Inhoud blog
  • 341. schip 35 brief 03
  • 340. schip 35 brief 02
  • 339. schip 35 brief 01
  • 338. schip 34 brief 03
  • 337. schip 34 brief 02
  • 336. schip 34 brief 01
  • 335. schip 33 brief 08
  • 334. schip 33 brief 07
  • 333. schip 33 brief 06
  • 332. schip 33 brief 05
  • 331. schip 33 brief 04
  • 330. vervolg brief 03
  • 329. schip 33 brief 03
  • 328b tussendoortje
  • 328. schip 33 brief 02
  • 327. vervolg brief 01
  • 326. schip 33 brief 01
  • 325. vervolg brief 07
  • 324. schip 32 brief 07
  • 323. vervolg brief 06
  • 322. schip 32 brief 06
  • 321. vervolg brief 05
  • 320. schip 32 brief 05
  • 319. vervolg brief 04
  • 318. schip 32 brief 04
  • 317. vervolg brief 03
  • 316. schip 32 brief 03
  • 315. vervolg brief 02
  • 314. schip 32 brief 02
  • 313. vervolg brief 01
  • 312. schip 32 brief 01
  • 311. schip 31 brief 10
  • 310. schip 31 brief 09
  • 309. schip 31 brief 08
  • 308. schip 31 brief 07
  • 307. schip 31 brief 06
  • 306. schip 31 brief 05
  • 305. schip 31 brief 04
  • 304. schip 31 brief 03
  • 303. schip 31 brief 02
  • 302. vervolg brief 01
  • 301. schip 31 brief 01
  • 300. schip 30 brief 25
  • 299. schip 30 brief 24
  • 298. schip 30 brief 23
  • 297. schip 30 brief 22
  • 296. schip 30 brief 21
  • 295. schip 30 brief 20
  • 294. schip 30 brief 19
  • 293. schip 30 brief 18
  • 292. vervolg brief 17
  • 291. schip 30 brief 17
  • 290. schip 30 brief 16
  • 289. schip 30 brief 15
  • 288. schip 30 brief 14
  • 287. schip 30 brief 13
  • 286. schip 30 brief 12
  • 285. schip 30 brief 11
  • 284. schip 30 brief 10
  • 283. schip 30 brief 09
  • 282. schip 30 brief 08
  • 281. schip 30 brief 07
  • 280. schip 30 brief 06
  • 279. schip 30 brief 05
  • 278. schip 30 brief 04
  • 277. schip 30 brief 03
  • 276. schip 30 brief 02
  • 275. schip 30 brief 01
  • 274. schip 29 brief 22
  • 273. schip 29 brief 21
  • 272. vervolg brief 20
  • 271. schip 29 brief 20
  • 270. vervolg brief 19
  • 269. schip 29 brief 19
  • 268. schip 29 brief 18
  • 267. schip 29 brief 17
  • 266. schip 29 brief 16
  • 265. schip 29 brief 15
  • 264. schip 29 brief 14
  • 263. schip 29 brief 13
  • 262. schip 29 brief 12
  • 261. schip 29 brief 11
  • 260. schip 29 brief 10
  • ... ik ben normaal ?
  • 259. schip 29 brief 09
  • 258. schip 29 brief 08
  • 257. schip 29 brief 07
  • 256. schip 29 brief 06
  • 255. schip 29 brief 05
  • 254. schip 29 brief 04
  • 253. schip 29 brief 03
  • 252. schip 29 brief 02
  • 251. schip 29 brief 01
  • 250. schip 28 brief 13
  • 249. schip 28 brief 12
  • 248. schip 28 brief 11
  • 247. schip 28 brief 10
  • 246. schip 28 brief 09
  • 245. schip 28 brief 08
  • 244. schip 28 brief 07
  • 243. Absurd & Zot - 13
  • 242. schip 28 brief 06
  • 241. schip 28 brief 05
  • 240. Absurd & Zot - 12
  • 239. schip 28 brief 04
  • 238. schip 28 brief 03
  • 237. schip 28 brief 02
  • 236. Absurd & Zot - 11
  • 235. schip 28 brief 01
  • 234. Absurd & Zot - 10
  • 233. schip 27 FAX
  • 232. Absurd & Zot - 09
  • 231. schip 27 brief 21
  • 230. schip 27 brief 20
  • 229. schip 27 brief 19
  • 228. Absurd & Zot - 08
  • 227. schip 27 brief 18
  • 226. schip 27 brief 17
  • 225. Absurd en Zot - 07
  • 224. schip 27 brief 16
  • 223. schip 27 brief 15
  • 222. Absurd & Zot - 06
  • 221. schip 27 brief 14
  • 220. Absurd & Zot - 05
  • 219. schip 27 brief 13
  • 218. schip 27 brief 12
  • 217. schip 27 brief 11
  • 216. schip 27 brief 10
  • 215. schip 27 brief 09
  • 214. schip 27 brief 08
  • 213. Absurd & Zot - 04
  • 212. schip 27 brief 07
  • 211. Absurd & Zot - 03
  • 210. schip 27 brief 06
  • 209. Absurd & Zot - 02
  • 208. schip 27 brief 05
  • 207. Absurd & Zot - 01
  • 206. schip 27 brief 04
  • 205. Zwangere Guy
  • 204. schip 27 brief 03
  • 203. Chantal Pattyn
  • 202. schip 27 brief 03
  • 201. Lydia Chagoll
  • 200. schip 27 brief 03
  • 199. Ruben Block
  • 198. schip 27 brief 02
  • 197. Geert Verdickt
  • 196. schip 27 brief 02
  • 195. A. Croonenberghs
  • 194. schip 27 brief 01
  • 193. Jan Bakelants
  • 192. schip 27 brief 01
  • 191. Hugo Matthysen
  • 190. schip 26 brief 18
  • 189. T. Christiaensens
  • 188. schip 26 brief 17
  • 187. Fleur Pierets
  • 186. schip 26 brief 16
  • 185. P. Vandenbempt
  • 184. schip 26 brief 15
  • 183. Michael v Peel
  • 182. schip 26 brief 14
  • 181. Ph. Herreweghe
  • 180. schip 26 brief 13
  • 179. Lo Lemaire
  • 178. schip 26 brief 12
  • 177. Pablo Piedfort
  • 176. schip 26 brief 11
  • 175. schip 26 brief 10
  • 174. Rachida Lamrabet
  • 173. schip 26 brief 09
  • 172. Piet Hoebeke
  • 171. schip 26 brief 08
  • 170. Henny Vrienten
  • 169. schip 26 brief 07
  • 168. schip 26 brief 06
  • 167. schip 26 brief 05
  • 166. schip 26 brief 04
  • 165. Anne Provoost
  • 164. schip 26 brief 03
  • 163. Stefaan Degand
  • 162. schip 26 brief 02
  • 161. schip 26 brief 01
  • 160. Martin Heylen
  • 159. schip 25 brief 12
  • 158. schip 25 brief 11
  • 157. schip 25 brief 10
  • 156. schip 25 brief 09
  • 155. Stef K. Carlens
  • 154. schip 25 brief 08
  • 153. Ivo Victoria
  • 152. schip 25 brief 07
  • 151. Julie Cafmeyer
  • 150. schip 25 brief 06
  • 149. Youp van 't Hek
  • 148. schip 25 brief 05
  • 147. Erwin Mortier
  • 146. schip 25 brief 04
  • 145. Siel Verhanneman
    'een vol jaar maart?'
    schrijfvloer 03 ~ kronieken van 31 jaar vaart, in uitvoering
    04-02-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.140. schip 25 brief 01

    1994-09-13 ~ Japan 

            Hier hoort een woordeke uitleg. De Belgische Koopvaardij was op 01/02/1991 uitgevlagd.
            Van Belgische vlag naar Luxemburgse vlag: https://nl.wikipedia.org/wiki/Omvlaggen , https://nl.wikipedia.org/wiki/Goedkope_vlag ,
           
            De rederij was van plan een schip over te nemen van Aemas Hong Kong. Twee Belgen werden vooruit gestuurd :
            choff VW en 2nd eng LM + ikke, ik mocht mee. Dit schip vaarde onder Liberiaanse vlag.
            Van alle goedkope vlaggen … de Liberiaanse? Werkelijk?

            Hier volgt onze kennismaking met een andere stijl van varen.
            Met andere stijl bedoel ik eigenlijk marginaal. En dat werd vrij vlug duidelijk ook.

    Dag Allemaal, 

    We zijn zaterdag om 11h45 in Tokyo toegekomen. Toen was het in België vrijdag 18h45 en wij
    waren weer eens meer dan 24 hrs onderweg. We zijn nu 3 dragen verder en onze bioklok is nog altijd niet in orde:
    wakker worden rond 01h, kláárwakker, rond 04h in slaap sukkelen, en rond 07h er niet uit kunnen.
    Tijdens het middageten omvallen van de vaak, dat soort dingen.
    Dat gaat allemaal wel over hoor, maar deze keer lijkt het langer te duren dan anders. 

    We zijn gisterenmiddag uit Kashima vertrokken. Morgenmiddag komen we in Sasebo aan. Daar gaan we voor een dag of zes
    de shipsyard in en rond 20/09 vertrekken we naar Gladstone (Australië), dat ligt een beetje boven Brisbane. 

    Het eten valt mee. In de keuken zijn het Indiërs. Ik denk niet dat het echt Indische keuken is, wat we eten.
    Misschien is het een compromis met de Israëlische keuken? Bij elke maaltijd staat er rauwkost op tafel.
    Maar misschien is dat omdat de ch.engineer dat vraagt. En er is 2x per dag fruit als dessert. Dus géén patisserie. Jochei!
    Als er geen is moeten we geen moeite doen om er af te blijven. Da's weeral dat gespaard hé. Geen charcuterie ookni.
    Wij gaan slank en gezond naar huis komen. Sigaretten en bier hebben ze wel. Dus fitter gaan we er niet op worden.
    Maar goed, niet alles ineens hè …

    Het schip vibreert tamelijk sterk. Is dit nog leesbaar? -handgeschreven brief

    De laundry is vlak naast de deur. Heel gemakkelijk.

    Als ik een machine hoor zwieren is het tijd om de wasspelden boven te halen. Er is een laundry op elk verdiep.
    Er staan wel 3 droogkassen. Maar geen enkele die werkt. Er zijn wel droogkamers. Met wanden en plafond in inox.
    Daarin is het een echte sauna. -die ventilatie had het ook laten afweten, bleek achteraf.
    Gisteren had iemand zeer charmant 3 overalls van LM opzij geschoven om daar breeduit 1 laken op te hangen.

    Resultaat: 's avonds waren zijn overalls nog niet droog.
    Gelukkig hebben we er 5 bij, want ze hebben zijn maat niet aan boord. 

    De 1ste stuur (chief officer) VW, met ons de enige Belg aan boord, had geen overalls bij en met zeer veel moeite
    heeft hij er een kunnen bemachtigen. De donderdag vóór vertrek thuis, moest hij nog aan zijn bagage beginnen.
    Er zal wel meer zijn dat hij niet bij heeft. 

             Zojuist was er nieuws op Radio Moskou (in het Engels hoor). Ze zeiden dat in Estland veel Russen leven en
             dat veel van hen hun job kwijt zijn omdat de uraniumfabriek gesloten werd. Ja zeg,
             geef ze allemaal een schup en laat ze iets nuttigs graven. -omscholing heet zoiets

    Waar was ik gebleven : onze slaapkamer lijkt op een Italiaans straatje, ze hangt vol was.

    'k Had hier in een van de kasten een eind nylontouw gevonden, visdraad, dik genoeg om een haai mee te vangen.
    Dat is onze waslijn. Want in de droogkamer hang ik niks meer. Het ruikt er naar schimmel. 

    Aangezien de Indische 2nd eng (2de mecanicien) nog aan boord blijft tot 20/09 logeren wij voor het ogenblik
    in de leegstaande cabine rechtover, de cabine van de chef steward. Die stond al lange tijd leeg en dat was er aan te zien ook.
    Precies een zolder waar twee jaar niks aan gedaan werd. Nu oogt en leeft het al wat frisser.
    We kunnen slapen zonder dat het stof uit de matras opwaait en in de badkamer is alle schimmel weg geschrobd.
    Die groeide daar niet door leegstand hoor. Die bdk is ooit in gebruik geweest en daarna nooit uitgewassen. 

             En waarschijnlijk werd de airco afgezet en dan krijgt men stilstaande lucht, samen met de condensatie door 
             de temperatuurschommelingen zijn dat ideale condities voor schimmelvorming.

    Vermits het schip van uitbater verandert rond 20/09 heeft de vorige rederij geen stock meer aan boord gezet, vermoed ik.

    Het enige dat ik tot hiertoe gevonden heb om de poetsen was waspoeder en bleekwater. Dat vreet alle schimmel weg,
    maar dat vreet ook aan de handen. Rubberhandschoenen staan al op de boodschappenlijst voor Sasebo.

    De captain en de steward, elk afzonderlijk maar allebei op dezelfde toon, wisten te zeggen dat deze cabine 'voorlopig' is.
    Jaja, natuurlijk, zei bibi. Met de glimlach. Wat de diplomatieke betrekkingen tussen Israël en België
    zeer te goede gekomen is.
    Stond er niks van in de krant? Tiens …
    Ook niet van al die kakkerlakken die we vermoord hebben? Tiens tiens … 

    In Sasebo komt de inspecteur van de rederij aan boord, VL, ('t pastoorke).
    Ch.off VW & LM hebben na die paar dagen al een lijst van rare toestanden en onregelmatigheden klaarliggen.
    Ik kan het hier niet allemaal opnoemen, want die zaken zijn me te technisch.
    Wat ik ervan onthouden heb is dat ze zich elk op hun terrein afvragen hoe hier nog geen ongelukken gebeurd zijn en
    hoe het kan dat dit schip nog vaart. Misschien vertel ik het nu wat grof gemalen,
    maar dat is de toon van de gesprekken aan onze tafel. -we hadden een tafel apart, zo 'moesten ze geen Engels spreken'.
    VW en LM tuimelen dagelijks van de ene akelige verbazing in de andere.
    Ik eigenlijk ook, maar dan over een ander soort dingen, daar gaan we niet van zinken. 

    Koffie staat ook al op de boodschappenlijst. Wat ze hier hebben is oploskoffie. De grote hoop drinkt thee.
    dat hadden we al wel vermoed, maar dat er helemaal geen koffie aan boord zou zijn, daar hadden we niet aan gedacht.
    Oploskoffie … gewone koffie is toch goedkoper? 

    Kortom, we staan hier met onze oude gewoontes en maatstaven in een zeer vreemde omgeving:
    geen zeemanschap of vakkennis en in de huishouding geen netheid, laat staan hygiëne.
    'Hier neem je wat, daar laat je wat, en dat is dan dat' -wie zei of zong dat ? ik vind de naam niet terug.
    Misschien zitten we binnen een paar maanden op hun niveau. Zonder dat we het beseffen.

    Dat zou een ramp zijn. Nee, dat kan en mag niet gebeuren. Kop erbij houden.

    Daarstraks stond de deur van de 2nd eng efkes open en zo kon ik eens binnen piepen,
    om te weten waaraan we ons mogen verwachten. Er staan genoeg zitmeubelen, (beter dan op vorig schip!)
    Dat is alles wat ik kunnen zien heb. Ze houden hier allemaal hun cabine dicht én op slot.
    Dicht kan ik nog begrijpen, dat is misschien voor de airconditioning, die draait op vierkante wielen.
    Maar op slot? We liggen toch niet meer in haven. 

    Hier laat ook niemand zijn schoenen in de alleyway staan. Daardoor zag deze tapis plein eruit zoals hij er nu nog uit ziet.
    Ze lopen met hun werkschoenen van deck of machien hun cabine binnen!
    'k Heb in onze cabine met een spuitbus geprobeerd en dat heeft niks geholpen. Niks.
    Het tapijt is opgeklaard en de voetsporen zijn nu nog duidlijker zichtbaar en afgetekend … 

    1994-09-14 

    Gisteren was ch.off VW met de 3de stuur naar de materiaallocker gaan kijken om te weten wat er allemaal aan boord is.
    Hij vroeg wat er in die twee kisten zat. Het stond er wel op geschreven maar in het Hebreeuws.
    Zei de 3de : "Oh datte? Dat zijn 4 kalasjnikovs en dat daar zijn 4 FN’s."
    Triestig hé, een bewapend koopvaardijschip. En er staan op elk verdiep 2 van die kisten.
    Aan boord zouden soms schietoefeningen gehouden worden. Daar ga ik dan naar kijken, maar van achter glas.
    Choff VW is raprap langs die kisten gelopen, er moest er zo eens een vanzelf afgaan.

    12h40: we zijn terug van tafel. 't Was kip. Nogal pikant. Gisterenmiddag zei LM dat hij die rijst al beu was.
    Waarop VW en ik tegelijk : "Nu al?" Het was onze 4de dag aan boord. Er moeten nog 176 komen. Vandaag nog 175.
    Niet dat ik aan het aftellen ben, maar de rekening moet kloppen.
    Er is dus 's middags rijst en 's avonds zijn er petatjes. Hun soep is erg lekker. Goed gekruid en niet pikant. Fantastisch.
    We varen al een hele tijd langs de kust. Vannacht gaan we op anker, morgen om 08h loods & binnenvaren.
    Sasebo moet nogal een grote stad zijn want ze staat zelfs op de kaart in de atlas. Er is een grote marinebasis in de buurt.
    Het schip is 290m lang. Als ik 7m tel voor een gevelbreedte, dan kom ik aan 41,42 huizen.
    Onze straat is geeneens zo lang. -toen woonden we nog in Borsbeek  

    1994-09-20 ~ Sasebo 


    Piep, we liggen hier al 5 dagen en we zijn al een paar keren aan de wal geweest.
    Het is hier warmer dan thuis.
    De winkel-boodschappenwijk ligt op ± 35min stappen van het schip.
    'k Was efkes verloren gelopen en ik zat bijna op het terrein van
    de Amerikaanse marine.
    Dat mocht niet. 'k Moest daar niet zijn, maar ik dacht dat ik er door moest om naar de binnenstad te gaan.

    Andere weg, de juiste weg. 

    De prijzen zijn hier hoger dan bij ons. Enkels in solden zijn er nog koopjes te doen.
    Vanmiddag gaan we naar de warme bronnen. ’k Ben benieuwd wat dat gaat zijn.
    Samen met de vrouw van de captain en de vrouw van de cheng. 'k Hou mijn hart vast want ik ben niet zo goed
    in gezelschapsdame spelen. En ik heb het akelig gevoel dat dat van mij verwacht wordt.

    04-02-2020 om 06:50 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    03-02-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.139. schip 24 brief 06

    1994-06-21 ~ op anker Vitória, Brasil 

    Sinds vanmorgen liggen we hier op anker, voor 5 dagen zeggen ze.
    Spijtig dat ze hier geen Spaans spreken. Er staat een TV in de cabine en van 's morgens vroeg al zijn er tekenfilmpjes.
    Af en toe versta ik een woord. Binnen vijf dagen spreek ik met een Braziliaans accent.
    Feitelijk zou ik moeten gaan vernissen. 'k Heb een plantenrekje gemaakt van palettenhout.
    Dat was een avontuur hoor. En daaruit hebben wij het volgende geleerd : scheef + scheef = recht.
    LM en de boots en nog een aantal heren der schepping moeten daarom glimlachen (luider durven ze niet) maar
    als ge een kromme plank scheef gebruikt is het eindresultaat recht. Zelf gezien en zelf gedaan. 

             Het rek was recht, maar het wiebelde heen en weer, niet echt stabiel dus.
             Wat bleek? Wanneer er deining stond gaf dat meubeltje gewoon mee, zonder dat er een potje planten af viel! 
            Voorwaar een zeewaardig rekje. Laat ze maar lachen, mijn rekje mocht er zijn. 
            Over de stabiliteit van het typtafeltje is ook nog een verhaal, maar dat is voor later. 

    In mei heb ik al eens vernist maar dat was een smalle langwerpige plantenbak voor in de mess. Die bak is gemaakt van

    'mooi' materiaal, van rechte planken. Een vorige chef mecanicien had die ineen getimmerd en het ding stond al
    2 jaar in het stuurmachien. de ruimte waar de steering gear zich bevindt, ongeveer recht boven het roerblad vh schip.
    "Nu zal dat hout wel droog zijn zeker?" zei de 1ste stuur. En ik mocht aan de slag. 

    Van de boots heb ik vernis, thinner en een borstel gekregen. Voddekes ook.
    De 1ste stuur heeft de pot vernis open gekregen en voor een paar emmers 'keien' gezorgd. -puntig scherpe dingen waren dat
    Het zand kwam van LM en de potaarde was besteld geweest door de chef steward, met de zegen van de kaptein.

    De plantenbak was een multi-departementeel project.
    In ± een week was hij klaar. Het moeilijkste was het wachten tussen twee lagen tot de vernis helemaal droog & hard was.
    Mijn vingers kriebelden om verder te werken, maar dat kon niet zomaar. Wachten … , erg hoor.

    De 1ste stuur was ervan dag één al met zijn keien. "Ze staan bij de keukendeur".
    Ik ga eens kijken : 4 metalen verfemmers van 25L, gevuld tot aan de rand met ijzererts. Zwaar³!
    Om dat te kunnen dragen heb ik het nodige overgeladen in emmers van 10L, halfvol. Ook nog zwaar hoor.
    'k Vond het zo vriendelijk van de 1ste stuur dat hij zo snel was met zijn 'keien'
    dat ik vond dat ik met het gewicht dan maar mijn plan moest trekken.
    Het teveel aan keien kipt ge maar over de zij, -overboord- had hij gezegd. Da's heffen hè. IJzererts heffen.
    En er waren 3 emmers van 25L teveel. Aan het gewicht durf ik niet denken.
    De 1ste stuur heeft matrozen gestuurd om de 3 emmers weg te werken. Gracias senõres! 

    Voor ik begon te schuren met het machientje had ik eerst met de schaaf geprobeerd.
    "Daar moet ge kracht op zetten hoor" had de chef mecanicien gezegd.
    Jaja, dat was ik van plan. Maar hij bedoelde KRACHT, en dat heb ik niet in huis.
    Dan toch maar met het krachtig schuurmachientje. Dat ging prima. 

    Op 12/05 (de verjaardag vd capt) was de plantenbak af. Alle vernislagen telkens gedroogd en uitgehard.
    Het vullen vd bak heeft 3 hrs geduurd. Zo links en rechts was een plant geschonken. We zijn nu 5 weken verder.
    Van alle plantjes hebben er 3 het laten afweten maar de gaten zijn al opgevuld. Hierboven in de cabine is namelijk 
    het kweekstationneke, mijn plantenrekje. -3 rijen potjes, afgesneden waterflessen, met potgrond en fruitpitten in.
    Met dit soort dingen hou ik mezelf zoet, welfare.  


    Een andere bezigheid is collages maken. Hoe is dat gekomen?
    In februari verjaarde de 1ste stuur en dat is nogal nen toffe. We hadden geen wenskaart bij om onder zijn deur te schuiven.
    LM zei : maak een tekeningetje. Ik doe dat, op gevouwen luchtpostpapier. Eigenlijk was die verjaardagskaart een frulletje.
    In maart verjaarde de steward. Toen had ik het idee om de achterkant van een vervallen zeekaart te gebruiken.
    Die dingen zijn ± 120/80 cm en in stevig papier. Daar valt al iets mee te beginnen hè.
    Het werd een gróte verjaardagskaart waarop plaats is voor 23 handtekeningen in dikke stift.
    Er stond in 13 talen 'gelukkige verjaardag' op . Dat was toen het aantal talen aan boord, buiten de voertaal Engels natuurlijk.
    Daar heb ik een rand bloemen rond getekend, overgenomen & vergroot van een Japanse sakéverpakking en de poster was af.
    Vanaf toen kon een verjaardagskaart niet meer kleiner dan posterformaat.
    Ja natuurlijk, voor de ene wel en voor de andere niet? Dat kan niet. Dus : iedereen extra-large.
    LM en de kaptein hebben ook zo'n bloemending gekregen, zij het anders. 
    Ik ben ondertussen tamelijk goed geworden in bloemendingen. Sommige bloemen bestaan zelfs nog niet. 

             Het was telkens een onderneming om de kaart door iedereen getekend te krijgen, zonder dat de jarige in kwestie 
             ze op voorhand te zien kreeg. Vooral diens werkuren in het oog houden. Heimelijke manoeuvres, spannend en plezant.

    Komt 22/05, de verjaardag van de 2de stuur. Ik vraag aan Greta (zij doet die cabine) of ze soms weet wat zijn hobbies zijn.

    Paarden. Paarden? Mag het geen olifantje zijn, want dat kan ik wel tekenen. Paarden begot.
    Geen bloemen deze keer. Paard miljaar. Wie begint er nu met paarden … de 2de stuur dus.
    Paarden, ik droom er nóg van omdat ik maar 1 geschikt paardje gevonden had en uitvergroot –handmatig, op lappen ruitjespapier
    want zelf kan ik dat niet tekenen. Het paard is in draf, dat ook nog. –het trok een slee, maar ik wou enkel het paard 
    Als noodoplossing heb ik gevonden : collage. Gelukkig is hier een ton oude tijdschriften aan boord. Daarmee aan de slag.

    Het paardje is van ene Libitz, een Balkan-schilder. En vermits ik zijn contouren gebruikt heb onthou ik zijn naam.
    Verder geen gegevens, noppes. 

    De 2de stuur heeft twee collages gekregen. De draver, en ook een plakwerk over Het Paard in al zijn Aspecten van de Antieken tot Nu.
    Dat laatste klinkt pompeus maar heeft amper 3 uurtjes gekost, gewoon het teveel aan prentjes opgewerkt.
    In de Libitz-collage zitten meer dan 40 werkuren.
    Was het larf toch meer opgetogen over de laatste poster zeker! Het plakgedoe omdat ik het teveel aan foto's kwijt wou en
    die  tweede collage was gewoon een toemaatje. De lijm is door de rederij betaald.

    De kaptein ziet die Libitz collage en wil ook zo een, omdat hij van het Jaar van het Paard is.
    Gelukkig, gelukkig (!) had ik de overblijvende snippers nog niet weg gedaan. En ik had het sjabloon, de uitvergroting ook nog.
    De draver moest dienen om in zijn cabine over de poster van New York te hangen, hij was dat ding zo beu als iets.
    De kaptein is een Brusselaar, een échte Ket, geboren in de Marollen.
    Ik haast mij gelijk een onnozele, in mijn ogen was het resultaat er ook naar, maar LM zag het verschil niet,
    en 2 dagen voor Immingham kon ik de draver bij de kaptein afleveren.
    We zijn 3 weken verder en de collage hangt nog altijd niet op, weet ik van Greta (de stewardess). 

    Wat bleek, hij wou de draver voor thuis, maar hij wist niet hoe dat aan te brengen.
    Da's nog jong hè, zo'n kapteintje van 40. Timide en zo. -LM en ik waren of werden dat jaar 42
    Hij zit in zijn cabine nog op die stomme New York te kijken terwijl hij een paardje heeft.

    Maar dat hij het dan zegt, dat de draver voor thuis is, dan was er geen haast bij. Potdorri-verdorri !
    Nu ligt deze kaptein wel in de bovenste schuif hoor, al sinds 1991 op schip 20. Maar da's weer een ander verhaal. 

    Uiteindelijk maar 12hrs op anker en niet 5 dagen, we liggen al tegen de kaai, 22h50. 

    1994-06-22, 13h25  

    LM & ik zijn deze voormiddag aan de wal geweest. 't Was precies schoolreis. Vóór de middag al weg?
    En om 12h30 weer aan boord. Nu beweerde die zotte chef dat we pas om 14h aan boord hadden moeten zijn.
    Ik dacht dat ik iets kreeg. Het zij zo.
    Er is veel veranderd in Vitória. En de rest is hetzelfde gebleven. 

    Dat is het ongeveer. Nu ga ik deze brief nog snel-rap afgeven. De andere liggen al boven.
    Nú gaan afgeven, anders is 't weer zoals toen hè, te laat. Willeweni.

    03-02-2020 om 06:40 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    02-02-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.138. schip 24 brief 05

    1994-06-08 ~ maar waar? 

    Spaans op de radio, niks op TV.  

             In Venezuela hadden we radio Trinidad. Alles in 't Engels.
             Moet een mens daarvoor zover varen? -later nog vaak op Trinidad geweest, Engels is er gewoon de officiële taal

    Gisteren was er op de Franse TV

    een interview met Clinton & Mitterand door Christine Ockrent en nog een of andere koekoek.
    Ik was een beetje fier want Mevr Ockrent is Belgische. De koekoek hadden ze geleend van de roddelpers.
    Misschien voor het contrast, om Ockrent beter te laten uitkomen. Dat is dan gelukt.
    Ik was beschaamd in die man zijn plaats, zodanig dat mijn tenen er van krulden.
    Het Verhaal van Vader Zwaan -Rozenburg Rotterdam, 30/04, ongeveer 6 weken eerder 

    In Rozenburg is opzij van de winkelwijk een mooi groot plantsoen met vijver, en daarnaast het brandweergebouw.

    In de hoek tussen de zijmuur van het gebouw en de rand van het plantsoen hebben 2 zwanen hun nest gebouwd.
    Met grote takken, zo te zien. Eén van de twee broedt, de andere houdt de wacht.
    Ze hebben de meest rustige hoek gevonden, er kan niemand bij het nest. -alsof iemand dat in zijn hoofd zou halen 
    Witte zwanen, naast groene struiken op een bruin nest achter blauw water. Met een paar stiften is dat zó gekleurd.

    Niemand kan bij het nest, tenzij met een bootje misschien, maar dan moeten ze voorbij Vader Zwaan die patrouilleert.
    Al eens een kwaaie zwaan gezien? -wij toen wel, heel intimiderend zoiets, spanwijdte tot 2,4m https://nl.wikipedia.org/wiki/Knobbelzwaan 

    De plaatselijke supermarkt was open tot 15h en na het boodschappen doen komen we daar weer langs.

    Vader Zwaan was de grasberm opgestapt en stond zijn gebied te verdedigen
    tegen zijn reflexie in de lak van de wagen van WdL & Co.

    De achteruitkijkspiegel moest het ook bekopen.
    We zijn alle vier ingestapt langs de straatkant want zo'n boze zwaan is indrukwekkend. -en er valt niet mee te praten
    Terwijl WdL traagjes, héél traagjes wegreed stapte Vader Zwaan terug naar het water.

    Nog altijd met gespreide vleugels. Triomf. De indringer was verjaagd.
    Een beetje triestig hè, al die dapperte voor niks eigenlijk. Zo'n beschermde zwaan die in dat keurig propere nette Rozenburg 
    mag nestelen, een eigen post heeft in de begroting van de plantsoendienst, een eigen inkomen zeg maar,
    wil dan toch nog efkes oer-natuurlijk doen.
    Wie zou zijn terrein met vijver willen inpalmen? Alle katten leven nu via de blikopener. 

    ------

    Zou iemand aub het volgende willen opnemen: BBC1, WO-29-06, The Human Animal van Desmond Morris.
    Niet speciaal voor thuisblijven of als ge die dag iets anders wilt opnemen, doe maar.
    Ik vraag het ook aan WdL & Co. Er zal wel iemand zijn videorecorder vrij hebben die dag.
    Het is een zesdelige serieen we zouden pas half-juli tuis zijn, als alles goed gaat.
    Desmond Morris heeft nogal een klare kijk op de zaken, vind ik. 

             Desmond Morrris was de eerste die ik heb weten waarschuwen voor overbevolking, in 1968. 
             In 1972 stelde de Club van Rome hetzelfde. Luid en duidelijk. En toch zijn we nu met meer dan 7 miljard.

    De visjes van Toppié zijn gestorven van het kraantjeswater denk ik. Teveel chloor, teveel kalk en fluor, en nog zo van die dingen.

    Bronwater is waarschijnlijk beter. Als er geen bron in de buurt is kan flessenwater dienen. Maar dan geen bruis hè. 
    De dag dat de lift in panne lag was het heel gezellig in het kasteel.
    Dwz in de trapkoker, de trap was plots de hoofdstraat van het dorp.

    En op de trap wordt al eens iets gezegd. In de lift wordt er gezwegen. Waarom? Van waar het verschil? 

             Een liftverhaal van 2 schepen geleden: 

    Op schip 22 stapten LM en ik 's middags naar de lift, op weg naar de mess, hand in hand.

    In de lift en voor die start geven we een kusje, zo'n klein snel troetelkusje.
    Met een ruk gaat de deur open, capt VB, de kabouter, een kleine nijdigaard.
    Hij krijgt een kleur en stottert: "Oh sorry, ik dacht dat het de 3de stuurman was".
    Wat had hij gehoopt te vinden? Pff, wat een sukkel die Kabouter. 

             Wat er waarschijnlijk gebeurd is : de 3de stuur en ik hadden een gelijkaardige sweater, donkerblauw met een kap.
             We waren allebei blond (ik toen toch nog) en we hadden ongeveer dezelfde gestalte. 
             Capt Kabouter VB was meer bezig met baas spelen dan leiding geven en 
             hij was gretiger om iemand betrappen dan iemand bij te sturen. Dat soort vent dus. 
             Hij zat bij de chef mecanicien in diens kantoor en toen zag hij ons langs stappen, op weg naar het middagmaal,
             om enkele minuten voor twaalf. 

             Wie twee seconden nadenkt weet dat het onmogelijk de 3de stuur kan zijn die daar langs komt met LM,
             want de stuurman zijn wacht loopt tot 12h stipt.
             Én, de cabine van de 3de stuur bevindt zich een deck hoger, hij neemt de lift daar wel. Niet op ons verdiep.

             Nog iets : wat zou de 3de hand in hand met LM lopen doen?
             En dan nog iets : waarom riep hij de 3de stuur dan niet bij naam? Waarom ons heel die weg achterna sluipen?
             In al zijn ijver, overdreven en misplaatste ijver, had kabouter VB een blunder begaan. Geen vergissing, een blunder.
             Zo zijn er nog verhalen over hem hoor. Maar vandaag niet.

    Waarschijnlijk is het gedaan met de Zaïrezen aan boord. Er worden geen meer gemonsterd, naar het schijnt.

    José (de steward) heeft me dat verteld. Eén van de redenen zou zijn dat het loon niet tot bij de mensen geraakt.
    CMB betaalt het basisloon aan CMZ -Compagnie Maritime Zaïroise, nu bankroet- 
    De overuren en weekendprestaties krijgen ze in Antwerpen uitbetaald.

    Het basisloon gaan ze ontvangen bij de CMZ in Matadi. Daar krijgen ze doodgewoon niks.
    In feite heb ik niet goed begrepen wat der gebeurde in Matadi, wat José bedoelde :
    het geld (uw geld) is niet toegekomen, ofwel
    we hebben geen biljetten om u uit te betalen. 

    Toen ze met werknemers uit lageloonlanden begonnen zijn had Zaïre de voorrang, zijnde onze wettelijke ex.
    Wie het gesjoemel ginderachter beu geworden is weet ik niet. De regering? De CMB?
    José kon me niet verder helpen want zij hebben het ook maar van horen zeggen.
    Dat er helemaal níks van waar zou zijn denk ik niet. 

