Deze morgen ben ik uit mijne warme nest gedonderd door vreemde geluiden, en ik moet u zeggen dat da niet zo plezant is hoor. Zeker als ge zo schoon ligt te slapen met uw ogen half toe en half open, en ge ligt daar te dromen van een schaap die aan 't bleiten is.
Verleden week heb ik mij een schaapdonsdeken gekocht aan halve prijs, en omdat het tegenwoordig in ons klein Belgenlandje de temperaturen toch met meer dan drie graden op en neer gaan, kunt ge dan ook beter nu al beginnen met een warm donsdeken op uw beddeke te leggen hé.Want tegenwoordig weet ge nimeer welk seizoen het is, en lopen de mensen vandaag rond in T-shirt en morgen met dikke warme pelsmantel. Ik heb mij ne keer laten wijsmaken dat een schaapdonsdekeken veel meer warmte geeft dan een flanellen donsdeken.
Ik kom daar in nen donswinkel terecht waar ze van alle soorten donsdekens verkopen zoals: Donspantoffels om uwe koede voeten ook wat warmte te geven van dat donsgevoel.
Er lagen daar zelfs donspanty's en donsbeha's, maar ook donsslipkes en donsnachtjaponnen. Waarschijnlijk voor vrouwen die het ganse jaar door het erg koud hebben en die lichaam een warm gevoel willen geven. In diene donswinkel hebben ze mij wel gezegd, dat da schaapdonsdeken wel gemaakt is van twee verschillende soorten schapen. Een oud schaap dat al jaren op pensioen was, en een jong schaap die gene thuis meer had en het niet meer zag zitten om alleen en achtergelaten door 't leven te stappen.
Awel mannekes, ge gaat me waarschijnlijk niet geloven als ik u zeg, dat ik eventjes moest denken aan al de mensen die alleen en eenzaam door 't leven gaan. Ik heb dat schaapdonsdeken uitgepakt en op mijn donsbeddeke gelegd, om toch maar zeker te zijn dat het echt warmte geeft tegen de koude dagen op ons afkomen.
En ik moet u zeggen dat da een heel ander zicht is, want die jutten strobalen lagen daar zeker al meer dan twintig jaar op en waren tot op de bodem versleten. Ja mannekes, ge moet u af en toe ne keer vernieuwen, wilt ge zeker meegaan met de moderne tijd hé.
Ik legde dat schaapdonsdeken op mijn beddeke, en ging ik de keuken om mijn eten klaar te maken. Want ne mens krijgt daar honger van hé, van al dat rondslenteren.
Ineens hoor ik daar toch wel rare geluiden zeker, 't waren precies twee schapengeluiden van schapen die tegen elkaar aan 't roepen waren. 't Is verschietachtig hoor, zeker als ge bezig zijt met uwen diepgevroren rolsmops aan de wasdraad te hangen, om hem te laten ontdooien.
Want nen hard gevroren rolmops naar binnen spelen is slecht voor uw gepolijsterde valse tanden, en ge zou daar ook veel te lang aan bezig zijn hé.
Mij keukenvenster open getrokken om te kijken als er geen schapen op straat liepen die per ongeluk verdwaald waren, want tegenwoordig gaan die beesten ook graag gaan op stap hé.
Maar nergens waren er schapen te zien of te bespeuren en uit paniek trok ik al mijn leegstaande keukenkasten open, om te zien als er daar nergens een shaap in verscholen zat, die op zoek was naar een verblijfplaats. Want tegenwoordig moeten die beesten ook een geldige verblijfplaats bebben en ingeschreven zijn, anders zijn dat migrante beesten en hebben ze nergens recht op.
Ja mannekes, de buren dachten dat ik een schaap aan 't slachten was voor de komende rammadam die nog komen moet. 's Avonds toen mijn piepkleine oogskes bijna toe vielen en mijn platte oorkens begonnen te tuiten van al dat schapenlawaai, ben ik dan maar naar mijn kamer gegaan.
Potverdikke zeg,'t was toch wel mijn schaapdonsdeken die aan 't bleiten was zeker.
Een jong gebleit met een klein piepstemmeke en een oud gebleit met een dorre stem van een schaap die een valling had.
Als er mensen zijn die nog geen donsdeken hebben en ze zouden er graag één willen, laat het mij weten en ik stuur ze gratis en voor niks op. Maar dan wel met de nodige maiskorrels erbij en ik kan u wel verzekeren dat het wel wreed warm is, zo'n schaapdonsdeken van schapewol.
Awel mannekes, omdat ik toch geen geheimen heb of bezit, ga ik u toch mijn bedgeheimen vertellen, maar ge moet mij wel beloven om ze niet verder te vertellen hé. Want als ge mijn bedgeheimen verder vertelt, dan ben ik verplicht van naar andere bedgeheimen te zoeken en dat kan potverdikke nen lange zoektocht worden hoor.
Ik moet u wel zeggen dat ik dat niet graag doe, maar ge weet maar nooit wat nen mens nog kan leren hé. Mijn moeder zei in den tijd altijd tegen mij, manneke: Ge zijt nooit te oud om te leren en ze heeft nog gelijk ook. En ik moet u zeggen, dat ik nog elke dag bijleer. Hier gaan we dan, met flipper de flip's zijn alledaagse bedgeheimen.
's Avonds voor ik in mijne nest kruip was ik altijd eerst mijn platvoeten,om ze wat proper te maken en ze een gevoel te geven dat ze ook volwassen zijn,net als ik volwassen ben als ik gewassen ben. Potverdikke zeg, azo nen uitleg dat ik u moet geven vooralleer ik in mijne nest kan duiken. Maar ja, als ge nen rustige nacht wilt hebben, dan moet ge ook uw voorzorgen nenmen hé. Ik pak mij altijd eerst nen aanloop van twintig decimeter, om te zien als mijne nest wel sterk genoeg is om nen ganse nacht het gewicht van mijn slanke lijf te kunnen dragen. Wanneer ik in mijne nest gesprongen ben, doe ik mijne veiligheidsgordel om. Verleden jaar ben ik tijdens mijne diepe slaap en met draaien en keren uit mijne nest gevallen, en ik kan u verzekeren dat da geen prettig gevoel is. Zeker als ge hoogtevrees hebt en ge valt van vijftig centimeter hoog naar beneden, plat om uwen buik en ge hebt 's avonds u volgepropt met vetloze chips zonder vet.
Verleden week ben ik zo'n nen keer in mijne nest gesprongen met een vol maag, want ik had den avond daarvoor graatloze platvis gegeten en twee flessen plat water uitgedronken. Potverdikke zeg, diene graatloze platvis lag daar toch wel te zwemmen zeker en ik verzekerd u, als ge dan uwe veiligheidsgordel niet aan hebt, dan is da 't één en ander hoor. Ik heb dat toch rap kunnen oplossen hoor, want 'k heb diene graatloze platvis direct een slaappilleke gegeven en hij heeft nen ganse nacht liggen slapen als een slaaproos die diep in zijnen droom was weggezakt. En ik moet u wel zeggen: Als ge zo schoon ligt te slapen, dat uw hersenen u nog een beetje wakker houden. Zeker wanneer uwe hartslag om de twee minuten tegen honderdtachtig slaat, omdat ge diene graatloze platvis zijn hartslag ook nog slaat. En dan ligt ge daar nen ganse nacht naar te luisteren en half wakker van, om nog maar te zwijgen van uwe valse tanden die hun draai ni vinden. Ja mannekes, 't is soms moeilijk om nen ganse nacht te kunnen genieten van ne rustige nacht, en 's anderdaags uw ogen open te houden en ervoor te zorgen dat ze open blijven. Als ik weet dat mijn ogen overdag gaan toevallen, dan steek ik daar twee stokskes onder en dan kunnen ze ni toevallen hé. Ik moet u ook zeggen dat ik af en toe eens van plaats veranderd, want als ge altijd op dezelfde plaats slaap, dat is er ook maar één plaats die versleten raakt hé. Af en toe slaap ik onder mijn bed, maar dat is maar een koud en hard gevoel hoor. Maar meestal is dat in mijne warme donsnest en is dat dan niet op mijn kopkussen, dan is het op mijn voeteinde. Is het niet op mijn rechterzij, dan maar op mijn linkerzij. Maar één ding weet ik zeker, dat ge in een goed bed met een stevig matras erop, altijd van een heerlijke nachtrust kan genieten.
