Naar de inhoud

Altijd in beweging met van alles en nog wat...

akke.beakke.be

Archief

ziekte

Een gedicht van Karel van de Woestijne

Ziekte, oude troosteres

- Ziekte, oude Troosteres, wier woorden wégen...

- ‘O Gij, mijn zoon, die duldig leven mag
van 't glooiënd denken aan een verre liefde-lach:
ik zie hoe in uw oog dromen als zwanen zegen.’

- Ja, ik ben goéd. Maar 'k wilde vrédig zijn...

- ‘Mijn leéuwrik! Gij, die door de nachten heen-gedrongen,
de vreugd van de enig-eeuw'ge zonne hebt gezongen,
draagt ge de rúst niet meer van de een'ge zonneschijn?’

- Maar ik ben moé: 'k wou in uw woorden slápen...

- ‘Mijn lome bloem in avond-water; o mijn kind;...
ik zal u sussen; gij zult rusten; gij zúlt slapen,
gij, die de Liefde draagt die niemand heeft bemind.’

Uit de bundel: Verzen eener ziekte (Het Vaderhuis 1903)

Geschreven door Dora om 11:15 Reageer op dit bericht

klokkenklank

Een gedicht van Arnold Sauwen 1920

KLOKKENKLANK

'k Zit zo vaak in 't avondgrauwen
over 't veld naar u te schouwen,
waar ge nog in gouden schijn
ligt te scheemren, dorpje mijn!

Boven uwe rode daken
zie 'k uw hoge toren waken,
die de schaduw van zijn kruis
afwerpt op mijn vaderhuis.

'k Hoor van ver uw klokken galmen,
feestlijk soms als vreugdepsalmen
en soms klagend, naar en droef,
als toen men mijn kind begroef.

Klokken, over weide en akker
luidt ge mijne jonkheid wakker,
luidt ge in klanken, droef van zin,
mij uw stille weemoed in.

Wen uw bronzen stemmen, klokken,
't landvolk naar zijn haardsteê lokken,
is 't als riepen zij mij mee
naar mijn dorp, in de avondvreê.

Moeder wachtte eens op de drempel
daar van 't huis, haar liefdetempel...
Wie heet mij nog wellekom,
vader, in dat heiligdom?

'k Ben als een die, 't land ontweken,
weerkeert ongekend ter streke en
vóór geen vriendenhuis of hut
't stof van zijne voeten schudt.

Liefde, vriendschap... zij verdorden...
Dorp, ik ben u vreemd geworden;
maar uw verre klokkenklank
roert me diep, mijn leven lang.

Uit de bundel: Uren van eenzaamheid, L. Opdebeek, Antwerpen

Geschreven door Dora om 10:38 Reageer op dit bericht

memoriam

Een gedicht van Willem de Merode 1887-1939

In memoriam

Er is een schaduwspel van twijgen
en knoppen over 't zonnig grind,
en bloemengeur en licht en wind
verzaligen het grote zwijgen.

Het is zo stil, dat het bewegen
van 't licht wordt of een ver geruis
van vleugelen ging door het huis
en of zich engelen om u negen.

Het is zo stil en wit dit rusten.
Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig licht en grondloos diep.
De tijd valt lang voor hen die waken.
Maar God zal samen wakker maken,
die Hij gescheiden tot zich riep.

Uit de bundel: Verzamelde gedichten I (1931)

