sturtewagen het over de vele ruzies in de plaatselijke NVA-afdelingen en over het mogelijke negatieve effect daarvan op de resultaten van de gemeenteraadsverkiezingen.

Een fervente aanhanger van de nationalisten wil op het DS-forum dat geruzie minimaliseren en bagatelliseren door te stellen dat dergelijke ruzies tot de lokale folklore en het particularisme bij gemeenteraadsverkiezingen behoren. Hij vergelijkt het met de figuren Peppone en Don Camillo uit de boeken van Guareschi, die geregeld aan elkaar flinke meppen uitdelen.

Daaruit mag je concluderen dat deze man zijn lezers duidelijk wil maken dat ook in Antwerpen de lokale folklore en het particularisme bij de gemeenteraadsverkiezingen hoogtij vieren. 

Tja, er zit misschien wel wat in. Het particularisme wat tot obese nekken leidt, het Schoon Verdiep als machtscentrum van België en als het effe kan, van Europa, de Latijnse spreuken uit de Dikke van Dale, die kwistig worden rondgestrooid als een bewijs van geletterdheid, etentjes van allerlei politieke topfiguren in het Fornuis, kortom: topfolklore van Antwerpse makelij. 

Een probleempje is er met Peppone en don Camillo. De naam van de sympathieke communistische burgemeester , Peppone, kan bezwaarlijk op De Wever worden gekleefd. En ook al gedraagt de 'metropool' zich politiek vaak als een dorp, met de flamboyante dorpspastoor Don Camillo, kan de norse baas van 't Stad en de rest van het land, ook moeilijk vereenzelvigd worden.

Meppen doet ie wel, zoals Don Camillo vooral op de 'rooien', én op ieder die het niet met hem eens is.

Geschreven door Gust Adriaensen om 11:40

Overwegingen bij de Boonenporsche

Ook wanneer het gaat over ons milieu, en zeker wanneer het daarover gaat, moeten vragen over rechtvaardigheid en billijkheid steeds opnieuw gesteld worden.

Kris Peeters wijst terecht met deze Boonenporsche op de individuele verantwoordelijkheid met betrekking tot de milieuproblematiek én op de hypocrisie/agressie van velen wanneer ze geconfronteerd worden met hun eigen levenswijze of die van hun idolen.

Het staat vast dat de ecologische voetafdruk van welstellenden zoveel groter is dan van het overgrote deel van de (wereld)bevolking. Overvloed aan geld leidt naar overconsumptie en naar een grotere belasting voor het milieu.

'Wie er het geld voor heeft, hoeft zich nergens voor te verantwoorden. Wie de middelen ontbeert, moet zich voortdurend verantwoorden', schrijft Peeters terecht.

Daarin precies zit de kwaadaardige hypocrisie van de 'haves' en van de overheid. Veel consumeren is een statussymbool, krijgt bewondering. Maar de armen krijgen vaak de schuld voor hun eigen miserie.

Geschreven door Gust Adriaensen om 16:52

De Porsche van Tom Boonen

Kris Peeters, lector verkeerskunde, in De Standaard van 8 augustus:

- ‘Welcome home, baby!’, postte de jonggepensiondeerde Tom Boonen op Instagram, niet bij de foto van zijn vriendin of pasgeborene, maar bij die van een splinternieuwe Porsche RS. Voor de leken onder ons: dat is een 700 pk sterke bolide die niet te koop is voor een bedrag onder de 300.000 euro. Voor de steuntrekkers onder ons: dat is het equivalent van 336 leeflonen voor een alleenstaande.

- Mocht een minister met zo’n hoerabericht hebben uitgepakt, het kot zou te klein zijn geweest. Nu het een om belastingtechnische redenen in Monaco ingeschreven ex-wielrenner betreft, ‘smulden’ de fans ervan – toch volgens Het Nieuwsblad. Dat gaf als enig commentaar mee dat deze aankoop niet mag verbazen, ‘aangezien de ex-wereldkampioen een autoliefhebber is’. Zouden pakweg minister-president Geert Bourgeois (N-VA) of minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) met die verklaring weggekomen zijn?

-Wie er het geld voor heeft, hoeft zich nergens voor te verantwoorden. Wie de middelen ontbeert, moet zich voortdurend verantwoorden.

-Alleen: als een miljonair een nieuw fossiel speeltje koopt, dan gaat het niet alleen over geld. Dan gaat het ook over klimaat, milieu, energieverbruik. Stuk voor stuk hebben die een ‘eindig’ karakter – een andere manier om te zeggen dat er schaarste in het spel is.

-Het klimaatdebat en, bij uitbreiding, het duurzaamheidsdebat worden selectief gevoerd en in termen van veralgemeningen en gemiddelden die meer ver- dan onthullen. Neem mijn vakdomein. Daar hebben we het over ‘het’ teveel aan auto’s en ‘ons’ overmatig autogebruik. Alsof er geen uitersten bestaan: mensen die véél auto’s en veel te grote auto’s hebben aan de ene kant, mensen die over géén auto, laat staan over alternatieven, beschikken aan de andere kant.

-Als het debat al niet eerlijk wordt gevoerd, hoe kunnen we dan tot rechtvaardige oplossingen komen? Op z’n minst is er sprake van een selectieve toepassing van logica en van normen en waarden. Als we van minder gegoeden verwachten dat ze hun gedrag verduurzamen, mogen we dat dan niet zéker verwachten van wie in het geld zwemt? Als we van nieuwkomers (terecht) eisen dat ze onze vrijheid respecteren, moeten we dat dan ook niet eisen van wie hier al is?

-Het is opmerkelijk dat we vragen van rechtvaardigheid en billijkheid in sommige gevallen wel stellen – vaak dan nog retorisch en met uitroeptekens – en dat in andere gevallen ‘ongepast’ vinden, waardoor het ook niet gebeurt.

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:51

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten