Terug bij jou 2.0

Wat ik heb en wie ik ben.

Ik heb een vrouw,

twee kinderen van wie ik hou,

een huis en misschien twee:

ééntje hier en één aan zee,

een tuin met twee kippen:

twee zachte bruine stippen

en een lange lijst van dingen

waarover mensen zingen.

Ik ben een man uit Gent,

niet overal goed bekend,

een vader en nog vele dingen,

die ik alleen wil bezingen

met een handvol mensen,

die niets anders wensen

dan samen te zijn

voor minder pijn.


20/04/2009

(Lourdes)
Oostakker op Beloken Pasen

De zon projecteert zwarte bloesembomen

op het verblindend witte pad,

en roze confetti verdoezelt elke schaduw

met penseeltoetsen zoals Vincent ze strooide

over zijn weelderige canvas,

waar de oostenwind over zucht.

De peuter schatert kreetjes,

verwonderd naar verliefde eenden

die hun spiegelbeeld negeren

in de troebele plas

daar beneden.

Ik denk dat er veel fruit zal zijn

dit jaar.

Kaarsen houden de lente warm

en de peuter omhelst het beeld.

Iemand glimlacht.

Iemand bidt in de andere richting.

Kom, de speelgiraf wacht op je ,

ze zorgen goed voor ons.



20/4/2009

Altijd samen

Ik was totaal verrast

door een opklaring deze morgen.

Inderdaad, het gebeurt wel eens

dat het sneeuwt in de woestijn,

dat er niemand aan de kassa staat,

dat elk verkeerslicht groen springt,

dat er in een ei twee dooiers zijn,

dat elk oog een andere kleur heeft,

dat de zee geen golven brandt,

dat ik van een knappe dame droom,

dat iemand zegt: ik vind je mooi.

Je hebt me totaal verrast

door een opmerking deze morgen.

Inderdaad, er gebeuren gekke dingen,

er zijn heerlijke momenten,

er zijn te korte avonden,

er zijn wondermooie wensen,

er zijn te weinig woorden

sinds je me elke morgen verrast

en ik je verrast bedank

door gewoon te zeggen: je bent hier!





17/4/2009

Lenteonweer

Niets is zo rijk

aan emoties van het leven

als een aprilse lentegril.

Zoals de langverwachte komst

van het pasgeboren kind,

komt de lente na negen maand terug,

en brengt leven om ons heen.

Ongevraagde wolken brengen zorgen

om de toekomst in ons hart,

maar dwars door de stortbui

lichten de schichten een horizon op,

die in alle ogen verschillend weerkaatst.

Dan buldert de donderende roep

van de eeuwige plicht,

waardig dampend

in de laatste zonnestralen van de dag,

bemoedigd door een regenboog

die onze blik overspant,

tot ze veelkleurig smelt

in de zwoele lentenacht.


16/4/2009

Alfa en Omega.

Zelfs indien de zon eens uit zou doven
en er geen wolk meer voor kon schuiven
zou ik halsstarrig in U blijven geloven,
al moest ik uw woorden krijgen via duiven.




Zelfs indien de oceanen zouden bevriezen
en ik over uw witte wereld schaatsen kon,
zou ik mijn vertrouwen nog niet verliezen
en me komen laven aan uw warme bron.

Zelfs indien haar hart niet meer zou kloppen
en ik dat terecht onrechtvaardig vond,
zou mijn liefde voor u toch niet stoppen,
en vertel ik uw boodschap verder rond.

15/4/2009　

Nog een zucht.

De waterkraan lekt,
en de druppels tikken
bruine natte kringen
die verharden op het email
en de jaren tellen.

De slinger tikt
bogen in de lucht
boven de glazen schaal
met vale plastic vruchten
en telt de jaren mee.

Mijn hart bonst
het warme vieve bloed
naar mijn gedachten
en mijn handen naar jou
en telt de jaren af...

De wind mokert
revolterend op de deur
naar mijn keel en longen
en toch stik ik langzaam
onze jaren aaneen.



9/4/2009

Quotering NUL !

Welkom op seniorennet,
de kroonprins van het internet!
Je komt hier lezen op mijn blog,
althans, dat vermoed ik toch.

In mijn oren lijkt het muziek,
zo een welwillend publiek!
Maar er is er eentje bij,
die niet echt past in de rij.

Hij is misschien de leukste thuis,
ofwel is 't een zij, ben ik abuis!
Die komt hier werkelijk elke dag,
dat moet niet, maar het mag.

Die persoon is graag onbekend:
anoniem zijn is een trend.
Die vindt mij beslist niet leuk
of zit met ongeneeslijke jeuk.

Die geeft me op vijf altijd nul
en vindt mijn werk dus flauwe kul!
Misschien haat die mij zomaar
(en komt die dan beter klaar).

Misschien wil die mij stimuleren
om beter te gaan presteren?
Misschien is die gefrustreerd
of gewoon gemanipuleerd?

