Archief

Frankies Kerstwensen t.g.v. Nieuwjaar desalniettemin...

Wij bezochten enkele dagen geleden de bedevaartplaats Rocamadour, nabij Brive in Frankrijk. Een kruisweg in 14 staties de bergflank omhoog, naar de plaats waar ooit een kluizenaar huisde. Bedevaarders naar Compostella houden er halt.

Maar ook hier heeft de commercie toegeslagen: ontelbare restaurants, shops...

Nauwelijks aandacht van de meeste toeristen voor de Kruisweg, het sportieve en toeristische aspect heeft de bovenhand.

Rocamadour

Hier leiden de trappen niet naar Golgotha,

wel weg van geldautomaten in de muur,

andere flanerend langs de shops en menu’s.

Hier vermijd je de staties van de kruisweg

als je vier grote munten offert

voor de elektrische lift.

Hier loopt men driewerf de val van Jezus voorbij,

zuchtend omdat men zelf rechtop wil blijven

voor de sport en niet voor de Heer.

Hier hangen de rotsen boven ons hoofd,

steunend de kerk

steunend het kasteel nog hoger,

Ja nog hoger,

steunend en vermoeid, alles blijft op de plek

zoals de Schepper het wou toen Hij bedacht;

Mensen blijf veilig bij Mij,

kom naderbij,

Maar hoed u voor de zwaartekracht!

8/5/2019

In en uit en geen in meer

Ik houd mijn adem in

als het huis van God brandt in Parijs,

de kinderen weer bidden tot de zon,

procenten tellen voorrang krijgt,

mecenassen niet anoniem willen zijn,

de klokken luiden voor lieden

die hun ziel verkochten aan de nacht,

de tulpen het niet langer uithouden

en geen ijsheiligen meer kennen,

de kranten geen nieuws meer brengen

en alleen nieuwe tendenzen promoten,

omdat de plichten van de Heer

geen geld maar last betekenen,

en dan luiden de klokken

dan brandt het vuur,

dan drogen de tranen,

wordt het geld geteld,

dan is de as verspreid,

dan komt de wind

van  de foute kant,

en ik adem nog éénmaal

uit.

20/04/2019

Voor elke lezer (es)

Jammer dat veel mensen aan zelfoverschatting lijden.

Pas als ze het einde voelen naderen, beseffen ze hoe beperkt, eindig en onvolmaakt ze zijn.

De wetenschap corrigeert zichzelf voortdurend, en is dus nooit 100% betrouwbaar.

Terug naar wat ik vertrouw.

Terug heen en weer





Welke ogen moet ik hebben om U te aanschouwen,

als zelfs het dagelijks zonlicht mij al snel verblindt,

als de hoogste bergen hier niet eeuwig blijven staan,

als alles wat wij maken uiteindelijk moet vergaan,

als de mensen, dingen, dieren die ik ken rondom mij

blijven herhalen: wij en jij, alles gaat allemaal voorbij.




Geef mij oren die Uw stem blijven onderkennen

in het gedaver van de wereld die het geworden is,

met het perpetuum mobile dat geen moment kalmeert

en de stilte tot iets buitenaards heeft gereduceerd;

met de blijde zang van vogels is het haast gedaan

als de daver van stormen het hebben verslaan.




Waar is de geur van wierook heen gevlucht

en de ijle smaak van levend zondagsbrood?

Ik blijf maar zoeken in de vale ochtendsmog,

in de overvloed van hevig commercieel bedrog

ik word wanhopig in de oude kerken zonder kruis

en zoek een toevlucht, maar ik vind geen huis.




In dit leven blind en doof voor wat wordt gevraagd,

omdat carpe diem mijn gemakzucht vrolijk maakt

zucht ik hoopvol zoekend met verlamde kracht

in het besef dat u er eeuwig bent met al uw macht

leg ik mijn ijdelheid en mijn zwakte voor me neer,

neem afscheid van mezelf en groet de Heer.





27/3/2019

Soms vraagt een mens zich wel af:
Waarom ik wel en de anderen niet?

(in plaats van: waarom altijd ik?)

.
Vergelijkbaar met het bezoek van een roofdier aan een kippenhok.



Weer op stok

Mijn zussen hebben het niet overleefd

op enkele gezonde kwieke dames na;

samen hadden we 't voortbestaan nagestreefd

en met hen ben ik blij dat ik nog besta.


Het was een winderige donkere nacht

vol van koude tocht en nog meer regen,

dat we zijn bezoek niet hadden verwacht,

want daar zijn we eensgezind allen tegen.

De schim kwam nader zonder geluid,

de schaduw schoof doorheen de duisternis;

twee ogen kozen de slachtoffers uit

volgens de traditie van de wildernis.


