Verveeld ...
Kent u ook dat gevoel, alsof er een bol op uw maag ligt en ge doelloos van het een naar het ander snelt of slentert, aan iets begint en er mee ophoudt, eerst iets eten of eerst maar een kop koffie drinken, kortom, het lijkt of Guynokkio in hoogsteigen persoon bij u op bezoek zal komen, ge doet of het u niet kan schelen maar ge weet dat dit een absolute dieptepuntdag van uw leven zal zijn.
Zo voel ik me.
Dit onbestemde gevoel heeft te maken met Mathias Danneels van Le Standard, met Luc Rademaeker van de Frut en met mijn goede kennis Bart Debie. En met mijzelf.Wat u nu onder ogen krijgt is mijn zeventiende poging om te verwoorden wat er aan de hand is.
Mathias Danneels was gisteravond mijn toevallige gesprekspartner op de voorstelling van het nieuwe boek van Filip Dewinter "Zeggen wat u denkt". Voor dergelijke deftige bijeenkomsten laat ik mijn bokshandschoenen in de auto en mijn ouders zouden trots op me zijn, als ze me bezig zagen en hoorden : "Wat een keurige man is die rebel van ons geworden". Toen we het hadden over de neutrale informatieplicht en de duiding begon die Danneels plots te roepen tegen me, dat hij een correct journalist is die professioneel met iedereen goed opschiet en dat ik morgen nogal zou opkijken over het interview dat hij "gegund" had aan Filip Dewinter. De mensen om ons heen, keken mij aan alsof ik een ouwe flikker was die een onschuldig neutraal reporter wilde verleiden. Ik bespaar wederwoord en woord, want ik kan tenslotte schrijven wat ik wil. Enkel dit nog : ik ben zowel mondig àls hoffelijk en duidelijk. En Danneels heb ik gelaten voor wat hij mijns inziens is : een zak vol wind. Kwade wind. Ik was wel geschrokken van de haat in de stem van die hufter.
Vanmorgen krijg ik via 'tScheldt de mededeling die wij overnemen op de blog met de dienstnota van Luc Rademaeker van de Frut aan zijn pennenslaven. U hebt het gezien het fraaie proza met betrekking tot het overlijden van Guido Tastenhoye.
In feite lees je daar hetzelfde als die hufter van Le Standard mij in mijn oren stond te schreeuwen : "Wij zijn neutraal, godverdomme, wij hebben een beroepseer hoog te houden en wij haten het Vlaams Belang, man, wat hàten wij die partij ...".
En dan tot slot, Bart Debie : zijn proces is gisteren begonnen en na de eerste zitting en de tussenkomst van het Openbaar Ministerie lijkt het dat Bart een beul van Breendonk is.Men baseert zich op de verklaringen van de vermeende slachtoffers. Afwachten of deze bajesklanten de waarheid zeggen. Ik beweer niet dat Bart onschuldig is, maar een proces is meer dan de vordering van het OM. Als de kranten en de televisie echter hun registers openen dan hoor ik terug dat getier in mijn oren van die tamelijk onbeduidende journalist van gisteravond, die zelfs geen beschaafd en rustig gesprek aankon. Waarom ? En waar moet dit heen ?
Als de media samenwerken met het regime en hun positie gebruiken om de democratie in één richting te stuwen, wordt dit een dictatuur. Ik ben toch niet de enige die hier misselijk van word ?
Ray










5 reacties op dit bericht
een eerlijk proces!
als ik nu bij hem lees dat die turkenbende van 5 man, drie verschillende verklaringen aflegt over de grond van de zaak, dan weet ik het wel!
het wordt nu wel héél moeilijk voor de rechters om Bart De Bie te veroordelen!
ik wacht af en wens Bart veel moed en vooral een eerlijk proces!
smeerlapperij
Bart heeft ten volle mijn steun!
justitie
Echt objectieve justitie is zeldzaam.
De meeste rechters zijn politieke benoemingen en hangen van de politiek af voor hun bevorderingen.
Dat is erger.
Want het V.B. heeft geen deel in deze benoemingen.
Het beste voorbeeld is de repressie justitie.
Justice des rois de negres volgens de toenmalge minister van justitie en laters premier Pholien.
Denk aan de eerste plakprocessen tegen VU militanten.
Er is niet veel veranderd;
Als binnenkort het V.B. zal deelnemen aan de macht zal de toestand zeer snel veranderen.
En zal zelfs de kardinaal ons zegenen.
Marnix
Vlaamse smeerlappen
Het is altijd hetzelfde liedje : Vlaamse smeerlappen die arme Marokkanen overvallen, hun zuurverdiende centjes afpakken, oude Marokkaanse vrouwtjes overvallen ...
Ongeloofwaardig
Betreft Debie
Er wordt verteld dat die zeer goed ingeburgerde brave Marokkanen een bende amokmakers heeft weggejaagd en hun ijzeren staven - afgepakt? - bijhielden om ze aan de politie te geven als bewijsmateriaal.
Lees het zeer geloofwaardige verhaal uit (ben het vergeten waaruit ik het haalde -geen goesting om het terug op te zoeken 't is de Frut of de Schandaard)
De bal ging aan het rollen toen een Turkse familie klacht neerlegde omdat ze in het Antwerpse politiekantoor aan de Lange Nieuwstraat hardhandig waren aangepakt. ,,Ik kwam op 12 februari 2003 ’s avonds laat thuis en ik zie een groep mensen vernielingen aanbrengen aan auto’s met ijzeren staven’’, vertelt Bilen Uludogan, een van de Turkse slachtoffers. ,,Ik loop naar boven, bel de 101 en ren terug naar beneden, die gasten achterna om te vermijden dat ze ontsnappen. Het was offerfeest, mijn familie kwam net aangereden, zij rijden met de auto met me mee. De groep vernielers had zich al in tweeën gesplitst. Even verderop zie ik een groepje mannen, ik had de ijzeren staven bij als bewijsmateriaal. Het bleken politiemannen in burger. Zij dachten dat wij de daders waren, we worden geslagen, hardhandig aangepakt, daarna in de combi gestoken en naar het politiebureau gebracht.’’
En als ge dat niet gelooft, vertel ik u wel een ander verhaaltje