Weer die twijfels, alhoewel! 2.0

Writer's block

De woorden komen tergend traag
vertellen wat vandaag de boodschap is.
Ik hoor ze bijna allemaal even graag
als de emotie maar de moeite is.

Ze brengen mijn geest ver weg van jou,
terwijl je nabijheid nog goed voelbaar is.
Je hart klopt binnenin die ene vrouw
wier liefde ik voor niets ter wereld mis.

Je warmte brengt mij weer terug
naar de tijd die we samen hebben,
je krijgt mijn aandacht met een kuch
en laat de woorden verder ebben...





23/3/2009

Onze nieuwe krokus

De jeugd danst juichend naar de mei
op een nieuwe muziek van klanken,
die zingt van leven en van danken,
want vandaag wordt de wereld vrij!

Jongens en meisjes schateren blijheid
over zonnig groen bloeiende dalen
een lach in honderdduizend talen,
die sprankelt in het uur der vrijheid.

Wat oud is, sterft of wordt weer jonger.
Men gooit de doden in de zeeën.
Er is een einde aan de weeën
die stierven door de vrijheidshonger.

Ik leek eens oud, ja, net als jij,
maar er zit een krokus in je haar.
Die is er wel reeds 't hele jaar,
maar nu is ook je krokus vrij.

Laten we rennen door de weiden
en spreken over een helrood licht.
Ons gesprek wordt een nieuw gedicht
over ons beider nieuwe tijden.

21/3/2009

Het lentemeisje

(of ballade nummer negenentwintig)



Vaarwel jeugd,
je was soms zo onschuldig.
Vaarwel jeugd,
je was vaak ongeduldig.

Ik hield zo van je groene gedachten,
en ik verafschuwde telkens weer
al die mensen met hun dode klachten
en de mijne soms heel wat meer.

Vaarwel deugd,
je scheen soms zo afwezig.
Vaarwel vreugd,
je  was vaak zo aanwezig.

Ik voel me worden als een bureaucraat
en mijn mond verstijft zich in een grijns.
Mijn hart veracht u om uw haat,
laat me toch zeggen wat ik peins.

Vaarwel kind,
ik heb je eens bemind.
Vaarwel kind
voor ik je eens verslind.

Want als kind word je niet gewaar
dat alles rond je schijn en valsheid is.
Zelfs je ouders zijn een gevaar
dat niet alleen doofheid is.

Vaarwel pa,
ik ben niet wat je wilde.
Vaarwel ma,
was ik het die je wilde?

Zoals ik hebben zij eens gestreden
voor het vullen van een leemte,
maar ook zij hebben geleden,
want elke vriend is slechts een vreemde.

Welkom hoop,
voor jou wil'k wel eens vechten.
Welkom hoop,
immers niets kan nog verslechten.

Jij ziet alles jong en toch zo oud,
en blijft steeds draaien naar de wind.
Jij zingt en danst terwijl je rouwt,
dan word ik toch maar weer een kind.

Vaarwel probleem,
je scheen me toch zo zwaar.
Welkom probleem,
nu ik blijf bij haar!

20/3/2009

Speciaal voor jou !



Je lijnen zijn zilver, zo broos,
en je woorden groeien hoger,
als een spaarzame strijd
van een krokus in het onkruid.

Je hebt kristal in je handen
en je ogen deinen vol golven
die bruisen in mijn armen
als de zon op je zijde.

De diepte van je haren
zaait onrust in mijn heupen.

Je muziek regent
een boog van vreugde,
en nog groen schittert de statige veer
omhoog.




19/3/2009

Ongeval


Om ze te beletten op te drogen
spijkerde ik de tranen in mijn ogen,
en wiste de sporen van mijn handen,
zodat alles uiterst stil zou worden.

Er was alleen de fabriek geweest
waar ze de kaas hadden verwoest
omdat de lonen te laag waren
en de directeurs te hoog met vakantie.

Ik kon niet zien of het stremsel was,
alleen prikte het op de tong als je dronk
en had geen mens nog zin in staken,
alsof zijn schaduw dan zou bevriezen.

De foto's op de muur waren overhit
en ik raapte de scherven zon vannacht bijeen,
zoals een voetbal die een vaas vernielde
en dan stomweg zijn grote schuld ontkent.

