Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
seniorennet.beseniorennet.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Ongeval



Ongeval


Om ze te beletten op te drogen
spijkerde ik de tranen in mijn ogen,
en wiste de sporen van mijn handen,
zodat alles uiterst stil zou worden.

Er was alleen de fabriek geweest
waar ze de kaas hadden verwoest
omdat de lonen te laag waren
en de directeurs te hoog met vakantie.

Ik kon niet zien of het stremsel was,
alleen prikte het op de tong als je dronk
en had geen mens nog zin in staken,
alsof zijn schaduw dan zou bevriezen.

De foto's op de muur waren overhit
en ik raapte de scherven zon vannacht bijeen,
zoals een voetbal die een vaas vernielde
en dan stomweg zijn grote schuld ontkent.

18/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Lana & Pip & Eddy18 maart 2009 om 23:23

Lieve groetjes vanuit De Klinge




Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Je komt terug van je stage 2.0







Verdoving





Je legt je hand op je rode jas,
nog blank van de school en het krijt;
reeds trilt een schaduw in je oog
nog troebel in zon en regenweer.

Hoe komt het dat je weer fluistert,
wanneer ik verwacht dat je gaat schreien?
Misschien is het de lente in je borst
of de herfst van je blote voeten.

Je weet hoe ik denk over je korte hals
bevallig onder neergestaalde haren,
en zo verzoek je me met medelij
om je weg te voeren naar de zevende wereld
ver van hier, in die verzonken stad
waar onze vissen samen zullen zwemmen.




17/03/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Een zoektocht naar beelden uit mijn jeugd 2.00



Doodstocht




Het was een dag tussen gisteren en vandaag
toen ik je zei: 'O schat, ik mag je graag!'
Je was niet het meisje van de vorige week.
(dat zei je toen je naar mijn boeken keek)
Die dingen had je mij verkocht een dag
toen ik je niet gezegd had: 'Ja schat, je mag.'
De prijs was nogal hoog: een kus of vijf
op elke groene plek van het witte lijf.

Gelukkig was er een andere jonge maagd
die me zei: 'Jongen, je weet wat je verjaagt.'
Ik vroeg: 'Wat?' en ze zei: 'Je buik en je haar!'
'Mijn bankrekening is die van vorig jaar!'
'Er zit wartaal tussen mijn tanden', zei ze.
Ja, met haar wil ik naar Moskou reizen!
Weg met de ogen die me zien, handen die richten!

Ik val neer bij de sporen voorbij de lichten.

Het was een vraag waarop men JA gewoon is,
maar nu besef ik wat niet mijn loon is.
Bloedend lacht de wissel al mijn muren droog
en sluipt naar mijn voeten waar ik je mee beloog.

Je tranen zullen verdampen, schat, op een zomerdag,
zoals bij een hond die te laat zijn meester zag.






16/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

RETROWEEK vijf

Een dageraad.


Er zit gras aan mijn venster
wanneer ik de la opentrek.

Mijn tuin speelt herfst vanavond
waar de buurvrouw babbelt.
De bloem van de krokus ruikt
naar een hemd op de kast.

Er hollen vlinders naar de hemel
en dan is er een weerbericht.

Er speelt een baby in het stro:
de horizon kleedt zich zwart.


Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

RETROWEEK vier



Verdrinking.


Spreek morgen over Parijs
wanneer je wandelt door de mist.

Dans eens de wildste polka
wanneer je alleen bent dan.

Dan luister je naar de branding
in de zon van Bretagne.

Verbeeld je je schoenen in het zand
en het bloedende schuim.
slik je pil en glimlach.

De golven hebben het kind.

Staar naar je eigen naakte benen
terwijl de zee het hart vult.

Spreek me morgen over een huilen
zo vreemd aan de horizon.



12/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

RETROWEEK drie




Een tornado


Een zwarte rook boven je schouders
vertelt me over Lida's ouders
en de tranen van de walvis
verijzend in je stenen snoer.

Er hangt vuur aan je borsten
en water aan je knieën.
Ga je wassen bij de meeuwen
en ga smullen met de leeuwen:
toch zijn de rijmen van je buik
verwoest in een oogwenk.



11/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

RETROWEEK twee




In de kooi.





De nacht is bruin,
ik heb kou:
je leeft weg...

Wat is oud worden,
wat jong geweest zijn,
wat zon?