    Gewoonlijk start het gefluister wanneer de beslissingen in de maak zijn en twee jaar later vaardigt het Beleid een Besluit uit.
    Dat was in '86 voor ons ook zo. De werknemer wordt officieel niet op de hoogte gebracht en de vakbond
    zet het nog niet in het gazetje want dan hebben de belanghebbenden te veel tijd om na te denken en iets te organiseren.
    Het gefluister heeft zogezegd zijn nut : 'maar dat wist ge toch al! daar is al vijf jaar sprake van!'
    Wie het gefluister van toen niet geloofde is vandaag de pineut. 

    Triestig hé. Misschien betaalt Mobutu zijn pracht en praal met het geld van deze mensen hun inspanningen. Misselijk. 

    Wat ik zoal doe de ganse dag?
    - Brieven schrijven, wassen, poetsen, strijken, aan tafel gaan (verplicht)
    - Sokken breien niet, maar ik moet dringend sokken leren stoppen want
      de goeie werksokken van LM verkopen ze niet in gelijk welk land.
      Ik heb al een stopnaald, en sokken met gaten zijn er ook.
      Nu de rest nog. En vooral een platte knoop leren leggen. –de werkschoenen waren zeer sletig voor de sokken.
    - Mij schminken, soms, zelden, eigenlijk nooit. We zweten hier teveel.

    - Door de patrijspoort blijven staan kijken als ik iets wil zien. Nu mag het.
    - Boeken lezen, véél.
      Voor het ogenblik van Evelyne Coquet : Le Grand Trek,
      quatre mille kilomètres en Afrique du Sud sur les traces des Boers
     
    Ed. Robert Lafont, 1984. Collection VECU, isbn 2-221-01235-6.

    Tegen dat deze brief toekomt is het examen Spaans al voorbij waarschijnlijk. Ik zal duimen.
    Van de 20ste tot de 30ste,
    dan heb ik zeker de juiste dag mee.

    02-02-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    01-02-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.137. schip 24 brief 04

    vervolg brief 04 ~ 1994-06-07 ~ de short story 

    Het verhaal van de korte broek. 

    LM heeft een stuk of 8 shorts in alle kleuren en modellen, 6 ervan zijn werkshorts,
    waarvan 3 in Singapore gekocht,
    namaak Bennetons.
    Chic hoor, in de tropen gaat mijn dierbare in Benneton naar zijn werk. –zou nu niet meer kunnen, shorts in 't machien
    De twee andere zijn stadsmodellen met broeksband ipv rekker en met een vouw. Als ik die shorts niet strijk

    blijft de vouw ongeschonden. Ze zijn een onbestemd effen grijs-kakibeige in tegenstelling tot de zes andere,
    dat zijn psychedelische surf-fluo toestanden.
    Kortom : die twee shorts zijn geschikt om mee aan tafel te gaan of in de tropen mee aan de wal te gaan.
    Ze kunnen doorgaan voor een uniform-short. In de tropen raken die shorts haast niet tot in de kleerkast.
    Wassen, drogen en aantrekken. Sinds december zijn we al 6 x door de tropen gegaan. 

             Die snelle klimaatwisselingen waren niet elke keer even gemakkelijk.
             Daarover heb ik ook nog een aantal verhalen. Da's voor later. 

    Eén van de twee shorts is  een ½ maat te groot. Met een broeksriem is dat opgelost.
    De story die nu volgt speelt in de 1ste helft van mei.

    Het hemdje en de short lagen klaar op het bed, met de broeksriem ernaast. Gewoonlijk steek ik die riem er verkeerd in.
    Bij LM moet de gesp rechts (bij mij links) en om herbeginnen te vermijden, leg is de riem er gewoon naast.
    LM kan de riem inrijgen met zijn ogen dicht en ik doe dat 1 keer op 2 verkeerd. Vandaar.
    Die dag moest er doorgewerkt worden in 't machien en hij komt boven om 18h15 ipv 17h15.
    We waren al een kwartier te laat aan tafel. LM doucht, kleedt zich aan en we gaan naar de mess. 
    Bij het buitengaan zie ik de broeksriem op het bed liggen. Maar ja, we waren al zo laat en daarbij,
    't is om in de mess op een stoel te blijven zitten hé, 't is niet dat we moesten gaan dansen. En wijle weg. 

    Zoals gewoonlijk gaan we na de hoofdschotel van tafel en passeren langs de keuken om daar goeienavond te zeggen
    Soms nemen we een dessert mee naar boven. Die avond was het pudding.
    We staan aan de lift, elk met een potteke pudding in de hand, ik met een sigaret in de andere (foei, foei², foei³!)
    en LM duwt op het knoppeke van de lift want hij had een hand vrij. We wachten op de lift. 

    Daar waar we staan is 's avonds het drukste kruispunt binnen de bewoning. Het is omzeggens de flessenhals van het schip,
    van 8 verschillende kanten kunnen mensen komen. Het was nog wat vroeg, maar toch bijna de avondspits. 

             De schets kan ik hier niet plaatsen maar dit is de situatie: er kan volk komen 
             1/ van stuurboord vooraan, uit de keuken 
             2/ van om de hoek, stuurboord achteraan, mess en smokeroom officieren 
             3/ van bakboord, mess matrozen  
             4/ uit de trappenhal, links van de lift 
             5/ uit de lift zelf 
             6/ 7/ 8/ uit een van de drie wc's tussen de mess matrozen en de keuken 

    We staan aan de lift, zwijgend te wachten en ineens zegt LM : "Hé kijk, mijn short zakt af."

    En ipv zijn vrije hand te gebruiken om de short te beschermen tegen de aantrekkingskracht van de aarde
    buigt hij zich voorover om te kijken hoe laag die short al hangt. -wetenschappelijke belangstelling?
    En doordat hij zich voorover buigt rondt zijn poep zich en floept de short tegen de vloer.

    Ik had het volgende moeten doen : mijn sigaret in het asbakje leggen dat naast de liftdeur hangt,
    zijn potteke pudding overnemen, zeer kalm zeggen "LM doe uw short aan" en verder plechtig beloven dat ik zou leren
    de broeksriem op de juiste manier in de short te steken omdat ik twee jaar tevoren in het bijzijn van getuigen
    iets beloofd had over voor- én tegenspoed. Dit was dus de tegenspoed.
    Dit alles zou een middelbaar, praktisch aangelegd vrouwspersoon, goede echtgenote (etc) zeker gedaan en gezegd hebben.
    Het enige wat ik bij mezelf merkte waren pre-puberale kriebels en ongeloof : 

             zoiets gebeurt niét met een officier 
             zéker niet bij ene met drie latten 
             en nóóít met mijne LM! 

    Waaruit volgt => dit kan niet waar zijn. (wat nog moest bewezen worden) 

    Verder slappe lach. "Oh boys, ik moet naar de pipi, waar is hier een wc? Owee als hier iemand langskomt en dit ziet … 
    Owee! waar is hier een wc?"  -er waren er 3 (drié!) rechts van mij.
    De asbak heb ik gevonden. Die hangt daar sinds de bouw van het schip, veronderstel ik.

    Het potteke pudding heb ik van LM overgenomen zodat hij zijn short weer naar een fatsoenlijke hoogte kon trekken.
    In de lift stonden we daar allebei een beetje beduusd.

    Geschreven beslaat het gebeuren een bladzijde, maar in het echt heeft het slechts een paar seconden geduurd.

    Boven in de cabine : slappe lach van de na-zenuwen.
    Dat er in de bijna-avondspits helemaal niemand is langsgekomen aan de lift, is puur een mirakel.
    Vervolgens de nabespreking.
    Als subaltern (13 jaar ervaring) verwacht ik in een noodsituatie duidelijke instructies.
    LM stond daar wel te fluisteren van doediet-doediet, -doe iets- en dit 7x na mekaar, maar da's nogal vaag hé.
    En ik had giechelkriebels. Door die kriebels zag ik zelfs niet meer dat daar een asbak voor mijn neus hing.
    'k Was wel bereid vanalles te doen, direct, zoals een wc gaan zoeken voor mezelf bvb.
    Er waren er drie rechts van mij, als sinds de bouw van het schip, ik wist het niet meer.
    En ondertussen hij : doediet-doediet-doediet … en ik slappe lach, jaja, doediet: zal ik wegversperringen zetten?
    Woeah, hieiehé, aiai, als nu maar niemand langskomt. Alleyways barricaderen? 

    Mijn schmink loopt uit van het lachen wanneer ik er aan denk. De rimmel is weer grimmel.
    'k Zat het efkes gaan afwassen.

    Zo.
    Nu uitblazen van het lachen, efkes. 

    We zijn getraind op zuurstoftekort, slagaderbloeding, of een ander acuut geval van bloedverlies, maar niet
    op een acuut geval van broekverlies.
    Goed, ander hoofdstuk. Wacht efkes, ik moet uit die lachbui geraken 'een acuut geval van broekverlies'.
    Bloedverlies zou ik nu de baas kunnen, en daarna flauwvallen natuurlijk. Maar dan moet ik mee met de helikopter. 

    Stand by your man, zingt Tammy Wynette. Ik wil wel hoor. Ik sta naast hem.
    Soms sta ik vóór hem, da's dan in geval van -.
    Waarom zegt men in het Nederlands : 'ik sta achter u?'  Is het daar veiliger of zo? 

    18h55 

    Nu ik dit herlees krijg ik wéér lachkriebels. Tot in mijn tenen.

    01-02-2020 om 08:23 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.136. schip 24 brief 04

    1994-06-07 ~ op zee 

    We zijn sinds zondag weg uit Immingham. Het is mistig en ongezellig weer. Eerder iets voor november dan voor juni.
    Gisteren konden we gedurende een paar uren de BRT ontvangen. Een opiniepeiling over kiesrécht of kiesplícht.
    Verder deed het deugd te horen dat alle verkeersopstoppingen nog op hun plaats liggen en dat alles op uur en tijd strop zit.
    Op uur en tijd, orde en regelmaat. Het doet mensen lang leven. Zeggen ze.
    Verder werd volk per foon geïnterviewd over hun herinneringen aan D-Day.
    Het mochten blijkbaar enkel goede herinneringen zijn
    want de mevrouw die begon te vertellen over
    de afrekeningen, het bloed en de lijken overal, werd zachtjes uit de ether geveegd.

    Enkel de 'leuke' dingen!

    De BBC deed het anders, grondiger, meer volledig, kortom beter. Op zijn BBC's dus.
    Tot gisteren konden we TV ontvangen (Britse zenders). Veel D-Day natuurlijk. https://nl.wikipedia.org/wiki/D-day ,
    En 's avonds als film Police Academy nr4 … als tegengewicht ben ik een boek over Schubert aan het lezen.
    Daarin wordt niet geschoten, dacht ik, maar Napoleon loopt rond in dat tijdperk en die zijn mannen schoten wél. 

    Vannacht heb ik gedroomd dat het oorlog was en dat de journalisten niet mochten bekendmaken wat er in het echt
    met de muziekwereld gebeurde. Instrumenten waren verdwenen, zogezegd niet vernietigd.
    Een bus muzikanten was verongelukt door een grondverzakking en niet door beschieting.
    Journalisten die het echte verhaal vertelden waren in gevaar. –later is dit in Iran werkelijkheid gebleken
    Ik kreeg er tandpijn van en werd wakker met mijn kaak op La Vie de Schubert, harde kaft. 


    We hebben een Franse zender vandaag. Ik weet nog niet welke het is, afwachten tot de nieuwsberichten, het kenwijsje. 

    Zondag bij vertrek uit Immingham heb ik op 30 seconden na de loods gemist om hem post mee te geven. Een heel verhaal.
    Zaterdagnamiddag was ik de boodschappen gaan doen voor ons en voor een aantal mensen, en ik was pompaf.
    's Avonds zijn LM en ik gaan eten bij de plaatselijke Chinees, lekker, en laat weer aan boord.
    Het was een beetje vreemd, een Chinees restaurant ingericht à la Laura Ashley. -ongeveer cottage stijl
    Zondagmorgen kruip ik weer in bed. Gebrek aan slaap is meer voelbaar dan zichtbaar en er was niets dat niet kon wachten, dacht ik.