Als dat nu werkelijk flipper de flip zijn bedgeheimen zijn dat laat ik denk ik niet, maar ik kan je wel zeggen dat het toch met een bed te maken heeft.
Awel mannekes, ik ga u ne keer een verhaaltje vertellen over nen boek, maar de vraag is: Wat kan flipper de flip u zoal vertellen over nen boek?.
In feite niveel hé, en toch is er heel wat over te vertellen en zeker als ge hem gelezen hebt. Want als ge nen boek leest, dan komt ge ook veel te weten hé. Ik moet u wel zeggen dat ik af en toe wel nen boek leest, om te weten waarover het gaat en wat er zoal in staat. Maar als ge nen boek leest moogt ge zeker niet te rap lezen, want anders is hij veel te rap uitgelezen en weet ge nimeer over wat ge gelezen hebt. En dan moet ge hem opnieuw lezen, om te weten wat er in staat en waarover het gaat.
Awel mannekes, ik ben onlangs ne keer naar een bibliotheek geweest achter een paar boeken, om te weten wat er zoal in staat en waarover het gaat. Toen ik thuis kwam en nen boek wilde lezen, waren die letters toch wel verdwenen zeker. Maar ik moet u wel zeggen dat het buiten wreed hard aan 't waaien was, en dat al die letters eruit gewaaid waren. Ofwel was diene lijm aan 't smelten was door teveel te lezen, ofwel waren die letters veel te zwaar. Want als ge teveel leest, dan kan diene goeie kopen lijm verhitten en al die letters loskomen hé.
Ik peis dat diene drukker gene lijm genoeg had om al die letters vast te plakken, ofwel was diene wind veel te hard aan blazen. Als ik nog ne keer naar de bibliotheek achter boeken ga om te lezen, dan ga ik zeker mijne lijmpot meenemen om die loshangende letters wat vaster te plakken. Nu zit ik hier met al mijn boeken waar er geen letters op staan, en moet ik zelf mijn eigen letters opschrijven om te weten wat er in staat. Maar weet ge dat ook elke mens een gesloten of een open boek is?. Hoe meer ge met dezelfde mens praat, hoe meer ge te weten komt. En met een beetje mensenkennis weet ge rap of diene persoon waarmee ge praat nen open of nen gesloten boek is.
Nen plezante boek waar ge de tranen van in de ogen krijgt van 't lachen, of nen droevige boek waar ge zelf droevig van wordt.Nen triller waar gans uw lijf van trilt, of nen roman waar ge van begint te zweven. Nen boek die ge wilt uitlezen, om te weten wat er in staat of nen boek waar ge achter de letterkes moet gaan zoeken.
Maar weet ge wa, 't is toch plezant om af en toe nen boek te lezen. Of om af en toe nen keer onder de mensen te komen, dan weet ge na nen tijd of dat nen open of nen sloten boek is.
't Is maar om u te zeggen dat ieder van u ne boek met zich meedraagt, maar welke boek het is.....??.
Awel mannekes, op mijne geboortedag, dat was den dag dat ik geboren ben en voor mijne allereerste keer naar buiten mocht komen en tezelvertijd het ook mijnen allereerste verjaardag was, omdat ik blijkbaar op diene dag verjaarde, die nu elk jaar opnieuw gevierd wordt,zei mijn moeder tegen mij: Flipper de flip, ge zijt nen schat.