Is het nodig,
de zon?
de zon
altijd tikt mijn hart
de zon

De vrouw is koud
haar mond is heet
haar buik is hard
haar hand is zacht:
de vrouw is verborgen.

Ik ontdek niets,
je bent zoet
mijn tong is stoffig
wat is liefde?
de zon
de knie de borst
de tand
Altijd tikt de gewoonte
naar het einde
de zon
de zon

Ik heb lief
je haat weg
je gaat verder
de zon en dan:
wat is een kus
wat een rotte mus?


Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

RETROWEEK één

(een gedicht uit 1970)




Meisje van de bron



Er komt een zon door het venster
en de weg wordt langer
door het zingen van haar flanken.
De bijen wandelen naar de maan
en de vissen ook.

Al lijkt de muziek te zwijgen
wanneer de gouden kieuwen
zich vullen met meteoren.

Er vliegt een sleutel
in de ogen van Jozelina
en haar bloemen ontluiken
telkens haar lichaam lacht.

Er groeit een twijg door haar venster
en de wolk lijkt witter
bij het kleuren van haar handen.


Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Niet te slikken 2.0



269115-95461dd7f6ffb4758320f65f9133a7c0.JPG

 



Fastfood.

 

 

Versleten woorden
zoals liefde en tederheid
aandacht en schoonheid
geloof en godsvrucht
zonde en ontucht
offer, berouw en idealisme
zelfverloochening en conservatisme
ruimen plaats voor
moderne woorden
zoals porno en holebi
dividend en travestie
surfen en smurfen
stalken en hacken
karaoke playbacken.
Bende gekken,
moet ik je wekken?



Goede woorden en juiste woorden
gepaste en verrassende woorden
brengen de mooiste akkoorden
en de echte antwoorden
op die ene vraag:

Wat slikken we weer vandaag?


5/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Mijn wensen

 








268719-fc9b3020fbb7c3e97ba7e97679d7b4ba.JPG







Vrolijke slaapwandelaar

 

 

Als ik je zie slapen
door alle zorgen van je vader heen,
doorheen de geluiden van de straat
die door de luiken binnendringen,
dan wens ik je
je leven lang zo'n zorgenloze nachten toe!



Als ik je zie lachen
door alle verdriet van de mensen heen
doorheen het krijsen van de spreeuwen
die de kale boom bevolken,
dan wens ik je
je leven lang die ongerepte glimlach toe!




Als ik je zie lopen
door alle zwoegen van de wereld heen
doorheen de routine van alle dagen
die de kralen van je leven zijn
dan wens ik je
een levenslange veilige wandeling toe!


4/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Eén, twee niet helemaal 2.0





Ondertussen is kleine Milan 13 jaar oud

 



268716-bc9cc26bd1640b172da08f95936fa30c.JPG

6FAxlitGU6a_bcUEviyY9qtndjgXDISoMkPPMZybmMxYekxWlps3VIceWbcWtUtRs1Ewp2ptJi_TK68E3j90KOpVeBuIBHM_g4WjOhWPaBj9J_Q4g2C7lMWOYviMMrMdz4pjbVIhxyM7y3yL-xNKn3nupUCc-qMxlaPdJyVl1JhjruBAH-RCZ27NhXyRL6Z-KrxLaWv0kgT7--oByWeotg9XzWQXmF8k0L7Y-RElKMZC9HovVdoEYprYmeZoBbDLEJOEzLTW5pSNIbIpUVB66piYGfoXu-_NtJ-7BwkfnnlF1ej7sTnPr0w2wNNTrUDoaGw620UPcC63FAMu8XxIrPK2cVQKdepFwwHo1pzocPQMKUAaB7M4RIZaPlyFCxoR3AMqr44j1ccj1WKCrHSrI80SwR2Qyf9aTXDOGe9nCu1ct4o-Ouzr0D8Qbcu1yVFWaoVQBFNXO3AQZ2CtWuJYDcvthlDo_PNOM6kODKJIKDdvO99OuZ-o5uX8BfbjW0S2-GZNc4Zz97vXPvMJlyHHgVesOSZXp7swDHG6KMkR8rCyFFdJS6-t-4kO-KO8m05qsLuYy0RirRrFuCP38Iuy6ZIv2TBYMqZ-j1H-RkXR6qZAXnInuCr1Zr7tC_elljz12r5kTqan10uE_YKfT4IHT9exL4L0UxF5T6qPVdxgPsCBwIbaCVdRq4J2wjvKjANUk-_2Ti1jx7uXKcpns5-zu8OJXg=w568-h757-no?authuser=0




Eén, twee... soms drie!

