Waarom topkok Sergio Herman niet tevreden kan zijn met 20 op 20
'Perfectie bestaat niet'
Kan je zo goed koken dat een gerenommeerde restaurantgids je 20 op 20 moet geven? 'Sergio Herman is er zelf niet blij mee', zegt culinair recensent Marc Declercq. Want wat is nog de volgende uitdaging? 'Voor een perfectionist is 20 op 20 de absolute gruwel', zegt psychologe Liesbet Boone van de Universiteit Gent.
20 op 20, dat staat er op het rapport van Sergio Herman en zijn restaurant Oud Sluis in de Nederlandse GaultMillaugids. Perfect, onklopbaar, culinaire geschiedenis, beter kan niet. Topkok Peter Goossens van restaurant Hof van Cleve in Kruishoutem krijgt in de Belgische uitgave van GaultMillau 'maar' 19,5 op 20. GaultMillau België zegt zelf dat ze met opzet nooit de maximumscore geven. En daar zijn goede redenen voor.
'Culinaire perfectie bestaat niet', oordeelt recensent Marc Declercq. 'Sergio Herman is zelf heel ontevreden met zijn score. Hij voelt zich verlegen door die 20 op 20, want hij weet zelf dat perfectie niet bestaat en dat hij altijd nog kan bijleren. Een score van 19,5 zou veel beter geweest zijn, want dan heb je nog een foutenmarge.'
Dat neemt natuurlijk niet weg dat Oud Sluis, gelegen in het Zeeuws-Vlaamse Sluis, wel degelijk een zéér goed restaurant is. 'Ik ben er vorige week nog geweest', zegt Declercq. 'En effectief: Sergio Herman kookt momenteel op een fantastisch niveau. Het was perfect, ja. (lacht) Het is perfect mogelijk om het perfecte gerecht of de perfecte maaltijd te maken, maar ben je daarom ook de perfecte kok? Smaken verschillen en andere mensen geven misschien de voorkeur aan andere nuances.'
Als de perfecte maaltijd bestaat, is dat misschien wat de proevers van GaultMillau voorgeschoteld kregen. 'Het geheim van het perfecte gerecht is het evenwicht', legt Declercq uit. 'Er moet iets zachts in zitten en iets krokants, iets moet een beetje zout smaken en iets anders een beetje bitter of zuur. Een tikje zoet mag ook, maar zeker niet te veel. Die balans is belangrijk, maar een gerecht moet natuurlijk ook verrassen.'
Maar een perfect gerecht maakt natuurlijk nog niet de perfecte kok. 'Het is een beetje gek om hem die score te geven, want het legt hem veel druk op de schouders', zegt Declercq. 'Sergio Herman heeft nog groeimarge. Hij is een paar jaar lang niet gestegen, maar nu heeft hij weer ruimte voor creativiteit en zit ook op privégebied alles weer goed.'
De 20 op 20 is dan misschien een ongelofelijke erkenning, een goede zaak is het dus zeker niet. Dat denkt ook psychologe Liesbet Boone, die aan de Universiteit Gent onderzoek pleegt naar perfectionisme. 'Je hebt twee vormen van perfectionisme', legt ze uit. 'De ene perfectionist legt zichzelf gewoon hoge normen op, de andere voelt zich ook persoonlijk mislukt als hij die normen niet haalt. Als je het label perfect krijgt opgeplakt, kom je terecht in een zeer kwetsbare positie en verval je eerder in die tweede categorie.'
Zeker voor Sergio Herman is dat gevaarlijk, want 'koks en topsporters zijn van zichzelf al zo ingesteld', zegt Boone. 'Ze willen goed genoeg niet aanvaarden. Een score van 20 op 20 is de absolute gruwel voor een perfectionist, want ze vinden zelf altijd dat het niét goed genoeg is. Na zo'n score kunnen ze alleen nog stabiel blijven of falen.'
Want waar is nu nog de wil om te verbeteren? 'Sergio Herman is vermoedelijk aan een koksopleiding begonnen omdat hij graag kookt', zegt Boone. 'Maar na een tijd is dat niet meer genoeg als motivatie en zoek je andere uitdagingen. Een Michelinster of een score in de GaultMillau, bijvoorbeeld. Maar als je daar het maximum haalt, wordt het moeilijk om jezelf nog te motiveren.'
Blijft de vraag of perfectie bestaat. 'Daar kan je uren over discussiëren. Maar in de ogen van een perfectionist bestaat perfectie alvast niet.'
Koen Baumers
bron; nieuwsblad.be