Awel mannekes, 'k heb daar dan vier weken lang met rode kaken (wangen) rond gelopen en de buurman kwam aan mijn moeder vragen waar diene schat verborgen lag. Ze hebben dan gans onze hof omgespit, maar niks gevonden, want ze wisten niet dat ik diene schat was. Ze waren daar zeker met nen man of twintig aan 't spitten, want in dienen tijd was da nog allemaal handenarbeid en werdt dan ook nog alles met de blote hand gedaan hé. Dat was omdat er in dienen tijd nog vijfenveertig uren moest gewerkt worden, en om de tijd wat te rekken.
Amai mannekes, wat was daar ne warboel zeg. Ze hadden zelfs al die fruitbomen uit onzen boomgaard omgekapt, en de peren en appels vielen als kokosnoten op de grond. En de overige kersen die nog op de kerselaar stonden, omdat de meeste kersen werden opgepeuzelt door de rondvliegende vogels die honger hadden, werden door de werkende mannen platgetrapt en tot grondappelmoes gestampt. Maar 't schoonste van al was dat die mannen daar overal ondergrondse kelders aan het graven waren, terwijl wij al nen ondergrondse kelder hadden. Na drie maanden graven hadden ze nog niks gevonden, buiten enkele beenderen die onzen waf waf verstopt had onder de grond. En ne valse tand van ons ma, die nen keer uit één van die fruitbomen is gevallen. Maar voor de rest hebben niks gevonden, en zijn ze al zweten en vloeken al die puttekes beginnen vullen. Awel mannekes, ge gaat me misschien niet geloven, als ik u zeg dat dienen mens van colere nooit ne meer tegen ons gesproken heeft. Ook in dienen tijd was jaloezie al aanwezig, maar met minder mate. Zo is onze gebuur dan ook nooit teweten gekomen, wat mijn moeder in den tijd bedoelde met: Flipper de flip, ge zijt nen schat. En af en toe wordt ik door mijn lieve moeder nog zo genoemd, en werdt haar geheim nooit onthuld.
Met dit kort humoristich verhaaltje bedoel ik, dat we onze lieve moeder altijd moeten eren, zolang we leven.
Awel mannekes, terwijl het buiten grijs, koud en nat is, zal flipper de flip u een fantasie verhaaltje vertellen. Wel een ongewoon verhaaltje, maar tocht de moeite om het te lezen hoor.
Nee nee, het was gene gewone fietstocht, maar wel nen fietstocht door het heelal. Want ik heb me ooit ne keer laten wijsmaken, dat daar ook schone fiets en wandelpaden zijn. En zoals bij elke meerdaagse fietstocht, hoort daar ook een voorbereideing bij.
Normaal gezien neem ik af toe nen rugzak mee, maar nu was ik wel verplicht van een paar valiezen vol te proppen en mee te nemen hé. De vraag was natuurlijk, wie al die volgepropte valiezen gaan dragen hé.
Awel mannekes, ik heb ne keer gebeld naar de Zoo van Antwerpen, om te vragen of ze mij geen paar ooievaarts kunnen opsturen voor een paar dagen. Dat is geen probleem zeiden ze, want ze waren wreed kontent dat die beesten voor een paar dagen op coungé mochten.
Ik heb mee een rapke nog twee valiezen volgepropt met eten voor die beesten, zodat ze bij hun terugkeer een paar kilo's zwaarder wogen. Mijn koersveloke nog wat opgeklonken met boenwas en een paar extra's kilo lucht in mijn dunne bandekes gepompt, om zeker te zijn dat ik met mijn korte beentjes een trapke minder ging moeten duwen.
Ondertussen waren die vier ooievaarts met op hunne rug een portebagage gebonden ook al geland aan mijn voordeur.
- Riiiiiiing.....riiiiiiiing......triiiiiing.....triiiiiing. - Ja ja,ik kom al.
Ik deed de deur open en daar staan vier uit de kluiten gewassen ooievaart klaar met op hunne platgestreken rug elk een portebagage, precies of ze vlogen naar 't zuiden op kamp.
- Is dat hier dat flipper de flip woont, en al die valiezen moeten komen opladen?. - Ja, maar ik heb maar dertien valiezen hoor.
