Naar de inhoud

Altijd in beweging met van alles en nog wat...

akke.beakke.be

Archief

Zondag 15 september 2013

turen

Een gedicht van Edward Koster 1861-1937

Ik kan uren zitten turen

Voor J. Reddingius.

Ik kan uren
Zitten turen

Naar het wiss'lend zilv're spel
Van de stippen,
Die er glippen

Over 't water bij de wel.

Ik kan uren
Zitten turen

Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes

In het boom-gekroonde bos.

Ik kan uren
Zitten turen

Naar het grillig twijggewoel,
Dat zich spiegelt
En zich wiegelt

In een zonnig-eff'ne poel.

Ik kan uren
Zitten turen

Naar der wolken hopge drom,
Statig zeilend,
Of verwijlend

Aan de helle hemeldom.

Ik kan uren
Zitten turen

Naar de vochte maneschim,
Mat vergloeiend,
Zacht vervloeiend,

Dalend, dalend naar de kim.

Grdichten

schrijver

Geschreven door Dora om 16:34 Reageer op dit bericht
Vrijdag 13 september 2013

Een gedicht van Jan Prins 1876-1948

Het dansende meisje

Alleen met de overschenen wemeling der golven,
met die langdeinende bewogenheid alleen,
onder de volte van het middaglicht bedolven,
en met de bodemloze ruimte over zich heen. -

met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst

Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven,
betast zij met de voet het pas ontblote strand,
de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven,
en de weerbarstigheid van het nog vochtig zand.

Dan, in de wijde zee der eenzaamheid gedoken, -
de zilte lucht haar als een koelte om het gezicht, -
aanvaardt zij het gebaar, dat in haar is ontloken,
en ze offert zich de wind, de hemel en het licht.

Zij danst, - en zij beweegt, van zonlicht overgoten,
zich telkens dieper in het ziedend water, dat
haar gretig in zijn wilde omvatting houdt gesloten,
haar om de lenden spoelt, haar om de borsten spat.

Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren,
staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid.
En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren,
is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid.

Verschijningen (1924)

schrijver

Geschreven door Dora om 16:34 Reageer op dit bericht
Donderdag 12 september 2013

herfst

Een gedicht van Hein Boeken 1861-1933

HERFST

Weer buitlen wij de donkre dagen binnen
Als winter alle licht verholen houdt,
Nu herfst haar wanden heft van louter goud,
Die schragen 't donkrend welfsel en de tinnen

Des tempels, waar z'haar nachtdienst gaat beginnen,
Waarop, daar elk de luchter brandend houdt,
Door duizend duizenden wordt neer-geschouwd,
Die sidderende tuigen van hun minnen.

Ter nacht lokt de Avond met haar gouden schijnen,
Ten winter Herfst met gouden kleuren-pracht.

Elk doet voor ons haar zwart een tempel schijnen,
Waarin een godheid onze aanbidding wacht.

Zó, tintend 't Voor en 't Na met wondre verven,
Wijdt Tijd geheimnisvol 't ons naadrend sterven.

schrijver

Geschreven door Dora om 21:03 Reageer op dit bericht
Woensdag 11 september 2013

school

Een gedicht van Helene Swarth 1859-1941

Op school

Eentonig bromt de stem der lerares.
Het woelig meisje wendt zich om en gluurt
naar gindse tuin, waar 't bieke honig puurt
en zomerzonne blinkt op bloem en bes.

Op de enge schoolbank zwiert de blonde tres.
Hoe vaak heeft niet haar blik zich blind getuurd
naar 't strookje blauw - de hof is hoog ommuurd -!
- ‘Die blijde vogels! hen kwelt boek noch les!’

Daar klinkt haar naam: ‘Aan 't cijferbord!’ Zij richt
zich op en wankelt, blozend en verward.
Heen is de droom! haar wekt verzuimde plicht.

Hoe, duizlig van getallen, wit op zwart,
zij onder 't wicht van al die blikken zwicht,
door 't giechlend koor der meisjes moegesard.

schrijver

Geschreven door Dora om 10:22 Reageer op dit bericht
Maandag 9 september 2013

epicureus

Een gedicht van Albert Verwey 1865-1936

Mephistopheles Epicureus

Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: -
Hij eet van 't leven al wat lekkers smaakt,
En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt
Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt.

Hij zoekt in dronkenschap een droom, die vliedt,
In 't leven, - tot hij, moede en koud, ontwaakt,
Naakt en gebroken: op zijn lippen smaakt
Des levens droesem bitter als verdriet.

