the day after

Grenzen

Het spijt me dat ik grenzen heb,
want anders was ik een heelal
nog kleiner dan een spinnenweb
in de hoek van de paardenstal

Wat erg toch dat ik grenzen heb
zodat ik niet ben zoals de tijd.
Maar ja, ook dat begrip is nep
dat zich niet grenzeloos verspreidt

En net omdat ik grenzen heb
staat me meer bescheidenheid,
waarin ik meer genoegen schep
dan in loze praat en ijdelheid.


13/5/2010

Geloof

Ik weet het, uren worden dagen
en jaren worden ooit wel eeuwen.
Het heeft geen zin zich op te jagen,
het heeft wel zin om uit te schreeuwen:

Ik geloof dat wij alles toch voorgoed vergeten
Ik geloof dat wij toch zo bitter weinig weten.

Ik weet het, achter elke heuvel ligt een dal
en melkwegen zijn te klein voor goden
die zwarte gaten gooien door het heelal
en sterren strooien om de tijd te doden

Ik geloof dat wij er beter niet over praten
en onze ijdelheid best voortaan verlaten

Ik weet het, tijd en ruimte zijn een kwelling
die wij verzinnen om de weg niet kwijt te raken
Onze wetenschap staat ooit toch op de helling
vermits wij geen van beide kunnen maken

Ik geloof dat ik gewoon wat meer geloven moet.
Wat ik weet is fout, wat ik geloof, is goed.


maar ik geloof dat niet

11/5/2010

Hoop

Hoeveel maal reeds heeft de zon verliefden zien kussen
uitbundig alsof de wereld voortaan aan hun voeten lag
of stiekem, krampachtig pogend de passie te sussen
omdat ook maar niemand hun liefde vermoeden mag?

Hoeveel wolken hebben al ruzie en verdriet verduisterd
schrijnend vergroeiend met een vale rouwende lucht
of lijdend en door argwaan en vijandschap ontluisterd
als vluchtige getuigen van diep ontgoocheld gezucht

Hoeveel maal heeft de volle maan de rust teruggebracht
in geschokte harten en verzoenend strelende handen
Die mekaar vruchteloos zochten maar vonden in de nacht
en het vuur van hoop op verbondenheid doen branden

10/5/2010

Desillusie

Ken je de soort mens die jou belooft

wat jij al jaren van een ander hebt verwacht

en jij bent zo stom dat je hem gelooft

al worden al je dromen vlug ontkracht?

Illusies zijn er om je op te peppen

en je naar je toekomst toe te halen

met je ogen, zo versierd met kleppen

dat j' er vroeg of laat erg van gaat balen

Desillusies zijn nu eenmaal vaak ons deel

want vertrouwen kan je zelden ondervinden.

Leugens en bedrog die grijpen naar je keel,

en stelen vast je hart voor soep van linzen

Bedrog en geldzucht zijn nu echt de regel.

Zelfs al ben je nog zo eerlijk als de straat

die je naar je doel leidt, steen na tegel

echt alsof er niets betrouwbaars meer bestaat.
 

7/5/2010

Kinderdroom

Waarvan droom je zo allemaal,
als je mama de deur van je kamertje gesloten heeft,
en je laatste gedachten wegschuiven in de mist
van een nacht zonder sterren of maan?

Speel je verder met je touwen
of boeit je speelgoed toch opnieuw?

Ben je nog die stoute krokodil
die speels je opa bijten wil ?

Waarom is het toch
dat je je beertje zo krampachtig
in je armpjes knelt?

Droom je soms dat je papa
met jou in de kruiwagen rijdt,
Je mama met je winkelen gaat
terwijl je broertje slaapt?

Of dat je bij ons in de tuin
keukentje speelt in de regenton?

Laat me dromen
dat je mooie dromen hebt
zodat mijn dromen stilaan
op de jouwe lijken.