- Awel flipper de flip, ge moogt ze al op onze portebagage leggen, dan vliegen we weer weg naar de plaats waar ge moet zijn. - Jamaar, ge weet nog niet waar ik naartoe fiets en waar ik ga overnachten. - Maakt u maar geen zorgen, we hebben onze ruimtekaart bij en we weten ook waar we precies moeten zijn.
Awel merci zeg, die beesten zijn slimmer dan ik dacht en hadden ze nu nog een spraakvermogen ook, dan zou de dierenwereld er beslist heel anders uit zien. Ik heb al die valiezen opgeladen en weg waren ze, en ik kon aan mijne ongewone fietstocht beginnen.
Potverdikke, ik was nog maar juist vertrokken en er was al een file achter ons. Ik keek even om, om te zien wat er eigenlijk gebeurd was.
Amai zeg, zo'n ne rook dat ik zag en de oorzaak was, dat mijne achterband aan 't slepen was en de maccadam aan 't verbranden was, door de wrijving zeker. Op één, twee, drie waren de pompiers daar en begonnen te blussen met schuimwater, terwijl de metselaar van de gemeente flink bezig was met al die puttekes op te vullen met kouwgomcement.
Na een klein uurke fietsen begon het bergop te lopen en kwam ik in de wolken terecht, waardoor de plastieken glazen van mijne zonnebril werden aangetast door de naamloze waterdamp van dat laaghangend wolkendek.
Ja mannekes, ik moet u wel zeggen: Als ge met uwe fiets in een laaghangende wolkendek terechtkomt, dat ge plots voor een mistig wolkenmuur staat. Plots kwam er nen auto voorbijgesnelt en ineens was dat mistig wolkendek opgeklaart, zodat ik verder kon rijden. En hoe hoger ik reed, hoe mooier en leuker het werd.
Ik was daar wreed aan t afzien en zweten gelijk een beek die aan 't overlopen was, terwijl er juist boven mijne kale kletskop een vliegtuig vloog. Waarschijnlijk had diene piloot hem vergist van route en met het zien van mijne kale kletskop had diene waarschijnlijk gedacht dat de landingsbaan in 't zicht was hé.
Op een gegeven ogenblik kom ik daar toch wel aan een luchtspoorweg die in de lucht aan onzichtbare luchtkabels waren vastgemaakt zeker. Daar kwam nen luchttrein in volle vaart afgevlogen en dan nog in zijnen achteruit.
Ondertussen had ik op mijne gsm een gsm-berichtje gekregen van één van die ooievaarts, om mij te zeggen dat mijn valiezen in mijn hotel waren aangekomen. Opeens zie ik daar een verkeersbord staan die in één van die stilhangende wolken was vastgeplant, met daarop geschreven in grote koeieletters: Hotel: De luchtkoker, hoog maar droog.
Potverdikke zeg, ik kom daar toch wel in twee aaneengeplakte luchtwolken terecht, die waarschijnlijk tijdens hun vlucht in de dikke mist op mekaar gebotst zijn en blijven plakken zijn zeker. Die ooievaarts lagen daar al goed te ronken en te snurken op zo nen luchtwolk, want die vliegende beesten waren totaal uitgeput, waarschijnlijk van de lange vliegende reis zeker.
Maar één van die vliegende ooievaart had zijne dunne steltpoot verstuikt, want hij was toch wel over één van mijn kartonnen valiezen gestruikeld zeker. Maar het merkwaartigste was toch wel in de luchtkeuken, daar hadden ze nen hele hoop van die luchtwolken liggen, om er het luchteten van te maken. En hoe meer ik van die luchtwolken at, hoe mager ik werd.
De dag nadien wou ik nog ik nog wat verder rijden naar mijn volgende bestemming, maar was noodgedwongen om terug te keren. Midden in de nacht waren daar tocht wel een paar luchtwolken tegen mekaar gebotst zeker, en kort daarop was er al een luchtaardbeving geweest in de lucht.