Geschreven door Dora om 12:36 1 reactie Reageer op dit bericht

man

Een gedicht van Albert Verwey 1856-1936

Van de wilde man

't Was of in visioen ik zag
Een wonder dat ik u nu mag
Vertellen, zodat gij 't zult verstaan.
Mij docht ik was uit spelen gegaan
Met mijn gezellen in een woud,
Toen ik zag komen uit het hout
Een jonkvrouw, zonder honden,
Die bracht gevangen en gebonden
Een wilde Man.
Daar ik haar kende sprak ik haar an
En vroeg wat zij met hem woude.
Ik zei dat ze hem niet houden zoude,
Dat zij bedrogen uit zou komen:
Hij was te wild, wie had ooit vernomen
Dat zulk een zich temmen liet door een vrouw.
Zij lachte zacht, zij zei: ik hou
Van deze juist als ik hem vond;
Ik zocht hem lang; dat ik hem bond
Was zeker wel het grootste wonder.
Wat baat het of gij u verwonder;
Ik houd van deze: wild of tam;
Voor u een leeuw, voor mij een lam.
Zij schreden heen en ik stond stom.
Toen keerde ik peinzend wederom,
Te zien waar mijn gezellen waren,
Als eensklaps door de schuddende blaren
Klonk met een zware en blijde stem -
En ik wist, dat was een lied van hem,
Van de wilde Man die aan haar hand
Meeliep in zijn lichte band:-
'Ik was wild, ik ben gebonden,
Dat heeft mij een meisje gedaan,
Met de band van haar Minne omwonden.
Ik was wild, ik ben gebonden,
Ik vlucht niet ofschoon ik het konde,
Ik wil wie mij won niet ontgaan.
Ik was wild, ik ben gebonden,
Met de band van haar Minne omwonden...'
Toen wachtte ik weer, en dacht: geen koorden
Binden zo stijf als zachte woorden,
Gesproken door een schone mond:
Zij komen het hart uit, snoeren zich rond
Het hart van hem die ze raken:
Zij kunnen leeuwen tot lamm'ren maken.

Uit de bundel: Van mens tot mens (1909)

 

Geschreven door Dora om 22:53 Reageer op dit bericht

adempauze

Een hartenkreet van Christine Wauters

Adempauze

Je geneeest
Je verkwikt
Je beurt op
Je brengt alles in balans
Je lost problemen op
Je geeft liefde kansen
Je brengt vrede
Je geeft me tijd
Je ontplooit me
Je bent mijn ' alles '
Je bent mijn levensadem

Jouw naam?  Rust

 

                                                                                   Klik hier voor meer gratis plaatjes

Geschreven door Dora om 22:36 Reageer op dit bericht

nog even

Klik hier voor meer gratis plaatjes

Een gedicht van Els Keldermans

Wedstrijd mettertijd

Goal…….
Ik snap er geen bal van
Een big bang …
Hoorngeschal
Welk net…..
Alle ogen gericht
Die bal verlicht
Oranje
Een wave
Het doel
Voor paal
Één lijn
We gaan allemaal….
Kaatst het
Heen en weer
En we hebben het …..einde
Fantastische tijd
Geen bal verricht
Want die ….
Je kent het vast, het einde
Stom rennen achter de feiten aan
Voor een wedstrijd mettertijd
Komt aan het einde van geen tijd, het doel in zich
Commentaar, gegevens zonder uitzicht
De wedstrijd voorafje,
De belevenis is
Net 123… ietsjes overdreven
Afgetrapt, doortrapt….. mis……
De essentie van dit ingekopt voetbal verhaal is
Gewist………

Ps.
Sorry , de wed…de strijd bergaf
Verrekte nul-nul ,vol flauwekul is de ultieme straf

Voetbal is net zoiets als de politiek het is een groot theater...de goede hebben na afloop een kater!

 

Geschreven door Dora om 12:05 Reageer op dit bericht

hartenkreet

Een hartenkreet van An Terlouw

Eigen schuld- Dikke bult

De overgang van Gulden naar Euro
zou niets betekenen,
Hoe komt het dan dat alle mensen
zich suf zitten te rekenen?

Het zou niemand windeieren leggen,
maar 'k moet toch eerlijk zeggen
dat de overgang van de gulden naar de euro
mensen zonder geld zitten
op de raarste momenten

dat sinds onze duppies weg zijn,
de pap niet meer is voorzien van krenten
die zijn er al uitgehaald,
door de krentenweger
en de voorraadkast,
wordt allengs leger en leger.