    We zouden pas om 15h vertrekken en de agent komt pas op de laatste nipper dus tijd zat.
    Om 11h30 stessel ik gewassen en gestreken naar de managementroom. Het stapelke post is daar weg.
    In het bureau van de kaptein ligt het ook niet en op de brug is nog niemand. Ik vreesde het ergste. 

    In de mess vraag ik aan de kaptein of we nog post kunnen afgeven. Te laat. De agent was in de voormiddag al langsgekomen.
    De poten van mijn stoel werden helemaal week. Natúúrlijk komt de agent vroeg genoeg op zondag.
    Die wil zijn namiddag vrijhouden om naar een cricketmatch of naar D-day te kijken. Of om te gaan vissen. 't Is er 't weer voor.
    Dan maar de brieven meegeven met een foreman of met de loods. Zo moest ik nog ergens 2£ zien te wisselen voor de postzegels.
    In mijn arreuzze vergeet ik dat de vrouw van Pierre de brieven kan meenemen naar België. Dat was veel te simpel.

    Na de middag gaat iedereen weer aan het werk en is voor een paar uren onbereikbaar.
    Wie wel bereikbaar is heeft geen ponden (meer). Om 18h zou de loods van boord gaan.
    Om 17h20 gaan LM en ik eten, om 17h45 kom ik Marc V tegen in de keuken.
    Hij zegt me dat hij nog nikkel op zijn bureau heeft liggen, misschien wel 2 pond, alles bijeen.
    En dat ik het maar eens moest bekijken. 


    Hij begon zijn uitleg on 17h45 en hij hakkelt, vooral wanneer iets vlug moet gaan.
    Ik dierf niet wegstormen in het midden van zijn uitleg omdatteuh … omdat ik dat niet dierf. Men laat een mens uitspreken.
    Bij de lift komt de loods daar langs, op weg naar deck.
    Ik ga naar boven, pak de brieven, gris bij Marc V het geld weg en storm naar beneden langs bakboord.
    Ondertussen was de loods al bij de gangway. Stuurboord. 

    Het schip is 45m breed en de gangway ligt op een 45m van het kasteel. Het deck lag vochtig dus glad.
    Ipv Olympische records of benen te breken ben ik daar blijven staan lijk 2 pond vijgen. Aan bakboord.
    Dag loods!
    Het jammerste vind ik het voor de wenskaart. Nu had ik eens een lollige kaart gevonden.
    Het zal dus weer een kleurloze telegram worden. 

    Door heel dat gedoe ben ik nu al aan het schrijven, zodat ik de post klaar heb vóór aankomst in volgende haven en
    de agent ze kan meenemen wanneer hij de eerste keer aan boord komt. Ziezo. Goede voornemens zijn de halve planning.
    Over goede voornemens : sinds gisteren zou ik ontbijten en 's middags en/of 's avonds wat minder eten.
    Misschien ben ik een beetje verdikt, dat weet ik niet, maar het gewicht zit helemaal anders verdeeld dan vroeger.
    Gebrek aan beweging, slechte eetgewoontes, en daar ging ik vanaf D-Day iets aan doen.
    Dieet moet men plannen op lange termijn, zegt men, en de resultaten zal ik op mijn 100-jarige viering
    vergelijken met de stand van zaken vandaag.  

    Goed, de termijn ligt vast, het doel is gesteld. Gisterenmorgen landde ik bij de broodrooster. Vastberaden.
    LM had veel belangstelling voor mijn logistieke manoeuvres want ik ken die rooster beter dan hij.
    Het brood was kakelvers en ipv fluks uit de rooster te wippen, 
    kronkelt het boterhammeke zich helemaal krom tot tegen de gloeidraadjes en begint te verkolen.
    Stekker uitgetrokken en met het broodmes de brokken lospeuteren en –koteren. 

    Chef mecanicien CV stond mijn gedoe gelaten aan te zien: 
    'Als ze die weerstandjes kapot kotert hebben we geen broodrooster meer'.
    Er zijn maar 4 van de 7 weerstandjes die het nog doen en ik was natuurlijk bij 2 van de goeie aan het frullen.
    De toast kwam er uit in losse onderdelen en mijn goesting was over. Geen tijd meer eigenlijk.
    Chef mecanicien CV steekt zijn boterhammen in de toaster en de restjes van de mijne beginnen te verkolen.
    Wat een smook! Amai. Al goed dat de rookmelder geen alarm gaf.
    "Wilt ge een van deze?" vroeg hij genereus
    "Nee, dankuwel chef, mijn goesting is een beetje over".

    Vanmorgen heb ik een stuk fruit gegeten. Dat is veiliger.

    01-02-2020 om 06:21 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    31-01-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.135. Frederik Sioen

    te gast bij Wim Helsen ~ Frederik Sioen
    met een tekst van van Alain Platel, die 'Requiem pour L.' herschreef

               Voor Requiem zoek ik een beeld dat de dood zo letterlijk mogelijk toont en laat zien
            Vandaar mijn idee om gedurende de hele voorstelling
            een close-up van een gelaat van een stervende te laten zien.
            Geen andere beelden, niet van de omgeving, niet van het moment van euthanasie.
            Alleen een close-up van het gezicht waarop je eerst nog kleine tekenen van leven ziet,
            die je dan misschien niet meer ontwaart wanneer dat moment van sterven echt plaatsvindt
            en daarna mogen kijken naar de subtiele veranderingen op het gelaat
            die laten zien dat het leven echt is weggegleden.

            Ik herinner me dat ik na de dood van mijn vader heb gezegd:
            dit is het strafste cadeau dat ik ooit van hem heb gekregen,
            dat hij mij heeft toegelaten te kijken naar hoe dat moet, doodgaan… 
           Afbeeldingsresultaat voor frederik sioen"
            Sioen in gesprek met Helsen:
            de knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, het rechthoekje,
            https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/5/winteruur-s5a49/
            10min52

    Het onderwerp kon niet actueler.
    Terwijl ik deze aflevering aan het herbekijken was kwam ook dit in beeld :

    https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/01/30/uitspraak-euthanasieproces/ .
    De triomf van de keuzevrijheid. Niet feestelijk, wél een triomf, zij het een grimmige triomf.
    En probeer dan maar eens het hoofd bij de tekst te houden. Het is me niet echt gelukt.

    Sioen heeft het in de loop vh gesprek over een vorm van schroom. Niet verwarren met schuchterheid.
    Het gaat over de Schone Schroom, die gepaard gaat met een aantal morele vragen:
    kan dit wel? mag ik dit wel doen?
          
    Over Frederik Sioen : https://nl.wikipedia.org/wiki/Frederik_Sioen ,
    Over Alain Platel : https://nl.wikipedia.org/wiki/Alain_Platel,
    Over Requiem pour L.: https://www.demunt.be/nl/program/449-requiem-pour-l,

    31-01-2020 om 08:28 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.134. schip 24 brief 03

    1994-03-03 ~ Immingham, UK 

    Dag Allemaal, 

    Sinds vanmiddag liggen we hier en er is al een brief toegekomen van ma (17/05) met een héél, héél mooie handtekening onder.
    Veel krullen met een poppetje. 't Lijkt een beetje op kerstversiering.
    Vanavond komen de vervangers aan boord en zij hebben misschien meer post bij. 

    We lossen hier ijzererts uit Venezuela, daarna gaan we ijzererts laden in Brasil (Vitória) en lossen in Gijón in Noord-Spanje.
    Daar zouden we begin volgende maand afmonsteren. Misschien komen we te voet naar huis, met de wandelaars van Compstella.
    Als die mensen dat kunnen, dan wij ook. 

    Begin mei waren we in Rotterdam. Tijd zat, maar … : ZA-30/04 was het koninginnedag. Alles dicht.
    Probeer dan maar eens aan een telefoonkaart te geraken.
    Zondag was rustdag en maandag werd de 1 mei van de dag tevoren gehouden. Resultaat : nul telefoonkaart.
    Er was wel een landlijn aan boord geïnstalleerd, maar die was strictly for business.
    Er is op zaterdag en zondag niks gelost geweest en dus geen business gedaan. Strictly niks.
    Maandag werd er wel gelost maar het kantoor werkte niet.
    En de guldens waren op. 

    We waren zaterdag gaan Chinezen in Rozenburg (bij Rotterdam) en dat het koninginnedag was hebben we geweten.
    Ocharme, een feestende bende Hollanders is erger dan een feestende bende Belgen. Ze zijn agressief. -daar en toen, bedoel ik 
    De lampionnenoptocht 's avond was wél mooi, toen kwamen de gezinnen op straat en alle kinderen liepen te glimmen. 

    De Pepermolen -restaurant in Rozenburg- bleef gesloten die dag. De bazen wisten waarschijnlijk zeer goed waarom.
    Enfin, 't is om te onthouden, op dagen van festiviteiten valt het niet mee bij de noorderburen. Chesjellich is anders. 

    In Venezuela lagen we aan een anders schip vastgemaakt om van daaruit te laden -zoiets heet ship to ship- in Boca Grande.
    Dat is de passage tussen Trinidad en Venezuela. https://en.wikipedia.org/wiki/Boca_Grande,_Venezuela ,
    Boca Grande ligt op het puntje van het schiereiland dat naar Trinidad en Tobago wijst. We zagen ze allebei liggen. Mooi maar ver.
    Allebei = Venezuela aan de ene kant en T&T aan de andere kant.
    Het schip waar we tegen lagen vaart niet meer en is omgebouwd met transportbanden en zo. -storageship heet dat, opslagschip 
    Aan de ene kant wordt het geladen door een aanvoerend schip en aan de andere kant laadt het ons. Zo ging dat daar. 


    Bij de Azoren hebben we drie dagen gerold, zowel in de heen- als in de terugreis. Om ons er aan te herinneren dat dit een schip is.
    Er is nog vanalles te vertellen hoor, maar mijn ogen vallen toe. Morgen verder schrijven. 

    1994-06-05 ~ Immingham, UK  

    We vertrekken om 15h. Rap brief wegbrengen eer het te laat is.

     

    31-01-2020 om 08:23 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    30-01-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.133. Damiaan Denys

    te gast bij Wim Helsen ~ Damiaan Denys
    met een lijn uit 'Sein und Zeit' van Martin Heidegger

               Das Nichts selbst nichtet. 

            Het NIETS-zelf nietst. 


            Afbeeldingsresultaat voor damiaan denys 

            Denys in gesprek met Helsen:
            de knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, het rechthoekje,
            https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/5/winteruur-s5a48/
            14min08

    Wanneer ik de naam Heidegger tegenkom heb ik de neiging om heel hard weg te rennen. Of te gillen. Of beide.
    Maar wanneer de uiteenzetting bevattelijk is, dan word ik helemaal stil en blij vanbinnen.
    Helaas voor mij komt Denys 47 jaar te laat. Zo'n didactisch talent had ik vroeger in mijn leven willen tegenkomen.
    Denys heeft Het. Hij kan een ingewikkeld begrip uiteenzetten in eenvoudige stappen, haast terloops. Zo klinkt het.
    Stel u voor dat ge met zo iemand staat aardappelen te schillen en
    het begrip NIETS wordt door hem efkes uit de doeken gedaan, gewoon in de keuken. Zalig.

    Wij moesten het stellen met een wereldvreemde prof (hij had zijn zonen Plato en Aristoteles genoemd)
    en zijn assistenten in ribfluwelen pakken die met bedachtzame trekjes pijp rookten en boven hun sikken diepzinnige blikken
    de verre verte instuurden. De bliklijn naar de verre verte werd om de zoveel minuten doorkliefd door een ratelende tram,
    maar men bleef onverstoorbaar diepzinnig.
    Ribfluweel, pijp, verre blik en … men was filosoof.
    Dan liever met Denys op de sofa. Of in de keuken.