Alles was daar afgezet door de luchtpolitie, en luchtwolken waren aan 't branden. 't Was precies het vagevuur die in brand stond, en de luchttreinen die waren tegen de luchtvliegtuigen gereden. Ondertussen zijn die vliegende ooievaarts van 't verschieten ook wakker geschoten, en kwamen kijken naar het luchtspectakel die zich in de lucht had voorgedaan.
Ja mannekes, zo een luchtspectakel in de lucht is niet elke dag te zien, en trekt dan ook heel wat kijklustigen aan. Met tegenzin was flipper de flip verplicht om rechtsom te keren en huiswaarts te rijden en in volle vaart daalde wij af, zodat af en toe mijn korte beetjes konden uitrusten. Maar ik had het geluk dat de luchtpolitie in de lucht 't verkeer aan 't regelen was, zodat ik minder file had onderweg.
Potverdikke zeg, ik was nog geen vijfhonderd meter aan 't dalen, als daar plots nen ondergrondse blinde luchtmol uit één van die luchtwolken kwam gekropen en mij een aalmoeske vroeg.
Maar ja, ne euro wordt daar in de lucht niet aanvaard hé, daar wordt nog altijd betaald met luchtroepis of met luchtbellen. Opeens werd ik van 't verschieten uit mijne diepe slaap gewekt door het geroep van de voorbij vliegende meeuwen, en ik moet u zeggen dat het mij enige tijd heeft gekost om te weten waar ik was.
't Is toch raar hé, dat ne mens tijdens zijne diepe rustige slaap zo kan wegzakken en in nen mooie droom kan belanden. Al is het maar ne droom, toch ben ik blij dat ik nog altijd met mijn beide voeten op de grond sta en rustig kan en mag rondlopen.
Met dit verhaaltje wil ik u allen de goeie raad meegeven, blijf met beide voeten op de grond en begint vooral niet te zweven. Want eens men begint te zweven, dan blijft ge zweven. En wat gebeurt er dan?.
Ik wens ieder van u veel leesplezier met dit humoristisch droomverhaal van flipper de flip.
Ja mannekes, ik weet het wel dat het nog wat te vroeg is om aan Pasen te denken, maar voor ge het weet is diene Pasen voorbij en hebt ge nog geen Paaseieren kunnen rapen, om als cadeau af te geven voor uwe verjaardag die nog komen moet of al gepasseerd is of voor aan de Kerstboom te hangen.
Diene flipper de flip, dat is ook nen kastaar hoor, hij is nu al ferm bezig met het samenstellen van de Paasmis, tegen dat het echte Pasen is.'t Is ni omdat ikzelf de Paasmis ga opdragen, want daarom is mijn huizeke veel te klein voor. Maar om de mensen te laten meegenieten van mijn zelf geschreven Paasverhaal of Paasmis. In feite moet ge daar vroeg mee beginnen, wilt ge zeker zijn dat ge gedaan gaat krijgen tegen dat de Paasklokken komen overgewaaid naar hier hé. Ja mannekes, naar 't schijnt is het de moeite waard hoor, om te weten wat hij nu allemaal uit zijnen dikke duim heeft gezogen.
Maandag om 19u.
H.mis van de Paters van Meirendonck, die allen een Paasei hebben gevonden in de zee en nog onder water ook.
Dinsdag om 18u30.
Voetbalwetrijd tussen de Paters van het H.Verloor en de Bisschoppen van de Justitie.
Woensdag om 17u.
Ommegang rond de kerktoren, en dit ter gedachtenis aan allen die er aan deelnemen.
Woensdag om 19u.
H.mis voor de overlevenden die bij een kaarting zijn omgekomen in de Shahara Woestijn, en die nadien zijn aangehouden door de Britsche politie wegens het vals spelen.
Woensdag om 23u.
Algemene bijeenkomst vanachter in het portaal, om de plechtige bedevaard mee te lopen rond de kerk.
Woensdag om 24u.
Nachtmis ter gedachtenis voor klein duimpje die morgen om 9u 's ochtens zal boksen tegen de grote reus van het Reuzenland.
