Na de storm
Na de storm
Als de storm de bossen spoelt
en al wat loszit dalwaarts sleurt,
Als de stroomversnelling kolkt
en je de dreiging van het onweer voelt,
Dan besef je amper wat gebeurt
als elke straat geheel ontvolkt
Dan is het de natuur die ons dicteert
en ons falen cru accentueert
Als de golven eindelijk bedaren
en strand inruilen tegen troost,
Als de jutters speuren naar wat schatten,
komt men naar de schade staren
die zonder meelij werd geloosd
als geschenkje voor de ratten
Als de wind verhuist naar elders
dan controleer ik snel mijn kelders
Als de hemel stopt met wolken spuwen
en de zondvloed lost over de daken,
Als de dag verzwolgen is door duister
Sluw verhullend 't wilde kluwen
Dat niet stopt met angst te braken
in ons hart dat krijst in gefluister
Dan sterft de kiem van overmoed
en ga ik wandelen met mijn hoed
14/10/201


3 reacties op dit bericht
Hallo Frankie een gedicht dat alle stormen kan evenaren en een pracht van een foto
Nog een fijne herfstavond Frankie
de tijd van een flanelleken is aangebroken precies Roland ...... brrr
Een aangename dag toegewenst vanwege Amor Fati !
De tijd en de ruimte zijn oneindig en toch heeft men er nooit genoeg van....
Het leven is als een regenboog: deze heeft zowel regen als zon nodig voor zijn kleuren