Twee rijen tanden in het maanlicht wit

hapten links en rechts in 't wilde weg;

er droop al maar meer bloed van dat gebit

als er eentje te dichtbij was, had die pech.


Veren dwarrelden rond de kop van de wolf.

Alleen ik was daar perplex alleen gebleven,

als een mens gespaard door de kankergolf

bleef ik verbaasd in leven. Nog even.


18/3/2019

De secondenwijzer van mijn wandklok klimt elke minuut met meer moeite naar omhoog, terwijl de andere twee wijzers traagjes meegesleurd worden. Als de snelste wijzer  stilvalt, volstaat het een nieuwe batterij in de klok te stoppen om de juiste tijd te kunnen blijven aflezen...Als ons hart stilvalt, evenwel...



Als de klok stilvalt



Van boven naar beneden,

tot aan het cijfer zes,

en dan schijnbaar zonder reden:

het aftakelingsproces...

Omhoog voorbij de elf,

stikkend naar de top,

hakkend op zichzelf,

vrezend voor de stop.

Dan valt alles stil:

minuten en uren,

niets dat draaien wil,

niets blijft duren.

En op je gemakje

zijgen de zorgen opzij

met in het kleine vakje

een nieuwe batterij.

Nochtans, zo simpel

is het met je leven niet:

je draagt trots je wimpel

tot je 't einde ziet.

Geen hokjes in mijn lijf,

geen zekerheid voor mij;

als ik in beweging blijf,

gaat niets nog ooit voorbij.




13/3/2019

WARNING

Als men 70 jaar lang in de overtuiging leeft dat kanker alleen de anderen treft, en dan opeens zelf ermee geconfronteerd wordt, is men dankbaar dat alles positief verloopt, en dat men als het ware een 'nieuw' leven kan beginnen.

Lieve lezer,

AUB OPEN JE OGEN EN LEES, zelfs al schrikt kanker u evenzeer af als mij!

Gesproten uit eigen ervaring



De kanker-rap

Deze vreemde tekst is een ongewone hap, 

want het leent zich tot een hedendaagse rap.

Niet bepaald de muziek waar ik van kwijl

rap-muziek heeft voor mij geen stijl. 

Het zijn woorden zonder melodie

voor rijmelaars zonder fantasie.

Maar kanker is net zoiets dubbels

verraderlijk vals als een fles bubbels.

Zolang het je niet zelf overkomt

Kan je zeggen : ik blijf gezond.

Als 't incognito schuilt dan lijkt het lief

maar wordt onverhoeds agressief.

Daarom blijf ik op mijn hoede

uit angst voor die plotse woede.

Houd de kanker maar te vriend

al heeft die dat nooit verdiend,

en kan je zelfs dan nog dolen:

ergens zit dat beest verscholen;

zoek zijn allereerste sporen,

anders heb je de strijd verloren.

Dan zit je in de hoogste nood,

niemand immers wil snel dood.

De trein rijdt immers altijd door

en je waant je op het juiste spoor.

Van groen naar rood springt het sein,

maar je geniet verder van de wijn,

je hebt het oranje licht gemist

en bent op weg naar de houten kist.

Maar eer je hopeloos verloren raakt

kan het dat er iemand over je waakt,

dan start je tijdig de harde strijd

zodat je niet voortijdig overlijdt.

Misschien is het de wetenschap

maar dat ontken ik in deze rap,

die reikt alleen de helende hand

en houdt nog even je leven in stand.

Misschien is het iemand die je bemint

zoals een moeder doet met haar kind,

misschien is het een hogere Macht

die je vasthoudt met zijn kracht,

En kom je aan in dat ver station,

dan wil je reizen in een luchtballon

om te vluchten weg van het drama

en je toekomst wordt als een panorama

en zie je je leven als een kaart

waarop je een nieuw traject ontwaart: 

via een lichtend smal maar veilig pad

waar alles naar waarde wordt geschat

10/3/2019

Als kind maakte ik het mee dat een arm vrouwtje uit mijn straatme aansprak.ik was aan het rondfietsen in de tuin, en ging afgevallen fruit oprapen om haar te geven.

Veldrit in mijn tuin

Putten en hopen zand:

daar te fietsen is mijn eigen land

en dan crossen naar het ijzeren hek:

ik vond het heerlijk, echt te gek.

Vrij van trappers in 't centrale stuk

met de beide benen in de lucht,

voor de wespen op de peren erg beducht: 

ik reed ertussen, ik reed ze stuk.


Van de wijngaard onder glas

naar de struiken in het gras

langs de muren die trillen

zolang de machines daveren willen.

En dan staat daar die sjofele vrouw

op de stoep aan de andere zijde

ik geef haar valfruit en maak haar blijde

omdat ze krijgt wat ze hebben wou.


6/3/2019