Een retourkaartje

… de Vlamingen eigen regeering, eigen wetgevende macht en eigen bestuur eischen?

Claudius Severus zegt me niks, ongeletterde als ik ben, maar het pamflet, vlugschrift, brochure of hoe moet ik het noemen, uit 1918 greep me naar de keel omdat het me nog zo actueel leek. Met andere cijfers maar toch zo pijnlijk herkenbaar.

Enkele citaten uit “1918”:

- Sedert 1830 betaalden de Vlamingen in de Staatskas 18 miljard en de Walen 12. En daarom roepen de Walen: Leve België.

- Maar de Walen haalden 24 miljard uit de Staatskas en lieten er 6 aan de Vlamingen. En daarom roepen de Walen nog luider: Leve, leve België.

- De provincie Namen met zijne 360.000 inwoners heeft 566 kilometers ijzerenwegen. De provincie Antwerpen met 1.000.000 zielen, 321 kilometer.

- Arbeiderswoningen:

4.500.000 Vlamingen kregen 16.800.000 frank.

3.000.000 Walen kregen 113.000.000 frank.

Tot het bouwen van arbeiderswoningen werden voorschotten verleend: aan Gent 2.391.031 frank; aan Charleroi 21.290.3947 frank.

- Landbouwkredieten:

In den vorm van landbouwkredieten kreeg het Waalse Genappe 10.926.000 frank; Gembmoux 3.257.000 frank.

Gent en Brugge, 183.000 en 40.700 frank. Van Antwerpen of Limburg is er geen spraak: die kunnen zichzelve maar helpen, als zij het land willen bewerken.

Met dank aan Gerda en Angeltjes plaats ik dit blijvend bovenaan rechts op mijn blogje. Zoals alles hier mag dit naar hartelust overgenomen worden, een beetje reclame is graag meegenomen.

In 2006 won Arthur van Amerongen de Prijs van de Nederlandse journalistiek voor een evenwichtig verhaal over Marokkanen in Het Parool. In 2005 won hij samen met Rob Muntz De Zilveren Reissmicrofoon voor De inburgerking, een programma op VPRO, alweer over Marokkanen. Altijd hield hij die getergde bevolkingsgroep dicht tegen de borst.

Na zowat een jaar geïnfiltreerd te zijn in de Brusselse moslimwereld kan hij het gros van de Marokkanen echer niet meer luchten.

Eventjes verwijzen waar ik de mosterd vandaan haalde of Jos Grobben van Knack maakt van zijne tak.

Merk ook op wat er hier o.a. staat te lezen: Muntz denkt dat het een goed idee is om als een soort welzijnswerker samen met Bilal terug te gaan naar Marokko. Hij krijgt hierbij hulp van de politiek zeer correcte arabist Arthur van Amerongen, die als een wandelende encyclopedie wat achtergrondinformatie over de Arabische wereld in de microfoon zal brabbelen.

De serie Bilal's Battle 2005, bedoeld om een integer kijkje te geven in de belevingswereld van een jonge, veelbelovende rapper uit Almere, begint al bij aanvang een eigen leven te leiden. Robbie Muntz en Arthur van Amerongen worden door Bilal meegezogen in een vicieuze cirkel van manipulaties, leugens, zinvol geweld en drugsgebruik. De eens zo aardige straatjongen uit Almere ontpopt zich in de ogen van Robbie en Arthur al snel als een keiharde gangsterrapper waar de honden geen brood van lusten. Luister en huiver.


Interview op TV-Brussel:

Freya, het rekenkundig wonder van de sossen, verlaat het zwalpende schip om via Biac of een ander lucratief baantje aan de slag te gaan. Net als Fientje hoeft ze niet de minste verantwoordelijkheid te dragen voor de financiële put die ze al of niet zelf gemaakt of laten boren heeft door o.a. Air Flahaut of de onverantwoorde immobiliënkoning Reynders met als grote baas Guynokkio.

Fientje grabbelman wordt zelfs nog beloond met 18 maanden dikke pree van 5.250 euro.
18 X 5.250 X 40.3399 is nog altijd 3.812.120 oude ballen. Bijna 4 miljoen oude ballen in anderhalf jaar! Straks komen ze weer zagen voor 11.11.11.