Net als mijn bankrekening die
meer rood nijgt dan groen
En dan zeggen ze dat die overgang
er niks mee heeft van doen?
Nou me zolen, echt wel
Nog niet eerder was ’t
einde van de maand zo snel

Of ik roekeloos ben, nee dat denk ik niet
Maar ik vind dat de Euro zwarte piet
Niet bij de burger mag worden neergelegen
evenmin mag worden doodgezwegen

Dat een Gulden 100 centen was
en een Euro ruim 220.
En dat scheelt een stuk,
dat scheelt een jas,
dat scheelt op zijn minst
een volle voorraadkast.

Maar de overgang van de
Gulden naar de Euro
had en heeft niks te betekenen
En toch zit ik me elke maand,
vierkante ogen te rekenen

Maar: dat komt niet door de Euro,
ben je mal




                                                                                                                Klik hier voor meer gratis plaatjes

Geschreven door Dora om 11:28 Reageer op dit bericht

hartenkreet

Een hartenkreet over geld schrijver MitcHell

geld maakt je, maar maakt ook stuk

geld
veel meer
alles willen hebben
niks is genoeg

nooit genoeg hebben
zonder geld ben je nergens
van geld koop je alles
wie arm is staat alleen

leven kost geld
en maakt kapot
geld maakt bedrog
het verandert je

van binnen en van buiten
wie geld heeft, heeft macht,
maar voelt zich ook alleen
verlangen naar normaal leven

Klik hier voor meer gratis plaatjes

Geschreven door Dora om 11:24 Reageer op dit bericht

wedstrijd

Koning voetbal...

Klik hier voor meer gratis plaatjes

Een hartenkreet geschreven door Els Keldermans

Wedstrijd mettertijd

Goal…….
Ik snap er geen bal van
Een big bang …
Hoorngeschal
Welk net…..
Alle ogen gericht
Die bal verlicht
Oranje
Een wave
Het doel
Voor paal
Één lijn
We gaan allemaal….
Kaatst het
Heen en weer
En we hebben het …..einde
Fantastische tijd
Geen bal verricht
Want die ….
Je kent het vast, het einde
Stom rennen achter de feiten aan
Voor een wedstrijd mettertijd
Komt aan het einde van geen tijd, het doel in zich
Commentaar, gegevens zonder uitzicht
De wedstrijd voorafje,
De belevenis is
Net 123… ietsjes overdreven
Afgetrapt, doortrapt….. mis……
De essentie van dit ingekopt voetbal verhaal is
Gewist………

Ps.
Sorry , de wed…de strijd bergaf
Verrekte nul-nul ,vol flauwekul is de ultieme straf

Geschreven door Dora om 11:53 Reageer op dit bericht

de herberg

Een gedicht van Arnold Sauwen

DE HERBERG

Herbergzaam huis, dat wel een eeuw daar ligt
de landweg langs die leidt naar verre steden,
hoe velen hebt ge, als tot een gastvrij sticht,
uw uitgesleten dorpel op zien treden.

Wie moe zijn stap de avond tegenricht
en loomheid zwaar voelt wegen in zijn schreden,
groet blijder hart van wijd uw lampelicht,
waar zoete nachtrust wacht zijn matte leden.

Wel hem die eens, langs zijne levensbaan,
het huis van zijn verlangen in mag gaan,
waar teedre zorgen zijne komst verbeiden;

waar, als waardin, ten drempel Liefde wacht,
het welkom spreekt bij dis en haard en zacht
haar blanke handen 't warme bedde spreiden.

Uit de bundel: Uren van eenzaamheid, L. Opdebeek, Antwerpen (1920

Geschreven door Dora om 12:08 Reageer op dit bericht

Meer van Altijd in beweging met van alles en nog wat...

↑ Terug naar de berichten