Ik mis je 2.00

Verlamming

Mijn handen luisteren niet meer
naar wat ik verzin
om nuttig onze tijd te gebruiken.

Mijn ogen zien dat ze staken,
als in overleg
met deze benen die nog bij me zijn,

maar me niet langer toebehoren,
als omgekocht
door hogere vreemde machten.

Mijn oren luisteren naar muziek,
die mijn ledematen
niet langer bandenloos kan stimuleren.

Mijn vuist proeft het kille staal
van de tralies,
waarachter alleen gedachten leven.





12/1/2010

Na de crisis

Wachten tot het ijs smelt,
het ijs van onverschilligheid,
van afwachten
wat de anderen ondernemen,
de stalactieten bespieden
die langzaam druppelen
tot een plas van zorgeloosheid,
en ontwijken,
om zelf de eigen voeten droog
te houden.

Wachten tot de plas verdampt,
de plas van blind genoegen.
Dat kan schokken
als de keien zichtbaar bloot
en droog komen te liggen.






11/1/2010

Geluk

Is geluk niets anders dan een doel,
waar je je leven lang naar streeft ?
Of is geluk dit enig diep gevoel
waardoor je groeit en verder leeft?

Als geluk onbereikbaar moet zijn,
wat doe ik dan nog hier bij jou?
Of is geluk dan toch die lange trein
met in elk coupé een mooie vrouw?

Zit geluk niet in het broze beeld
van mijn spiegel, die dient als ruit
om te zien wat je glimlach steelt,
en rimpels griffelt in je huid?

Mijn geluk verborg zich in de start
van mijn zonnig jonge jaren,
en komt te voorschijn in het hart
van de vrouw die ik wil bewaren !

　




8/1/2010

Generatievraag

Er was een tijd dat ik er niet was.
Toen kwam de dag dat ik werd verwacht,
en nog niet droomde van de geur van gras
of helemaal zelfstandig iets had bedacht.

Die ene plek was de eerste voor mij:
een doorgang naar het huis dat thuis werd.
Door mijn naam werd ik eerste in rij,
met aandacht en liefde extra alert.

Er was een gezin, waarin ik bloeide
en ooit was ik daar zelfs meer voor hen
dan een kind dat groeide en stoeide,
zoals mijn kleinkind dat ik nu ken.



6/1/2010

Zomaar een nieuw jaar　

De laatste dag is begonnen,
ogenblik na ogenblik
hebben we een jaar gewonnen
na veelvuldig klokgetik.

De eerste dag zal komen
met hoop voor een ander jaar
van niet te bereiken dromen
van meer liefde voor elkaar.

Nieuwe dingen voor de mensen,
oud of jong, en groot of klein
Soms vervulling van de wensen
die heden een traditie zijn

Zoals vroeger, lang geleden
komen wij vol hoop bijeen
net zoals ze vroeger deden
door de pijn en zorgen heen.

Kom nu allen vrolijk vieren,
net zoals een jaar terug
de verwachting niet ontsieren
van een vaste hechte brug

Dan tellen we weer de dagen
in dank of in ontgoocheling
En liefst niet te vaak klagen
over alles wat verloren ging.

Alleen al leven is een deugd
waarvan we slechts genieten
door het schenken van wat vreugd
en geduld zonder limieten

31/12/2009　

Genoeg !

Genoeg gegeten,
genoeg gefeest,
gedaan met vergeten:
het is genoeg geweest !

Genoeg gedacht,
genoeg gelachen!
De muziek is te zacht
om erop te zigzaggen.

Genoeg gesmuld,
genoeg gebraakt,
alle gaten zijn gevuld.
Niets werd gesmaakt.


Genoeg genegeerd,
genoeg ontweken
ons verstand geblokkeerd,
voor de roes bezweken.

Genoeg uitgesteld,
genoeg gevlucht:
aan geen gevaar blootgesteld
is onze weelde pas een klucht.

30/12/2009

Decemberverdriet

Het jaar is zo kort geworden
als je de kinderen hoort schreien,
nu, zoals voorheen.

Onnozel, we dachten ooit dwaas,
maar neen: onschuldig
aan de ijdelheid
en de meedogenloze strijd
van zielen zonder geweten
die om zichzelf te verheffen
ten koste van iedereen
alles wat ze op hun weg ontmoeten
vertrappelen en misprijzen
tot de laatste dag
van het al zo korte jaar.






29/12/2009

(Op onze schouw staat de foto van Susannah, een ongetrouwde moeder van 2 peutertjes in Zuid-Amerika, die wij steunen in haar moeilijke levenssituatie )








Kerstkater

Lege flessen

gedoofde kaarsen

een cd zoekt naar zijn doosje,

de koelkast zucht,

restjes cake zijn wanhopig

tussen halflege schotels

en solidaire kommetjes.

Laat ze maar staan

tot een andere dag

ik heb er nu geen zin in.

Leg je hoofd in mijn armen

en adem samen met mij

de laatste kerstsfeer in,

en slik gerust eens door

Als je de foto ziet

op de schouw.

Was het Kerstmis voor haar

en haar kindjes

Zoals hier voor ons,

en had ze lichtjes

om te doven?




28/12/2009

Je eerste witte kerst




Hoefgetrappel zwijgt
over de eerste witte kerst
van je jonge kleuterleven

De slee verdwijnt
naar het knarsend Noordpoolijs.

Mama is zwanger
maar Jezus in de kribbe
doet verlangen groeien
naar het broertje in de lente.

Kaarsjes doven
en andere worden ontstoken

Volgende kerst
eet er hier een mondje meer
en zing jij je eerste liedje
van je eerste school.

De hemel kleurt schuchter blauw
in de kerstdroom
van mijn gesloten ogen.





25/12/2009

Kerstballade

Stille nacht, elke dag,
in iedere winkelstraat
winkeldag tot de nacht,
even licht als de dag.

Heilige nacht,
lang verwacht,
lichtjes zie je overal,
ze doven in de stal.

O dennenboom,
vermomd als groene spar,
hoe wit zijn uwe bladeren,
verblindend groen.

Hoe leit dit kindeken,
hier in de kou:
van mij, van jou
eenzaam stille nacht.




23/12/2009

Kiespijn

Ik hou niet van kiezen in december,
kiezen aan wie we tonen
dat we ze niet vergeten,
en wie we niets tonen
maar even goed aan denken.

Kiezen, vandaag of morgen,
later of gewoon vergeten
omdat anderen dat ook doen.

Kiezen tussen schrijven en telefoneren,
mailen of op wensen wachten
en dan antwoorden
zodra die binnen zijn

Kiezen welk cadeautje
tegen welke prijs
en heeft die dat dan wel?
En doet het wel plezier
of doet die dan alsof?
Alsof het echt het einde is
om mijn eigen genot
van het geven niet te bederven...

Kiezen waaruit we gaan kiezen
om de jaren te ruilen,
zolang als er eentje bij kan.
Maar dat kies ik niet.
Kiese situatie.

　
22/12/2009

IJstijd

Als de duinen gletsjers worden
en de branding rillend sterft
waar de schelpen kwijnen
na vroeger leven,
dan spoelen schotsen
over de kaaien van de badstad.

Als de meeuwen zelfs vergeten
dat de wind ook luwen kan,
zodat het schuim spat
en niet keren wil,
dan jaagt de hagel
en verbroedert met het stuifzand.

Als de zwaarste schepen rillen
en de lichtste slapen gaan,
tot de storm capituleert
en iglo's tovert
waar hazen schuilden
onder het helmgras van de helling,

kan de hemel ons misschien vergeven
dat we eigen warmte kozen,
het beloofde land
trots negeerden,
wel goed beseffend
dat continenten duren tot de ochtend.



21/12/2009

Regendruppel

Gewezen hoogvlieger
na een vakantie aan het strand
van een tropisch paradijs,
wereldreiziger geworden,
strevend naar de zon.

Reizend met de wolken,
slachtoffer van je hoogmoed,
gevallen
want te zwaar bevonden,
uiteengespat
op de ruit van mijn wagen,
banneling
van de rubberen dienaar,
veroordeeld
naar de diepste krochten
van de druipende stad,
één geworden met lotgenoten
solidair in de aftocht
naar een onzekere zee.


18/12/2009

10 dagen VOOR Christus





De droom van Gaspar

Als ik zou weten
dat ik nu zie wat ik straks ga zoeken,
als ik ga volgen
wat ik nu onachtzaam overschouw,
dan zou ik nu beseffen
dat ik dan ook op tijd zou zijn
voor de geboorte van het kind.

Als ik zou kijken
naar de weidse sterrenhemel
met de ogen van een dienaar,
en niet zoals nu,
met de zelfgenoegzame blik
van een koning
die men ooit ook wijs zal noemen.

Dan zou ik weten
dat allen die weten
en denken te weten,
gewoon geen geweten bezitten.

Maar ik geniet
van de geladen rust
die de euforie voorafgaat
van een wereld door de hemel omhelsd

　


17/12/2009

De plaat van Bob Dylan die iedereen in huis moet halen!  Of geschenk doen...
De opbrengst gaat naar het wereld voedselprogramma

Kerstmanieren

Daar ben je weer met je rode jas,

je bonten muts en je gekke laarsjes,

zogezegd met cadeautjes in je tas,

je bederft het licht van mijn kaarsjes!

Je bent op een winterdag verzonnen,

als een ersatz voor het kerstverhaal,

door een vijand van kerk en nonnen

en teistert ons wel duizendmaal !

Waar is de vertrouwde kleine grot,

met de kribbe en de goede dieren,

met Maria en het kind van God,

waar het waaide door de kieren?

Waarom zou ik jou vrede wensen,

als jij er voor winst en centen bent,

en complexen bezorgt aan mensen

die je niet bemint en zelfs niet kent?


Verknoei toch niet langer onze rust,

en laat ons zingen voor 't liefste kind,

dat treurig in al ons dwalen berust,

maar de enige blijft die ons bemint.

　

16/12/2009

Voorbij

Wachten op de schoolbel en staan in de rij,
roken in de struiken en gluren naar meisjes,
fietsen op de dijk en bedelen om ijsjes,
renners verzamelen, 't is allemaal voorbij.

Sneeuw in november en kevers in mei,
dichten lijk Bomans en tv- antenne draaien
lachen met Hermans en boeren zien maaien,
treintjes opwinden, 't is allemaal voorbij.

Chocolaatjes kopen met prentjes erbij,
de trein naar de school voor amper drie frank,
de kachel is uit, o papa, wat een stank!
Picknick van mama, 't is allemaal voorbij!

Mijn huiswerken schrijven op een zwarte lei,
antracieten bestellen, wuif naar Congoboot
een broek met bretellen, salamander in de sloot
geen broeken voor vrouwen, 't is allemaal voorbij!

Mijn oma koopt vis, maakt mijn peter  zielsblij,
de motor aanzwengelen en televisie zwartwit,
in de Schelde gaan hengelen na een verre rit
fotofilms juist belichten, 't is allemaal voorbij.

De kerk is vol mensen, er kan niemand meer bij,
feesten met kip, telefoon twee straten ver.
Stalin is begraven, en Monroe is een ster,
hand in hand met vader, 't is allemaal voorbij.

15/12/2009

Echo's

Ik riep je in de stad

vertwijfeld als geen ander.
Ik wist niet wat ik had
en voelde me niet schrander

Ik riep je in de velden

en kon je stem niet horen
al gebeurt het zelden
dat ik stilte ga verstoren

Ik riep je in de bergen,

ik weet dat jij daar woont
maar wilde je me tergen?
Mijn tocht werd niet beloond.

Ik riep je in de krater

en bulderde te hard.
Het klonk als onder water
en alles draaide zwart.

Ik riep je toen niet langer

je daagde toch niet op
Ik voelde me een zanger
Met in zijn keel een krop.

Ik roep slechts als ik bang ben

en vrees dat ik je mis
alsof ik jou niet lang ken
en weet hoe goed het is.

Wij roepen niet, maar minnen

En zijn elkanders epo
We weten diep vanbinnen
Zijn wij elkanders echo.


14/12/2009