Archief

Sleutels

Neen ik wil de sleutel niet van Mars,
want er kan nu echt geen oorlog bij.
Al dat zinloos doden zit me dwars,
dus laad ik deze last niet meer op mij.

Neen, ik wil niet in het parlement:

over alles spreken en niets doen
is voor mij het enig argument
om te blijven zoeken naar fatsoen.

Neen ik wil geen prent van wit en zwart

of een beeld dat stof en regen vangt,
alleen een rest van schaduw in je hart
waar nog wat van mijn adem hangt.

Neen ik wil de sleutel van de aarde

lijk die door de Schepper werd bedoeld
voor er niets meer overblijft van waarde
en 't laatste zonlicht daar is afgekoeld

9/11/2010

Koffers pakken

Koffers vol en hoofdje leeg
nog een tas met herinneringen
en een schaduw op het voorhoofd

Gedachten aan alle plekken
gelinkt aan veel momenten
die in het hart geborgen zijn

Vage plannen voor later
zolang er nog wat later blijft
en genieten van daarnet en nu

8/11/2010

Klein zusje

Klein zusje droomt haar sprookjes

en zweeft op wolkjes zonneschijn,
ze vreest de hond en bruine kippen
want de dieren doen de meisjes pijn

klein zusje zwerft langsheen de dreef

en plukt de boterbloemen uit het gras
ze danst op haar tenen haar ballet
alsof ze altijd superballerina was

klein zusje houdt van avontuur

alleen of stiekem met vriendinnen,
ze pronkt graag met een stuk kompas
en ziet zo graag de pret beginnen

klein zusje heeft een nieuwe vlieger

die haar heel hoog meetrekt in de lucht,
ze is de staart opnieuw verloren
en laat het touw los met een zucht

klein zusje vindt de vreemde vogel

in haar tuin vertederend naïef,
en zet haar tent op bij de bomen
want ze heeft die oude ekster lief

klein zusje overnacht dus buiten

en de mensen vinden dat niet wijs,
want de wind, de mist en regen
verleiden haar op verre reis

klein zusje heeft geen tentje meer,

alleen de plek waar ze heeft gedanst
de ekster aarzelt lang in 't hoge nest
en ploft dan neer op a wat glanst


5/11/2010

Vrede

Ik zie wit
en ik zie zwart,
sierlijk tegen de wolken,
tegen het blauw van de hemel,
onbezorgd vol leven
en dromend in de wind

Je ziet wit
en je ziet zwart,
verleden doorheen de toekomst
tegen de zorgen elke dag,
onopvallend vol vuur,
en zoekend in stilte

Je leek wit
maar je blijkt zwart,
in schijn zoals in zonlicht,
tegen de monsters van de nacht,
gevaarlijk als nevel
en zuchtend naar vrede .

4/11/2010

Een dag voorbij

een dag voorbij
als een parel aan het snoer
dat je afrolt van een onzichtbare klos

Een dag voor mij,
als een stapje op een trede
van een trap die eindigt in de mist

Een dag met jou
als een bloem bij in de vaas
en eentje minder in de tuin van het leven

Een dag samen
is als een eeuwige zonnestraal
die elke kalender overbodig maakt

3/11/2010

Macht en invloed

Als je trekt
aan de goede kant van 't laken,
onopvallend
zodat niemand gestoord wordt,
vastberaden
zonder echter op te geven,
onversaagd
steeds hopend op de toekomst,
onvermurwbaar
niet toegevend aan dreiging,
geduldig
want de tijd is oneindig,
erg naïef
omdat dit soms niet klopt,
maar anders
zou je stoppen met trekken,
en als je niet trekt,
doet iemand anders het
en dan is alles om zeep !

Als je trekt
aan de goede kant van 't laken,
dan win je
uiteindelijk
respect en macht voor eeuwig,
tot je ziet
dat je aan 't kortste eind getrokken hebt



2/11/2010

Maskers af

Net als carnaval
de vasten wil doen vergeten,
en het biertje op café
de zorgen van het werk verdooft,
zoals de omhelzing 's nachts
de ruzies onbelangrijk maakt,
de dagen op het strand
de koude winternachten verhit
de plannen voor later en
de herinneringen aan voorheen
de levenstaak kunnen sturen,

zo ontwaken we morgen,
bedroefd
om wie we verloren zijn,
en getroost,
dankbaar
om wat ze betekenden,
en omdat niemand
al voor ons hoeft te treuren


1/11/2010

Pauze

De oktoberzon streelt mijn wangen
en ik ontspan elke spier,
mijn krant valt naast de ligstoel,
de politiek geplooid
over mijn bril.

Mijn huid wordt vochtig
en kleeft aan mijn kledij,
ik draai me naar de wind
en die sluimert mee
in dromen
met witte wolkjes.

Geluidloos glijdt een zilvermeeuw
over het kalme hemelblauw,
met brede wieken
naar de kruin van een den

Mijn wimpers wuiven vruchteloos
eenmalig naar de witte vogel
die hoger dan de meeuw
haar pad uitkrijt
in een heelal
van rust

29/10/2010　

Mijn telraam

Tel de jaren van je leven
als de dagen van de week,
Tel de uren van genieten
als momenten van geluk.

Tel niet af naar wat moet komen
want zelfs toekomst gaat voorbij.


Tel alleen de stappen van je denken
en de trappen in je hart
zodat de route van je leven,
ver weg van je laatste doel
net zo kronkelt dat geliefden
kunnen reizen met jouw plan.

Tel met vreugde al wat goed is,
want al het andere telt niet mee

27/10/2010