18/3/2009

Verdoving




Je legt je hand op je rode jas,
nog blank van de school en het krijt;
reeds trilt een schaduw in je oog
nog troebel in zon en regenweer.

Hoe komt het dat je weer fluistert,
wanneer ik verwacht dat je gaat schreien?
Misschien is het de lente in je borst
of de herfst van je blote voeten.

Je weet hoe ik denk over je korte hals
bevallig onder neergestaalde haren,
en zo verzoek je me met medelij
om je weg te voeren naar de zevende wereld
ver van hier, in die verzonken stad
waar onze vissen samen zullen zwemmen.




17/03/2009

Doodstocht




Het was een dag tussen gisteren en vandaag
toen ik je zei: 'O schat, ik mag je graag!'
Je was niet het meisje van de vorige week.
(dat zei je toen je naar mijn boeken keek)
Die dingen had je mij verkocht een dag
toen ik je niet gezegd had: 'Ja schat, je mag.'
De prijs was nogal hoog: een kus of vijf
op elke groene plek van het witte lijf.

Gelukkig was er een andere jonge maagd
die me zei: 'Jongen, je weet wat je verjaagt.'
Ik vroeg: 'Wat?' en ze zei: 'Je buik en je haar!'
'Mijn bankrekening is die van vorig jaar!'
'Er zit wartaal tussen mijn tanden', zei ze.
Ja, met haar wil ik naar Moskou reizen!
Weg met de ogen die me zien, handen die richten!

Ik val neer bij de sporen voorbij de lichten.

Het was een vraag waarop men JA gewoon is,
maar nu besef ik wat niet mijn loon is.
Bloedend lacht de wissel al mijn muren droog
en sluipt naar mijn voeten waar ik je mee beloog.

Je tranen zullen verdampen, schat, op een zomerdag,
zoals bij een hond die te laat zijn meester zag.






16/3/2009

Reis.



Hoe lees je een boek eens anders,
en hoe draai je je hoofd
drie maal zonder muziek?

Waarom is een wiel zo moeilijk
en draait de zon naar het oosten,
wanneer je droomt,
en alles aan het vergeten bent
over winter en stof en gisteren...

Een dageraad.


Er zit gras aan mijn venster
wanneer ik de la opentrek.

Mijn tuin speelt herfst vanavond
waar de buurvrouw babbelt.
De bloem van de krokus ruikt
naar een hemd op de kast.

Er hollen vlinders naar de hemel
en dan is er een weerbericht.

Er speelt een baby in het stro:
de horizon kleedt zich zwart.

Verdrinking.


Spreek morgen over Parijs
wanneer je wandelt door de mist.

Dans eens de wildste polka
wanneer je alleen bent dan.

Dan luister je naar de branding
in de zon van Bretagne.

Verbeeld je je schoenen in het zand
en het bloedende schuim.
slik je pil en glimlach.

De golven hebben het kind.

Staar naar je eigen naakte benen
terwijl de zee het hart vult.

Spreek me morgen over een huilen
zo vreemd aan de horizon.

12/3/2009

Een tornado

Een zwarte rook boven je schouders
vertelt me over Lida's ouders
en de tranen van de walvis
verijzend in je stenen snoer.

Er hangt vuur aan je borsten
en water aan je knieën.
Ga je wassen bij de meeuwen
en ga smullen met de leeuwen:
toch zijn de rijmen van je buik
verwoest in een oogwenk.

11/3/2009

In de kooi.





De nacht is bruin,
ik heb kou:
je leeft weg...

Wat is oud worden,
wat jong geweest zijn,
wat zon?

Is het nodig,
de zon?
de zon
altijd tikt mijn hart
de zon

De vrouw is koud
haar mond is heet
haar buik is hard
haar hand is zacht:
de vrouw is verborgen.

Ik ontdek niets,
je bent zoet
mijn tong is stoffig
wat is liefde?
de zon
de knie de borst
de tand
Altijd tikt de gewoonte
naar het einde
de zon
de zon

Ik heb lief
je haat weg
je gaat verder
de zon en dan:
wat is een kus
wat een rotte mus?

(een gedicht uit 1970)




Meisje van de bron



Er komt een zon door het venster
en de weg wordt langer
door het zingen van haar flanken.
De bijen wandelen naar de maan
en de vissen ook.