6/5/2010

Nog licht

Misschien zou ik best wel opstaan
en een kijkje nemen daar ver buiten.
Daarom vraag ik: wil je meegaan,
want het licht valt op de ruiten

Leid me weg doorheen de dag
op zoek naar geitenkaas en wijn
die ons opnieuw versterken mag
als we bij kaarslicht samen zijn

Dwaal met mij door d'oude stad
waar monumenten zwijgend sterven
Minzaam turend over 't rechte pad
waarop de spots hun schaduw kerven

Loop verloren langs de grauwe gracht
die vertelt van donkere tijden
Maar ons nodigt naar de neonnacht
waar de auto's langzaam rijden

Weemoed stuwt me langs de straten
die me leiden naar mijn moeders huis.
Ze heeft een lampje aangelaten
en ik fluister: schat, mama is thuis.

 4/5/2010

Vandaag

Vandaag is nu zoals het ooit eens gisteren was
en eveneens de vele dagen die al eerder kwamen,
maar vandaag krijg ik meer oog voor groener gras
en snap ik beter waarom bidden stopt met amen.


Vandaag komt morgen vast wel onvermijdelijk terug
voor jou, voor mij, voor u, voor ons hoop ik allemaal,
Maar meer en meer voel ik mij zoals een zwakke mug,
en vrees ik dat ik een of andere vandaag niet haal.


Vandaag is nu, aldus maak ik mij best geen zorgen,
maar geniet nog veel van wind, van vorst en regenvlagen.
Zolang een woord van liefde verder echoot dan tot morgen,
hoef ik over twijfel aan de toekomst niet te klagen.

3/5/2010

Advocaat Johan Vanden Abeele (oud-klasgenoot van mij) uit Gent verloor op woensdag 21 april onverwacht zijn echtgenote door een hartaanval





Niet zomaar een woensdag

Is de woensdag ideaal als je ons moet verlaten
of is een and're dag meer aangewezen?
Neen, je zal het met geen mens bepraten;
nergens kan ik hier een antwoord lezen

Is de woensdag ideaal om eensklaps te verdwijnen
of is een and're dag toch meer plausibel?
Ik heb je niet zien lijden of wegkwijnen,
dus is de keuze van de dag flexibel.

Was de woensdag ideaal om plots te overlijden
of was een and're dag voor jou geen optie?
Of was de dood voor jou niet te vermijden
en was de woensdag louter evidentie?

Was de woensdag ideaal om je te herdenken
of was een and're dag beter gekozen
om jou vol rouw de laatste eer te schenken?
Je antwoordt niet, maar doet me blozen

Is de woensdag wensdag kiesdag of zelfs sterfdag
het blijft een dag als elke dag van al je jaren
leefdag, werkdag, speeldag, diendag, denkdag:
een etmaal lang geluk met liefd' en souvenirs vergaren

30/4/2010

Dag na dag

Voel je ook hoe elke dag

verschrompelt in die lijst van dagen

welke je beleven mag

en vult met rennen en met jagen?

Zie je wel dat deze dag

zich aansluit bij je bont verleden:

wat je hoorde, deed en zag

wat je leerde en ook hebt gemeden?

Weet je nu dat ied're dag

weer sneller draaikolkt naar herinnering

en zelfs al maak je je beklag,

je ondergaat het zonder hapering.

Dank je wel, voor elke dag

die ik van de toekomst kan verwerven,

die ik hier nog leven mag,

bedroefd omdat die dag gaat sterven.

　29/4/2010

Leve het leven

Waarom is het erger in onz' ogen
dat een landgenoot het leven laat
dan een bloedend' onbekende
die ligt te sterven op de straat?

Waarom is het leven van familie
in onz' ogen toch meer waardevol
dan het leven van een vreemde,
wij hebben immers de handen vol...

Waarom is respect voor 't leven
altijd toch zo ellendig subjectief
En hebben zo velen onder ons
hier zelfs hun hond of katje lief?

Waarom zou treuren dan wel fout zijn
Als dat gevoel je toch plots overkomt
't Gaat niet voorbij zoals oud zijn
wanneer je denken machteloos verstomt.


28/4/2010

Testament

Neen, ik wil niet dat je slaat
met je handen die kunnen strelen
en ik wens niet dat je gaat
naar een plek waar je niet kan spelen.