Ene Stevens uit het Mechelse moet het met veel minder doen, hij was dan ook maar een overgelopen mossel nietwaar. Het leuke aan de affaire Stevens is dat dit maar een vervolg of begin is.

Stief Gratuit, de zakkenvuller uit Hasselt, had de bui zien hangen en benoemde zichzelf tot provinciale poenschepper, gratis voor niks. Wie het openbaar vervoer in Hasselt betaalt zal hem een zorg wezen.

Zo ook met de sossenlegende van de gratis stroom. “De gratis stroomlevering aan de Vlaamse gezinnen verhoogt de elektriciteitsprijs, bevoordeelt de hogere inkomens en leidt niet tot een beperking van het verbruik.” (hopelijk komt dit citaat niet uit de Knack of Jos Grobben maakt van zijne tak)

Dank zij de wereldwijde tegenwoordigheid van de redactie van Angeltjes genieten we hier bij de Senioren van een politieke verslaggeving die zijn gelijke niet kent onder de Vlaamse (sic) pers. (’t Pallieterke en menig blogger buiten beschouwing gelaten)

De redactie van Angeltjes stimuleert niet alleen ons maatschappelijk denken over Vlaanderen maar opent ook een venster op de wereld. Zo ook op de verkiezingen van afgelopen zondag in Zwitserland. (en Polen)

Gejuich alom op de oikofobische* banken in Europa omwille van de overwinning van de gatlikkers van Tusk. Geweeklaag, tandengeknars en een niet te verhullen walging omwille van de overwinning van de SVP in Zwitserland. Er is dus toch nog een sprankeltje hoop.

Gelukkig staan de Angeltjes niet alleen in hun strijd. In Flanders Fields is een van de vele webstekken waar de waarheid geen geweld wordt aangedaan.

Een fragment uit Een typisch weekendje Europese zelfhaat van Vincent De Roeck.

De verkiezingen van gisteren in Polen waren wereldnieuws. De strijd ging tussen het nationaal-conservatieve blok “Recht en Rechtvaardigheid” van de gebroeders Kacynski en het liberaal-conservatieve blok “Burgerplatform” van de weinig charismatische Donald Tusk. Als de Kacynski’s wonnen, zou de Europese Grondwet er waarschijnlijk niet komen. Reden genoeg dus voor de Eurofielen op het Europese vasteland om openlijk te supporteren voor de bende van Tusk. Op papier was het Burgerplatform inderdaad liberaal, progressief en innovatief hervormingsgezind, wat o.a. voor een groot stuk de massale steun van het Poolse bedrijfsleven verklaart, maar het Burgerplatform is ook extreem Europositief, tot groot jolijt natuurlijk van de Eurofederalisten elders in de EU die kosten noch moeite gespaard hebben om het Burgerplatform financieel en logistiek te ondersteunen. En met succes.

Lees AUB het volledige artikel hier.

En wat met de hemel of de hel? Hier zie.

* Oikofobie staat voor stelselmatig de eigen gebruiken, tradities en cultuur als ondergeschikt of minderwaardig te beschouwen, waardoor slechts een verweesde samenleving achterblijft. De ‘weg met ons’ - mentaliteit dus.(eigenaardig dat de term oikofobie niet meer terug te vinden is op Wikipidea: een zoveelste bewijs van de linkse indoctrinatie op dit voorheen onafhankelijk initiatief)

Dirk, de "running mate" van Caroline sans Gène had zich mispakt en wij van Aanklacht wilden daar het fijne van weten en hadden een kort gesprek met de man. Dit zijn zijn ontboezemingen dienaangaande:

DVDM:
Ja, u moet dat begrijpen en in zijn context zien.
Ten eerste was het een zware en langdurige campagne en daar hoort al eens een, heu, euh, ja  heeuch... een nachtelijke vergadering bij. Op dergelijke momenten is het vaak aangewezen, om de stress en druk te verlichten, het wat heu, euh laat ons zeggen wat intiemer aan te pakken.