En dan noemt hij de wijn, die vreugde geeft -
Zijn passie - zonde, en nuchterzijn zijn deugd,
Daar hij zich dwaas dronk in een mooie droom,

En in het leven schijn zocht, die niet leeft.
Hij vleit zich met de erinn'ring zijner vreugd,
Maar durft geen appel proeven zonder schroom.

Pershepone en andere gedichten (1885)

schrijver

Geschreven door Dora om 12:55 Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 september 2013

winde

Een gedicht van Karel van de Woestijne 1878-1929

Gij was aan mij gelijk de winde…

Gij was aan mij gelijk de winde
die wentelt om een koren-aar;
dra zal ik aan mijn wang bevinden
de zoete streling van uw haar.

Dra zult gij ‘t glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm’rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast ‘t wegen rijpen van het graan.

o, ‘k Ben geen sterke; moe-gedragen,
verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
maar ‘t is mij waar ‘k uw wasdom schrage,
of blijde een échte steun me omwast.

Zo reikt de liefde, o mijn beminde,
verrijkt me uw liefde in vreze en vaar,
- gelijk een geur’ ge wentel-winde
die sterkt en loont haar koren-aar.

schrijver

Geschreven door Dora om 19:43 Reageer op dit bericht
Vrijdag 6 september 2013

franse wijn

Een gedicht van Jan van Nijlen 1884-1965

Franse wijn

"Dégustation de vins français"
Dat is het enige wat ik ken
In deze streek van mist en regen
Waar ik gevestigd ben,
Dat nog wat zon zet in de hemel
En blijdschap in een dor gemoed,
Want waar het leven onbeleefd is
Zijn Franse wijnen dubbel zoet

schrijver

Geschreven door Dora om 16:04 Reageer op dit bericht
Donderdag 5 september 2013

hoger

Een gedicht van Johan van 't Lindenhout 1893-1916

Soms waan ik, dat mijn leven hoger gaat

Soms waan ik, dat mijn leven hoger gaat
Dan ’t vlak bestaan van wie er rond mij zijn,
En dat ik sta in voller, schoner schijn
Van levenslicht dan wie er naast mij staat.

Soms waan ik, dat ik groter levensdaad
Volvoeren zal, en dat langs hoger lijn
Mijn leven loopt, dat met véél rijker maat
Ik ’t leven meet dan andrer maten zijn.

Maar als ik dan diep in je ogen vind
De eindeloze liefde, die er leeft,
Als ik gevoel, hoezeer jij mij bemint:

Dan word ik klein, en ’t hoofd, trots opgericht,
Zakt neer, - mijn hand, die jouwe vastnam, beeft:
Kussend je mond, sluit ik mijn ogen dicht.

Nagelaten verzen (1918)

schrijver

Geschreven door Dora om 13:10 Reageer op dit bericht
Woensdag 4 september 2013

familiedag

Een gedicht van Willem de Merode 1887-1939

Familiedag

Van heinde en verre komt de sippe saâm,                                                                    
Een dag per jaar, om met elkander te eten,
En op te rakelen wat werd vergeten:
Der vaadren veten en hun eigen faam.

Zij smullen lang van 't hartig nagerecht
En lasteren met argloos om zich schouwen.
Bij veel betuigingen van vol vertrouwen
Wordt ieder op zijn beurt verklaard voor slecht.

In de gemeente geur van eau de cologne,
Achter de zware rook van baaitabak,
Tast men naar 't oude zeer en 't nieuwe zwak,
En onvoorziens voelt men zichzelf geschonden.

Dan schrikt misschien uit heur gezelligheid
Van geestlijk keuren bij geestrijke dranken
Een vrouw, en zegt kordaat: we moesten danken!
En zoekt al naar een kwartje voor de meid.

Tussen ploeg en sikkel (1936)

schrijver

Geschreven door Dora om 13:04 Reageer op dit bericht
Maandag 2 september 2013

dichter

Een gedicht van Nicolaas Beets 1814-1903

In het bos

Dichter:

Hef aan, hef aan toch, nachtegaal!
Indien ik door dees bossen dwaal,
Is 't om uw lieve stem te horen!
Laat duif en koekoek niet aan 't woord;
Voor die hier gaat en u niet hoort,
Zijn schrede en tijd verloren.
 
Nachtegaal:

Gij dwaas! 't is niet voor uw vermaak,
Dat ik mijn zoete zangen slaak,
Ofschoon 't uw eigenwaan zo schijne!
Mijn enig lied is 't lied der min;
Gij zingt het voor uw hartvriendin;
En als Ik zing, is 't voor de mijne.

Gedichten deel 4 (1905)

schrijver

Geschreven door Dora om 12:58 Reageer op dit bericht

Meer van Altijd in beweging met van alles en nog wat...

↑ Terug naar de berichten