Donderdag is er geen mis bij gebrek aan toeschouwers, en krijgt iedereen een onbetaalde verlofdag.
Vrijdag om 19u.
Kaartavond vanachter in het portaal, en kunstschieting midden in de kerk.
Vrijdag om 21u45.
Autowetstrijd rond de kerk van al de auto's die in de loop van de week zijn vernield.
Zaterdag om 18u.
H.mis voor Jantje Zonneboek, die bij het lezen van een politieroman een kogel door zijn driehoekige hoofd kreeg.
Zaterdag om 20u.
Inwijding van de aanvliegende Paasklokken die geland zijn op Zaveltem, maar wegens motorpech terug zijn opgestegen.
Zaterdag om 23u.
Eerste kommunie van Meneer den Uil die gisteren 65 jaar is geworden, en eergisteren een schoonheidswetstrijd van kapotte sokken heeft gewonnen.
Zondag om 9u30.
Opening van het festival van Oewahamma, kunstrijden achter zware motoren met stilstaande start va een half uur.
Zondag om 11u.
Bekendmaking van de lauriaten van het onderwerp: Vliegen zonder vleugels.
Zondag om 15u.
Voetbalwetstrijd in de kerk tussen het nonnenkoor en de oude van dagen.
Zondag om 20u30.
Koffietafel vooraan in de kerk, met als hoofdschotel: Paaseieren aan 't spit en op grootmoeders wijze.
Zondag om 24u.
H.mis voor al degene die niet meer roken, met na de mis de sportuitslagen en de terugkeer van de reserve Paasklokken die onderweg werden opgehouden door een voorbij waaiende wervelwind.
En om te eindigen krijgt ge nog een Paaskalkei mee naar huis, als aandenken aan deze speciale Paasweek, die is samengesteld door flipper de flip.
Ik wens ieder van u nog veel leesplezier en een Zalig Pasen.
Amai zeg, wat een hondenweer was dat vandaag, ne dag om gauw te vergeten of achter ons te laten. Men zegt vaak, 't is geen weer om nen hond door te jagen,en gelijk hebben ze.
En toch hebben vandaag heel wat fietsers de kou en de regen getrotseerd, en zijn ze met velen naar buiten gekomen.
't Was precies nen bijennest die aan 't verhuizen was, of fietsende duiven die aan hun jaarlijkse trektocht begonnen. Kou en regen zijn natuurelementen van deze tijd, en daar kunde gij niveel aan veranderen.
Ook onze flipper de flip is vandaag gaan fietsen,om te zien welk weer het elders was.
En ik moet u zeggen, dat het ginder even koud en nat was dan toen hij deze morgen vertrokken was van bij hem thuis in Gent.
Amai zeg, da klein manneke heeft afgezien van diene Noordenwind die uit 't Noorden ons klein Belgenlandje is binnen gekomen, zonder tol te betalen. En nat dat hij was, 't was precies een nat kieken die een bad genomen had met nat water.
Maar morgen ga flipper de flip zijn warm schaapdonsdeken meedoen, van een gepensioneerd schaap die teveel dons had. En voor alle zekerheid ga flipper de flip zijnen wekker meedoen, want dat hij op zijnen koersvélo in slaap moest vallen, dan kan hij eerst diene wekker zetten hé. Om de regen tegen te houden ga flipper de flip nen grote parasol op zijnen halve kletskop zetten, en ruitenwissers op zijne zwarte leesbril plasseren. Maar allé, dat gaat hij morgen dan wel zien hé.
Regenplassen.
Ja mannekes, 't is hier in ons klein Belgenlandje de laatste tijd maar een triestig weerke hé, zeker als ge er door moet. Grijs, regen en kou trotseren ons klein Belgenlandje en de velden en weilanden zijn omgetoverd in modderpoelen.
De koeien die nu nog in de wei staan hebben hun botten (laarzen) aangetrokken, en sommigen van hun hebben zelfs een zwempak aangedaan. De vogels vliegen in 't rond met nen paraplu boven hunne kop, omdat ze niet zouden thuiskomen met een nat pak. Eenden en ganzen hebben nen regenfrak aangetrokken, om de andere pluimvee te zeggen dat 't water nat is.