    Zijn -> voelen ipv denken -> angst -> het NIETS is niet 'niet iets'-> het NIETS bestaat op zichzelf, los van ons -> het NIETS nietst.
           
    Over Damiaan Denys : https://nl.wikipedia.org/wiki/Damiaan_Denys , https://nl.wikipedia.org/wiki/Diepe_hersenstimulatie ,
    Over Martin Heidegger : https://nl.wikipedia.org/wiki/Martin_Heidegger ,
    Over Sein und Zeit : https://nl.wikipedia.org/wiki/Zijn_en_Tijd,

    30-01-2020 om 06:43 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.132. schip 24 brief 02

    1994-02-25 ~ Japan

    'k Bedenk ineens dat we hier nog een paar dagen liggen en we kunnen nog altijd post afgeven de dag van vertrek.
    Ondertussen komt er traditionele Japanse muziek uit de radio. Djie! Ik heb al van minder hoofdpijn gekregen.
    Van Shostakovich bvb, of hoe zijn naam ook geschreven wordt. 'k Ken de juiste schrijfwijze niet, maar ik ken de hoofdpijn wel.
    Wel, dát soort hoofdpijn. 

    De vorige enveloppen liggen al bij T aan de deur, hij zal ze in België posten. Eigenlijk zit ik te wachten op de aflossers,
    want die mensen hebben de post bij. LVE wordt ook afgelost. Zijn grootvader is van Zele, maar dat had ik al geschreven denk ik. 

             Van schip 24 ontbreken dus wel degelijk brieven in het klassement. Jammer. 

    11h45 ~ de agent is aan boord. Joehoe! Post?  


             Hier volgt een portie larie weeral, zet u schrap. De correspondentie met ma
             hing gewoonlijk aaneen van de eigenaardigheden.
             Zoiets is niet besmettelijk, hoogstens lichtelijk verontrustend.  

    Post-hiphip-Post! Uw brief ontvangen.
    Moemakke, het trema ¨ wordt misschien óók afgeschaft en de circonflexe ^ ligt al bijna
    in de papiermand van de Académie Française. We zullen dat afdakje ^ missen.
    Met zeer veel genoegen, gestoeld op intense tevredenheid, heb ik kennis genomen van uw schrijven, en gelieve mij te geloven,
    evenwel geenszins verplicht, dat het geschrevene stáát. In schaterlach uitbarstend hebben wij … ja zeg, laat maar, pft. 

    Vooral de bijdrage van Toppié was aanzienlijk : 'Dikke kussen en tot binnenkort'.
    Zeg, Mamzel, ge zult uw vingers niet verstuiken op een paar lijnen meer hoor …
    Mijn antwoord op uw bijdrage : 'Dikke kus en tot binnen vier maanden'.
    Vier maanden is niet zo binnenkort volgens mij.
    Oei, feitelijk zou ik wat beleefder moeten zijn tegen mijn nichtje want ze heeft haar vingers nodig om te tekenen.
    Groot gelijk fieke, breng de mensheid iets moois bij. Andere mensen doen het nuttige wel. En ma en ik nemen het gelul op ons.
    Toch weer typisch dat 'ze' het gelul aan de dames over laten hè.
    Oké, er is nog de regering, maar geef toe, wie lult er nu beter dan ma en ik samen?
    Moeder, het is zover. We hebben het Nationaal Gelul op onze schouders. Ik heb uw brief nog eens herlezen en gemerkt
    dat Usted dat zeer damesachtig 'gezever' noemt. 'k Zal me dan ook maar aan die term houden.
    Misschien zit ik al te lang tussen de zeelieden. Na een tijd laat mijn taalgebruik te wensen over.
    Niks geen gelul, we houden het op gezever, damestaal. Zo is Mevr. Clinton geen bitch maar a nasty lady.
    En 'voeten vegen aub' = please, wipe your feet, voor 't geval ge haar zoudt moeten ontvangen. 
    Ma, als ge klaar zijt met uw studie van de pijltjestoetsen, de entertoets en andere wonderen der technologie,
    schrijft ge er dan aub nog iets onder in uw eigen geschrift? 'k Was het bijna gewoon en nu begint gij ineens te pjoeteren.
    En zet onder uw handtekening wat strepen en sterren. Generaals hebben dat ook, sterren. 

    Tiens, als ge nu eens een datum zette, 't is maar een voorstel hoor, dan wist ik hoe oud Uma is op het ogenblik dat ge schrijft.
    'Oogjes nog niet open om de kleur te zien'. Subiet geboren en subiet kleur bekennen? Laat het kind op adem komen.
    Van huis uit is ze misschien Groen-Blauw, turkoois dan.
    Of Groen-Rood? Maar dat is niet zo’n kleurige mengeling. Lijkt eerder op luierinhoud. Dat is ook een kleur natuurlijk,
    maar achter zo'n banier loopt geen partij, tenzij de OVJK (Ouders Van Jonge Kinderen).
    Wordt op wegwerpluiers ECO-taks geheven? Komt daar protest tegen? Barricades van gebruikte pampers opwerpen !
    (Van Gogh zou zo’n barricade niet kleurig genoeg vinden maar lastigaards vindt men overal). 

    Wanneer de Internationale OVJK op haar barricades blijft staan (mét gasmaskers aan natuurlijk) trekt de VN tot achter de linie,
    gewapend met tutterflessen en fruitpapkes én propere luiers. Dat zou eens iets anders zijn voor de Blauwhelmen hé.
    Wedden dat ze op dat gebied bleu zijn? 

    Aha, de datum van uw brief gevonden : 25/01. 't Is maar dat ik weet waar ge uw datum wenst te plaatsten hè.
    Op 2/3 van de beginlijn, ongeveer in het midden van de regel. Internationaal gaat dat problemen geven volgens mij.
    Dus Uma is dan 16 dagen oud en gij zoudt willen dat het wicht al kleur bekent? Pff, hoe kunt ge zo zijn … 

    1994-03-02, 12h50 

    Te laat om te posten. Het schip vertrekt. 

    Wié zijn een keer ladingen mest gaan lossen voor de deur van wie? De boeren bij De Batselier? -ivm het mestactieplan, 1993
    Awel, als er ECO-taks op pampers komt, bouwen we een hoop gebruikte pampers bij wie dat beslist heeft.

    Roep mij, ik doe mee. 

    1994-03-18 ~ Port Dampier, Australië 

    Nú moet ik posten, brief gaan afgeven.

    30-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    29-01-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.131. B. van Marsenille

    te gast bij Wim Helsen ~ Britt van Marsenille
    met een tekst die een straatartiest (Pam) schreef voor Marc Van Eeghem 

            Marc
           
            I want to be with a man who smiles when he sleeps
            Laughs and is the bird in the room bringing the sky indoors.
           
            We would dance across sidewalks and people would smile
            and almost not believe how happy we were
            like it was some crazy act we were put up to it.
           
            But the smile and the laughter
            echo down the street.

            Afbeeldingsresultaat voor britt van marsenille

            Van Marsenille in gesprek met Helsen:
            de knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, het rechthoekje,
            https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/5/winteruur-s5a47/
            09min10

    ‘and is the bird in the room bringing the sky indoors’
    Letterlijk: de vogel die de lucht naar binnen brengt.
    Vrij vertaald : iemand die een frisse wind door de kamer doet waaien.
    Heel vrij vertaald : iemand die (eindelijk) verse lucht door de kamer jaagt.

    Waarschijnlijk hebt gij ook meer dan eens zo’n situatie meegemaakt,
    dat de sfeer claustrofobisch wordt omdat iemand in het gezelschap het gesprek opeist
    en over eenzelfde onderwerp blijft doordrammen.
    Tot een ander iets zegt of doet dat die ellendige sfeer breekt
    en verse lucht over de tafel jaagt, de open lucht binnen brengt.

    Dat is ‘the bird bringing the sky indoors’.
    De verademing die ik dan voel is zá-lig-e dankbaarheid.
         
    Over Britt van Marsenille : https://nl.wikipedia.org/wiki/Britt_van_Marsenille,
    Over straatartiest : https://nl.wikipedia.org/wiki/Britt_van_Marsenille ,
    Over Marc van Eeghem : https://nl.wikipedia.org/wiki/Marc_Van_Eeghem,

    29-01-2020 om 07:16 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.130. schip 24 brief 01

    1994-02-25, 08h ~ bij aankomst ergens in Japan

             We waren al meer dan twee maanden aan boord. Waar zijn de vorige brieven? 
             Die zitten niet in het klassement.

    Dag Toppié, deze brief doorgeven aub. 

             Toppié werd dat jaar 21, 't gaat rap hé, en ze volgde ook Spaans.
             De brief begint met een tekeningetje van een bergje met naaldbomen. 
             Het schip was aan het binnenvaren. 

    Dit piepklein eilandje staat vol naaldbomen, we zijn er al voorbij. Alle vorige en volgende zien er ook zo uit.

    Soms minder groot, soms minder bomen. Soms zéér piepklein, dat is dan een rots. Daarom hebben we
    2 loodsen aan boord, om ons door de vaarweg tussen de rotsen en rotseilandjes te loodsen.
    Het is hier -2°C. Vijf dagen geleden hadden we nog +26°C, maar dat was een 2500 km meer zuid.
    Op volle zee deden we gemiddeld 11 knopen = 11 zeemijl/h. 1 zeemijl = 1,852 km
    11 zeemijl/h = 1,852km/h x 11 = 20,372/h x 24hrs = 488,928km.
    Na vijf dagen is dat 2.444,64 km. Da’s goed hé. Met de fiets zou het zo snel niet gaan.
    Per keer dat men met de fiets stopt om te eten, te slapen enzoverder staat de kilometerteller stil. Hier niet. 

    Als ik de moed had tekende ik dat eilandje wel vol naaldbomen. Rembrandt liet zoiets aan zijn leerlingen over hé.
    Tiens, als Rembrandt met dt is, wat is dan de infinitief? -Woehaa! dit vind ik vandaag, 26 jaar na datum, nog altijd grappig.
    Van Gogh niet hé, geen leerlingen en geen dt. Maar die zou hier waarschijnlijk niet genoeg kleur gevonden hebben.

    Wat zit ik weer te lullen … 

             Het lijkt hier een beetje op De Grote Meren (grens USA-Canada), maar dan op zout water ipv zoet.
             Die streek in de Grote Meren heet Thousand Islands. Het zijn er veel meer en misschien heeft iemand van de grondbelasting 
             ze echt geteld, maar ze houden het op thousand. -het zijn er 1864, zegt wiki- https://nl.wikipedia.org/wiki/Thousand_Islands ,

    Nu terug naar hier en vandaag : 'k ben dom geweest. Straks vertrekken de mensen die afgelost worden naar huis,
    naar België en ik heb alle brieven die ze thuis zullen posten in luchtpostenveloppen gedaan!
    De mensen gaan wel per vliegtuig, maar de brieven zullen over land gaan hé.
    Nu varen we tussen een trits eilanden die verbonden zijn door een enorm lange brug en aan bakboord ligt een eilandje
    met zo'n dikke wolk erboven dat de Groenen er zich aan zouden ergeren. Misschien hebben ze hier geen Groenen.
    Juist ja, enkel Aziaten, en die zijn niet groen. Zeker de Jappen niet want zij ontbossen ongeveer alles wat onbewaakt in de Pacific ligt.
    Die zijn al even erg als wij, wij gingen zo'n 500 jaar geleden in Afrika mensen halen om ze te verkopen in Amerika.
    Technisch gezien is een mens volgroeid rong 15j en in staat zich voort te planten. Tropisch hardhout niet.
    Daar kruipt meer tijd in. 't Zou anders geen hardhout zijn zeker? 

    'k Heb eens buiten gekeken. We gaan onder die brug door. Van dichtbij is ze indrukwekkend lelijk.
    Eigenlijk vind ik de laatste jaren zovéél landschappen lelijk. Kunnen de producten van menselijk vernuft
    niet wat zachter, wat minder hoekig? Maar ja, 't zal allemaal wel zijn nut hebben zeker?
    De brug heeft 2 verdiepen. Op de onderste rijdt een trein, op de bovenste rijden auto's (veel). 

