MAS (deel 2) - Miserie aan de Schelde

Uiteraard heb ik als derde generatie Antwerpenaar niets af te dingen op de gerechtvaardigde eisen van deze stad. Wij zijn mijn ganse leven samengebleven, A. en ik en zoiets schept meer dan een band. De schetterende, scherpe Antwerpse klanken, waar anderstaligen huilend gaan van lopen, zijn mijn dagelijkse poëzie, de Groenplaats is de voortuin van het huis waar Rubens zijn Helena beminde en de O.L.-Vrouwekathedraal (ook voor wie nooit een voet in de kerk zet) is nondedju zo schoon dat de paus overweegt om ze te verplaatsen naar Rome. Om te zwijgen over 't Scheld, de màchtige, pràchtige vloed ... ***
Maar ik kan onmogelijk àlles kritiekloos aanvaarden : deze stad verdient veel betere bestuurders, zeker dan diegene die we nu hebben. Een gewetenskwestie die bij velen van ons knaagt overal in Vlaanderen : onze gemeente, dorp of stad is iets anders dan de burgemeester en zijn bende die de plak zwaaien. Behalve voor wie in Dessel woont bij burgemeester Kris van Dijck van de NV-A, dàt is het paradijsje : wie in Dessel woont, is overal bij ; de anderen wachten buiten. (knipoog ?)
Als economisch hart van Vlaanderen (en daarbuiten) heeft Antwerpen heel wat opdrachten, lasten en lusten die buiten het normale bereik van een gemeente liggen. De haven met haar circa 70.000 arbeidsplaatsen, waar de chemische en petrochemische wereldnijverheden zich gevestigd hebben, de duizenden nevenbedrijven, transporteurs, rederijen, enz. vergen extra aandacht op het vlak van mobiliteit, leefbaarheid en milieu. De noden zijn groot, elke minister die hier op bezoek komt, is onder de indruk van de activiteiten en er worden kredieten vrijgemaakt. Alleen moet Antwerpen leren om zich, als het iets wil gedaan krijgen, wat charmant en dankbaar op te stellen ... en niet als een onbeschofte boertige bende de geldschieters de deur te wijzen. Ik heb het natuurlijk over het BAM-project, waarbij in een eerste fase ruim 12 miljard vrijgemaakt wordt en het nogal evident is, dat de leden van het Vlaamse Parlement inzage eisen en daar recht op hebben. Zeker in Visa-stad.
Welnu met het MAS gaat het niet dezelfde weg op, het dossier is financieel veel becheidener maar de achtergronden zijn weer typisch Antwerps, veel grootspraak en geen centen. "Ik heb deurst,betaalt eens een pintje veur mij".
Met zulk een affiche krijgt ge elke Antwerpenaar met een beetje historisch besef plat.
In 2004 werd het MAS geraamd op 53 miljoen €, wat vrij bescheiden is en het ergste laat vermoeden voor de eindafrekening. 18 miljoen zouden op tafel geflikkerd worden door de gulle stedevaderen die als ze niet toekomen discreet hun Visa bovenhalen en 35 miljoen komt uit de toverhoed van Spiritvriend Anciaux.
In 2005 werd 2,4 miljoen van de beloofde 35 vrijgemaakt, waarvan 1,7 vastgelegd. In het begin hoor je altijd ronde volle cijfers met oneindig vele nullen, als het op afdokken aankomt, rollen de koperen muntjes van na de komma over het bureau van de boekhouder. Ook typisch. In het Vlaams Palement bestaat slechts een gering enthousiasme om de resterende 33,3 miljoen vlot uit te betalen.
Wat de inbreng van de Royale Sinjoren betreft, dat loopt evenmin over een weg vol rozenblaadjes. De bedrijvensponsoring kent geen succes (steeds dezelfde firma's voor steeds gelijkaardige doelen, bedrijven zijn dat beu vooral omdat er nauwelijks sprake is van return), sponsoring van particulieren is zo mogelijk nog triester, want niet elke burger met centen wil zijn naam koppelen aan een initiatief dat een zoveelste uitgave lijkt van een lawaaiconcert in de oude stad. Het concept is onduidelijk en niemand zit er op te wachten. Het enige waar zekerheid over bestaat zou de verkoop zijn van het gebouw op de Suikerrui van het huidige Volkskundemuseum. 7 miljoen moet dit opbrengen, geen peulschil.
Wat in de loop der jaren op de achtergrond verdwenen is, zijn een aantal argumenten waarom deze armlastige stad met haar gigantische tekort, haar grote behoeftes, haar uitgesproken zwakke bestuursprofiel, haar respectloze behandeling van 35.000 illegalen en ontkenning van multiculturele problemen, het lef vandaan haalt een nieuwe luxemusem op te richten. Alsof Sheherazade aan het Willemdok klaarzit voor haar nachtverhaal van Ali Baba en de veertig rovers.
Los van de techniciteit om collecties te groeperen (volkskunde, specifiek ethnische objecten) dacht men ten tijde van Anthonis, de wonderschepen en verruimingskandidaat twee vliegen in een klap te vangen : Antwerpen, de multiculturele hoofdstad waar iedereen zich thuis voelt én tegelijk het Vlaams Blok/Belang een kopje kleiner maken door dit indrukwekkende project.
Of de weduwe van Dr Paul Jansens de Inca beeldjes, waar zoveel over te doen is geweest, naar het MAS zal verhuizen, valt nog te bezien ; het is alleszins iets om mee uit te pakken. Of de grote massa -om wie het toch te doen is- dit ook ook vindt, zal vlug blijken. Er zijn gelukkig nog wat oude hoofdjes van de koppensnellers, pygmeesperen, peniskokers en een negertje van de missiewerken dat met zijn kopje knikt als je er een cenje insteekt, om desnoods voor veel volk te zorgen.
Ray
PS : Enige tijd geleden schreef Bert Verhoye in het Nieuwsblad een column over ditzelfde probleem. Langs andere wegen komt Bert Verhoye en ik tot eenzelfde conclusie, ook als hij er niet gelukkig mee is.
Nog een PS aub ? Dank u : voor diegenen die soms verwijten dat wij de spreekbuis zijn van het VB, in deze zaak ken ik gewoonweg hun finale standpunt niet. Ik denk dat ze geworsteld hebben in de gemeenteraadsfractie met de vrees een etiket van xenofobie opgekleefd te krijgen, mochten ze tegenstemmen. Maar dat etiket hebben ze sowieso.
*** (drie asteriksen om nog iets te zeggen) : mochten er personen zijn die graag een extra-lovende beschijving zouden ontvangen van hun gemeente, dorp of stad, dat ze het laten weten. Mits een kleine vergoeding is dat zo gefikst. Uitsluitend over Vlaanderen. Over Sidi-Bel-Abbès en Oran valt veel te vertellen maar weinig goeds. Althans door mij.








1 reactie op dit bericht
MAS
Wel zou ik het scheepvaartmuseum van het Steen naar het Loodswezen overbrengen zodat al het maritieme erfgoed tesamen ligt.Met het Red Star Line museum op het Eilandje,misschien een nieuw Etnografisch Museum en de (oorspronkelijke) uitbreiding van het Museum van Schone Kunsten,zouden we al een ferme stap verder kunnen.
Zonder die glazen doos op de aloude Hanzestedenplaats waar ooit het Oosterhuis stond !