En de boeren zijn nu bezig met de wielen van hun tractoren op te krikken om er een paar stelten onder te zetten, om zo weinig mogelijk sporen achter te laten van die dikke bodybanden op hun akkers. Zelfs de ondergrondse blinde mollen die onder de grond hun schuilplaats hebben, zijn nu druk aan 't verhuizen. En de hardwerkende bever is verplicht van overuren te kloppen, wil hij gedaan krijgen met al zijn dammen te bouwen tegen dat de echte zomer begint.
De otter trek hem dat allemaal niet zo erg aan, want hij kan zwemmen gelijk nen levende vis en is dan ook dagelijks kletsnat. En de zwemmende vissen zwemmen uit hun oevers, gelijk de overstromende beken en rivieren overlopen.
Maar alles heeft zijn voor en nadelen, vooral voor degene die nog moeten leren zwemmen.
Die kunnen gratis en voor niks gaan zwemmen in de overgelopen weilanden, waar er overvloedig water in overvloed is.
Ik wens ieder van u veel leesgenot met deze twee korte verhaaltjes.
Toen ik deze morgen uit mijne warme nest werdt gesnurkt door mijne gebuur en de gordijnen opentrok, lag er een wit besneeuwd tapijt op straat. Ook de daken lagen vol met een dun laagske witte poeder, en één voor één dwarrelden de sneeuwvlokjes naar beneden om zich te vestigen op de koude ondergrond. Het zijn in feite regendruppels die tijdens hun val naar beneden veranderen in sneeuwvlokjes, om ons landschap voor even om te toveren en in een ander kleurke te steken.
Ook het groene gras is bedekt met een wit laagske sneeuwpoeder, en die dieren die nog in de wei staan vragen hun af welke maand het is want ze zijn eventjes het noorden kwijt.
En de dieren die onder de grond leven, die zitten nu hun vet te lachen in ondergrondse kelder, terwijl we ons buiten mogen verwarmen met ne dikke wollen pull-over en een warme donsvest rond ons lijf. Ne mens zou om den duur toch beginnen twijfelen aan die seizoenen hé.
Vroeger waren December, Januari en Februari de koudste wintermaanden, en nu staat alles in bloei en zijn het Meimaanden geworden. Maar ja, de dag van vandaag schuift alles op hé.
En voor de kinderen is het een luxe om weer eens in de sneeuw te kunnen spelen, en met zelfgemaakte sneeuwballen te mogen gooien naar hun vriendjes.
Hier en daar zie je nen bevende sneeuwman staan, die te bibberen van de kou en die triestig staat te denken aan den tijd van vroeger.
Ja mannekes, velen onder ons denken nog wel eens terug aan den goeie ouwe tijd van toen, toen het nog echte winters en zomers waren.
Maar helaas zijn die tijden allang vervlogen, en af en toe komen ze nog ne keer terug om ons nog ne keer te doen terugdenken aan die vervlogen tijden van toen. Maar als die sneeuw dan ook ga blijven liggen, dat is een andere vraag hé. Want naar 't schijnt zal het maar van korte duur zijn, zoals er zovele van korte duur is.
Dus, voor degene die nu nog nen sneeuwman wil ineen steken en deze een paar dagen wil houden, dan zal flipper de flip u nen heeeele goeie tip geven. Maak vier kleine sneeuwmannekes en ge zet ze in uwe diepvriezer, dan gaan ze zeker en vast een paar dagen mee gaan.
En als ge thuis nen heeeeeele grote diepvrijzer hebt, dan maakt ge nen heeeeele grote sneeuwman, maar ge moet hum wel versterken met ijzerdraad, wilt ge diene houden voor onder uwe kerstboom te zetten.
Ja mannekes, ik heb dit kort sneeuwverhaaltje als titel gegeven: Een wit sneeuwtapijt, want moest het plots beginnen te dooien, dan is dat een grijs brastapijt.