Maandag ben ik voor de laatste keer naar de kinesist geweest. Veel heeft het niet geholpen maar op kosten van de ziekenkas over voetbal lullen kan je niet overal :-). Daarna worstenbroden en appelbollen gaan kopen, traditie op Verloren Maandag en heel lekker (bakkerij Gommers in Borgerhout).

Gisteren stond een bezoekje aan de neuroloog op het programma. Pilletjes blijven pakken was het verdict. Prolopa, voor de mensen die nog niet wisten dat het zwaard van Parkinson boven mijn hoofd hangt. Daarover schrijf ik later nog wel eens meer. Voorlopig zijn al onze problemen maar klein bier in verhouding met wat we ‘s middags aan de telefoon te horen kregen. Inderdaad weer iemand in het lange rijtje van K-patiënten.

Vandaag langs de huisarts om het toch nog eens over de aanhoudende rugpijn te hebben. Ik blijf rugpijn zeggen terwijl het de laatste weken meer tussen mijn ribben te situeren is.

En zo komen we stilaan dichter bij ons vertrek naar Spanje. Zondag heel vroeg moeten we al op de luchthaven van Antwerpen-Deurne zijn. Hopelijk verandert het weerbericht nog een beetje want het ziet er nogal regenachtig uit aan de Costa Blanca.