    De radio speelt Weense walsen. Zot hoor, die aankondigingen in het Japans. Ik versta enkel 'Strauss'. 
    Het Spaans wordt met de dag saaier. -einde 3de cursus- Af en toe kom ik nog eens een zinsconstructie tegen waar ik een kluif aan heb
    maar het meeste is vocabularium – woordjes, zegswijzen en uitdrukkingen. Puur geheugenwerk, saai.
    Ons ma had me verwittigd dat het zo eindigt. 

    De radio nu : TSJÁRIKOFSKI … dat zal wel nonkel Pjotr zijn. 

    'k Moet me haasten met schrijven want het papier is bijna op.
    Een paar dagen geleden zei LM iets waarvan mijn hart haast tegen mijn schedeldak sloeg: op vakantie naar de Azoren.
    Yahoe! Hij wil naar de Azoren én ik mag mee! Dat laatste vind ik het meest interessant gedeelte : 't lief mag mee. 

             Blijkbaar was ik na ± anderhalf jaar nog niet gewend aan het idee dat ik een echtgenote was en niet meer een lief
             en dat ik aldus vaneigens meeging. De reis naar de Azoren is er nooit van gekomen, er waren elk verlof in België 
             weer andere dingen die voorrang namen. Maar 'k had al wel alle bereikbare documentatie doorgenomen, want
             ik was LM reeds een tijd aan het warm maken voor het Azoren-idee. 

    In de jaren 1400-1600 werden ze de Vlaamsche Eylanden genoemd.

    En als ik heel traag Spaans spreek ('k kan toch niet snel) dan verstaan ze ons ginder misschien?
    Er zijn nog Vlaamse namen op de Azoren. Zouden die ook redeneren van eigen-volk-eerst?
    't is daar eerder Eigen Walvissen Eerst, naar wat ik er al over gelezen heb.  

    Kan blauw schrijfpapier vergelen? Of vergroent het? Dit pak papier heeft tamelijk lang in de patrijspoort gelegen. Te lang.
    'Orde leidt tot god'– ik heb zo'n vrome kader eens op mijn hoofd gekregen. Een van die katholieke pinguïns
    sloeg de deur dicht en ik kreeg het ding dat er boven hing met de punt eerst op mijn kop.
    Daarna zat het mens nog op mijn kap ook. Een mens staat daar te duizelen van de pijn en als ge niet met twee woorden antwoordt
    vraagt zo'n empatische eunuch waar ge grootgebracht zijt.
    - Hier. (mot)
    - Met twee woorden spreken.
    - Hier, zuster. (2 woorden = 2 motten)  

    'k Heb in de boekenkisten gekeken en daar heb ik iets gevonden van ene Arthur Verthé, Vlaanderen in de wereld – Deel II, 1974

    erouderde taal maar interessant materiaal. De schrijver is priester en over Afrika doet hij nogal betuttelend.
    Het lezen vraagt wat zelfopoffering van de lezer, maar goed, ik zwem er wel door.
    Ah ja, volgens Verthé bestaat er aan de unif van Sidney belangstelling voor IJslands, Oud-Noors én … MIDDELNEDERLANDS.
    Schrijf eens naar ginder en leg de tandeborstels alvast klaar want ge weet nooit wanneer ze bellen : komt gellie? 

    En, buiten kijkende, is het , ja, jammer eens te meer een industriezone. Wanneer gaat zo’n schip eens naar een boomgaard.
    Zelfs een simpele weide zou reeds bevallen (ons). (Zijn deze zinsconstructies voldoende Spaans?) 

    We hebben van New Orleans via de Kaap tot hier bijna 2 maanden zon gehad. Als ik naar buiten kijk en de mensen aan deck zie lopen,
    de blonden, hebben die allemaal een spierwit dakske, gezien vanop deck 3. 

    In Richardsbay was een shipchandler (gespecialiseerde handelaar, levert aan schepen) bij wie we wijn mochten bestellen.
    LM & ik bestellen wijn bij hem. Op kataloog, in de volle overtuiging dat het over vonkelwijn ging. -schuimwijn
    Jawel, zei die mevrouw, dzjust laaik tsjempeen.

    Niks te vonkelen! Een stomme rojo uit Paarl die niet eens lekker was. Tinto, bedoel ik, maar ik was rojo van koleire. 

    Dat spul wordt geleverd en gaat direct achter slot, de bonded stores in reglement ivm taksvrij en douanetoestanden.
    Na vertrek en buiten de territoriale wateren mogen we onze wijn afhalen.
    Gegeven dat LM een 2de mecanicien is, en die heeft 3 latten, worden zulke dingen gebracht.
    Daar halen ze dan een steward van voor zijn werk hé. Bon, die doos staat plots voor de deur …? 12 bottles, dat klopt, oké.
    Maar het is potdorie geen vonkelwijn, géén tsjempéén, het is een onnozele rooie, niet eens lekker. 

    We liggen tegen de kaai, ik moet deze brief afsluiten. Tot schrijfs. Brief doorgeven hè Toppié.

    29-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    28-01-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.129. schip 23

    1993-02-05 ~ geen brieven?

             Dat ik op het vorig schip (schip 22) voor een stuk mocht meevaren met LM, was tamelijk uitzonderlijk, 
             een gunst van de rederij. 
             Om te mogen meevaren moet met ofwel gehuwd zijn, ofwel al zes maanden officieel samenwonen. 
             LM en ik woonden pas 4 maanden samen en dat trouwen moest nog gebeuren, 2 maanden na afmonstering. 
             'k Dacht toen amai, dan ligt LM toch in een goei schuifke bij de rederij. 
             Dat is achteraf juist gebleken, maar hij vaarde ook al sinds 1970 bij hen, ze wisten dus wat ze aan hem hadden. 
             En aan een loyale werknemer -op stel en sprong noodvervangingen aannemen bvb- wordt al eens een gunst verleend. 

    Voor dit schip (schip 23) was de rederij nog royaal ook!
    Volgens de procedure worden de vliegtickets van de echtgenote aangerekend.
    Het zijn wel zeemanstickets en die zijn minder duur omdat ze ons elvendertig keer laten overstappen,
    het is dus niet de kortste route, wel de goedkoopste route. Maar zelfs een zeemansticket heeft een prijs.
    Op een of ander blad met afrekeningen stond de vermelding dat mijn vliegticket uitzonderlijk niet zou aangerekend worden.
    Was dat een trouwcadeau van de rederij? Dat was dat wel een mooi trouwcadeau. Ik stond paf. 

    'k Vind geen geschreven materiaal over dit schip, maar de herinneringen zijn er wel natuurlijk.
    Die zal ik later inlassen. Het schip heeft nu een volgnummer en een tekstnummer, voorlopig is dat voldoende.

    28-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.128. schip 22 brief 01

    1992-08-10, 12h30 ~ Fawley, Southampton (UK)

                 Schip 22 is het eerste schip waarop ik niet meer als bemanningslid monsterde, maar als supplementair. 
             Dwz: ik stond wel op de bemanningslijst, maar niet meer op de loonlijst, omdat ik LM vergezelde 
             en dus geschrapt was als werknemer. Dat was een hele overgang.

    Dag Allemaal, 


    Wie een kip zonder kop in volle actie had willen zien, had zondagmorgen op de luchthaven moeten zijn.
    Met alle fysiologische reacties van paniek. Mijn hart klopte zo luid dat ik mezelf niet meer kon horen denken.
    Alhoewel, ik denk niet dat ik toen aan het denken was. 

    Al goed dat gij een beetje kalm bleef, want alleen was ik er niet uit geraakt.
    Of zou die scarabee er voor iets tussen zitten? 

             Waarschijnlijk had ik van op Zaventem naar huis gebeld om te zeggen dat ik het land verliet
             Ma & Pa hadden uit Egypte een zilveren hangertje meegebracht, een scarabee.(brengt geluk)

    Stel u voor dat gellie in Jakkamakka zoudt wonen, dan zat ik nu nog op een stoeleke te wenen, heel die luchthaven nat.

    Eer het zover zou komen had KG me al wel gevonden. KG is de waterklerk.
    Ik schaam mij diep dat ik zo lelijk over hem gedacht heb,
    luidop nog wel.
    Het was compleet naast de kwestie want KG is de meest zorgvuldige van alle waterklerken op aarde.

    De andere waterklerk is PV, maar dat is een ander hoofdstuk, een geval apart.
    'k Snap nog altijd niet wat er met de klok aan de hand was. 

             Nu wel, nu snap ik het wel. Wanneer ik zenuwachtig ben denk ik dat ik te laat ga komen en lees ik het uur verkeerd 
             en denk ik plots dat ik al te laat bén. Onherroepelijk te laat. Want dan lees ik bvb 08h30 terwijl er nog maar 07h30 staat. 
             Dat is tevoren al gebeurd en later ook nog. En het betert niet met de leeftijd.  

    We moesten naar Amsterdam. Drie kwartier later waren we daar. Dan wachten tot 13h10 voor onze vlucht naar Southampton.

    Tijd genoeg om te kalmeren. Da's de theorie hoor. In de praktijk duurt het tot alle adrenaline in 't lijf weer afgebroken is.
    Om 14h50 stonden we in Southampton bij het busje dat ons naar boord zou brengen. 
    We wachtten op de 1ste stuurman ofte chief officer. Zijn Samsonite was tijdens de reis beschadigd geraakt en nogal erg ook:
    handvat er af en slot kapot. Dat was voldoende om een paar papieren te gaan invullen aan de KLM-balie.
    We hebben elk onze horloge op Engelse tijd gezet en ineens was het pas 13h50. Zo blijft een mens jong natuurlijk,
    west blijven reizen. 

    Tot 22h30 wachten, want het schip was nog niet binnen. Het busje reed ons naar een hotel met 2 sterren.
    Ik dacht: ow! hoe? foert! sebiet doen ze ons hier nog overnachten ook … straks ga ik wel in mijn eentje naar de kaai.
    Maar dat was geval niet. Het hotel moest dienen om de heren van het gezelschap de gelegenheid te geven
    voldoende rust te nemen, want aan boord wordt ook 's nachts gewerkt. En bibi moest mee naar dat hotel. 

    In de badkamer heb ik lang onder de warme douche gestaan, kwestie van te ontspannen. Dat was nodig ook.
    Daarna heb ik wat flut-feuilletonnekes gekeken op Channel 4 en TVS.
    Om 19h etenstijd. Om 20h waren we daarvan verlost. Dat klinkt blasé maar als ge geen honger hebt en
    ge moet toch aan tafel komen en er staan geen slaatjes op de menu, en ge wilt niet moeilijk doen door er naar te vragen …
    Na het eten hebben we beneden met 4 naar de slotceremonie van de Olympische Spelen gekeken. -Barcelona-
    En ineens was het 22h30.

    Bagage naar beneden, papieren tekenen en wijlie weer eens weg. Aan de gates opnieuw overstappen,
    want een raffinaderij heeft haar eigen vervoer. Een raffinaderij is mooi bij nacht, zoveel lichtjes.
    Overdag is dat vele, vele minder. Maar gisterenavond brandde al die feestverlichting en ik voelde me ook heel feestelijk
    want ik was bijna bij LM. Geen zenuwen meer, niet moe meer, niet ongeduldig meer.
    De schouw van het schip was al in zicht: ik was bijna thuis. -mijn thuis is waar LM is

    De gangway van het schip was niet uitgezet, we moesten naar boven via een traptoren in rasterwerk.
    Heel gemakkelijk, voor wie geen hoogtevrees heeft. De bagage ging met de kraan naar boven.
    En toen stond LM daar ineens. 'k Voelde mij direct weer mens. Weer compleet,
    ipv zo'n paar stukken die toevallig een beetje aan elkaar hangen. 

    Vermist er dag en nacht gewerkt wordt -er werd havenwacht gelopen wil dat zeggen, zes-op-zes-af in scheepsjargon- 
    en LM in de ploeg 00h-06h/12h-18h staat, was er niet veel tijd over. Gelukkig waren nog niet alle pijperijen aangesloten

    en moest hij nog niet direct beginnen. In dat uurke heb ik geprobeerd vanalles te vertellen, maar ik denk dat ik
    geen enkel verhaal afgemaakt heb. Hij ook niet trouwens. Dat komt allemaal nog wel. Vanaf nu tijd zat.
    Daarna heb ik mijn valies uitgepakt en de spullen een plaats gegeven en ben gaan slapen. Toen was het bijna 03h. 

    Ik had een potteke tandestokers van zijn flat meegebracht, zoals LM gevraagd had. Dat stevig potteke was opengegaan in de valies.
    Ze moeten op de luchthavens met mijn valies nogal gegooid hebben want de tandenstokers zaten overal tussen, in en onder.
    Een valies leegmaken duurt gewoonlijk 10 minuten. Gisteren veel langer vanwege het plukwerk.
    Ik weet niet of ik ze allemaal heb. 't Wordt nog uitkijken wanneer ik een T-shirt over mijn hoofd trek.
    - Hoe komen die puttekes in uw vel?
    - Van de tandestokers in mijn kleren.
    - Ah …?
    - Ja. 

    Vanmorgen had LM om 06h gedaan met werken. Om 11h er weer uit, om 11h20 eten, om 12h beginnen werken tot 18h.
    Dan douchen, eten, slapen. Tot 23h. En dan weer aan het werk van 00h tot 06h. Enzovoort tot de lading gelost is.
    En ik volg dat ritme. Ik hou me bezig tijdens de uren die hij werkt en ik slaap wanneer hij slaapt. Anders zou het niet te doen zijn.
    Het minste dat ik een kast opentrek of de WC doorspoel zou hij wakker worden. En als het is om muisstil op de seat te blijven zitten
    kan ik evengoed gaan slapen en dezelfde uurrooster overnemen hè. Da's niet alleen praktischer, 't is ook gezelliger. 

    Morgenvroeg gaat er iemand naar huis en hij zou deze brief moeten meenemen en posten.

    Er was in de groep een Zaïrees die ook aanmonsterde. Hij vertelde dat zijn familie thuis zonder geld en zonder eten zit.
    De rederij stuurt het vast deel van zijn loon wel naar Zaïre maar met al de corruptie daar
    raakt het geld niet tot bij de mensen waar het moet zijn. Het blijft onderweg ergens plakken.
    Wat voor zin heeft het om ver van huis een zware job aan te nemen als dat aan de situatie thuis niks verandert?
    En hij is niet de enige in dit geval hoor.

    Voor het ogenblik is het druk aan deck, er worden stores & proviand ingenomen. De mensen van de keuken
    zijn zwaar aan het werk want er is proviand voor zes maanden toegekomen uit België. Misschien zijn er ook tandestokers bij.
    De koeling in de koelkamers is stopgezet. Ook in de diepvriezers voor vlees en vis.
    De mensen van het keukendepartement zullen nog wel een tijdje hun werk hebben.
    'k Zou graag gaan helpen, maar dat mag nu niet meer. 

             Later, op andere schepen mocht ik soms wel hoor. Dan vroeg ik aan de chef of ik een handje kon helpen. Als het een chef was 
             voor wie ik te voren gewerkt al gewerkt had zei die ja. Maar soms aarzelend, op een vreemde manier. Precies of men mag 
             de vrouw van de 2de eens niet doen werken … zeg hey, chef, ík ben het maar hoor! Bibi. Die van toen. Weet ge nog?

    Wat ik wel mag is naar buiten staan kijken. Zo lang ik wil. Dat doe ik dan maar. Er is nogal wat bedrijvigheid op 't water.

    Grote vrachtschepen, kleine vrachtschepen, grote ferries, kleine ferries. Van visserijschepen of van pleziervaart is hier niks te merken.
    'k Denk dat die liever ver van de industriezones blijven. 'k Zou ook niet graag op een klein schipke zitten,
    een dobberke tussen de zwaargewichten. Ze zullen wel hun eigen havengedeeltes hebben, weg uit deze buurt. 

    Het is hier frisser dan in België. Dat merkten we vooral gisteren, op de luchthaven. Dat deed deugd. Frisser en een ietske wind,
    genoeg om te ademen maar niet zoveel dat men kou krijgt.
    Ziezo, dat was het ongeveer. Van hieruit gaan we naar Monstad ( Noorwegen) en dan naar Halifax (Canada).

    28-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    27-01-2020
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.127. schip 21

    1991 ~ géén gegevens ? 

    Over schip 21 vindt ik geen gegevens omdat ik mijn 1ste Luxemburgs Zeevaartboek niet meer vind. Kwijt.
    Hoe dat kan weet ik niet, ik heb enkel het 2de boek nog.
    Het Luxemburgs boek heeft namelijk een vervaldatum. Wie had dat gedacht, een zeevaartboek met een vervaldatum …
    'k Heb het onlangs pas ontdekt. Zoveel jaar later. En dat vervallen boek is dus kwijt. Vreemd. 
    Gelukkig kan ik het chronologisch verloop reconstrueren dank zij de lijst van vaartijden die LM ooit aangelegd heeft. 

    Op schip 21 vaarde ik nog niet samen met LM.
    En ze hadden me weer in de keuken gedropt en daar was ik weer steendood ongelukkig.
    Na zeven dagen ben ik afgemonsterd in Rotterdam en LM is me met de wagen komen halen.
    Toen ik de auto het terrein zag oprijden wist ik niet hoe rap ik de gangway af moest.
    LM was daar, ik was gered en veilig. 

    Klinkt dit overdreven?
    Nee dat was het niet hoor … wacht maar tot ik over dit schip begin te schrijven.

    27-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.126. schip 20

    1990-08-14 tot & met 1991-02-03 

    Wat een geluk dat ik vorig schip in Antwerpen niet bijgetekend had, of ik was nooit  intijds op
    schip 20 beland om LM te leren kennen. En ik was hem in 1984 al eens misgelopen op schip 10.


    Na een aantal schepen op een vaste lijn was dit weer eens wilde vaart.
    Dat deed ik het liefst. Rondtrekken. 
    Van dit schip zijn evenmin brieven. 

    Ten eerste hadden ze me weer in de keuken gedropt en dit keer met een iel klein chefke
    dat aan de wodka hing. Hij begon om 07h en om 09h was de fles leeg (75 cl).
    Om 07h moest ik hem nog niks vragen, want dan had hij een kater en was onaanspreekbaar. 
    Na 09h moest ik hem niks meer vragen, want dan draaide hij op automatische piloot en kon niet meer nadenken.
    Daar kwam het op neer. Dag-in-dag-uit.
    Ik wou over de job geen alarmerende berichten sturen naar het thuisfront. 

    Ten tweede, 's avonds hadden LM en ik het te druk met verkennende gesprekken. 

    Vandaar dat er geen brieven zijn van dit schip.
    Maar herinneringen des te meer natuurlijk. Die worden hier later ingelast. 

    En na dit schip vlagde de Belgische Koopvaardij uit.
    Geen Belgische vlag meer maar Luxemburgse vlag. En dus een ander zeevaartboek.

    27-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.125. schip 19

    1990-05-31  tot & met  1990-07-18 ~ geen brieven …  

    Dit was een schip van Duitse makelij. Qua mess en smokeroom het mooiste schip waarop ik ooit gewerkt heb.
    De cabines waren ook mooi, maar niet navenant, wat ik eigenaardig vond.
    Waren mess en smokeroom dan pronkruimtes? 

    Het schip had een lift. Dat was heel welkom wanneer er met linnen moet gesleurd worden
    of wanneer men met een plateau naar de brug moet omdat de kaptein of de loods (of beiden)
    op de brug eten. Lang leve de lift. 

    Het was er doorwerken natuurlijk, maar ik beleefde daar veel voldoening aan. 

    Dit schip vaarde een vaste lijn, de Zuid-Amerika lijn, zoals schip 03 in 1979, maar de job was hier meer hanteerbaar.
    Onder andere door het feit dat er een lift was , en ook omdat het schip op 220V stond en niet op 110V,
    hier waren wél stofzuigers aan boord!
    En toch ben ik maar 1 reis aan boord gebleven, ik heb bij aankomst in Antwerpen niet bijgetekend.
    Dat bleek achteraf mijn geluk. 

    Terwijl ik dit zit te typen borrelen de herinneringen weer op.
    Die worden hier later wel ingelast.

    27-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.124. schip 18

    1989-07-05  tot & met  1989-10-22 ~ geen brieven ? 

    Hier was ik voor de tweede keer aan boord. De 1ste keer was in 1983, schip 09.
    Het schip ging niet meer naar Montoir de Bretagne lossen,
    maar bracht het aardgas van Arzew (Algerije) nu rechtstreeks naar Zeebrugge want
    de terminal van Distrigaz was ondertussen (eindelijk) af. 

    Dat ik geen brieven geschreven heb daar aan boord is haast ondenkbaar.
    Maar ze zitten niet in het klassement van wijlen mijn moeder.
    'k Heb dus geen geschreven materiaal, maar herinneringen wel natuurlijk.
    Die worden hier later onder dit volgnummer ingelast.

    27-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.123. schip 17

    1989-04-01  tot & met  1989-04-28 ~ geen brieven!

    Het is vreemd dat er van dit schip geen brieven bewaard zijn,
    want ik weet zeker dat ik er geschreven heb.

    'k Ben ze in Montréal zelf gaan posten en dat weet ik nog héél goed,
    want die namiddag is een beetje vreemd verlopen.

    27-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.122. schip 16

    1988-12-19  tot & met  1988-12-22 ~ geen brieven 

    IMO 8609527 met capt GO  

    Dit was een proefreis van vier dagen in Zeebrugge.
    Ook memorabel hoor. Een beetje grappig.
    Er werd zelfs officieel en met het nodige ceremonieel van vlag veranderd.
    De vlag van de werf werd gestreken en de vlag van de rederij werd gehesen. 

    IMO 8716215 met capt BDS 

    En dan was er in diezelfde periode een schip dat niét in mijn zeevaartboek staat,
    omdat ik voor een paar dagen aan boord was als shoregang, versterking van de wal.
    De dagen als shoregang tellen niet mee als dagen vaart. Waarom dat zo is weet ik niet.
    Omdat de walploeg geen vaarploeg is? Niet als bemanning beschouwd wordt? 

    Ook memorabele dingen meegemaakt hoor.
    Het was 4 dagen slavenarbeid want er was 80 man aan boord.
    Ingenieurs van de bouwwerf, inspecteurs van de rederij, hoge pieten van de haven en voor de rest
    een komen en gaan van de meelopers van al die verschillende kantoren en instanties
    die 's middags kwamen mee-eten uit de ruif.  

    Maar daarover later meer, wanneer ik aan de 'memories' begin.
    Dat zal voor april of later zijn. Bij leven en welzijn.

    27-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.121. schip 15

    1988-08-02 ~ geen brieven?

    Van dit schip zijn geen brieven bewaard, misschien zijn er ook nooit geschreven.
    Want het was een op alle gebied een rotschip en dan schreef ik liever postkaarten,
    geen brieven, want dat zou toch het thuisfront maar gealarmeerd hebben. 

    Het schip deed wel een mooie reis,
    De grote Meren nog eens! Dat was geleden van op schip 07 in 1982. 

    Geen brieven, maar wel herinneringen te over, en die vul ik hier later in.

    27-01-2020 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)



    knop om mij te mailen.


    Archief per maand
  • 09-2020
  • 08-2020
  • 07-2020
  • 06-2020
  • 05-2020
  • 04-2020
  • 03-2020
  • 02-2020
  • 01-2020
  • 12-2019
  • 11-2019
  • 10-2019


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!