Je glimlach mag je nooit verliezen
en je hoop mag nooit verloren gaan,
je vuur van liefde mag niet bevriezen
zodat je geluk verder blijft bestaan.

Mijn steun en raad gaan je verlaten
op een dag die ik goddank niet ken,
maar hierdoor blijf ik met je praten,
ook als ik er niet meer voor je ben!

27/4/2010

Geboorte

Gelijk een strohalm die kan breken
of misschien een grasspriet die kan buigen,
gelijk een donsje dat blijft steken
een druppel nectar die een bij wil zuigen,
gelijk de schaal van net geen windei
of een pluisje dat, te moe van ‘t zweven,
hapert aan het eerste spinnenrag in mei,
en dan wanhopig spartelt vol met leven

Zo kwetsbaar lig je in je moeders armen

en kalmeert zodra de honger is gedoofd.
Zo heerlijk rustig laat je je verwarmen,
schenkend wat de Heer ons heeft beloofd.

Zo vredig leer je al die drukke mensen

dat geluk vooral in liefd' en eenvoud ligt.
Zo teder kijk je en vervult de wensen
van elke wijze blik naar jou gericht.

26/4/2010

kleine Elias met grote broer Milan

Dageraad

Terwijl de zon pedant naar binnen glijdt
door de scherpe kieren van de luiken
en ik behoedzaam elk geluid vermijd,
komt het leven van het dorp daar buiten
al op gang, en staar ik naar je handen
Op het laken, dan weer op mijn arm.

Ik zie de glimlach groeien rond je tanden,
je schuift naar mij toe, maakt me warm.

En zo begint toch weer een nieuwe dag
dat we samen minnen, eten, werken,
dat ik weer eens met je leven mag,
die onze band nog hechter zal versterken

23/4/2010

Maar liefste

Je bent bezorgd om al je muren
en de poten van de oude stoel,
maar liefste, weet je dat je buren
lijden om hetzelfde dat ik voel ?

Je hebt gehuild om herinneringen
en toen besefte je wat jij nu mist,
maar liefste, hoor jij die soms zingen
op het ritme van de inhoud van de kist?

Je geeft voorrang aan de kleuren
van de tegels in je nieuwe keuken
maar liefste, herken je wel de geuren
uit de tijd van voor de breuken?

Je klampt je vast aan gele foto's
En vlugge vonken van voorbij genot,
Maar liefste, vergeet je niet de auto’s
Die je wenken naar het rijk van God?

Je kiest de zelfde taartjes van weleer
Toen er nog maar weinig bakkers waren.
Maar liefste, denk je dan geen ene keer
Aan wat respect voor ambtenaren?

Je noemt hen knap als ze Jansen heten
Maar niet als ze je spontaan omhelzen.
Maar liefste, ze mijden schuchter al je eten
En dromen evenmin van dure pelzen


21/4/2010

Als de bloesem

Als ik raad waar je bent
in een knop aan een twijg,
waar nog niemand je kent
en ik dan je daarzijn zedig verzwijg,

Als ik me soms nog vergis
en een blad zie verschijnen,
maar je in die knop erg mis
ondanks slanke frisgroene lijnen,

Als ik je toch zie pronken
in de boom die ik snoeide,
dan voel ik me als dronken
als ik bedenk hoe je al die tijd groeide

Als ik de wind dan verwens

die je blaadjes verstrooien,
Dan voel ik me weer mens
In wie de winter eindelijk dooide

20/4/2010

Zorgen

Zorgen zijn er al genoeg,
hoor ik meermaals klagen.
Zelfs 's avonds laat en 's morgens vroeg,
je kan ze niet verjagen.

Zorgen heb je inderdaad
omwille van veel dingen,
Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat,
je kan ze niet bedwingen

Zorgen wil je niet altijd
voor al die kleinigheden,
Want vroeg of laat dan krijg je spijt
om wat je hebt geleden

Zorgen kan je evenwel
voor al die fijne mensen
Want met liefde lijkt het op een spel
dat w' allen heel graag wensen

Zorgen krijg je op een dag
dat jij ze niet kan geven
Wat steun, wat moed en een lieve lach
die zin geven aan 't leven




19/4/2010