Al lijkt de muziek te zwijgen
wanneer de gouden kieuwen
zich vullen met meteoren.

Er vliegt een sleutel
in de ogen van Jozelina
en haar bloemen ontluiken
telkens haar lichaam lacht.

Er groeit een twijg door haar venster
en de wolk lijkt witter
bij het kleuren van haar handen.

Fastfood.

Versleten woorden
zoals liefde en tederheid
aandacht en schoonheid
geloof en godsvrucht
zonde en ontucht
offer, berouw en idealisme
zelfverloochening en conservatisme
ruimen plaats voor
moderne woorden
zoals porno en holebi
dividend en travestie
surfen en smurfen
stalken en hacken
karaoke playbacken.
Bende gekken,
moet ik je wekken?

Goede woorden en juiste woorden
gepaste en verrassende woorden
brengen de mooiste akkoorden
en de echte antwoorden
op die ene vraag:

Wat slikken we weer vandaag?

5/3/2009

Vrolijke slaapwandelaar

Als ik je zie slapen
door alle zorgen van je vader heen,
doorheen de geluiden van de straat
die door de luiken binnendringen,
dan wens ik je
je leven lang zo'n zorgenloze nachten toe!



Als ik je zie lachen
door alle verdriet van de mensen heen
doorheen het krijsen van de spreeuwen
die de kale boom bevolken,
dan wens ik je
je leven lang die ongerepte glimlach toe!




Als ik je zie lopen
door alle zwoegen van de wereld heen
doorheen de routine van alle dagen
die de kralen van je leven zijn
dan wens ik je
een levenslange veilige wandeling toe!


4/3/2009

Ondertussen is kleine Milan 13 jaar oud

Eén, twee... soms drie!

Je zet drie pasjes
terwijl ik er één zet,
en een boom is voor jou
drie keer hoger dan voor mij.

Je zegt drie woordjes
terwijl ik er één verwacht,
maar je vertelt boeiende verhalen
met drie keer minder woorden
dan ik!

Je bent nog geen twee
en je wereld lijkt steeds meer op die van mij,
toch is die wel drie keer groter !
Al ben je nog geen twee,
wèl mijn eigen
nummer één!

4/3/2009

F. L. E.  (Fraternité Liberté Egalité)

deel 5, sluitstuk na LEF, ELF, FEL en LFE




F

Doe aan de anderen, die nooit eens veranderen,
dat wat je zelf, je eeuwige zelf,
ook wel zou doen, naar 't oude fatsoen,
als die dan ook, wie dan ook,
datzelfde voor jou, alleen maar voor jou,
zouden gaan doen,
zoals jij voor hen.

L

Doe wat niemand verbiedt, of doe het niet:
wat je zelf verzint, vrij als een kind.
Wat niemand stoort, niemand ziet,
niemand begint, en niemand hoort.
Doe wat je verleidt en wat je bekoort,
doe wat je doet en doe het goed.
Net omdat je het doet, is het goed.

E

Niet wat je moet, maar wat iedereen doet.
Alleen dan is het goed!
Of had je vermoed dat al wat je doet
voor je eigen goed niet wordt beboet
met je eigenste bloed?


28/02/2009

Dag en Nacht

Ik wens dat ik op een mooie dag
jou onze liefde uit kan leggen,
Want wat ik met je beleven mag,
kan geen mens met woorden zeggen.

Hetgeen ik denk zeg jij al meteen
zonder dat ik er moet op wachten.
Wij komen immers goed overeen,
zelfs ik lees je meeste gedachten.

Gelukkig ben je nog geen tweede ik
en zijn er nog een reeks verschillen,
ook merken we bij elk klokgetik
dat we soms wel iets anders willen.

Ik slaap zoals ik leerde tellen,
ik begin bij één en stop aan tien.
Maar als ze eens om acht uur bellen
houd ik mijn nachtrust voor gezien.

Maar jij blijft nog zelden zo laat op.
Dat is een feit, en staat buiten kijf:
jij aanziet je slapen als een job,
want dat doe je van negen tot vijf.

Je ziet, dag en nacht zijn relatief.
Het ligt eraan wanneer je begint!
en al heb ik je oneindig lief,
het is de vrouw die meestal wint!

27/2/2009