De Belgische Onzekerheid

Precies zoals het vreemdelingenvraagstuk, de constante inwijking en de zwakke wetgevingen inzake naturalisatie, een geheel vormen met het klassieke Vlaams-nationalisme zo is voor ons, de economie, de tewerkstelling en de mogelijkhied deel te nemen aan de welvaart, een even belangrijk element om mede op te nemen in de redeneringen omtrent de zelfstandigheid van Vlaanderen. Voeg er nog bij : de samenwerkings- en vriendschapsbanden die wij moeten opzoeken in de EU. Met andere woorden, het Vlaams-nationalisme is voor velen onder ons naast de emotionele symboliek zeker ook een kwestie van verantwoordelijkheid voor een leefbare staat en gelukkige burgers.
Ik hoop dat ik hier niemand mee voor het hoofd stoot, want er zijn dienaangaande in het recente verleden al genoeg overbodige tweespalten ontstaan, omtrent de definitie van het Vlaamsbewuste. Deze hierboven lijkt me minimaal, en in de politieke gang van zaken moeten wij meer dan ooit nadenken over wat er allemaal aan de hand is.
Onze horizont is breed maar de kernvraag is steeds : Is Vlaanderen hiermede gebaat ? En zo roeien we tegen de stroom in en overwinnen we koppige baren en witkoppen om langzaam in rustig vaarwater terecht te komen en goed voorbereid af te stevenen op de zelfstandigheid. Ook als we er nog ver af zijn, we zijn nog nooit zo dicht geweest !
De laatste tijd heb ik enkele diepgaande gesprekken gehad met mensen die niet gewonnen zijn voor het opdoeken van België en die uit een soort conservatieve reflex de zaken willen behouden zoals ze steeds geweest zijn. Ik denk dat de meerderheid van de Vlamingen zo nog denkt, ook als de onafhankelijkheidsdenkers intussen aangroeien.
Zoals men uit conservatisme België aanhangt, wil men ook niet geweten hebben van een ernstige aanpak van het vreemdelingenvraagstuk. Precies alsof er vrachtwagens zouden beladen worden met illegalen en kleine kindjes losgerukt van hun mooie exotische mama's. "Wij zijn een rijk land en wij kunnen dat aan" hoor je ettelijke keren zeggen. Wij moetene een oplossing zoeken voor wie hier is, desnoods terugsturen maar alleszins niet verder gaan met de ongebreidelde vestiging van vreemdelingen van wie een flink aantal absoluut niet bereid zijn zich aan te passen. Zelfs dat laatste mogen we bijna niet meer zeggen.
Het land B heeft nauwelijks reserves om de komende generaties te geven waar die normaliter recht op hebben, wegens gebrek aan afspraken met de syndicaten. Het Generatiepact zegt genoeg daaromtrent. Onze toekomstige ouderen, of ze nu traditioneel Belg zijn of nieuwe Belg, zullen het moeilijk hebben, ook al omdat hun loopbanen korter zijn, wat impliceert mindere afdrachten en vaak onderbrekingen die niet voldoende dekking bieden. De onvrede van de betrokkenen zal toenemen, er zullen uiteraard grote tekorten ontstaan en die kunnen enkel weggewerkt worden door grote bijpassingen van de staat. Zolang die dat aankan. En tenzij er plotseling een Ti-Ta-Tovenaar zou opstaan die over een verborgen Zilverfonds beschikt.
Hetzelfde scenario doet zich voor in de gezondheidszorg. Grote tekorten (die er nu al zijn) en vele bijpassingen, en gelijktijdige afbouw van verworvenheden.
Zullen het de vreemde mensen zijn, die naar hier gekomen zijn om economische redenen, die voldoende zullen presteren om de omvang van de broodnodige budgetten van de sociale zekerheid in evenwicht te houden ?
Er worden enorme risico's genomen naar de nabije en zeker de verre toekomst.
Aansluitend bij deze bedenkingen volgend artikel uit de Tijd :
Belgisch consumentenvertrouwen daalt voor derde maand op rij
De indicator van het Belgische consumentenvertrouwen komt voor augustus uit op -2. Dat is een lichte daling ten opzichte van juli, toen het cijfer -1 bedroeg. Een jaar geleden, in augustus 2006, kwam de indicator ook al uit op -2. Dat meldt de Nationale Bank van Belgie dinsdag in een persbericht.
(tijd) - De daling is vooral te wijten aan de fors verslechterde vooruitzichten ten aanzien van de algemene economische situatie in Belgie. Die deelcomponent zakte van 0 in juli naar -10 in augustus.
De vooruitzichten met betrekking tot het verloop van de werkloosheid zijn wel duidelijk verbeterd. De deelcomponent daalde van 14 naar 9. Een daling wijst hier op een gunstiger ontwikkeling.
Voor de derde opeenvolgende maand zijn de gezinnen iets minder optimistisch geworden over hun toekomstige financiele situatie. Die deelcomponent zakt van 3 naar 2. De vooruitzichten voor het spaarvermogen blijven ongewijzigd.
Peter De Groote peter.de.groote@tijd.be
15:39 - 21/08/2007
Copyright © Tijd.be












1 reactie op dit bericht
Laat het werk maar...
Ik kom juist terug van Zeebrugge, grote luxeautobussen en kleine komionetten allemaal met Poolse nummerplaten. Zijn dat de perenplukkers die naar en van de kust rijden? Het fruit hangt toch in Limburg.
Waarom onze steuntrekkers geen fruit laten plukken, door dat zij ook een papier met een B op hebben voelen zij zich niet aangesprokken om minderwaardig werk te doen