Die persoon treft geen verwijt,
als ik er een gedicht aan wijd.
Alleen, ik bid bij Gods gratie,
ik verkies andere inspiratie!

Naar de identiteit blijft het gissen,
en die nullen blijf ik wissen!
Maar ik doe gewoon voort,
zelfs als die grapjas me stoort.

7/4/2009　

Geen reservewiel...

De wijzers draaien rond een centrale spil,
elk tegen zijn eigen tempo.
De leds lichten op of doven uit,
afhankelijk van de impulsen,
die onfeilbaar stipt elkaar achtervolgen.


De wolken draaien rond onze blauwe bol
elk volgens zijn eigen densiteit.
De buien dreigen of blijven uit,
afhankelijk van de luchtdruk,
die door de zon wordt gedirigeerd.


De mensen draaien rond de zelfde as,
elk volgens hun eigen ambitie.
De liefde stuurt ze of leidt ze af,
afhankelijk van wat goede wil,
die hen door moeders werd aangeleerd.


De kinderen groeien rond een zelfde droom,
elk naar zijn eigen ervaringen.
De kansen grijpen ze of weren ze af,
afhankelijk van dat beetje aandacht,
die ze in hun omgeving mogen genieten.






3/4/2009

Avondschemering.

Er komt een dag
dat deze woorden vergeten zijn,
bestoft onder de jaren,
verscheurd voor recyclage,
of gebroken in een harde schijf,
geblokkeerd door die ene crash te veel.

Er komt een dag
dat deze emoties zullen doven,
vermuft onder het rag,
en alleen bezocht door spinnen
of verweesde noordenwind,
die wegsterft in de ondergaande horizon.

Er komt een dag
dat deze verzen niet meer rijmen,
alsof ze dat al ooit
stiekem zouden gedaan hebben,
in de geesten van een lezer,
ontoegankelijk verstard in een stroompanne.

Er komt een dag
dat ik de verspilde uren verwens,
besteed aan het vertellen
van de dromen uit mijn jeugd,
de blunders van mijn flatertijd
en de epiloog voor de mummies die ik koester.


2/4/2009

Een braaf kind

Ik ben braaf
als je me voor de lichtbak zet,
en ik ben je er dankbaar voor,
want ik mopper niet.

Ik ben braaf
als je me die cola geeft,
en ik houd op met wenen
als je me niets vraagt.

Ik ben braaf
als je me het snoepje toestopt
dat ik niet verdiend heb.

Maar dat geeft niets,
want ik ben braaf,
zeker als je dan stilletjes,
heel stilletjes,
mij mijn zin laat doen.
Dan ben ik braaf.

En als ik groot zal zijn
zal je pas beseffen
hoe braaf ik wel ben,
en hoe braaf jij bent geweest
en altijd zult blijven!


1/4/2009

Ersatzliefde

Jij zegt dat je er dol op bent,
dat het de kroon is op je leven;
dat het het mooiste is wat je kent
en men je niets mooiers kan geven .

Je zegt dat je er alles voor doet,
dat je er elke seconde aan besteedt,
dat je je meer uitslooft dan je moet,
en dat een criticus er niets van weet.

Je zegt dat jouw weg de juiste is,
dat je doel het geluk is van elkeen,
dat je ideeën, modern, nieuw en fris,
je doen overwinnen op één been!

Je zegt dat liefhebben je leven is,
dat je de weg kent naar geluk;
dan zwem je weg als een snelle vis,
en al je dromen vallen verlaten stuk.

Je zegt, je zegt, je zegt maar door !
Liefde, dat DOE je, tot je laatste snik,
Liefde is niets wat ik ergens hoor,
maar blijft duren tot de laatste tik.

31/3/2009

Voorjaarskuren

In ongeduldige woede
heeft maart de staart
van februari afgebeten.
De maag van maart rispt op,
telkens de zon de gulzigaard wil steunen
in haar strijd tegen ijzel en vorst.

En mijn huismus twijfelt.

Als de hemel blauw welft
over de hoogste wolken
smelten die hikkend weg.

De huismus van mijn buur
zoekt haar buurmus op.
Ze bespreken de situatie.
Dan tjilpen ze samen een lied
en stellen de rest uit tot april.

De maag van maart rispt op
met een fontein van wind en regen.

In mij knaagt een kriebel
die de dag gaat vijlen,
 even lang als de nacht.

Ik wil me vlijen in de mei.

30/3/2009　

Voorjaarskoelte

De zon weent regen op mijn ruiten.
Ze staakt boven op een wolk:
koppig,
om niet met de meesjes
lente te moeten spelen.

Mijn sneeuwklokjes schrompelen bruin.
Ze mogen niet meespelen,
droevig
omdat die trotse krokussen
met kleurtjes pronken.

De appelboom knijpt zijn knoppen dicht.
zijn twijgen neigen naar het zuiden.
Ijzig
opdat de witte bloesems
toch de zon zouden troosten.

28/3/2009