In het Parochieblad stelt Walter Van Wouwe, directeur van de Clemenspoort:

'We hebben een boodschap te verkondigen die iedere Vlaming kan fascineren. Vraag is dus niet : hoe krijg ik tien mensen bijeenom samen te bidden, maar: wat kunnen we doen om 10.000 mensen te laten kennismaken met gebed. Durven we gaan voor exponentiële groe?'

Lees het hele artikel via onderstaande link.

Bijlagen:
parochieblad 001.jpg  

Vlaanderen start zoektocht naar nationale parken en landschapsparken

Vlaanderen gaat op zoek naar kandidaten voor drie nieuwe nationale parken en drie landschapsparken die het de komende jaren wil oprichten. Dat hebben Vlaams minister van Natuur Zuhal Demir (N-VA) en Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Matthias Diependaele (N-VA) aangekondigd aan de Mechelse Heide in het Nationaal Park Hoge Kempen.

Tot 15 september 2021 kunnen kandidaten intekenen op de oproep. In 2023 moet de eigenlijke erkenning van de nieuwe Vlaamse parken volgen.

Het Nationaal Park Hoge Kempen is momenteel het enige nationale park in Vlaanderen, uitgestrekt over tien Limburgse gemeenten. Het Limburgse park, een natuurgebied met meer dan 12.000 hectare beschermde heide en bos, trekt jaarlijks meer dan 1,2 miljoen bezoekers. Vlaanderen gaat nu op zoek naar drie nieuwe nationale parken en drie landschapsparken.

“Als we nog één compromis moeten maken over natuur in Vlaanderen, is het wel dat er over natuur nauwelijks nog compromissen te maken zijn. En is er geen betere manier om dat te doen dan door de nationale parken en landschapsparken uit te bouwen”, zegt minister Demir. “Natuur is geen opsmuk in het Vlaams beleid. Het staat centraal. Stellingen dat Vlaanderen hiervoor te klein is, moeten definitief naar de prullenmand. We gaan ruimte maken.”

Bij de landschapsparken komt de klemtoon te liggen op landschapskwaliteit en de verschillende functies van het gebied. “In een landschapspark gaan landschapsontwikkeling, recreatie, natuur, erfgoed, landbouw, wonen, bedrijvigheid en toerisme hand in hand”, vult minister Diependaele aan. “Erfgoed is van belang voor de toekomst van Vlaanderen, voor het debat over identiteit en voor de zoektocht naar wat ons allen bindt. Daarom speelt ook erfgoed een belangrijke rol in deze landschapsparken.”

In De Standaard van 19 april klaagt Fanny Cloquet  terecht de disproportionaliteit van boetes aan.

Het pleidooi voor proportionele boetes die rekening houden met de financiële positie van het individu, beantwoordt aan een fundamenteel streven naar rechtvaardigheid en menselijkheid.

Tegen de achtergrond van een coronacrisis die superrijken nog rijker maakte en armen nog armer, door bv. coronaboetes, mag en moet deze oproep luid weerklinken.

Landen zoals Duitsland en de Scandinavische landen passen het proportionele boetesysteem toe. Waarom België niet?

Even een stukje geschiedenis.

De bouw van 'Vooruit' werd aangevat in 1911 en in 1913 geopend als Feestlokaal van Vooruit, naar de socialistische verbruikersorganisatie (of coöperatie) Vooruit , die door o.a. Edward Anseele uit de grond werd gestampt om de fabrieksarbeiders te beschermen tegen het grootkapitaal.In de 'kunstentempel Vooruit' konden arbeiders tegen erg democratische prijzen eten, drinken en van cultuur genieten.

Vooruit was dus oorspronkelijk het feest- en kunstencentrum van de Gentse arbeidersbeweging.,Er werd ook een krant onder de naam Vooruit uitgegeven.Na de oorlog verloederde het gebouw tot in 1982 de aanzet werd gegeven naar zijn huidige vorm als kunstencentrum .

Wat valt hieruit te concluderen? Dat het opeisen van het monopolie op het gebruik van een algemeen woord, dictatoriaal én kneuterig overkomt en dat in dit concrete geval een socialistische partij/beweging minstens evenveel affiniteit en verbanden kan aantonen met de 'Vooruit' als een kunstencentrum.

Johan Van Wiemeersch, voorzitter van de Belgische Beroepsvereniging van Gynaecologen, kant zich in De Standaard van 14 april, tegen de hervorming van het verloskundige zorgtraject.

Het is het goede recht van de heer Van Wiemeersch de materiële belangen en de status van zijn beroepsgroep te verdedigen. Maar het doet de wenkbrauwen fronsen dat hij dat doet door de vermeende dreiging voor de machtspositie van de gynaecologen te bevechten met het overdadig bewieroken van de eigen vakgroep en het functioneren ervan én het denigrerend be/veroordelen van de 'vijand'.

Die 'vijand' ontwaart hij in het opwaarderen van de rol van vroedvrouw, in het te grote aantal vroedvrouwen en in de, volgens hem,  ondermaatse opleiding van dat grote aantal, in de mogelijke aangroei van het aantal thuisbevallingen. Allemaal dreigingen die de macht en de portemonnee van de gynaecoloog wel eens zouden kunnen aantasten.

Kom nou, meneer Van Wiemeersch, voor iemand die er wellicht 12 jaar academische studies heeft opzitten, is dit opiniestuk niet direct een academisch kwaliteitsartikel. Het is vooral een eerder platvloers materialistisch en machtsconservatief pleidooi voor de eigen positie.

Hij zou er goed aan doen de  gynaecologen in België met die in Nederland te vergelijken. Inderdaad. Op het forum van De Standaard, schrijft iemand: 'Bij onze noorderburen is de gynaecoloog een professional die complexe medische vrouwenproblemen behandelt, zoals endometriose, of borst- en baarmoeder(hals)kanker. Ook gecompliceerde bevallingen behoren tot haar/zijn domein, net als natuurlijk keizersneden. Vroedvrouwen doen vrijwel alle gewone bevallingen. In België houdt de gynaecoloog zich onledig met werk dat beter kan worden gedaan door de vroedvrouw of de huisarts. Een gynaecoloog die een groot deel van zijn tijd bezig is met huisartsgeneeskunde, zoals de pil voorschrijven aan gezonde vrouwen, het afnemen van uitstrijkjes of de behandeling van een banale vaginale infectie, in Nederland kijken ze daar met grote ogen naar! De keerzijde is dat je als vrouw voor al die gewone flauwekul dan soms maanden van tevoren een afspraak moet maken, terwijl je in de eerste lijn bijna onmiddellijk geholpen had kunnen worden'. 

Ik kan er nog aan toevoegen dat het aantal thuisbevallingen in Nederland een veelvoud is van het aantal thuisbevallingen in Vlaanderen.

In De Standaard van 9 april roept Ans Rossy  op tot solidariteit, geduld, verbondenheid, gezamenlijkheid , positieve verandering en maatschappelijk engagement.

Die moeten de negatieve en destructieve effecten counteren van individualisme, consumptie, commercie, snelle bevrediging, wegwerken. Kortom, het neoliberale, economische en wetenschappelijk-technologisch maatschappijmodel mag niet langer 'krampachtig in stand gehouden worden'.

Er zit een opvallende parallel tussen de waarden en meningen die de auteur in dit artikel naar voren schuift en wat het christendom al lang, en sinds het aantreden van paus Franciscus nog frequenter en intenser , verkondigt.

De Standaard 6 april, Kort & Bondig, Mia Doornaert: Akelig puriteinse wereld

------------

Ook in deze 'Kort&Bondig' past barones Doornaert een door haar vaker gebruikte tactiek toe , die evenwel niet zo fraai is en ronduit populistisch.

Zij besteedt het overgrote deel van haar artikel aan een anekdote uit Frankrijk, waarvan hier niks vernomen is. Zij kiest die 'feiten' uit omdat ze ongetwijfeld op afkeuring in de zin van : 'Te zot om los te lopen', , 'Is dat nu zo erg' kunnen rekenen. En zij kleeft daarop de laatste tijd, 'woke'. Voordien dook geregeld 'inclusiviteit' op.

Haar missie is duidelijk. Die verderfelijke 'woke(ness)' (vroeger 'inclusiviteit') die door het 'gewone volk' verfoeid of gevreesd wordt, is datgene wat de 'linkse elite' door de strot wil rammen van de 'gewone mensen'. Om daartegen te strijden hijst zij zich in het harnas en wordt Calvijn gebrandmerkt als woker- avant- la- lettre.

Maar... hoe zou Mia Doornaert reageren als een man tot haar zou zeggen: 'Je hebt grote borsten. Ik ga je de hele nacht doen genieten'? Het afdoen als onnozele praat van een zatlap?

Gedreven door een fanatiek zelotisme , bestrijdt barones Doornaert alles waarop zij het etiket 'woke' kleeft, voor haar een containerbegrip waarin zij iedereen en alles onderbrengt, die en wat niet hetzelfde zijn als haar mens- en maatschappijbeeld.

Maar fanatisme maakt blind, zo verlies je de trappers, en dat komt op een pijnlijke manieer in dit stukje tot uiting. De eerste alinea met name, demonstreert een ontluisterende , provocerende en vernederend-conservatieve houding ten aanzien van vrouwen. Zij zet de actie 'pro respect voor de vrouw', op de helling.

Zij bagatelliseert de seksuele intimidatie in woorden, tot een niemendalletje,met de destructieve oerconservatieve dooddoener :talloze vrouwen hebben dat al meegemaakt, toch geen vrouw overboord.

Het is duidelijk. dat mevrouw Doornaert geen besef heeft van grensoverschrijdend gedrag. Wat doet zij met bepotelen? Wat doet zij met gewrijf tegen je lijf in de metro? Met (poging tot) verkrachting? Bwah, talloze vrouwen hebben het al meegemaakt.

Paus Franciscus: Fundamentele rechten voor iedereen.

Klik op onderstaande link.

Paus pleit in paastoespraak voor steun aan zwakkeren in de coronacrisis

Met name de meest behoeftige gezinnen moeten de hulp krijgen die nodig is om in hun levensonderhoud te voorzien, zei paus Franciscus zondag. Ook pleitte hij wederom voor een rechtvaardige verdeling van het coronavaccin.

De pandemie heeft volgens de paus het aantal armen dramatisch vergroot en duizenden tot wanhoop gedreven. “De sociaal-economische crisis drukt nog zwaar op ons, vooral op de allerarmsten. En desondanks, het is een schande, gaan de gewapende conflicten door en worden de militaire arsenalen versterkt.”

Ook vroeg Franciscus nadrukkelijk aandacht voor de positie van de jongeren tijdens de coronacrisis. “De opgestane Heer biedt ook hoop aan de vele jongeren, die een tijdlang niet naar school of universiteit kunnen, en geen tijd met hun vrienden kunnen doorbrengen. We hebben allemaal echt menselijk contact nodig, en niet alleen virtueel, zeker op de leeftijd waarop het karakter en de persoonlijkheid zich vormen. Ik ben de jongeren uit de hele wereld nabij en op dit moment met name die in Myanmar, die zich inzetten voor democratie, en vreedzaam hun stem laten horen omdat ze weten dat haat alleen verdreven kan worden door liefde.”

Net als vorig jaar sprak de paus zijn paastoespraak en ook de zegen Urbi et Orbi (voor de stad en de wereld) uit in een vrijwel lege Sint-Pieter. Weer kon Franciscus de Goede Week en Pasen niet vieren met een grote groep gelovigen. In heel Italië is tijdens de paasdagen een strenge lockdown van kracht.

Franciscus pleitte opnieuw voor een rechtvaardige verdeling van het coronavaccin over de wereld. “Alle mensen, vooral de kwetsbaarsten, hebben hulp nodig en hebben recht op toegang tot noodzakelijke zorg”, zei Franciscus. “Dat is des te duidelijker in deze tijd waarin wij allen geroepen zijn om de pandemie te bestrijden. Vaccins zijn een essentieel middel in deze strijd. In de geest van internationalisering van de vaccins roep ik daarom de hele internationale gemeenschap op om gezamenlijk de vertraging in de distributie tegen te gaan en te zorgen dat ze met name met de armste landen gedeeld worden.”

Wapengekletter en oorverdovende stilte

De paastoespraak van Franciscus, die ruim acht jaar paus is, bevatte ook weer de gebruikelijke rondgang langs de conflictgebieden van de wereld. De paus: “Moge Christus, onze vrede, eindelijk een eind maken aan het wapengekletter in het geliefde en zo gekwelde Syrië waar inmiddels miljoenen mensen in onmenselijke omstandigheden leven evenals in Jemen, want rondom wat daar gebeurt, heerst een schandelijke, oorverdovende stilte en in Libië, waar eindelijk een uitweg in zicht komt na tien jaar van onenigheid en bloedige gevechten.”

Tenslotte stak de paus de gelovigen, van wie velen ook dit jaar niet of slechts in beperkte mate naar de kerk konden gaan met Pasen, een hart onder de riem. “Laten we bidden dat dit soort beperkingen verdwijnt evenals alle beperkingen van de vrijheid van godsdienst en dat het eenieder toegestaan zal zijn om God vrijelijk te prijzen en te loven. Laten we, onder de vele moeilijkheden die we tegenkomen, nooit vergeten dat wij genezen zijn door de wonden van Christus. In het licht van de verrezen Heer verandert ons lijden.”