Ten tweede, en dat is de kern van de zaak, zijn wij sossen gewoon van alles te pakken wat we kunnen, of het nu belastingsgeld is, jobs of mandaten doet er niet toe. We doen dat natuurlijk liever zoals boer Bavo maar de ontlading was zo groot dat ik me eventjes alleen waande met Carolientje.

Wat er toen in Brussel gebeurde was de aanleiding om dit blogje op te starten.

Kort van geheugen? Hierbij een geheugensteuntje met dank aan Bert Deckers

Vannacht gebeurde dit in Sint-Joost-ten-Noode:

Armeens café vernield in Sint-Joost-ten-Noode

Enkele tientallen personen, vermoedelijk van Turkse origine, hebben kort na middernacht een café vernield aan de Leuvensesteenweg in Sint-Joost-ten-Noode dat wordt uitgebaat door een Armeniër.

De materiële schade is aanzienlijk. Bij het incident vielen geen gewonden. De feiten zouden gelinkt zijn aan de gebeurtenissen gisterenavond in het zuidoosten van Turkije, waar 32 Koerdische rebellen en een dozijn Turkse soldaten het leven lieten bij gevechten nabij de Iraakse grens.

De politie kwam tussen en bleef ter plaatse om de toestand te controleren. In de loop van de ochtend zal de politie meer informatie verstrekken. (Tass, heu sorry Belga)

Via de regimezender vernam ik dat er NIEMAND werd aangehouden.

Allochtone racisten en vandalen krijgen de volledige vrijheid in dit apenland. Vreedzame betogers worden gewelddadig opgepakt.

Laat u maar eens goed gaan in de reactiemodule zou ik zeggen.

In de korte tijd dat ik op dit blogje mijn frustraties kwijt raak heb ik al eens goed uitgehaald naar de Vlaamse VolksBeweging en bij deze met Tijl, gedreven VVB-er van de afdeling Ardooie-Koolskamp, in de clinch gegaan.

Er is echter hoop op beterschap. (slechter kon moeilijk )

Ik citeer:

‘De VVB moet een (t)huis zijn voor de hele politieke regenboog van uiterst links tot uiterst rechts, voor vrijzinnigen en katholieken, voor mensen van allerlei ideologische strekkingen, mensen met een meer liberale en anderen met een meer sociale economische visie, mits één voorwaarde: dat zij belangstelling hebben voor de ideeën van de VVB als “Beweging voor Onafhankelijkheid en Samenwerking”. Als het om de natie gaat zijn we één. Eens die natie er is, kunnen we die natie op een democratische manier gestalte geven, ieder vanuit zijn voorkeur en samen vanuit een volwassen politiek debat’.

'Samengevat komt de vernieuwing neer op: - bruggen slaan tussen àlle Vlaamsgezinden (politieke regenboog) - streven naar een “open” Vlaanderen - een nieuwe campagnestijl en opiniestrijd: niet tegen, maar voor.'

Wel VVB, GA ER VOOR!

Lees het volledige artikel van Jan Van de Casteele: Nieuwe top en nieuwe koers voor VVB.

De platendraaier, met de dubbele schijfjes naargelang de bar waar hij speelt, is weer dolgelukkig. Niet een Forza Flandria, noch een streven naar Vlaamse autonomie zijn zijn streefdoel maar de salonfähigheid door in te hakken op het Vlaams Belang. (In de eerste maanden na zijn overstap was er bijna geen andere post op zijn blog dan een of andere sneer of natrapperij naar zijn vroegere broodheer: van rancune of opportunisme gesproken.)

Nu heeft hij ook de onervaren en jonge Aisha van Zele kunnen strikken. Het meisje heeft, dankzij de poco’s, heel wat te verduren gekregen: ontslagen waar ze haar twee studentenjobs deed zonder ook maar enige steun vanuit "democratische" hoek, integendeel op een racistische manier verketterd en wat nog meer om deze jonge vrouw te verpletteren?

Juicht poco’s, juicht: Aisha heeft haar verstand terug en dat doet ze met verve. Plots, in geen jaar tijd, is het Vlaams Belang weer de hatelijke fascistische partij waar de poco’s ze graag zouden hebben. "Het Vlaams Belang is niet meer de partij die het was en zou moeten zijn in vergelijking met een jaar geleden. Het extremisme intern is weer merkbaar en als kleurlinge ondervond ik meer en meer weerstand. Als mandataris voelde ik dit aan en kon zo niet verder werken. Het Vlaams Belang wil geen vooruitgang meer en ik ben niet in de politiek gestapt om eeuwig in de oppositie te zitten"

Het kind heeft hier gewoon verteld wat de deejee haar heeft voorgekauwd. Het ligt er zo vingerdik op dat DIT de taal is die de regimepers gretig zal overnemen.

Tussen haakjes: Bart Dewever misbruikt evenzeer en evengoed de tactiek om de linkse regimepers te bespelen. Hij is TEGEN het cordon sanitaire MAAR….

Desalniettemin, Aisha, ik wens u het beste en hoop dat u de politieke spelletjes op tijd doorziet.
(zou Aisha nu terug mogen aansluiten bij de regimevakbond?)

Het kan geen kwaad dit nog eens te lezen van Koenraad Elst.

In de zeverende dag vraagt men op het verkiezingscongres van de Spasten aan Freule Freya of het veel verschil zou uitmaken voor de SP.a indien Erik De Bruyn een groot aantal stemmen zou halen.

Antwoord het Grote Lichtgewicht: Maar dat betekent niks.


Ondertussen weten we dat Caroline sans Gène het heeft gehaald met de hakken over de sloot: 66% met 33% voor Erik De Bruyn. Maar die 33% betekenen niks hoor.


Oeps, correctie. Met dank aan Tom.
In mijn haast en onoplettendheid, heb ik madam schuddenbol verward met de langbenige freule. Het resultaat is echter hetzelfde.

Geplukt van de webstek van Francis Van den Eynde.

Ik lees sinds korte tijd regelmatig de artikels die verschijnen op de webstek van “Vivre en Wallonie”, een VZW die gevestigd is in Montigny-Le-Tilleul (http://www.vivwal.be/).

Ik ben het uiteraard niet altijd eens met wat deze mensen vertellen maar het moet mij van het hart dat de door hen ingenomen standpunten (die meestal te maken hebben met de communautaire problemen in dit land) vaak origineel zijn en meestal interessant. “Vivre en Wallonie” lezen is een verademing t.o.v. de anti-Vlaamse kost die nu al zo lang door Le Soir, La Libre Belgique, La Derniere Heure,… aan hun lezers wordt opgediend. De laatste weken brengt de webstek een soort kroniek over de regeringsonderhandelingen onder de titel: “Soyons positifs, que diable!” (vert. Laat ons verdorie positief zijn!). Bij de inhoud van het vijfde stuk die onder die titel verscheen wou ik toch eens blijven stilstaan. Het is de reactie van “Vivre en Wallonie” op het schrijven van een lezer die stelt dat de derde gemeenschap van dit land, nl. deze van de Duitstaligen, helemaal niet aan bod komt in de discussies die op dit ogenblik over de staatshervorming worden gevoerd. Hij informeert dan ook naar het standpunt van de mensen van de VZW hieromtrent. Het is omwille van hun antwoord op deze vraag dat ik dit stuk onder uw aandacht wil brengen. “Vivre en Wallonie” neemt immers een standpunt in dat ik tot hiertoe nog nooit i.v.m. de Duitstaligen in Franstalig België gehoord heb. Het wijst immers op een meer dan duidelijke wijze naar het zelfbeschikkingsrecht der volkeren en er wordt aan toegevoegd dat over dit fundamenteel en absoluut principe niet onderhandeld kan worden (pak vast Bart Dewever!) In het Frans luidt het: “La seule réponse, dans notre cas, était d’invoquer Le droit des peuples à disposer d’eux-mêmes. Ce principe est fondamental, non négociable, absolu.” Verder wordt er dan stilgestaan bij wat er met de Duitstalige Gemeenschap zou gebeuren wanneer België zou barsten. “Vivre en Wallonie” zegt dat het uiteraard mogelijk is dat dit gebied doodgewoon bij Wallonië blijft, maar dat het evenzeer kan dat het zich onafhankelijk verklaart. Want, wordt eraan toegevoegd, er zijn nog landen die niet groter zijn dan de kantons Eupen en St. Vith die lid zijn van de Verenigde Naties. De redactie van de weblog denkt dat voor de mensen van ginder de terugkeer naar Duitsland niet echt een optie is, hoewel dit in feite niet echt onlogisch zou zijn, voegen ze eraan toe. Wat echter best als mogelijk geacht wordt is de aansluiting bij het groothertogdom Luxemburg (een mening die ik deel).

