Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
seniorennet.beseniorennet.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Loopgraven

Loopgraven-haiku



images?q=tbn:ANd9GcSz61s2vYW3yZMjnxTAUkKVxmaAfmvkRXbgRpp8KDumzbHGykF9EGonC6fs



Loopgraven waar bloed
de aarde kleurt tot modder,
smorend elke hoop.



Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Design lover12 november 2011 om 01:03

Prettig weekend

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Allerzielen

Tom%20Pearce%20HPIM0365.jpg




Bloemen op graniet
Allerzielen



Bloemen op graniet
verkerfd vol oude namen
zinvol in geesten die nog leven,
in lijven die bloemen kunnen kopen;


Bloemen op graniet
gepoetst met de reclame
van het flikkerscherm die avond
dat je vergat de dode te bezoeken


Bloemen op arduin,
verflenst en droog vergeten
door de laatste lieve getrouwe,
rustend onder bloemen op graniet.


1/11/2011

Geschreven door Frankie om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

de deur



images?q=tbn:ANd9GcTUIov4W6UAB4m3C0j7h9fH5h_GsRAAWDBkHt_Esi_nMRA5IRoWobSkZg




De deur




Een meisje met een kaars klopt op de deur,
haar broertje met het masker wacht naast haar,
het monstermasker kijkt hen aan:
zowel het skelet
als de zombie,
in de straat verderop spoken
hun makkers rond met pompoenen,
maar het meisje met de kaars is bedroefd
want niemand doet de deur voor haar open.

Aan de andere kant van de deur in het donker
hoort iemand het kloppen op de deur,
ziet iemand het flikkeren
van de kaars,
van de vlammen
in de pompoenvormige grimassen
(maar de vrouw doet de deur niet open)
maar de moeder staart naar het witte laken
naar de gesloten ogen
van haar kind.


En ze is bedroefd






Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Gods living


images?q=tbn:ANd9GcRt1FS2KJXR_aI3POJ6XjhmhGhydwEG5o0zZC01o9fomwX1LHoS4dmI7lZC

voor Steve Hawkings, wetenschapper


De living van God


Gretig luisteren zo vele ogen
naar de stem van de pc,
de aula van de kerk van 't weten,
(schaap, zo mak zonder bezorgde herder)
dijt niet open als een heelal
overvol met would-be sterren,
die bidden tot de grijze massa,
ver afwezig zowel als in het eigen hoofd.
Toch kwijnt die god zodra
de ogen van de lamme niet meer sturen
wat er uit de speakers knalt.
Onze krukken kunnen evenmin
verhinderen dat zelfs onze eigen rolstoel
werkloos op de schroothoop landt.
O Heer, gun ze het genoegen
uw living te verkleinen
zodat hun kosmos groeien kan.
Want nooit komt de tijd dat het heelal
behalve in Gods ogen
niet verwaarloosbaar van grootte is


26/10/2011

Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten