Genoeg 2.00

Decemberverdriet

Het jaar is zo kort geworden
als je de kinderen hoort schreien,
nu, zoals voorheen.

Onnozel, we dachten ooit dwaas,
maar neen: onschuldig
aan de ijdelheid
en de meedogenloze strijd
van zielen zonder geweten
die om zichzelf te verheffen
ten koste van iedereen
alles wat ze op hun weg ontmoeten
vertrappelen en misprijzen
tot de laatste dag
van het al zo korte jaar.






29/12/2009

(Op onze schouw staat de foto van Susannah, een ongetrouwde moeder van 2 peutertjes in Zuid-Amerika, die wij steunen in haar moeilijke levenssituatie )








Kerstkater

Lege flessen

gedoofde kaarsen

een cd zoekt naar zijn doosje,

de koelkast zucht,

restjes cake zijn wanhopig

tussen halflege schotels

en solidaire kommetjes.

Laat ze maar staan

tot een andere dag

ik heb er nu geen zin in.

Leg je hoofd in mijn armen

en adem samen met mij

de laatste kerstsfeer in,

en slik gerust eens door

Als je de foto ziet

op de schouw.

Was het Kerstmis voor haar

en haar kindjes

Zoals hier voor ons,

en had ze lichtjes

om te doven?




28/12/2009

Je eerste witte kerst




Hoefgetrappel zwijgt
over de eerste witte kerst
van je jonge kleuterleven

De slee verdwijnt
naar het knarsend Noordpoolijs.

Mama is zwanger
maar Jezus in de kribbe
doet verlangen groeien
naar het broertje in de lente.

Kaarsjes doven
en andere worden ontstoken

Volgende kerst
eet er hier een mondje meer
en zing jij je eerste liedje
van je eerste school.

De hemel kleurt schuchter blauw
in de kerstdroom
van mijn gesloten ogen.





25/12/2009

Kerstballade

Stille nacht, elke dag,
in iedere winkelstraat
winkeldag tot de nacht,
even licht als de dag.

Heilige nacht,
lang verwacht,
lichtjes zie je overal,
ze doven in de stal.

O dennenboom,
vermomd als groene spar,
hoe wit zijn uwe bladeren,
verblindend groen.

Hoe leit dit kindeken,
hier in de kou:
van mij, van jou
eenzaam stille nacht.




23/12/2009

Kiespijn

Ik hou niet van kiezen in december,
kiezen aan wie we tonen
dat we ze niet vergeten,
en wie we niets tonen
maar even goed aan denken.

Kiezen, vandaag of morgen,
later of gewoon vergeten
omdat anderen dat ook doen.

Kiezen tussen schrijven en telefoneren,
mailen of op wensen wachten
en dan antwoorden
zodra die binnen zijn

Kiezen welk cadeautje
tegen welke prijs
en heeft die dat dan wel?
En doet het wel plezier
of doet die dan alsof?
Alsof het echt het einde is
om mijn eigen genot
van het geven niet te bederven...

Kiezen waaruit we gaan kiezen
om de jaren te ruilen,
zolang als er eentje bij kan.
Maar dat kies ik niet.
Kiese situatie.

　
22/12/2009

IJstijd

Als de duinen gletsjers worden
en de branding rillend sterft
waar de schelpen kwijnen
na vroeger leven,
dan spoelen schotsen
over de kaaien van de badstad.

Als de meeuwen zelfs vergeten
dat de wind ook luwen kan,
zodat het schuim spat
en niet keren wil,
dan jaagt de hagel
en verbroedert met het stuifzand.

Als de zwaarste schepen rillen
en de lichtste slapen gaan,
tot de storm capituleert
en iglo's tovert
waar hazen schuilden
onder het helmgras van de helling,

kan de hemel ons misschien vergeven
dat we eigen warmte kozen,
het beloofde land
trots negeerden,
wel goed beseffend
dat continenten duren tot de ochtend.



21/12/2009

Regendruppel

Gewezen hoogvlieger
na een vakantie aan het strand
van een tropisch paradijs,
wereldreiziger geworden,
strevend naar de zon.

Reizend met de wolken,
slachtoffer van je hoogmoed,
gevallen
want te zwaar bevonden,
uiteengespat
op de ruit van mijn wagen,
banneling
van de rubberen dienaar,
veroordeeld
naar de diepste krochten
van de druipende stad,
één geworden met lotgenoten
solidair in de aftocht
naar een onzekere zee.


18/12/2009

10 dagen VOOR Christus





De droom van Gaspar

Als ik zou weten
dat ik nu zie wat ik straks ga zoeken,
als ik ga volgen
wat ik nu onachtzaam overschouw,
dan zou ik nu beseffen
dat ik dan ook op tijd zou zijn
voor de geboorte van het kind.

Als ik zou kijken
naar de weidse sterrenhemel
met de ogen van een dienaar,
en niet zoals nu,
met de zelfgenoegzame blik
van een koning
die men ooit ook wijs zal noemen.

Dan zou ik weten
dat allen die weten
en denken te weten,
gewoon geen geweten bezitten.

Maar ik geniet
van de geladen rust
die de euforie voorafgaat
van een wereld door de hemel omhelsd

　


17/12/2009

De plaat van Bob Dylan die iedereen in huis moet halen!  Of geschenk doen...
De opbrengst gaat naar het wereld voedselprogramma

Kerstmanieren

Daar ben je weer met je rode jas,

je bonten muts en je gekke laarsjes,

zogezegd met cadeautjes in je tas,

je bederft het licht van mijn kaarsjes!

