Als je mijn graf bezoekt 2.0
Visite
Kom zit neer op de steen met de foto.
Welaan dan, en treur om het gras
onder je voeten op weg naar mijn rustplaats,
waar ik op je wacht en bij je ben.
Ga niet verder en kijk naar hier,
of naar ginds waar de zon nog peilt
naar een wezen met tijd, voor wie
niets meer in de weg kan lopen.
Want wie je ook ziet, die niet meer is,
in de ruimte en tijd van je leven,
bij hem of haar vind je mij terug,
of niemand en iedereen samen.
Treur om het gras en de dode mier,
geplet in de haast van je passen
want zij hebben geen tijd of plaats
om ons leven te integreren.
Wacht niet, want je hebt geen tijd,
of plaats bij mij nog te verliezen.
Alleen je richting telt nu nog
na die steen om op te zitten.
Bekommer je niet om hoeveel dagen
je mijn schaduw niet kunt zijn,
maar wel hoe al je zwaarste vragen
nutteloos en ijl vervagen .
27/10/2008
3 reacties op dit bericht
Mooi geschreven Frankie
Een groet en een handdruk
een lieve lach en een zoen.
Het is me weer gelukt
dit even te kunnen doen
wens jullie een fijne dag
Lieve groetjes Roosje
Goedenavond Frankie
Jij kan echt wel heel mooi schrijven hoor
Bedankt voor jou bezoekje aan mijn blog.
Vele lieve en warme groetjes van mij,
Monique.
Zondagse sneeuwzoenen!