Het slot van het artikel is meer dan vermeldenswaardig. Ik vertaal het: “Maar het zijn niet wij van Doornik, La Louvière, Namen, Libramont en zelfs niet uit Luik of Verviers die over het lot moeten beslissen van de mensen uit Eupen en St. Vith. Wat luid en duidelijk moet gezegd worden is dat Wallonië zich nooit zal verzetten tegen wat onze Duitstalige landgenoten zelf wensen, ook al is dit een scheiding. En dit zelfs indien onze diepste wens zou zijn dat zij, zoals vandaag de dag, blijven leven in een Wallonië dat misschien morgen wel een eigen staat zal vormen en waarin hun specificiteit herbevestigd en versterkt zou worden.” Geef toe. Zoiets had u nog nooit ten zuiden van de taalgrens gehoord. Mijn hoop is dat deze laatste zin zonder meer zou kunnen geparafraseerd worden maar dan met de plaatsnamen Brugge, Gent, Antwerpen,enz. i.p.v. Eupen en St. Vith en dan uiteraard omtrent de Vlamingen i.p.v. de Duitstaligen.

Al een tijdje loopt op de rooie zender de reeks van Jan Leyers "de weg naar Mekka" telkens op vrijdagavond. Het was waarschijnlijk de bedoeling om een genuanceerder beeld te schetsen van de islam. Dit om de "misverstanden" de wereld uit te helpen. Wat blijkt nu dat het beeld dat het grootste deel van de bevolking over de islam heeft (ondanks alle multicul geleuter) wel degelijk klopt en dat de "misverstanden" dus volop worden bevestigd.
In TeVeblad deze week de vraag aan een Turkse moslima wat ze nu van de reeks vind. Ze is absoluut niet tevreden natuurlijk dus weer hetzelfde liedje "het negatieve wordt overbelicht", "de islam is een godsdienst van vrede" enz...
Ook de onderdrukking van de vrouw klopt volgens haar niet, maar zowat elke vrouw die in de reeks aan bod komt is doodsbang voor mogelijke reacties.
In het rooie tv-lijfblad de humo deze week een gesprek met Jan Leyers. Jan himself ziet het somber in en ziet geen gemeenschappelijke ideologische en filosofische basis om een samenleving mogelijk te maken. De koran als basis voor een maatschappij staat haaks op alles wat we in het Westen als vrijheid kennen.
Op weg naar mekka in Europa dus.

Nico

Didier Reynders (MR) wil praten over een staatshervorming en de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, maar koppelt daar duidelijke voorwaarden aan. Hij stuurt aan op een federale kieskring, extra geld voor Brussel en de herfederalisering van een aantal bevoegdheden.

Meneer Reynders vraagt maar drie dingen die, tot nader order, ontoelaatbaar zijn voor de Vlamingen en wat zegt Vandeurzen daarop?
Juist: een positief signaal.

Meneer Vadeurzen hoeveel keer moeten ze het u nog zeggen dat er geen enkele toegeving, laat staan onderhandeling, moet worden gedaan om B-H-V te splitsen?

Positief signaal volgens Vandeurzen:

Dat is inbreken in Vlaanderen met Franstalige scholen, bibliotheken en cultuurcentra.
Dat is via de federale kieskring een terugkeer naar het belziek à papa.
Dat is nog maar eens meer geld uit de Vlamingen hun zakken kloppen.
(Ze hebben daar in Brussel, open Guy Vanhengel voorop, een megalomaan project lopen om een sportstadion te bouwen. Ze denken dat de rode duivels dan beter gaan spelen, de potverteerders. Dat ze het uit hun eigen zak betalen GDVRDMM, DIEVEN noem ik dat)

Vandeurzen, u bent een leugenaar, bedrieger en volksverrader. Mossel is veel te zwak uitgedrukt.

Er is slechts één staatshervorming die beide volkeren ten goede komt en dat is STAATSVORMING.

Waarom Bart dit onland nog wil helpen overeind houden zal Joost weten.

Ik heb zo soms mijn bedenkingen over de politieke neutraliteit van de VVB.
Gezien lezers niet altijd de reacties overlopen deze van Klauwaart m.b.t. de VVB:

Dit moet me toch ook van het hart: gisteren kon ik mijn ogen niet geloven toen ik "Doorbraak" doorgestuurd kreeg.
Ik las namelijk een hoofdartikel en één zinsnede raakte me diep:
 
"Zo’n Nieuwe Mars zou tegemoet komen aan de vraag van veel Vlamingen. Was de tijdsgeest ooit geschikter om te pleiten voor een bundeling van de machtelozen uit CD&V, de laatste Vlaamsgezinden uit Open VLD en de realo’s die willen ontsnappen uit een in zichzelf gevangen Vlaams Belang?"

Daarop heb ik dan een epostje naar Tijl gestuurd waarvan ik jullie ook kennis laat nemen:
Hallo,
wordt bij de VVB (afgaande op sommige van hun geschriften) het Vlaams Belang dan ook niet meer als Vlaamsnationalistische partij gezien?
 
"Zo’n Nieuwe Mars zou tegemoet komen aan de vraag van veel Vlamingen. Was de tijdsgeest ooit geschikter om te pleiten voor een bundeling van de machtelozen uit CD&V, de laatste Vlaamsgezinden uit Open VLD en de realo’s die willen ontsnappen uit een in zichzelf gevangen Vlaams Belang?"
 
Dat doet mij oa denken aan jullie gewezen voorzitter Jan Jambon, die na zijn tijd bij de VVB bij de N-VA stapte, op zichzelf geen probleem, maar die het ook al verscheidene keren nodig gevonden heeft keihard naar het Vlaams Belang na te trappen.
 
Hij was nochtans heel anders toen hij destijds in het lokaal van het toenmalige Vlaams Blok in Oostende kwam mee vergaderen.
 
Ik dacht dat de VVB als a-politieke en Vlaamsnationalistische vereniging achter alle Vlaamsgezinde partijen moest staan.
 
Dat is ook het principe van mijn stek, als de N-VA het bijvoorbeeld goed doet, gaan ze van mij de lof krijgen die ze toekomt.
Als ze echter beginnen met tsjevenstreken en kruipen voor de walen gaan ze scherp tegen hun kl**en krijgen van me.
Dat is ook de bedoeling van de stek.
 
Graag een duidelijk standpunt aub.

Daarop kwam toen het volgende antwoord:

Dag,
Het vreemdeling standpunt zorgt voor veel verwarring bij vele vlaamsgezinden,dat is volgens mij de twistappel tussen N-VA en Vlaamsbelang.
Kwestie van de V.V.B is en blijft voor mij een A-politieke beweging ,waarvan de beste krachten naar Vlaamsnationale partijen trekt(zie Rita De Bondt en Jan Jambon en ook andere uit het verleden.
Jan Jambon is nog iemand van de harde lijn in de N-VA,leuk mens ook,nog dikwijls in gesprek geweest met hem.
Mijn bescheiden mening en wat ik ondervind op meetings en congressen of de laatste tijd in debatten is dat de meerderheid van de V.V.B
wel meer neigingen vertoond voor het Vlaamsbelang ,ook in onze afdeling, en persoonlijk krijg ik het dan wat koud aan mijn hart,want het is zoals je zegt de V.V.B is er of moet er zijn voor
alle VLAMINGEN.
En ik ben een Vlaamsbeweger zonder partijkaart.

Vlaamse groeten

Besluiten hieruit trekken laat ik aan de lezer over.
Vlaamsnationalistische groeten,
De webmeester
http://www.vlaanderen-flanders.org.uk

.........................................

Klauwaart had meer geluk. Op mijn schrijven (naar VVB nationaal) kwam geen reactie.

In de Vlaamse pers lees en hoor je steevast dat de Vlamingen ‘water bij de wijn’ moeten doen. ‘Dat is altijd zo geweest’. ‘Dat kan niet anders in een land van compromissen’. En ‘daar is ook niets oneerbaars aan’… “Niémand maar dan ook niémand, geloofde echt dat CD&V en N-VA al hun beloftes zouden kunnen waarmaken”, luidde het bij Paul Geudens (Gazet van Antwerpen). Nou, al die Vlaamsgezinde kiezers die er op 10 juni zijn ingetuind en hun vertrouwen gaven aan Leterme en De Wever anders wel…

Wat voor een onzin is dat nu? Wat zeggen al die journalisten eigenlijk? Ach, vergeet die verkiezingsbeloftes maar, dat hoort bij het politieke spel. En zeker binnen België, waar partijen – vooral Vlaamse partijen – wel gedwongen zijn om te liegen en te bedriegen. Waar ze hun verkiezingsprogramma wel moéten verraden om de vorming van een Belgische regering mogelijk te maken. Als dat binnen België inderdaad niet anders kan, ligt de conclusie toch voor de hand? Dat is toch een ijzersterk argument voor Vlaamse onafhankelijkheid.

CD&V en N-VA gaan plat op de buik. Jammer, maar o zo voorspelbaar. De Vlamingen krijgen straks wat zoethoudertjes, wat kruimels. Of ‘borrelnootjes’. Meer zit er niet in. Dat komt er van als je de ultieme confrontatie als een bange wezel uit de weg gaat.
Bart ‘Onverwijld’ De Wever, voelt niet veel voor een stemming waarbij de Vlamingen hun politieke en democratische meerderheid gebruiken om de splitsing van BHV af te dwingen.
Want, “dan komen we voor zes maanden in een crisis van het regime terecht”…

Ja, en dan? Hoe kan je als zelfverklaard Vlaams-nationalist nu schrik hebben voor een “crisis van het regime”? En ligt die Belgische bestaanscrisis nu al niet weken of maandenlang open en bloot op tafel? Voor iedereen, in binnen- én buitenland. De Wever als hoeder van het Belgische regime… Pijnlijk, die ontmaskering.

“Er komt in het conflict tussen kolonie (Vlaanderen) en uitbuiter (België) altijd een tijdstip waarop men een eis moet formuleren waarover men geen compromis meer sluit. Het is wat Philippe Moureaux (PS) ooit de ‘institutionele atoombom’ heeft genoemd”, schrijft Mark Grammens in ‘Journaal’ (11.10.07). “Wie niet bereid is die in een vrijheidsstrijd in te zetten, haalt het niet.” Grammens citeert verder nog Waals politicus François Perin die ooit opmerkte: “Om zijn plannen te realiseren, zal Vlaanderen België moeten vernietigen.”
Dat is de onweerlegbare les uit de heilloze compromissen van het verleden en de les uit de lopende regeringsonderhandelingen. Als Vlaanderen wil krijgen waar het recht op heeft, zal het België moeten doen barsten. Dat is de kern, de oorzaak van de huidige politieke patstelling én de oplossing. Wie het wil zien, kan tot geen ander besluit komen.

Vlaanderen zit niet te wachten op laffe Belgische compromissen. Wij juichen niet bij een beschamend Egmont-bis-avontuur. Ja, compromissen kunnen in de politiek onvermijdelijk of zelfs eerbaar zijn. Als het over minder belangrijke zaken gaat, maar niét over de essentie. Niét als ze lijnrecht indruisen tegen het eigen programma, tegen wat je de kiezers hebt voorgehouden en beloofd. De Volksunie kreeg een pak slaag omdat ze naar de kiezer was getrokken met de slogan ‘Gedaan met geven en toegeven’ en nadien plat op de buik ging voor machtsdeelname en Belgische ministerportefeuilles. De VLD werd genadeloos afgestraft in de stembus omdat ze de uitdrukkelijke belofte “met ons in de regering komt het vreemdelingenstemrecht er niét” heeft verbroken om Verhofstadt in het zadel te houden.
En nu dreigen CD&V en N-VA hetzelfde te doen: kiezersbedrog, woordbreuk en verraad aan het eigen programma.

Weet u nog wat Yves Leterme zei over de commotie rond de leeuwenvlaggen op zijn overwinningsfeest? “Ach, als Tom Boonen de Ronde Van Vlaanderen rijdt, zie je ook overal leeuwenvlaggen wapperen. Maar als hij wint en op het podium staat, klinkt de Brabançonne…” Het zouden wel eens profetische woorden kunnen zijn. Tegen dan zal Leterme de tekst wel kennen… En Bart De Wever?


Lees hier de volledige tekst van Frank Vanhecke

19.10.1872 - In de Belgische Grondwet die in 1830 het levenslicht zag, werd opgenomen dat “het gebruik der talen in België vrij is.” Dat leek op het eerste gezicht mooi, maar betekende in de praktijk dat het de openbare ambtenaar en de magistraat vrij stond om de Vlaming niet te verstaan. Dit leidde tot enkele ophefmakende zaken die de Vlaamse publieke opinie diep beroerden. Eén hiervan was de ‘zaak Schoep’.

Op 19 oktober 1872 bood de boekbinder Jozef Schoep zich aan op het gemeentehuis van Sint-Jans-Molenbeek, de toen nog Vlaamse voorstad van Brussel, om er de geboorte van zijn zoon aan te geven. Hij legde zijn verklaringen af in het Nederlands. De ambtenaar van de burgerlijke stand stelde ze desalniettemin in het Frans op. Schoep, die Fransonkundig was, weigerde het document dat hij niet begreep, te ondertekenen en verliet onder protest het gemeentehuis.

Hij werd voor de rechtbank in Brussel gedaagd die hem veroordeelde tot een boete plus de gerechtskosten. Toen zijn zaak later in beroep voorkwam, en zijn advocaten in het Nederlands wilden pleiten, werd hen dat aanvankelijk verboden. Tenslotte werd toch toegestaan dat ze Nederlands zouden spreken, op voorwaarde dat de pleidooien door een beëdigde tolk zouden worden vertaald in het Frans. Toen de advocaten echter op hun beurt ten behoeve van hun Fransonkundige cliënt een vertaling eisten van het requisitoir van de advocaat-generaal werd hen dat botweg geweigerd. Er ontstond krachtig rumoer in de zaal en toen de zaal werd ontruimd, werd door het publiek de Vlaamse Leeuw aangeheven. Het Hof bekrachtigde het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg.

Schoep bracht zijn zaak tenslotte voor het Hof van Cassatie, waar zijn advocaten door de voorzitter het verbod opgelegd kregen om zich van een andere taal dan het Frans te bedienen. Jozef Schoep werd voor een derde keer veroordeeld. In heel Vlaanderen werd gereageerd met verontwaardiging en verbittering. Het zoontje van Schoep moest overigens wachten tot in 1882 (!) op een behoorlijke wettelijke geboorteakte. Zijn vader was toen reeds een jaar overleden.

De ‘zaak Schoep’ had, net zoals de ‘zaak Coucke en Goethals’ en de ‘zaak Karsman’, op een schrijnende manier aangetoond dat Vlamingen die gebruik wilden maken van de vrijheid van taal, ofwel om principiële redenen, ofwel omdat zij geen andere taal kenden dan de hunne, in België blootgesteld werden aan grove rechtsmiskenning. Deze ophefmakende zaken zorgden in Vlaanderen voor grote beroering, waardoor de Belgische staat zich uiteindelijk verplicht zag tot het aannemen van de eerste taalwetten. De eerste was die op het gebruik van het Nederlands in strafzaken en werd in 1873 gestemd.

Met dank aan de studiedienst van het Vlaams Belang