 





Je zet drie pasjes
terwijl ik er één zet,
en een boom is voor jou
drie keer hoger dan voor mij.



Je zegt drie woordjes
terwijl ik er één verwacht,
maar je vertelt boeiende verhalen
met drie keer minder woorden
dan ik!



Je bent nog geen twee
en je wereld lijkt steeds meer op die van mij,
toch is die wel drie keer groter !
Al ben je nog geen twee,
wèl mijn eigen
nummer één!



4/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Je mist me nog niet

de tekst is niet integraal van toepassing op de foto!







Ik mis je echt nog altijd niet

 

Indien ik je niet gekend had,
zou je geen leemte kunnen achterlaten
i
n mijn huis en in mijn hart.



Indien meer mensen je gekend hadden,
zou je meer leegte kunnen achterlaten
in hun huis of in hun hart.




Indien je veel later was geboren,
zouden anderen de leemte kennen
die je achterlaat in mijn ziel.




Indien je veel vroeger was gestorven,
hadden velen nooit de leegte gekend
die je achterlaat in mijn ziel



Indien je mij niet gekend had,
zou je niet bang zijn voor de leemte
die ik bij jou ga achterlaten.




Indien je mij nooit achterlaat,
zullen we nooit de leemte kennen
die er is als je niet bang bent.

2/3/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

FLE (5/5) 2.00





F. L. E.  (Fraternité Liberté Egalité)

deel 5, sluitstuk na LEF, ELF, FEL en LFE




F


Doe aan de anderen, die nooit eens veranderen,
dat wat je zelf, je eeuwige zelf,
ook wel zou doen, naar 't oude fatsoen,
als die dan ook, wie dan ook,
datzelfde voor jou, alleen maar voor jou,
zouden gaan doen,
zoals jij voor hen.



L


Doe wat niemand verbiedt, of doe het niet:
wat je zelf verzint, vrij als een kind.
Wat niemand stoort, niemand ziet,
niemand begint, en niemand hoort.
Doe wat je verleidt en wat je bekoort,
doe wat je doet en doe het goed.
Net omdat je het doet, is het goed.



E


Niet wat je moet, maar wat iedereen doet.
Alleen dan is het goed!
Of had je vermoed dat al wat je doet
voor je eigen goed niet wordt beboet
met je eigenste bloed?


28/02/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Nacht en dag




Dag en Nacht

 

Ik wens dat ik op een mooie dag
jou onze liefde uit kan leggen,
Want wat ik met je beleven mag,
kan geen mens met woorden zeggen.



Hetgeen ik denk zeg jij al meteen
zonder dat ik er moet op wachten.
Wij komen immers goed overeen,
zelfs ik lees je meeste gedachten.



Gelukkig ben je nog geen tweede ik
en zijn er nog een reeks verschillen,
ook merken we bij elk klokgetik
dat we soms wel iets anders willen.



Ik slaap zoals ik leerde tellen,
ik begin bij één en stop aan tien.
Maar als ze eens om acht uur bellen
houd ik mijn nachtrust voor gezien.



Maar jij blijft nog zelden zo laat op.
Dat is een feit, en staat buiten kijf:
jij aanziet je slapen als een job,
want dat doe je van negen tot vijf.



Je ziet, dag en nacht zijn relatief.
Het ligt eraan wanneer je begint!
en al heb ik je oneindig lief,
het is de vrouw die meestal wint!

27/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Retorische vraag




De retorische vraag.

 

 

Vraag me eens
wat ik je moet zeggen
als je me niet antwoordt
op steeds die zelfde
vraag
waarvan we allebei het
antwoord kennen.

Maar ik vraag je graag
of ik je nog steeds behaag,
en jij stelt me nooit die ene vraag
waarop ik o zo graag
dat zelfde antwoord geef.

Die vraag is niet echt een
vraag meer
als men het antwoord
kent.

Alleen, via de vraag
hoop ik het antwoord te
horen .

Ik hoor zo graag:
'ik zie je graag'.


Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

diefstal

het zakmes van mijn peter

Het zat altijd ergens in zijn broekzak,

zowel thuis, op wandel als op stap.