Je bent op een winterdag verzonnen,

als een ersatz voor het kerstverhaal,

door een vijand van kerk en nonnen

en teistert ons wel duizendmaal !

Waar is de vertrouwde kleine grot,

met de kribbe en de goede dieren,

met Maria en het kind van God,

waar het waaide door de kieren?

Waarom zou ik jou vrede wensen,

als jij er voor winst en centen bent,

en complexen bezorgt aan mensen

die je niet bemint en zelfs niet kent?


Verknoei toch niet langer onze rust,

en laat ons zingen voor 't liefste kind,

dat treurig in al ons dwalen berust,

maar de enige blijft die ons bemint.

　

16/12/2009

Voorbij

Wachten op de schoolbel en staan in de rij,
roken in de struiken en gluren naar meisjes,
fietsen op de dijk en bedelen om ijsjes,
renners verzamelen, 't is allemaal voorbij.

Sneeuw in november en kevers in mei,
dichten lijk Bomans en tv- antenne draaien
lachen met Hermans en boeren zien maaien,
treintjes opwinden, 't is allemaal voorbij.

Chocolaatjes kopen met prentjes erbij,
de trein naar de school voor amper drie frank,
de kachel is uit, o papa, wat een stank!
Picknick van mama, 't is allemaal voorbij!

Mijn huiswerken schrijven op een zwarte lei,
antracieten bestellen, wuif naar Congoboot
een broek met bretellen, salamander in de sloot
geen broeken voor vrouwen, 't is allemaal voorbij!

Mijn oma koopt vis, maakt mijn peter  zielsblij,
de motor aanzwengelen en televisie zwartwit,
in de Schelde gaan hengelen na een verre rit
fotofilms juist belichten, 't is allemaal voorbij.

De kerk is vol mensen, er kan niemand meer bij,
feesten met kip, telefoon twee straten ver.
Stalin is begraven, en Monroe is een ster,
hand in hand met vader, 't is allemaal voorbij.

15/12/2009

Echo's

Ik riep je in de stad

vertwijfeld als geen ander.
Ik wist niet wat ik had
en voelde me niet schrander

Ik riep je in de velden

en kon je stem niet horen
al gebeurt het zelden
dat ik stilte ga verstoren

Ik riep je in de bergen,

ik weet dat jij daar woont
maar wilde je me tergen?
Mijn tocht werd niet beloond.

Ik riep je in de krater

en bulderde te hard.
Het klonk als onder water
en alles draaide zwart.

Ik riep je toen niet langer

je daagde toch niet op
Ik voelde me een zanger
Met in zijn keel een krop.

Ik roep slechts als ik bang ben

en vrees dat ik je mis
alsof ik jou niet lang ken
en weet hoe goed het is.

Wij roepen niet, maar minnen

En zijn elkanders epo
We weten diep vanbinnen
Zijn wij elkanders echo.


14/12/2009

Vrijdag 18 december 2009 was de éérste verjaardag van de zondagse zottigheden.
Bij die gelegenheid is de volledige jaargang te zien op
https://blog.seniorennet.be/ahazozo/

Moedershanden

Ooit gekoesterd door je moeder,
wier vinger je omklemde
in een niet te lossen greep
van altijd klamme vingertjes,
gegroeid en afgericht
in spelletjes en werkjes,
uitgedaagd door andere gelijke
die wenken en strelen,
verbinden en streven,
werken om te bereiken,
missen en verwerven.
Gestriemd door de zorgen en de tuigen
die ze rimpelend hebben geschapen
om uiteindelijk te kunnen rusten
stijf en stram door alle jaren
Meer betekenend dan alle gebaren
die de tocht hebben gegidst,
nu trillend op het blanke laken
vangend de adem van mijn dank
om wat ze deden al die jaren
Lang voor de mijne aangevangen
maar nu haast uitgeteld
Gevouwen en berustend
moe gesust, immer zacht,
gekust in dankbaarheid.




11/12/2009

Wat ik in de pauze van de Thomas Cooke Diamond Games (2009) tennishappening overleefd heb:
een concert van 

Milk Inc

So many lies,
Devil in disguise,
méér van dat fraais?

The lights go out
What's it all about,
De teksten zijn niet stout,
de ideeën eeuwenoud.

I don't want to see the sunrise
Nor the tears in your eyes

Twee keer raden, twee keer praais:
I don't like to hear you say
Tomorrow you must go away

Het bonkt in mijn benen en mijn oren,
ik kan het niet alleen goed horen
maar als de bassen in mijn benen boren
gaan al mijn zinnen gewoon verloren!

Wat is echt en wat is fake?
Shake it, baby, shake!
't Meisje heeft een sterke stem
maar de muziek komt niet van hem!
Many people, many tricks
Come on baby, get your kicks.



10/12/2009

Zwangerschap

Wat is de kleur van raadsels,
die groeien onder je hart
als elke dag je nader brengt
en het wachten moeilijk wordt?

Is er een krachtiger antwoord,
dan het antwoord op de vraag
die allen op de lippen ligt
telkens je in de spiegel kijkt?

Is het einde van het wachten
echt fijner dan het nieuw begin,
als je ziet dat achter het glas
ook licht valt in de schaduw?




9/12/2009

Verkouden

Kriebel kriebel
kriebel in de keel,
kuch kuch kuch
en dan dat stuwen:
onstuitbaar stijgend
vanuit mijn borst.
Ogen dicht en dan ineens
niezen, nogmaals.
Volle kracht!
Tranen vegen,
en verveeld, die neus
knijpen nijpen blazen
Oef. Weer zucht
en kuch.
En heel verlegen
wachten op de rust.



4/12/2009