Ik ben Bompapatje
Ik ben een man en woon in Wilrijk/Antwerpen (België) en mijn beroep is Gepensioneerd bediende.
Ik ben geboren op 02/10/1953 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Bier, amateurtoneel en schrijfselen.
Ik heb mezelf voorgenomen om gezond en volledig bij mijn verstand 120 jaar te worden
Hier se, hier se een bezoeker se.....
Welkom in mijn nederige blog...
Iets drinken?... Als je een biertje wenst, klik dan even op de foto onder de datum en kies maar... keuze genoeg. Gezondheid!
18-08-2014
Bierindex Update
Bompapatje's bierindex van bestaande en verdwenen bieren uit binnen- en buitenland Laatste update op maandag 18/08/2014 = (voorlopig) totaal: 2.200 Bieren
Dat een volk, dat relatief recent bevrijd is van een Stalinistische dictatuur, droomt van een Tsaristische hiërarchie en daarbij steun zoekt en krijgt van een macho president die blijft geloven in het Sovjet regime…
Dat een uitverkoren volk zich gedraagt als übermenschen; een volk dat toch door zijn geschiedenis zou moeten geleerd hebben wat het is om vervolgd te worden of moet beseffen wat genocide betekent…
Hoelang nog, zullen ‘extremen’ de beschaving, de democratie blijven afremmen of beschadigen, de mensenrechten met de voeten treden en onschuldige burgers doden?...
Hoeveel mensen moeten er nog op de vlucht slaan, alvorens de spreuk ‘horen, zien en zwijgen’ meer betekent dan… luisteren naar muziek, kijken naar sport en zwijgen over de ellende in de wereld?...
Wanneer zal het mensdom eindelijk rijp genoeg zijn om in vrede en met wederzijds respect samen te leven… om eindelijk eens aandacht te hebben voor het oplossen van de echt problemen, de armoede en het milieu?...
De wereld staat in brand, maar we houden koppig onze oogkleppen op en het eigenbelang gaat voor op het ‘ver van mijn bed gebeuren’… Och, misschien leggen we toch nog even ergens een boeketje bloemen neer, of schrijven iets mooi in één of ander rouwregister.
Bompapatje's bierindex van bestaande en verdwenen bieren uit binnen- en buitenland Laatste update op 15 juli 2014 om 09.uur 00 (voorlopig) totaal: 2187 Bieren
Zet voor de gelegenheid jullie politiekgekleurde brillen eens af. Kijk eens met gewone mensenogen naar wat er gebeurt.
De straten zien zwart-geel-rood … Overal vlaggen, wimpels, vaandels en spandoeken. De mensen lopen er vrolijk bij. Allen verenigd door diezelfde driekleur… zwart-geel-rood. Pleinen, cafés, clublokalen en zelfs woonkamers lopen vol.
WE LOVE YOU BELGIUM
Geestdrift, spanning en verwachting staat op ieders gezicht te lezen…. zelfs strijdlust…Verbroedering alom.
WE LOVE YOU BELGIUM
Menige pint zal voorzekers teveel gedronken worden… hese kelen zonder twijfel... Niets, maar dan ook niets kan voorlopig de pret bederven…
WE LOVE YOU BELGIUM
Walen, Brusselaars, Duitstaligen en migranten… samen één… Belgian united… zwart-geel-rood!...
WE LOVE YOU BELGIUM
Eendracht maakt macht ... Geen leeuw, geen haan, of wat dan ook zal die samenhorigheid vandaag verbreken. Zelfs bij verlies zal het verdriet samen gedragen worden.
WE LOVE YOU BELGIUM
Jullie beleidsmakers kunnen met je federalisme, confederalisme of separatisme dit landje uiteen doen vallen, maar laat ons a.u.b. dan toch dit samenhorigheidsgevoel behouden… al was het maar als een etnografische, archeologische folklore. Houden jullie in de politiek maar het brood, maar laat de spelen aan het volk.
Langzaam sterft wie slaaf van sleur wordt, elke dag hetzelfde pad beloopt, niet van doel verandert, de kleur van zijn kleren niet durft te veranderen, en niet met vreemden praat.
Langzaam sterft wie hartstocht schuwt, voor zwart op wit kiest en liever de puntjes op de i heeft dan kolkende gevoelens, die ogen weer doen vonken, glimlachjes vrijwaren van verveling, harten behoeden voor val en tranen.
Langzaam sterft wie de tafel niet ondersteboven keert als zijn werk hem ongelukkig maakt, die niet verzaakt aan zekerheden om een droom na te jagen, niet ten minste één keer in zijn leven zich permitteert wijze woorden in de wind te slaan.
Langzaam sterft wie niet reist, niet leest, niet naar muziek luistert, zichzelf niet aardig vindt.
Langzaam sterft wie zijn eigenliefde vernietigt, wie geen hulp aanvaardt.
Langzaam sterft wie zijn dagen vult met weeklachten over zijn droevig lot of de obstinate regen.
Langzaam sterft wie een project opgeeft nog voor het is aangevat, geen vragen stelt bij wat hij niet kent of geen antwoord geeft op vragen over wat hem vertrouwd is.
Het leven kost veel meer moeite dan louter ademhalen.
Enkel brandend geduld zal ons in staat stellen stralend geluk te veroveren.
Als ik mijn eigen psycholoog zou zijn, stelde ik bij mezelf de volgende diagnose…WILD RIVER SYNDROME…
Blijkbaar ben ik ooit met mijn levenskano in een voor mij veel te wilde rivier gestapt… vol goesting om alles aan te gaan… overtuigd om alles aan te kunnen...
Peddelend in het wilde water….uitdagende stroomversnellingen doorstaan… draaikolken omzeild… rotsen vermeden en bochten genomen…
Hoe dikwijls ben ik dan toch met mijn hoofd tegen die rotsen gestoten?
Hoe vaak ben ik wel niet kopje onder gegaan?
Maar elke keer opnieuw boven water gekomen, adem gehapt en verder gepeddeld… en nog eens… en nog eens… en nog eens…
Blind voor de medepassagiers die mee kopje onder gingen…
Doof voor de waarschuwingen langs de kant…
Koppig…verstand op nul…blik op oneindig… spieren gespannen, de peddel stevig in de hand… de eigen pijn verbijten… de vermoeidheid negeren…
Uiteindelijk opnieuw kopje onder… worstelen, maar niet boven komen… verdrinken in mijn eigen wilde rivier.
De dagelijkse sleur fysiek kapot mentaal labeur maar goesting nog volop Waar is m'n jeugd gebleven de pijn is overal nog zoveel om te leven ambities bovenal Maar klagen doe ik niet met mij gaat alles goed neen klagen moet ik niet dat geeft me zoveel moed Nog rennen en veel vallen
Met de oudste heerlijk dichten met de ander fantaseren met het ventje forten bouwen en met 't meisje in de pan in spanning wachten op broer of zus met de laatste wordt het lente Ik weet dat ik nogal zagen kan maar ze houden mij goed bezig 't is zo zalig en plezant telkens anders maar ook weer niet want in ben hun Bompapatje en elk van hen mijn hartedief.
Bijna dagelijks passeer ik langs het Kiel. Bij elke Antwerpenaar gekend als ‘de kleurdoos’ van Axl Peleman.
Zelf noem ik het ‘Danger Zone’. Niet omwille van de verschillende kleuren en rassen die daar wonen, winkelen en werken, maar omdat al dat kleur, leeftijd, geslacht, geloof en geaardheid daar zomaar kriskras door elkaar loopt; alsof er geen verkeersreglement bestaat, alsof regels en hoffelijkheid tegenover de andere weggebruiker niet gelden… Men kuiert er rustig over het fietspad alsof men in z’n eigen tuin wandelt… staan te chillen in groepjes over de volledige breedte van het voet- en fietspad… parkeert z’n auto eender waar… moeders GSM-en naar hartenlust, terwijl hun kroost, niets vermoedend van enig gevaar, speelt op straat… pubers het leuk vinden om voorbijrijdende fietsers te doen schrikken… ouderen de straat oversteken zonder kijken. Het gebeurt vaak dat mensen blindelings uit het plaatselijke shoppingcenter stormen, recht de straat over, om toch maar hun bus of tram te halen. Dagelijks moet ik meermaals plots m’n remmen dichtknijpen om een ongeluk te vermijden… menigmaal heb ik schrik gehad om te vallen op die levensgevaarlijke paaltjes tussen het fietspad en de rijweg… dikwijls heb ik dan nog het verwijt gekregen ‘racist’ te zijn, omdat ik al eens commentaar durfde geven toen het mij weer eens te veel werd… enfin… DANGER ZONE dus.
Maar wat we deze week te zien kregen, slaat echt alle verbeelding… Rood licht ter hoogte van het kruispunt Zwaantjes (sowieso al een gevaarlijk kruispunt voor wie linksaf de steenweg op moet). Ik stop keurig achter een andere fietser. Even voorbij de lichten staat, op de laad- en los zone, een politieauto. De agenten maken aanstalten om in hun wagen te stappen, maar zijn niet gehaast… plots komt er een jonge bromfietser met hoge snelheid aangereden , scheert rakelings langs ons… slalomt gevaarlijk tussen enkele overstekende voetgangers… stuurt vervolgens (blijkbaar bewust) recht op de politieagent rechts van het voertuig af…ontwijkt die dan nipt, draait zich om, zonder echt vaart te minderen en steekt z’n middelvinger op… geeft nog wat gas bij… en weg is hij.
Nu zou toch elke normale, gezond denkende burger verwachten dat die politieagenten de achtervolging inzetten… niet dus… begrijpen wie het begrijpen kan… DANGER ZONE dus.