Soms lag het gewoon naast de asbak,
maar indien nodig, vond hij het rap

en toverde ermee zoals geen ander.
Heel vaardig hield hij het in de hand,
en zei: Kijk hier, Roland, ik verander
de resten van die oude autoband


in spullen die je meeneemt naar de zee!
En toen we wandelden, ver van de dijk
had mijn peter ook zijn zakmes mee.
Ik voelde me dan weer de koning te rijk


als hij mosselen plukte van de stenen
en de schelpen handig opensneed.
Nooit mocht ik eens het zakmes lenen,
maar bewonderde wat hij ermee deed.


Peren en aardappelen kon hij schillen
met dat mes met het heft uit ivoor.
Zo een mes zou ik altijd wel willen:
die idee drong langzaam tot mij door.


Toen mijn peter jaren later was gestorven,
kwam dat zakmes toch in mijn bezit.
En ik was blij dat ik het had verworven,
want mijn ultieme wens was immers dit


Daarom koesterde ik het in een lade
tot het op een nacht gestolen was .
En al was er ook veel andere schade,
een massa rommel en gebroken glas,

Mijn klaslokaal was vuil en vies:

Het werk van de onbekende dader.
Ik treurde vooral om het verlies
van dat mes van mijn grootvader

 Er resten mij drie kleine dobbelstenen

en de ring van toen hij trouwde,
Maar dat zijn zakmes is verdwenen
Blijft wat mij 't meest berouwde.

25/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Ik wou iets willen, maar dat wil ik juist niet meer



Nooit meer jong zijn

 

 

Ik wou dat ik weer een kind wilde zijn,
dan kon ik ook dat heimwee voelen.
Dan wou ik naar school gaan per trein
en paardje rijden met de stoelen.



Ik wou dat ik opnieuw wou studeren,
dan kon ik alles beter begrijpen
Veel meer zou me interesseren,
mijn kennis liet ik dan ten volle rijpen.



Ik wou dat ik werk wou gaan zoeken,
dan kon ik voor mijn toekomst vrezen,
dan zocht ik jou in de verste hoeken
en kon ik weer je lange brieven lezen.



Ik wil niets anders in mijn leven willen
dan wat we samen hebben opgebouwd.
Andere ideeën doen me rillen:
weer jong te zijn , dat laat me koud.



Ik wens dat ik alleen nog lang blijf willen
Te genieten van de liefde voor mekaar.
Andere hongers gaan we stillen,
hand in hand nog meer dan honderd jaar.

 

24/2/2009 

 

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Dozengeur en Mensenschijn




Nieuwe horizon


 

Waarom dicht ik niet over zonneschijn,
of dauw die glinstert in je trouwe ogen?
Over hoe zalig de liefste gevoelens zijn,
en hoe graag wij mekaar kussen mogen?



Waarom gebruik ik geen zoete woorden
om te zeggen hoe heerlijk vrede kan zijn,
als ik zie hoe mensen roven en moorden
om de machtigste en de rijkste te zijn.



Waarom zing ik geen liederen van vreugde
over hoe goed alle mensen op aarde zijn?
Omdat ik me nog maar zelden verheugde
over honger, hebzucht, ziekte en pijn.



Waarom wil ik u de gevaren beschrijven
van de dingen die zo vaak verborgen zijn?
Omdat wij zorgen voor onze eigen lijven,
want die alleen moeten steeds in orde zijn .



En als ik dan zie hoe de zon kan schijnen
over mensen die echt mensen willen zijn,
dan zal de dood uit mijn teksten verdwijnen,
omdat wij dan echt gaan gelukkig zijn.



Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Waar zijn we toch allemaal echt mee bezig?


Essentieel gewoon


Een woordenboek zonder tranen

en een leven zonder pijn,

Een reis zonder bestemming

en een verslag dat nooit begon.

Je ontkent het of aanvaardt het

met de lijst nog in je hand.

Maar het boek is nu veel dunner,

elk verhaal een beetje nieuw,

terwijl je aarzelt voor het eten

en je twijfelt over de wijn,

omdat alle verloren dingen

niets betekenen vanaf hier,

waar je niets hoeft te verdrijven

van wat niet is of komen zal,

omdat alles wat wel echt is

niets anders doet dan zijn.

Jolijt, geen spijt

Ruzie, illusie

Harmonie

Eindelijk

Onderweg

En toch

Altijd bijeen

Samen

Rust

Feest

Tegelijk

Bovenal

Boven iedereen

Ondereen

Gelijk

Ja!

 

21/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten